*నిస్సంగుడు*

నిస్సంగుడు అంటే — సంగం లేనివాడు, అంటే ఆసక్తి, మమకారం, అతుక్కుపోవడం, లోకబంధం లేనివాడు.

ఇక్కడ “సంగం” అంటే కేవలం మనుషులతో కలిసుండటం కాదు.

నేను — నాది — నాకు — నా పేరు — నా గౌరవం — నా లాభం అనే మమకారబంధమే “సంగం”.

అది లేనివాడే నిస్సంగుడు.

నిస్సంగుడు అంటే సమాజాన్ని వదిలి అడవికి వెళ్లిపోయినవాడు మాత్రమే కాదు. కుటుంబంలో ఉన్నా, సేవ చేస్తూ ఉన్నా, కర్తవ్యాలు చేస్తూ ఉన్నా, లోపల మాత్రం అహంకారం లేకుండా, మమకారం లేకుండా, ఫలాపేక్ష లేకుండా ఉండేవాడు నిస్సంగుడు.

ఉదాహరణకు —

రాజ్యాన్ని పాలించిన జనక మహారాజు గృహస్థుడే. కానీ లోపల బ్రహ్మజ్ఞాని, నిస్సంగుడు. ఆయనకు రాజ్యం ఉంది; కానీ రాజ్యంపై మమకారం లేదు. కర్తవ్యాన్ని చేశాడు; కానీ “నేనే కర్త” అనే అహంకారం లేదు.

అందుకే నిస్సంగత్వం అంటే బాధ్యతల నుండి పారిపోవడం కాదు.

బాధ్యతలు చేస్తూనే బంధం లేకుండా ఉండటం.

భగవద్గీత భావం ప్రకారం:

కర్మ చేయాలి, కానీ ఫలంపై ఆసక్తి పెట్టకూడదు.

సేవ చేయాలి, కానీ ప్రశంస కోరకూడదు.

సంపద ఉండవచ్చు, కానీ సంపదలో మనసు చిక్కుకోకూడదు.

కుటుంబం ఉండవచ్చు, కానీ “ఇవే శాశ్వతం” అనే మోహం ఉండకూడదు.

కాబట్టి —

నిస్సంగుడు = లోకంలో ఉండి లోకానికి బంధి కానివాడు.

నిస్సంగుడు = కర్మ చేస్తూ కర్తృత్వాభిమానం లేనివాడు.

నిస్సంగుడు = అనుభవాలు వస్తున్నా, పోతున్నా సమబుద్ధితో ఉండేవాడు.

నిస్సంగుడు = భగవంతుని చిత్తానుసారంగా జీవించే సాధకుడు.