నువ్వు ఇదే కుటుంబంలో ఎందుకు జన్మించావు? | ఆది శంకరాచార్యుల ఆధ్యాత్మిక రహస్యం

నువ్వు ఇదే కుటుంబంలో ఎందుకు జన్మించావు? | ఆది శంకరాచార్యుల ఆధ్యాత్మిక రహస్యం

Author Name:Spiritual Gyan Vichar

Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@SpiritualGyanVichar785

Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=yp_1Sdp-j9k





Title: నువ్వు ఇదే కుటుంబంలో ఎందుకు జన్మించావు? | ఆది శంకరాచార్యుల ఆధ్యాత్మిక రహస్యం

Author Name: Spiritual Gyan Vichar

Description: నువ్వు ఇదే కుటుంబంలో ఎందుకు జన్మించావు? | ఆది శంకరాచార్యుల ఆధ్యాత్మిక రహస్యం

🙏 నువ్వు ఇదే కుటుంబంలో ఎందుకు జన్మించావు? ఈ ప్రశ్న వెనుక ఉన్న ఆధ్యాత్మిక అర్థం ఏమిటి?

మన జీవితంలో కుటుంబ బంధాలకు ఎంతో ప్రాముఖ్యత ఉంది. తల్లిదండ్రులు, తోబుట్టువులు, బంధువులతో మనకు ఏర్పడే సంబంధాలు మన జీవితాన్ని అనేక విధాలుగా ప్రభావితం చేస్తాయి. అయితే, మనం ఒక నిర్దిష్ట కుటుంబంలోనే ఎందుకు జన్మిస్తాం? ఈ ప్రశ్నకు భారతీయ ఆధ్యాత్మిక సంప్రదాయాలు ఎలాంటి సమాధానాలను సూచిస్తున్నాయి?

ఈ వీడియోలో ఆది శంకరాచార్యుల అద్వైత వేదాంత బోధనల నేపథ్యంలో కుటుంబ బంధాలు, ఆత్మతత్త్వం, జీవిత పరమార్థం వంటి అంశాలను ఆధ్యాత్మిక కోణంలో పరిశీలిద్దాం.

📖 ఈ వీడియోలో మీరు తెలుసుకోబోయే విషయాలు:

✨ కుటుంబ బంధాలను ఆధ్యాత్మిక దృష్టితో ఎలా అర్థం చేసుకోవాలి?

✨ ఆది శంకరాచార్యుల అద్వైత వేదాంతం ప్రకారం ఆత్మతత్త్వం అంటే ఏమిటి?

✨ మన జీవితంలో కుటుంబ సంబంధాల పాత్ర ఏమిటి?

✨ బంధాలు, అనుబంధాలు మరియు ఆత్మజ్ఞానం మధ్య ఉన్న తాత్విక సంబంధం ఏమిటి?

✨ జీవితాన్ని మరింత అవగాహనతో, ప్రేమతో, ప్రశాంతంగా చూడటానికి ఆధ్యాత్మిక ఆలోచనలు ఎలా తోడ్పడతాయి?

🪔 ఈ కథలోని ఆధ్యాత్మిక సందేశం

భారతీయ ఆధ్యాత్మిక సంప్రదాయాలు మన జీవితాన్ని లోతుగా పరిశీలించడానికి, మన సంబంధాల విలువను అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రేరణనిస్తాయి. ఆది శంకరాచార్యుల అద్వైత వేదాంతం ఆత్మతత్త్వం గురించి ఆలోచించడానికి ఒక తాత్విక మార్గాన్ని అందిస్తుంది.

కుటుంబ బంధాలను ప్రేమతో, బాధ్యతతో గౌరవిస్తూనే జీవిత పరమార్థం గురించి ఆలోచించడం మనలో ఆత్మపరిశీలనను పెంపొందించవచ్చు.

ఈ వీడియోలోని అంశాలను ఒక ఆధ్యాత్మిక, తాత్విక దృక్కోణంగా స్వీకరించండి. వీడియోలోని ప్రతి కథనం లేదా వివరణను ఆది శంకరాచార్యుల ప్రత్యక్ష బోధనగా భావించకుండా, సంబంధిత తాత్విక భావనలను అర్థం చేసుకునే ప్రయత్నంగా చూడండి.

