*💯 HFN St🌍ryతో రోజులు*

♥️ *కథ-4* ♥️

_*చదవడానికి ముందు మెల్లగా కళ్లు మూసుకోండి... దీర్ఘ శ్వాస తీసుకోండి... ఈ క్షణంలో మీలో జరుగుతున్న ఆలోచనలను సాక్షిగా గమనించండి... మెల్లగా కళ్లు తెరిచి... చదవడం కొనసాగించండి...* 
_

*లోపల నుండి హెచ్చరిక*

బుద్ధ భగవానుడి వద్ద కొత్తగా చేరిన శిష్యుడు ఉన్నాడు, అతను తన కుటుంబ జీవితాన్ని త్యజించి సన్యాసి  అయ్యాడు.

అతను బుద్ధుడిని అడిగాడు, ‘ఈరోజు నేను  భిక్షకు ఎక్కడికి వెళ్ళాలి?’

‘నాకు శ్రావిక అనే మహిళా శిష్యురాలు ఉంది, ఆమె ఇంటికి వెళ్లు’ అని బుద్ధుడు అతనికి సూచించాడు.

ఆ రోజు శ్రావిక ఇంటికి వెళ్ళాడు. 
అతను తినడానికి కూర్చున్నప్పుడు, అతను చాలా ఆశ్చర్యపోయాడు. 
దారిలో అతను అనుకున్న ఆహారమే అతని ముందు వడ్డించబడింది. 
అతను  భోజనం చాల సంతోషముగా తిన్నాడు. ఈలాంటి ఆహారం నాకు ఎవరు ఇస్తారని అతను మనసులో అనుకున్నాడు.
నిన్న మొన్నటి వరకు యువరాజుగా ఉండి తనకు నచ్చినవి తినేవాడు. 
కానీ శ్రావిక ఇంట్లో అదే ఆహారాన్ని చూసి చాలా ఆశ్చర్యపోయాడు. 
ఈరోజు కూడా అదే జరిగిందంటే యాదృచ్చికం (coincidence)అయి ఉండాలి, అని మనసులో అనుకున్నాడు.

భోజనం చేస్తుండగా ఒక్కసారిగా తనకు మధ్యాహ్న భోజనం తర్వాత విశ్రాంతి తీసుకునే అలవాటు ఉందని గుర్తుకు వచ్చింది. 
కానీ ఇప్పుడు సన్యాసి కావడంతో భోజనం చేసి బయలుదేరి, ఎండలో కిలోమీటర్ల దూరం నడిచి వెళ్లాలి.
శ్రావిక  సన్యాసితో, "మీరు భోజనం చేసిన తర్వాత కాస్త విశ్రాంతి తీసుకుంటే మీకు బాగుంటుంది,ఎందుకంటే బయట ఎండ చాల ఉంది" అని శ్రావిక అన్నప్పుడు అతను ఇంకా ఆశ్చర్య పడ్డాడు.

సన్యాసి మళ్ళీ తన ఆలోచనలు ఆమెకు ఎలా చేరిపోయాయి అని కొంచెం ఆలోచించాడు. 
 అతను విశ్రాంతి గురించి ఆలోచిస్తున్నప్పుడు ఆమె అదే సమయంలో అతనిని అడగడం యాదృచ్చికంగా అనిపించింది.

శ్రావిక చాప వేసింది. 
అతను విశ్రాంతి తీసుకుంటూ, అతనికి ఇప్పుడు తన స్వంత మంచం లేదా తన స్వంత నీడ లేదని అతను గ్రహించాడు. 
అతనికి ఇప్పుడు సొంతంగా ఏమీ లేదు!

శ్రావిక ఆగిపోయి, ఆ సన్యాసితో, మంచం ఎవరిదీ కాదు, నీడ కూడా కాదు. చింతించకు.’
 
ఇప్పుడు ఇది యాదృచ్చికం కాదు! 
అతను వెంటనే నిటారుగా కూర్చుని,  ఆశ్చర్యపోయాడు. 
మీరు నా భావాలను చదవగలరా?’

శ్రావిక నవ్వుతూ, ‘చాలా సేపు ధ్యానం చేసిన తర్వాత మనసు మౌనంగా ఉంటుంది. 
కాబట్టి నేను ఇతరుల భావాలను కొంచెం తెలుసుకోగలను. 
కాబట్టి ఇతరుల భావాలు కొన్ని నా అనుభవంలోకి వస్తాయి.’

