మాస్టర్ సాగర్ సింధూరి సుభాషిత ప్రవచనం
అధ్యాయం 1
మనిషి దుఃఖం — అసలు సమస్య ఎక్కడ ఉంది
మనిషి జీవితంలో బయట కనిపించే కష్టాలు ఎన్నో ఉంటాయి. కానీ లోపల అనుభవమయ్యేది ఒక్కటే — దుఃఖం.
ఈ దుఃఖానికి మూలం చాలా సులభమైన ఒక భావన.
నేను ఇంత చేశాను… నాకు ఎందుకు రాలేదు?
మనిషి ఇలా నమ్ముతాడు. నేను పని చేస్తే ఫలితం రావాలి. నేను మంచిగా ఉంటే మంచి జరగాలి. ఇది సహజంగా అనిపిస్తుంది. కానీ జీవితం అలా నడవడం లేదు.
ఇప్పుడు ఒక ఉదాహరణను నిజాయితీగా చూడండి.
ఒక మహాశాస్త్రవేత్త ఒక గొప్ప సూత్రాన్ని కనుగొన్నాడు అని ఊహించండి. ఆ సూత్రం ప్రకారం పనిచేస్తే అద్భుత ఫలితాలు వస్తాయి.
ఇప్పుడు మనుషులు ఏమి చేయాలి?
ఆ సూత్రాన్ని అర్థం చేసుకోవాలి.
దాన్ని అనుసరించాలి.
కానీ మనుషులు ఇలా చేస్తే ఎలా ఉంటుంది?
శాస్త్రవేత్త ఫోటో పెట్టుకుంటారు.
అతనికి పూలు పెడతారు.
అతని పేరును జపిస్తారు.
అతని జయంతి జరుపుకుంటారు.
అంతేకాదు —
“ఓ శాస్త్రవేత్తా… నాకూ ఫలితం ఇవ్వు” అని ప్రార్థిస్తారు.
కానీ అతను చెప్పిన సూత్రాన్ని మాత్రం పట్టించుకోరు.
ఇప్పుడు చెప్పండి —
ఫలితం వస్తుందా?
రాదు.
అప్పుడు వారు ఏమంటారు?
“శాస్త్రవేత్త కరుణ చూపలేదు”
ఇది కొంచెం నవ్వొచ్చే విషయం కాదా?
సూత్రాన్ని వదిలి సృష్టికర్తను పట్టుకుని,
ఫలితం రాలేదని సృష్టికర్తను నిందించడం —
ఇదే మనిషి చేస్తున్న పని.
ఇప్పుడు ఇదే విషయాన్ని మన జీవితానికి తీసుకురండి.
ఈ సృష్టి కూడా ఒక నియమం ప్రకారం నడుస్తోంది.
ఆ నియమమే ధర్మం.
ఈ సత్యాన్ని భగవాన్ రమణ మహర్షులు చాలా స్పష్టంగా చెప్పారు —
“కర్తురాజ్ఞయా ప్రాప్యతే ఫలం
కర్మ కింపరం కర్మ తజ్జడమ్”
పని ఫలితాన్ని ఇవ్వదు.
ఫలితం కర్త యొక్క ఆజ్ఞ ద్వారా వస్తుంది.
పని స్వతంత్రంగా జడమైనది.
అంటే ఏమిటి?
భగవంతుడు ఎవరికీ వ్యక్తిగతంగా ఫలితం ఇవ్వడు.
ధర్మం అనే నియమం ద్వారా మాత్రమే ఫలితం వస్తుంది.
కానీ మనిషి ఏమి చేస్తున్నాడు?
ధర్మాన్ని వదిలి భగవంతుడిని పట్టుకున్నాడు.
నియమాన్ని వదిలి రూపాన్ని పట్టుకున్నాడు.
పూజలు చేస్తున్నాడు…
ప్రార్థనలు చేస్తున్నాడు…
కానీ జీవితం ఎలా పనిచేస్తుందో అర్థం చేసుకోవడం లేదు.
అప్పుడు ఫలితం రాకపోతే ఏమంటాడు?
“దేవుడు నన్ను చూడలేదు”
ఇది కూడా అదే వ్యంగ్యమే కాదా?
సూత్రాన్ని అనుసరించకుండా ఫలితం ఆశించడం —
అదే దుఃఖానికి మూలం.
ఇదే విషయాన్ని భగవద్గీతలో కూడా స్పష్టంగా చెప్పారు —
“కర్మణ్యేవాధికారస్తే మా ఫలేషు కదాచన
మా కర్మఫలహేతుర్భూర్ మా తే సంగోస్త్వకర్మణి”
నీకు కర్మ చేయుటలో మాత్రమే అధికారం ఉంది.
ఫలితంపై కాదు.
ఫలితాన్ని పట్టుకుంటే —
అక్కడి నుంచే బాధ మొదలవుతుంది.
ఇప్పుడు ఒక స్పష్టత వస్తుంది.
పని చేయడం తప్పు కాదు.
పూజ చేయడం కూడా తప్పు కాదు.
కానీ నియమాన్ని వదిలి ఫలితాన్ని ఆశించడం —
అదే అసలు సమస్య.
ఇది అర్థమైతే మనిషి ఇలా అనుకోడు —
నేను చేశాను కాబట్టి రావాలి.
అతను ఇలా చూస్తాడు —
నేను చేయవలసింది చేస్తాను.
ఫలితం తన ప్రక్రియ ద్వారా వస్తుంది.
ఈ సత్యం కనిపించినప్పుడు ఒక విచిత్రమైన శాంతి వస్తుంది.
దుఃఖం తగ్గిపోతుంది.
చివరికి ఒక సత్యం మాత్రమే మిగులుతుంది —
సృష్టికర్త మరియు ఆయన సూత్రమైన ధర్మం రెండూ వేరు కావు.
ధర్మమే భగవంతుడు.
భగవంతుడే ధర్మం.
భగవంతుడు ధర్మ స్వరూపుడు.
ధర్మాన్ని అర్థం చేసుకుని ఆచరించినవాడు
భగవంతుని పూజించినవాడే.
ధర్మాన్ని పట్టుకున్నవాడు
భగవంతుని పట్టుకున్నవాడే.
ఇదే జీవితం యొక్క అంతర్గత సత్యం.
మహర్షి తపోవన్
No comments:
Post a Comment