*గుణాల వలన కలుగజేసిన నా ఈ దివ్య భ్రమను దాటడం కష్టం; నన్ను మాత్రమే శరణు పొందినవారు ఈ భ్రమను దాటుతారు.*

~ *గీత 7.14*

ఈ శ్లోకం సకల జనులకు అత్యంత ప్రాముఖ్యమైనది. ఈ మాయ అంటే ఏమిటి? దానిని అధిగమించే మార్గం ఏమిటి? ఈ రెండూ ప్రాథమిక ప్రశ్నలు.

మాయ అనేది భగవంతుని యొక్క సర్వోన్నత శక్తి. అది ఆయన ఆధీనంలో ఉండి, ఆయన ఆజ్ఞ ప్రకారం పనిచేస్తుంది. ఆయన తన ఇష్టానుసారం ఆ శక్తిని తనలోకి ఉపసంహరించుకోవచ్చు లేదా బయటకు ప్రసరింపజేయవచ్చు.

మాయకు ఈ విశ్వమంతటినీ మోసగించే శక్తి ఉన్నప్పటికీ, అది భగవంతుని చేతిలోని ఒక సాధనం మాత్రమే. యజమాని ముందు సేవకుడు ఎలాగైతే భగవంతునికి విధేయుడవుతాడో, అలాగే మాయ కూడా భగవంతునికి విధేయంగా ఉంటుంది. దాని వశంలో ఉన్నవారికి అది అంతుచిక్కనిది, రహస్యమైనది మరియు అద్భుతమైనది.

భగవంతునికి మరియు పరిపూర్ణ యోగులకు, అది కేవలం ఉనికిలో లేని వాస్తవికత మాత్రమే. ఏది లేదో, అదే మాయ. ఏది ఉనికిలో లేకుండా, వాస్తవికత యొక్క భ్రమను సృష్టిస్తుందో, అదే మాయ. ప్రపంచం లేదు, అయినా అది ఉన్నట్లు కనిపిస్తుంది.  వ్యక్తిగత అహం అనేది లేదు, కానీ అది ఉన్నట్లు కనిపిస్తుంది.

యథార్థం కప్పివేయబడుతుంది మరియు అసత్యమైనది వాస్తవంగా కనబడేలా చేయబడుతుంది. ఇదే మాయ యొక్క రహస్యం. కానీ జ్ఞానులకు అది ఏమీ కాదు. సామాన్యునికి సముద్రాన్ని దాటడం కష్టమే కావచ్చు, కానీ గరుత్మంతునికి అది ఒక చిన్న కాలువ కంటే ఎక్కువ కాదు. అతను తన రెక్కల యొక్క ఉన్నతమైన శక్తితో దానిపై నుండి ఎగురుతాడు.

మాయను దాటడం కష్టం, కానీ అసాధ్యం కాదు. ఇంద్రియ సుఖాల ప్రలోభాలకు లొంగిపోయిన వారు, భౌతిక వస్తువులకు మమకారం పెంచుకున్న వారు మాయా సముద్రాన్ని దాటలేరు. ఆధ్యాత్మిక సాధన అంతా శరీర వాంఛలను, మనస్సు యొక్క భ్రమలను తొలగించడానికి ఉద్దేశించబడింది.

మొదటి పంక్తిలో మాయ యొక్క శక్తిని వర్ణించిన తరువాత, భగవంతుడు రెండవ పంక్తిలో దానిని దాటే మార్గాన్ని సూచిస్తున్నాడు. భగవంతుని శరణు పొందినవారు మాయను అధిగమిస్తారు. భగవంతుని పట్ల భక్తి, భగవంతునికి శరణాగతి చెందడమే మాయను జయించే మార్గం. ‘నాకు శరణు పొందండి.’  ‘నేను మిమ్మల్ని మాయకు ఆవలకి తీసుకువెళ్తాను’ అనేది భగవంతుని ఆజ్ఞ. భగవంతుని పద్మపాదాల పట్ల భక్తియే ప్రజలను సంసార సాగరానికి ఆవలకి తీసుకువెళ్ళే బలమైన పడవ అని శంకరుడు అంటాడు.

మానవ నైపుణ్యం మరియు తెలివితేటలు నిజానికి అనేక లౌకిక విజయాలను, సాధనలను సాధించగలవు. మానవ తెలివితేటలు మరియు నైపుణ్యంతోనే ఆవిష్కరణలు జరుగుతాయి, సామ్రాజ్యాలు నిర్మించబడతాయి, యుద్ధాలు చేసి గెలుపొందబడతాయి. కానీ మానవుడు విశ్వ భ్రమను ఎదుర్కొన్నప్పుడు, అతను ఒంటరిగా నిస్సహాయుడవుతాడు. పరమేశ్వరునికి శరణాగతి పొంది, ఆయన అనుగ్రహంతో మాత్రమే మానవుడు సంసార సరిహద్దులను దాటి, ఆనందమయ, ధన్యమయ భూమిలోకి ప్రవేశించగలడు.

ఇప్పటికే మాయను దాటిన ఋషుల సేవ కూడా ఆధ్యాత్మిక సాధకునికి ఎంతో సహాయకారిగా ఉంటుంది. భ్రమ అనే బురదను దాటిన వారు, మానవాళి అలా చేయడానికి సహాయపడతారు.

‘మామేవ’ - నేను మాత్రమే - అనేది ఆయన ఆజ్ఞ అని భగవంతుడు తన ప్రకటనలో సంపూర్ణంగా స్పష్టం చేశాడు. మరేదీ, మరెవరూ ఆ అద్భుతాన్ని చేయలేరు.  ఒకవేళ ఎవరైనా భౌతిక ప్రపంచానికి శరణాగతి పొందితే, వారు అంతులేని దుఃఖాన్ని అనుభవిస్తారు. ఒకవేళ వారు భగవంతునికి శరణాగతి పొందితే, స్వేచ్ఛ మరియు ఆనందం అనే అత్యున్నత ప్రతిఫలాలను పొందుతారు. ఎంపిక మనిషి చేతిలోనే ఉంది. ప్రతి ఒక్కరూ స్వయంగా నిర్ణయం తీసుకోవాలి. మరొకరి కోసం ఎవరూ నిర్ణయం తీసుకోలేరు. మనిషిని మాయకు అతీతంగా తీసుకువెళ్తానన్న భగవంతుని వాగ్దానం, మనిషికి అనంతమైన శక్తిని ఇవ్వాలి. ఈ శ్లోకాన్ని పదే పదే చదవాలి, అప్పుడు ఆవరించిన అంధకారాన్ని పూర్తిగా పారద్రోలే దివ్య కాంతి ప్రవహిస్తుంది.

భగవంతుని పట్ల భక్తి అంటే ఆయనపై అచంచలమైన విశ్వాసం కలిగి ఉండటం, పుణ్యకార్యాలు చేయడం, ఆత్మను ధ్యానించడం, సద్గుణాలను పెంపొందించుకోవడం మరియు మనస్సును శుద్ధి చేసే అటువంటి ఇతర అభ్యాసాలు చేయడం.           *ఆధ్యాత్మిక కుటుంబం*