 సన్యాసి నేరుగా లేచి నిలబడ్డాడు. 
అతను భయాందోళనతో చూస్తూ వణుకుతున్నాడు. 
శ్రావిక అడిగింది, "ఎందుకు వణుకుతున్నారు? 
దయచేసి విశ్రాంతి తీసుకోండి, మీరు ఇప్పుడే పడుకున్నారు".
కానీ అతను ఆమెను సెలవు కోరాడు మరియు వెంటనే తల దించుకుని అక్కడి నుండి పరుగెత్తాడు. 
అతన్ని కలవరపెట్టిన విషయం అడగడానికి ఆమె అతనిని పిలిచింది, కానీ అతను వెనక్కి తిరిగి చూడలేదు.
అతను బుద్ధుడి వద్దకు వెళ్లి, ‘నేను ఇకపై ఆ ఇంటికి వెళ్లను.’అని అన్నాడు.
 బుద్ధుడు అడిగాడు, ‘ఏమైంది? 
ఆహారం సరిపోలేదా? 
మిమ్మల్ని సరిగా చూడలేదా? 
ఏదైనా పొరపాటు జరిగిందా?’
అతను చెప్పాడు, 'ఆహారం సరిగ్గా నాకు నచ్చినట్లు వుంది, నేను కూడా బాగా ఇష్టంగా తిన్నాను - చాలా ప్రేమ మరియు గౌరవంతో నాకు వడ్డించింది . 
కానీ నేను మళ్లీ అక్కడికి వెళ్లను, దయచేసి నన్ను మళ్లీ అక్కడికి వెళ్లమని అడగవద్దు!’
బుద్ధుడు అడిగాడు, ‘నీకెందుకు అంత కంగారు ? 
ఎందుకు అంత కలత పడుతున్నావు?’
సన్యాసి  బుద్ధునితో 'శ్రావిక ప్రజల ఆలోచనలను చదవగలదు. 
మరియు ఈ రోజు భోజనం చేస్తున్నప్పుడు, నేను ఆమెను చూసినప్పుడు ఆమె చాలా అందంగా కనిపించింది, నా మనస్సులో తగని ఆలోచనలు ఉన్నాయి. 
ఆమె  వాటిని కూడా చదివి ఉండాలి! 
నేను ఆమెను మళ్లీ ఎలా ఎదుర్కొంటాను? 
నేను ఆమె కళ్లలోకి కూడా చూడలేక అక్కడ నుండి పరిగెత్తు కొని వచ్చినాను .
ఆమె నన్ను చాలా గౌరవంగా సంబోధించింది, చాలా గౌరవంగా చూసింది. 
నేను అల్లాడిపోయాను! 
నా మనసులో తగని ఆలోచన మెదిలింది! 
 ఆమె తప్పక చదివి వుండవచ్చు. 
అయినప్పటికీ, ఆమె చాలా గౌరవంగా మాట్లాడింది! 
దయచేసి నన్ను క్షమించండి, నేను మళ్ళీ అక్కడికి వెళ్ళను.
బుద్ధుడు, ‘మిమ్మల్ని ఉద్దేశపూర్వకంగా అక్కడికి పంపించాను. 
ఇది మీ ధ్యాన సాధనలో భాగం  మరియు మీరు ప్రతిరోజూ అక్కడికి వెళ్లవలసి ఉంటుంది. 
మీరు వచ్చి నేను ఏ ఇబ్బంది లేకుండా వెళ్ళగలను అని చెప్పే రోజు వరకు మీరు అక్కడికి వెళ్ళవలసి ఉంటుంది'.
‘అయితే నేను అక్కడికి ఎలా వెళ్లాలి, ఆమెను ఎలా ఎదుర్కోవాలి? 
మరి మళ్లీ అదే ఆలోచనలు వస్తే నేనేం చేయాలి?’ అని అడిగాడు సన్యాసి. 

