🧑🏻‍💻నాడు జేబులు కొల్లగొట్టిన వ్యవస్థ... నేడు అదే వ్యవస్థను శాసిస్తున్న కలెక్టర్_*

 *꧁❈⛵🇧 🇩 🇷 ❈⛵꧂*

         

              *_✍🏻నేటి మోటివేషన్..._*

         ❈──────🎀─────❈

       

*_🧑🏻‍💻నాడు జేబులు కొల్లగొట్టిన వ్యవస్థ... నేడు అదే వ్యవస్థను శాసిస్తున్న కలెక్టర్_*

━━━━━━━━━━━━━━━━━━

*_గంధం చంద్రుడు గారు (IAS) తన చిన్ననాటి జ్ఞాపకాలను అక్షరీకరించిన "నా సర్టిఫికెట్ కథ" కేవలం ఒక వ్యక్తిగత అనుభవం కాదు. అది ఈ దేశంలో అణగారిన వర్గాల పిల్లలు చదువు కోసం, ఒక చిన్న కాగితం ముక్క కోసం పడే ఆవేదనకు, వ్యవస్థలోని అవినీతి కోరలకు అద్దం పట్టే ఒక సజీవ సాక్ష్యం._*

*_ఏపీ క్యాడర్ ఐఏఎస్ అధికారి గంధం చంద్రుడు గారు తన ఫేస్‌బుక్ వాల్ పై రాసుకున్న ఈ కథ చదువుతుంటే ఎవరికైనా కన్నీళ్లు ఆగవు. వ్యవస్థలోని అవినీతి ఒక చిన్నారి చదువుపై, ఒక పేద కుటుంబంపై ఎలాంటి మానసిక క్షోభను మిగులుస్తుందో ఆయన మాటల్లోనే..._*

*_📃నా సర్టిఫికెట్ కథ: నిప్పుల దారిలో నవోదయ స్వప్నం_*

━━━━━━━━━━━━━━━━━━

*_అది 1992వ సంవత్సరం. కర్నూలు జిల్లా కొలిమిగుండ్ల మండల రెవెన్యూ కార్యాలయం తీవ్రమైన మండుటెండల మధ్యాహ్న సమయంలో ఉంది. ఆఫీసు ఎదురుగా పది మీటర్ల దూరంలో ఒకే ఒక్క తుమ్మ చెట్టు ఉంది. ఎండ తీవ్రతకు ఆ చెట్టు ఆకులు కూడా ముడుచుకుపోయి, సరిగ్గా నీడను కూడా ఇవ్వలేకపోతున్నాయి. చుట్టుపక్కల ఎటు చూసినా ఎండమావులు తప్ప మరో నీడ జాడ లేదు. ఆ చెట్టు కింద ఉన్న ఒక చిన్న నాపరాతి అరుగు మీద పదకొండేళ్ల ఒక పల్లెటూరి బాలుడు కూర్చుని ఉన్నాడు. ఆకలి దంచేస్తోంది, ఎండ నిప్పులు కురిపిస్తోంది. కానీ ఆ బాలుడి కళ్లు మాత్రం ఆఫీసు గుమ్మం వైపే చూస్తున్నాయి. ఏ నిమిషంలోనైనా లోపల నుంచి తన పేరు పిలుస్తారేమోనన్న ఆశతో ఉన్న ఆ అబ్బాయే గంధం చంద్రుడు._*

*👨🏻‍💼ఐదో తరగతి విజేత.. ఏడు రూపాయల ప్రయాణం*

━━━━━━━━━━━━━━━━━━

_మధ్యాహ్నం 12 గంటల ప్రాంతంలో ఒక పెద్దాయన వచ్చి ఆ అరుగు మీద కూర్చుంటూ, ఏం నాయనా ఇక్కడ కూర్చున్నావు, ఏం పని అని అడిగాడు. కులం సర్టిఫికెట్ కోసం వచ్చాను పెద్దాయన, అప్లికేషన్ పెట్టి నెల దాటింది, ఈరోజు ఇస్తామని మా ఊరి తలారి చెబితే వచ్చాను అన్నాడు చంద్రుడు. మరి మీ అమ్మనాన్నలు రాలేదా, ఒక్కడివే వచ్చావేం అని ఆయన అడగగా, వాళ్లు కూలి పనికి వెళ్లారు పెద్దాయన, నేను ఐదో తరగతి పాసయ్యాను, నవోదయ స్కూల్ ఎంట్రన్స్ రాస్తే సీట్ వచ్చింది, జాయిన్ అవ్వాలంటే సర్టిఫికెట్లు అన్నీ ఒరిజినల్స్ తీసుకురావాలని లెటర్ వచ్చింది, అందుకే ఒక్కడినే వచ్చాను అని సమాధానమిచ్చాడు._