🙏 మీకు మా వీడియో నచ్చితే:
👍 వీడియోను లైక్ చేయండి.
📲 ఆధ్యాత్మిక విషయాలపై ఆసక్తి ఉన్న మీ కుటుంబ సభ్యులు, స్నేహితులతో షేర్ చేయండి.
🔔 ఇలాంటి ఆధ్యాత్మిక కథలు, వేదాంత విషయాలు మరియు జీవితానికి ఉపయోగపడే తాత్విక సందేశాల కోసం మా ఛానల్‌ను సబ్‌స్క్రైబ్ చేయండి.
💬 మన జీవితంలో కుటుంబ బంధాల పాత్ర గురించి మీ అభిప్రాయాన్ని కామెంట్‌లో తెలియజేయండి.

🌺 జై శ్రీ శంకరాచార్య! జై సనాతన ధర్మం!

Transcript:
(00:00) మీరు ఎప్పుడైనా రాత్రి నిశ్శబ్దంలో ఒంటరిగా కూర్చుని అసలు మీరు ఇదే కుటుంబంలో ఎందుకు పుట్టారని ఆలోచించారా? ఈ ప్రపంచంలో వందల కోట్ల మంది ప్రజలు ఉన్నారు. కోట్లాది కుటుంబాలు ఉన్నాయి. మరి మీ ఆత్మ ఇదే ఇంట్లో జన్మించడానికి కారణం ఏమిటి? ఇది కేవలం ఒక యాదృచ్చికమా? లేక జీవితాంతం మనం అర్థం చేసుకోలేని ఏదైనా రహస్యం దీని వెనక దాగి ఉందా? ఒకవేళ ఈ రోజు మీరు వేరే కుటుంబంలో పుట్టి ఉంటే బహుశా మీ పేరు మరొకటి అయి ఉండేది మీ భాష వేరుగా ఉండేది మీ సంస్కారాలు వేరుగా ఉండేవి మీ ఆలోచనలు వేరుగా ఉండేవి బహుశా మీ జీవితం మొత్తం వేరుగా ఉండేది కానీ అలా జరగలేదు మీరు
(00:48) ఇక్కడే పుట్టారు ఇదే ఇంట్లో ఇదే తల్లిదండ్రులతో ఇవే పరిస్థితులలో అసలు ఎందుకు ఈ ఈరోజు చాలామంది తమ కుటుంబంతో సంతోషంగా లేరు. నేను ఏదైనా ధనిక ఇంట్లో పుట్టి ఉంటే బాగుండేదని కొందరు అంటారు. నా తల్లిదండ్రులు నన్ను మరింత బాగా అర్థం చేసుకుని ఉంటే ఈరోజు నా జీవితం మరోలా ఉండేదని మరికొందరు ఆలోచిస్తారు. ఒకరు తమ బాల్యంలోని బాధను గుర్తు చేసుకుంటే మరొకరు ఇప్పటికీ తమ కుటుంబ ప్రవర్తన వల్ల కుంగిపోతుంటారు.
(01:23) అప్పుడు మనసులో ఒకే ఒక్క ప్రశ్న తలెత్తుతుంది. భగవంతుడు మనకు అన్యాయం చేశాడా? ఆయన ఏమీ ఆలోచించకుండానే మనల్ని ఏదో ఒక కుటుంబంలోకి పంపించేశడా లేక పుట్టుక వెనుక మన సాధారణ అవగాహనకు అందని అంతకంటే లోతైన నియమం ఏదైనా పని చేస్తుందా ఆత్మ స్వయంగా తన తల్లిదండ్రులను ఎంచుకుంటుందని కొందరు అంటారు. మరి కొందరు అంతా గత జన్మ కర్మలే నిర్ణయిస్తాయని చెబుతారు.
(02:00) ఒకరు దీనిని విధి అంటారు మరొకరు దైవ చిత్తం అని ఇంకొకరు కేవలం యాదృచ్చికం అని భావిస్తారు కానీ మనం సనాతన ధర్మం ఉపనిషత్తులు భగవద్గీత మరియు ఆదిశంకరాచార్యుల బోధనల వైపు చూసినప్పుడు ఈ భావనలన్నిటికంటే ఎంతో లోతైన ఒక దృష్టికోణం మనకు కనిపిస్తుంది. ఈ దృష్టికోణం మనం ఎక్కడ పుట్టామ అనేదే కాకుండా అసలు మనం ఎందుకు జన్మిస్తామో కూడా తెలియజేస్తుంది. అయితే ఇక్కడ ఒక విషయాన్ని ముందే స్పష్టం చేయడం అవసరం.