బుద్ధుడు ఇలా అన్నాడు, 
'మీ మనసులో ఏ ఆలోచన వచ్చినా దానిని గమనిస్తూనే ఉండండి. 
కొన్ని అనుచితమైన ఆలోచనలు ఉంటే, వాటిని కూడా గమనించండి. 
ఏ భావన ఉత్పన్నమైనా----  కామం, కోరికలు, కోపం లేదా మరేదైనా - మరేమీ చేయవద్దు,వాటిని గమనించండి . 
లోపల   నుండి అప్రమత్తంగా ఉండండి.
చీకటి ఇంట్లో ఎవరైనా దీపం వెలిగించినట్లే, ఆ ఇంట్లో ఉన్నదంతా కనిపించేలా, మీ లోపల ఏమి జరుగుతుందో అది స్పష్టంగా కనిపించేలా మీరు మీలో మీ అవగాహనను మెలకువగా ఉంచండి. 
ఈ పరిశీలనాత్మక వైఖరితో వెళ్ళండి.’
దాంతో సన్యాసి తప్పని సరిగా శ్రావిక ఇంటికి  వెళ్ళవలసి వచ్చింది. 
ఏం జరుగుతుందో అని భయపడ్డాడు.
కానీ అతను తిరిగి వచ్చినప్పుడు అతనికి భయం లేదు! 
ముందు రోజు, సన్యాసి భయంతో వణుకుతు, సిగ్గుతో తల క్రిందికి వేలాడుతూ వచ్చాడు. 
కానీ ఈరోజు, అతను ఆనందంతో, తల పైకెత్తి ఆకాశం వైపు చూస్తూ ఆడుతూ పాడుతూ తిరిగి వచ్చాడు. 
అతను వచ్చి బుద్ధుని పాదాలపై పడి, ' గురువుగారు! 
ఇది ఎలా జరిగింది? 
నేను అప్రమత్తంగా ఉన్నప్పుడు, అక్కడ నిశ్శబ్దం కనిపించింది. 
ఆమె ఇంటి  మెట్లు ఎక్కుతున్నప్పుడు, నా శ్వాస లోపలికి మరియు బయటికి వెళుతున్నట్లు అనిపించింది.
నా గుండె చప్పుడు కూడా నాకు వినిపించింది. 
లోపల చాలా నిశ్శబ్దం ఉంది, ఏదైనా ఆలోచన తప్పుగా ఉంటే దానిని చూడగలిగే వాడిని, 
కానీ అలా  జరగలేదు. 
అలాంటి ఆలోచనే రాలేదు'.
'నేను చాలా ప్రశాంతంగా  మెట్లు ఎక్కాను. 
నేను మెట్లు ఎక్కినపుడు, నా ఎడమ పాదం మరియు కుడి పాదం లేపినట్లు నాకు తెలుస్తుంది.'
నేను లోపలికి వెళ్లి తినడానికి కూర్చున్నాను. 
మరియు జీవితంలో మొదటి సారి, నేను తీసుకున్న ప్రతి ముద్ద ను నేను నిజంగా చూశాను. 
నేను నా చేతితో తిన ఆహారాన్ని రుచిని అనుభవించగలిగాను, శ్వాస ప్రకంపనలను అనుభవించగలిగాను. 
మరియు నేను గ్రహించినందుకు చాలా ఆశ్చర్యపోయాను, నా లోపల ఏమీ లేదు - లోపల పూర్తి నిశ్శబ్దం. 
ఆలోచన లేదు, దుర్మార్గం లేదు.’

సన్యాసితో బుద్ధుడు ఇలా చెప్పాడు, "లోపల నుండి అప్రమత్తంగా ఉన్నవాడు, లోపల నుండి మెలకువగా మరియు స్పృహతో ఉన్నవాడు - దుర్గుణాలు ఇకపై అతని తలుపు వైపు అడుగు పెట్టవు. 
వెలిగించిన ఇంట్లోకి దొంగలు ఎలా అడుగు పెట్టరో, అలాగే మనస్సులో అవగాహన మరియు చురుకుదనం ఉంటే, చెడు ఆలోచనలు  ఆ మనస్సులోకి ప్రవేశించవు. 
అవి శూన్యం అవుతాయి.’

♾️
♾️

*"స్వీయ-అధ్యయనంలో మన దృష్టిని లోపలికి మళ్లించాలి, తద్వారా మన గురించి మనం నిజాయితీగా నేర్చుకోగలం. నాకు మాత్రం, ఇది మిమ్మల్ని మీరు నిజాయితీగా భావించడం మరియు మీ స్వంత అంతర్గత దృశ్యాన్ని చూడటం. నిజాయితీగా స్వీయ-అధ్యయనం చేయడం ముఖ్యం. 
ప్రతి ఒక్క అడుగులోనూ, క్షణక్షణానికీ, మన లోపాలను చూసి, వాటిని మెరుగుపరచుకోవడానికి ధైర్యంగా ఉండాలి"*
*దాజీ*

హృదయపూర్వక ధ్యానం 💌

HFN Story team
x