*_ఆ ముందు రోజు రాత్రి ఇంట్లో జరిగిన ముచ్చట చంద్రుడి మనసులో కదలాడింది. తండ్రి కూలి పని నుంచి రాగానే, నాన్న నవోదయ స్కూల్లో చేరాలంటే సర్టిఫికెట్లు కావాలంట, నువ్వు వస్తావా అని అడిగాడు. తండ్రి నిస్సహాయంగా, నేను పనికి పోకపోతే ఇల్లు గడవదు కదరా, నువ్వే వెళ్లగలవా అన్నాడు. వెళ్తాను నాన్న, పేరుసోముల నుంచి తిమ్మనాయునిపేటకు రూపాయిన్నర, అక్కడి నుంచి కొలిమిగుండ్లకు రెండు రూపాయలు, రానుపోను ఏడు రూపాయలు అవుతుందని కొడుకు లెక్క చెప్పాడు. తండ్రి తన చెమట చుక్కల సంపాదన నుంచి ఒక పది రూపాయల నోటు తీసి చంద్రుడి చేతిలో పెడుతూ, డబ్బులు జాగ్రత్త నాయనా, మధ్యాహ్నం ఏదైనా కొనుక్కు తిను అన్నాడు. ఉదయాన్నే నిక్కరు జేబులో ఆ పది రూపాయల నోటును గుండెలా దాచుకుని, బస్సెక్కి కొలిమిగుండ్ల ఆఫీసుకు చేరుకున్నాడు చంద్రుడు. టికెట్లు పోగా జేబులో ఐదు రూపాయల నోటు, ఒకటిన్నర రూపాయి చిల్లర మిగిలాయి._*

*🧑🏻‍💻అవినీతి రాబందుల నీడలో..*

━━━━━━━━━━━━━━━━━━

*_ఆఫీసులో క్లర్క్‌ను అడిగితే, ఎంఆర్ఓ గారు బయటకు వెళ్లారు, వచ్చేవరకు వేచి ఉండమన్నాడు. సమయం కరుగుతోంది. ఒంటి గంట, రెండు, మూడు, నాలుగు అయింది. ఆకలి కడుపును నలిపేస్తోంది. చెప్పులు లేని కాళ్లు ఆ కాలుతున్న నాపరాతి బండపై పొక్కులుక్కుతున్నాయి. కానీ చంద్రుడు అక్కడి నుంచి కదలలేదు. ఒకవేళ తను తినడానికి బయటకు వెళ్లినప్పుడు ఎంఆర్ఓ గారు వచ్చి వెళ్లిపోతే, సర్టిఫికెట్ దొరకకపోతే నవోదయ సీటు పోతుందనే భయమే అతడిని ఆ ఎండలో నిలబెట్టింది._*

_ఆఫీసు బయట తెల్లబట్టలు వేసుకున్న ఒక దళారీ కుర్చీలో దర్జాగా కాలు మీద కాలేసుకుని కూర్చుని ఉన్నాడు. జనాలు ఆయన ముందు చేతులు కట్టుకుని నిలబడుతున్నారు. మధ్యాహ్నం మూడున్నర ప్రాంతంలో ఎంఆర్ఓ గారు వచ్చారు. అంతవరకు దర్జాగా కూర్చున్న ఆ తెల్లబట్టల వ్యక్తి ఒక్క ఉదుటున లేచి, నడుం వంచి వినయంగా నమస్కారం పెట్టాడు. అధికారం ముందు మోకరిల్లే వ్యవస్థ రూపం అది._

*_చంద్రుడు ఆశగా మళ్లీ లోపలికి వెళ్లాడు. ఈసారి అక్కడ ఉన్న బిళ్ల బంట్రోతు అడ్డుపడ్డాడు. నీం పని అయిపోయిందిలే కానీ, ఏమన్నా తెచ్చావా అన్నాడు సైగ చేస్తూ. పదకొండేళ్ల చంద్రుడికి ఆ మాటల అర్థం కాక నిశ్శబ్దంగా నిలబడ్డాడు. డబ్బులు తెచ్చావా లేదా అని బంట్రోతు గద్దించాడు. చంద్రుడు సమాధానం చెప్పకపోవడంతో కోపంగా చంద్రుడి ఫైలును పక్కన పడేసి, మిగతా వాళ్లకు సంతకాలు అయిన సర్టిఫికెట్లు ఇవ్వడం మొదలుపెట్టాడు. అక్కడ దారుణం జరుగుతోంది. ఒక్కొక్కరి నుంచి ఒక్కో పద్ధతిలో లంచం వసూలు చేస్తున్నాడు ఆ బంట్రోతు. కొందరిని గోడ చాటుకు తీసుకెళ్లి డబ్బులు తీసుకుంటున్నాడు, కొందరితో చేతిలో చెయ్యి కలిపి నోట్లు నొక్కుతున్నాడు._*

