*సత్వ, రజో, తమో గుణాలతో కూడిన ఈ మూడు గుణాలచే మోహింపబడిన ఈ ప్రపంచమంతా, సర్వోన్నతుడను, నాశనం లేనివాడను అయిన నన్ను తెలుసుకోలేకపోతోంది.*
~ *గీత 7.13*
ఆకాశమంతా మేఘాలు కమ్ముకున్నప్పుడు, వాటికి పైన ఉన్న సూర్యుడిని చూడలేము. అదే విధంగా, మనస్సు ఈ మూడు గుణాలచే మోహింపబడినప్పుడు, అతీతుడైన ఆత్మను చూడలేము. ఈ గుణాలచే ఆవరించబడిన మానవుడు, పండులోని పురుగులా ఉండిపోతాడు. అది పండు లోపల కదలగలదు, కానీ దాని పై తొక్క పగలనంత వరకు బయటకు రాలేదు. గుణాలు మనస్సును కలవరపెడుతున్నంత కాలం, నిజమైన ఆత్మను గ్రహించలేము.
మొట్టమొదట అజ్ఞానానికి కారణాన్ని అర్థం చేసుకుని, తాను బంధించబడి ఉన్నానని తెలుసుకోవడం అవసరం. అప్పుడే అతను తన స్వేచ్ఛను తిరిగి పొందేందుకు ప్రయత్నం చేస్తాడు. ఆధ్యాత్మిక సాధకుడు తన బంధనాన్ని గ్రహించి, సత్యాన్ని తెలుసుకోవాలనే తపనతో ఉన్నందున ఉన్నత స్థాయిలో ఉంటాడు. ఇదే పరిణామ క్రమంలో ఒక గొప్ప ముందడుగు.
అధికశాతం ప్రజలు తాము తమ నీచ స్వభావానికి బానిసలని కూడా గ్రహించరు. సాధకుడు తాను ఒక బంధిత ఆత్మనని గ్రహించి, తనను బంధించిన సంకెళ్ళ నుండి విముక్తి పొందడానికి ప్రయత్నిస్తాడు.
జీవన్ముక్తులు తప్ప, మిగిలిన వారందరూ – ధనిక, పేద, గొప్ప, సామాన్య, విద్యావంతులు, నిరక్షరాస్యులు – మాయచే బంధించబడి ఉన్నారు.
కంటికి శుక్లం ఉన్నప్పుడు వస్తువులు కనబడవు. దానిని శస్త్రచికిత్స ద్వారా తొలగించాలి. అప్పుడు కన్ను తేటపడి వస్తువులను స్పష్టంగా చూడగలుగుతుంది. అటువంటి శస్త్రచికిత్సను ఆధ్యాత్మిక సాధకుడు చేయించుకోవాలి. ఈ శ్లోకంలో అజ్ఞానానికి కారణం వివరించబడింది. తర్వాతి శ్లోకంలో మోక్షమార్గం సూచించబడింది. *ఆధ్యాత్మిక కుటుంబం*
No comments:
Post a Comment