తెలుగు రొమాంటిక్ ప్రేమ కథ 

*కోడ్ అండ్ కాన్వాస్* - 

-కర్లపాలెం హనుమంతరావు

రిత్విక్ ఒక సాఫ్ట్‌వేర్ ఇంజనీర్. ఆర్టిఫిషియల్ ఇంటెలిజెన్స్, కోడింగ్ ప్రపంచంలో మునిగితేలుతుంటాడు. అతనికి లోకం అంటే స్క్రీన్ మీద కనిపించే అక్షరాలే. అలాంటి రిత్విక్ జీవితంలోకి ఒక రోజు 'అనన్య' వచ్చింది.

అనన్య వాళ్ల ఆఫీస్ పక్కనే ఉన్న ఒక బుక్ కేఫ్‌లో పార్ట్-టైమ్ ఆర్టిస్ట్‌గా పనిచేస్తోంది. టెక్నాలజీకి ఆమె చాలా దూరం. ఇప్పటికీ డైరీలో పెన్నుతో రాసుకోవడం, కాన్వాస్ మీద పెయింటింగ్స్ వేయడం ఆమెకు ఇష్టం.

ఒకరోజు కాఫీ తాగుతూ, ల్యాప్‌టాప్‌లో మునిగిపోయిన రిత్విక్ పక్కన తన స్కెచ్ బుక్ మర్చిపోయి వెళ్ళిపోయింది అనన్య. అందులో ఒక అందమైన సీతాకోకచిలుక బొమ్మ ఉంది. రిత్విక్ దాన్ని చూశాడు.

మర్నాడు ఆమె బుక్ కోసం వచ్చినప్పుడు రిత్విక్ దాన్ని తిరిగిస్తూ, "మీ స్కెచ్ చాలా బాగుంది. కానీ, దీన్ని ఇంకాస్త పర్ఫెక్ట్‌గా డిజిటల్ ఆర్ట్ చేయొచ్చు" అన్నాడు ల్యాప్‌టాప్ చూపిస్తూ.

అనన్య నవ్వి, "కంప్యూటర్ ఇచ్చే పర్ఫెక్షన్ కంటే, చేత్తో గీసే బొమ్మలో ఉండే చిన్న చిన్న తప్పులే దానికి అందాన్ని ఇస్తాయి" అంది.

ఆ ఒక్క మాట రిత్విక్ మనసుని తాకింది. అప్పటివరకు కేవలం జీరోలు, వన్‌లు (0, 1) మాత్రమే ఉన్న అతని కోడింగ్ ప్రపంచంలోకి రంగులు వచ్చాయి. రోజులు గడిచేకొద్దీ ఇద్దరి మధ్య పరిచయం పెరిగింది. రిత్విక్ ఆమెకు టెక్నాలజీలోని వింతలు చెప్తుంటే, అనన్య అతనికి కాన్వాస్ ప్రపంచాన్ని పరిచయం చేసింది.

కాలం ప్రేమ ప్రవాహంలో కొట్టుకుపోతుండగా...

రిత్విక్‌కు అమెరికాలోని ఒక పెద్ద ప్రాజెక్ట్‌కు లీడ్‌గా వెళ్లే అవకాశం వచ్చింది. కెరీర్ పరంగా అది అతని కల. కానీ, మనసంతా అనన్య దగ్గరే ఉండిపోయింది. తన ప్రేమను ఆమెకు చెప్పాలనుకున్నాడు. కానీ ఎలా?

తన స్టైల్లోనే ఒక సరికొత్త 'ప్రేమలేఖ' రాయాలనుకున్నాడు. రాత్రంతా కూర్చుని ఒక చిన్న మొబైల్ యాప్‌ని డిజైన్ చేశాడు. ఆ యాప్ పేరు 

"మనసు"

మరుసటి రోజు కేఫ్‌లో అనన్యను కలిశాడు. తన ఫోన్ ఆమెకు ఇస్తూ, "ఒక్కసారి ఈ యాప్ ఓపెన్ చెయ్" అన్నాడు.

అనన్య స్క్రీన్ మీద ఉన్న హార్ట్ సింబల్‌ను టచ్ చేసింది. వెంటనే స్క్రీన్ పై ఒక మెసేజ్ వచ్చింది:

"నువ్వు టెక్నాలజీని పెద్దగా ఇష్టపడవు అని తెలుసు. కానీ, నా జీవితంలోకి నువ్వు వచ్చాక నా హార్ట్ డిస్క్ స్పేస్ మొత్తం నువ్వే ఆక్యుపై చేశావు. ఈ యాప్ కేవలం నీ ఫోన్‌లో మాత్రమే పని చేస్తుంది. నేను ఎక్కడున్నా, నువ్వు ఈ స్క్రీన్‌ని టచ్ చేస్తే... నా గుండె చప్పుడు నీకు వైబ్రేషన్ రూపంలో వినిపిస్తుంది. 'విల్ యూ మ్యారీ మీ?'"

అనన్య కళ్లల్లో నీళ్లు తిరిగాయి. ఆమె ఏ సమాధానం చెప్పకుండా ఫోన్ పక్కన పెట్టింది. రిత్విక్ కంగారు పడ్డాడు. "యాప్ నచ్చలేదా?" అని అడిగాడు.

అనన్య బ్యాగులోంచి ఒక అందమైన తెల్లటి కాన్వాస్ పేపర్ తీసి రిత్విక్ చేతిలో పెట్టింది.

దానిపై ఒక చక్కటి క్యూఆర్ కోడ్ (QR Code) పెయింట్ చేసి ఉంది!

అవును... కంప్యూటర్ ప్రింట్ కాదు, చేత్తో చాలా ఓపికగా, పర్ఫెక్ట్‌గా గీసిన క్యూఆర్ కోడ్ అది.

రిత్విక్ ఆశ్చర్యపోతూ, "నువ్వు క్యూఆర్ కోడ్ గీశావా?" అని అడిగాడు.

"నువ్వు నా కోసం యాప్ రాసినప్పుడు, నేను నీ కోసం టెక్నాలజీని నేర్చుకోలేనా? ఒక్కసారి నీ ఫోన్‌తో దీన్ని స్కాన్ చెయ్" అంది అనన్య నవ్వుతూ.

రిత్విక్ వెంటనే తన ఫోన్ తీసి, ఆమె చేత్తో గీసిన ఆ క్యూఆర్ కోడ్‌ని స్కాన్ చేశాడు. ఆశ్చర్యంగా ఆ కోడ్ వర్క్ అయింది! స్క్రీన్ మీద అనన్య చేతిరాతతో రాసిన ఒకే ఒక్క ముక్క డిస్‌ప్లే అయ్యింది:

"యెస్! నా లైఫ్ లాంగ్ సాఫ్ట్‌వేర్ అప్‌డేట్ నువ్వే!"

టెక్నాలజీని అసహ్యించుకునే అమ్మాయి, ఒక టెక్కీ ప్రేమ కోసం క్యూఆర్ కోడ్‌ని చేత్తో గీయడం... ఆ కోడ్ పర్ఫెక్ట్‌గా స్కాన్ అవ్వడం చూసి రిత్విక్ ముఖంలో ఆనందం అంబరాన్నంటింది.

డిజిటల్ కోడింగ్, హార్ట్ కోడింగ్ ఒకటయ్యాయి!

***

(మన తెలుగు కథలు.కామ్ లో ప్రచురితం)