_ఆకలి, ఎండ, నిస్సహాయత తట్టుకోలేక చంద్రుడు మళ్లీ ధైర్యం చేసి, అయ్యా నా సర్టిఫికెట్ ఇవ్వండి అని అడిగాడు. సరే ఇటు రా అన్నాడు బంట్రోతు. దగ్గరికి వెళ్లడమే ఆలస్యం, ఆ బంట్రోతు రాక్షసంగా చంద్రుడి చొక్కా జేబులో చెయ్యి పెట్టేశాడు. అందులో ఉన్న ఐదు రూపాయల నోటును, చిల్లరను లాగేసుకున్నాడు. చంద్రుడు వెనక్కి జరిగి, చేతిని అడ్డుపెట్టేలోపే ఆ ఘోరం జరిగిపోయింది. ఆ తర్వాత స్టూల్ మీద సర్టిఫికెట్ పెట్టి, సీలు వేసి, ఇదిగో నీ సర్టిఫికెట్ తీసుకో అంటూ విసిరేశాడు._

*_సర్టిఫికెట్ చేతికొచ్చిందన్న సంతోషం కంటే, తండ్రి కష్టపడి దాచిన ఆఖరి పైసాను కూడా ఆ రాబందు లాగేసుకుందన్న వేదన చంద్రుడిని కుదిపేసింది. కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. ఆ బంట్రోతు కరిగి కనీసం ఇంటికి వెళ్లడానికి బస్సు ఛార్జీ అయినా ఇస్తాడేమోనని ఆశగా చూశాడు. కానీ ఆ కసాయికి లంచాల వేటలో వేరే ధ్యాస లేదు._*

*💫ఆకలి పరుగు... చీకటి ప్రయాణం*

━━━━━━━━━━━━━━━━━━

*_అప్పటికే సమయం సాయంత్రం ఐదున్నర అవుతోంది. జేబులో ఒక్క పైసా లేదు. కడుపులో ఆకలి మంటలు ఎగసిపడుతున్నాయి. సొంత ఊరైన కోటపాడుకు వెళ్లాలంటే బస్సు ఛార్జీలు లేవు. అప్పుడు చంద్రుడికి కొలిమిగుండ్ల నుంచి ఆరు కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న బెలుం గ్రామంలో నివసించే మేనత్త చిన్న సుబ్బమ్మ గుర్తొచ్చింది._*

_ఇక ఆలస్యం చేయలేదు. సర్టిఫికెట్‌ను జాగ్రత్తగా చుట్టి జేబులో పెట్టుకుని కాళ్లకు పని చెప్పాడు. ఆ దారి నాపరాళ్ల గనుల దారి. సాయంత్రం ఐదు దాటితే అక్కడ మనుషులెవరూ ఉండరు. దారి పొడుగునా గతుకులు, నిర్మానుష్యం తాండవిస్తోంది. చీకటి పడుతోంది, భయం గుండెను పిండేస్తోంది. ఆకలితో శరీరం సహకరించడం లేదు. అయినా చంద్రుడు ఆగలేదు. కొద్దిసేపు పరుగు, ఆయాసం వస్తే కొద్దిసేపు నడక, మళ్లీ పరుగు తీశాడు. గుండెను, సర్టిఫికెట్‌ను అరచేతిలో పెట్టుకుని శ్వాస ఆగిపోయేలా పరిగెత్తాడు._

*_రాత్రి ఆరున్నర ప్రాంతంలో బెలుంలో ఉన్న అత్తగారింటికి చేరుకున్నాడు. దుమ్ము కొట్టుకుపోయిన శరీరం, ఎండిపోయిన పెదవులు, మాట్లాడటానికి కూడా లేని ఓపికతో ఉన్న చంద్రుడిని చూసి మేనత్త ఆశ్చర్యపోయింది. ఒక్కడివే వచ్చావా నాయనా అంటూ నీళ్లిచ్చింది. గబగబా నీళ్లు తాగి మంచం మీద కూలబడ్డాడు. మధ్యాహ్నం తిన్నావా రా అని అత్త అడగగా, లేదు అత్తా, కొలిమిగుండ్ల నుంచి నడుచుకుంటూ, పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చాను అని చెప్తుంటే చంద్రుడి కళ్లలో నుంచి కన్నీళ్లు ధారగా కారాయి. జరిగిందంతా విని ఆ అత్త మనసు ద్రవించిపోయింది. వ్యవస్థను శాపిస్తూ, ఏడుస్తూనే చంద్రుడిని గుండెలకు హత్తుకుంది. అన్నం తినిపించి, రాత్రంతా ఆ చిన్నారి కాలి నొప్పులు తగ్గేలా కాళ్లు పిసికింది._*

*✍🏻కోటపాడులో కన్నీటి రాత్రి*

━━━━━━━━━━━━━━━━━━

_మరుసటి రోజు ఉదయం చంద్రుడు అత్త దగ్గర డబ్బులు తీసుకుని సొంత ఊరికి చేరాడు. కానీ ఆ ముందు రోజు రాత్రి వాళ్ల ఇంట్లో జరిగిన నరకం అప్పుడు తెలిసింది._

*_రాత్రి ఏడు గంటలకు తండ్రి కూలి పని ముగించుకుని ఇంటికి వచ్చాడు. చిన్నోడు రాలేదా అని భార్యను అడిగాడు. ఇంకా రాలేదు అనగానే, ఆకలి, అలసట మరిచి భుజాన తువ్వాలు వేసుకుని బస్టాండుకు పరిగెత్తాడు. తిమ్మనాయునిపేట నుంచి వచ్చే ఆఖరి బస్సు రాత్రి ఎనిమిది గంటలకు వచ్చింది. ఊరి వాళ్లు దిగారు కానీ అందులో చంద్రుడు లేడు. దిగిన వాళ్లందరినీ ఆత్రుతగా అడిగాడు, అందరి నుంచీ చూడలేదు అనే సమాధానమే వచ్చింది._*

_రాత్రి తొమ్మిది గంటల వరకు బస్టాండులోనే పిచ్చివాడిలా ఎదురుచూశాడు ఆ తండ్రి. ఆ రోజుల్లో ఫోన్లు లేవు, సమాచారం తెలుసుకునే మార్గం లేదు. వేరే బండి మాట్లాడుకుని వెళ్దామంటే అంత స్థోమత లేదు. దిక్కుతోచని స్థితిలో ఏడుస్తూ ఇంటికి వచ్చాడు. తండ్రి ఒక్కడే రావడం చూసి తల్లి గుండె పగిలిపోయింది. పిల్లోడు వస్తే అందరం కలిసి తిందాం అని వండిపెట్టిన అన్నం అలాగే ఉండిపోయింది. ఆ రాత్రంతా ఆ దంపతులకు కంటిమీద కునుకు లేదు. తల్లి బయటకు ఏడుస్తుంటే, తండ్రి గుండెల్లోనే ఏడుస్తూ భార్యకు ధైర్యం చెప్పాడు. మరుసటి రోజు మధ్యాహ్నం చంద్రుడు క్షేమంగా ఇల్లు చేరేవరకు ఆ తల్లిదండ్రులు ఒక్క ముద్ద కూడా నోట్లోకి తీసుకోలేదు._

*✍🏻ఆ కన్నీళ్లే ఒక కలెక్టర్ ని సృష్టించాయి*

━━━━━━━━━━━━━━━━━━━

*_ఒక నిరుపేద బాలుడి ఐదు రూపాయల నోటును దోచుకున్న ఆ ఆఫీస్ బంట్రోతు, ఆ రోజు కేవలం ఒక చిన్నపిల్లాడి జేబును మాత్రమే కొల్లగొట్టలేదు, ఆ బాలుడి ఆత్మగౌరవాన్ని గాయపరిచాడు. కానీ ఆ రోజు కారిన కన్నీళ్లు వృథా పోలేదు. ఆకలితో, భయంతో నాపరాళ్ల బాటలో చంద్రుడు పెట్టిన ప్రతి అడుగూ భవిష్యత్తులో అతను సాధించబోయే ఐఏఎస్ విజయానికి పునాది రాళ్లయ్యాయి._*

_వ్యవస్థలోని అవినీతిని చూసి భయపడి పారిపోకుండా, అదే వ్యవస్థను శాసించే స్థానానికి ఎదగాలనే పట్టుదలను ఆ ఐదు రూపాయల దొంగతనం చంద్రుడిలో నూరిపోసింది. అందుకే గంధం చంద్రుడు గారు కలెక్టర్ అయ్యాక కూడా, ఆఫీసులకు వచ్చే సామాన్యుల పట్ల, ముఖ్యంగా సర్టిఫికెట్ల కోసం వచ్చే విద్యార్థుల పట్ల ఎంతో మానవత్వంతో వ్యవహరించేవారు. అది ఆయన సొంత అనుభవ పాఠం._

      *▒♨🄱🄳🅁 🄸🄽🄵🄾  ♨▒*

           ╾────────────╼

          *█▒⚟★🇧 🇩 🇷 ★⚞█*