(02:38) ఈ వీడియో ఉద్దేశం ఏ మూఢ నమ్మకాన్ని ప్రోత్సహించడం కాదు. ప్రతి సంఘటనకు కారణం కేవలం గత జన్మేనని కానీ ప్రతి దుఃఖం భగవంతుడు ఇచ్చే శిక్ష అని కానీ మేము చెప్పం. దానికి బదులుగా శాస్త్రాల బోధనలను నేటి కాలానికి అనుగుణంగా అర్థం చేసుకుందాం. కర్మ అంటే ఏమిటి ప్రారబ్ధం అంటే ఏమిటి కుటుంబం పాత్ర ఏమిటి అనే విషయాలను తెలుసుకునే ప్రయత్నం చేద్దాం.
(03:09) మరియు మనిషి యొక్క ప్రస్తుత నిర్ణయాలు అతని జీవితాన్ని ఎలా మార్చగలవు? ఎందుకంటే మనం కేవలం విధిని మాత్రమే నిందిస్తూ కూర్చుంటే ఈ క్షణంలో మనలో దాగి ఉన్న ఆ శక్తిని బహుశా మనం ఎప్పటికీ గుర్తించలేకపోవచ్చు. ఒక్కసారి ఊహించుకోండి ఈరోజు ఉదయం మీరు మరొక ఇంట్లో కళ్ళు తెరిచి ఉంటే మరొకరు మిమ్మల్ని అమ్మ అని పిలిచి ఉంటే మరొకరు మీ తండ్రి అయి ఉంటే మీ తోబుట్టువులు వేరొకరు అయి ఉంటే ఈరోజు మీరు ఎలా ఉన్నారో అదే వ్యక్తిగా ఉండేవారా? బహుశా కాకపోవచ్చు.
(03:49) ఎందుకంటే కుటుంబం మనకు కేవలం జన్మనివ్వడం మాత్రమే కాదు అది మన మొదటి భాష అవుతుంది. మొదటి భయం అవుతుంది. మొదటి ప్రేమ అవుతుంది. మొదటి నమ్మకం అవుతుంది. మరియు అనేకసార్లు మొదటి గాయం కూడా అవుతుంది. అయితే కుటుంబం కేవలం మన వ్యక్తిత్వాన్ని మాత్రమే నిర్మిస్తుందా లేక అది మన ఆత్మ ప్రయాణంలో కూడా ఒక భాగమా? ఆదిశంకరాచార్యులు మనల్ని పదే పదే ఒకే విషయం వైపు నడిపిస్తారు.
(04:26) మనిషి కేవలం బాహ్య సంఘటనలను మాత్రమే చూస్తున్నంత కాలం వాటి వెనుక దాగి ఉన్న సత్యాన్ని చూడలేడు. అందుకే ఈ వీడియోలో మనం కేవలం కుటుంబం గురించి మాత్రమే మాట్లాడుకోబోవడం లేదు. ప్రతి జన్మ వెనుక ఉన్న ఆ చైతన్యం గురించి మనం మాట్లాడుకుందాం. మనం కేవలం తల్లిదండ్రుల గురించి మాత్రమే మాట్లాడుకోబోవడం లేదు. శతాబ్దాలుగా ఋషులను సైతం లోతుగా ఆలోచించేలా చేసిన ఆ కర్మ సిద్ధాంతాన్ని మనం అర్థం చేసుకుందాం.
(04:59) మరియు చివరికి ఈ మొత్తం ప్రయాణంలో బహుశా అతి పెద్ద రహస్యమైన ఆ ప్రశ్న వద్దకు చేరుకుందాం. నువ్వు నిజంగానే ఈ కుటుంబంలో జన్మించావా? లేక ఈ కుటుంబం ద్వారా నిన్ను నీవు గుర్తించే అవకాశం నీకు లభించిందా? మరియు ఇది నిజమైతే ఇంతకంటే పెద్ద ప్రశ్న ఒకటి తలెత్తుతుంది. పుట్టుక అనేది ఎప్పటికీ యాదృచ్చికం కాలేదా? ఈ ప్రయాణంలోని మొదటి అధ్యాయంలో ఇప్పుడు ఇదే రహస్యం మన ముందు మెల్ల మెల్లగా ఆవిష్కృతం కాబోతోంది.
(05:40) ఇప్పుడు మనం ఇప్పుడు మనం ఈ మొత్తం ప్రయాణంలోని మొదటి మరియు అత్యంత ముఖ్యమైన ప్రశ్న వద్దకు చేరుకున్నాము. మన పుట్టుక కేవలం ఒక యాదృచ్చికమా? మనం ఒక ప్రత్యేకమైన కుటుంబంలో జన్మించడం అనేది కేవలం జీవ ప్రక్రియ యొక్క ఫలితమేనా లేదా దీని వెనుక మన కళ్ళు చూడలేని కానీ సనాతాంతన ధర్మం వేల సంవత్సరాలుగా వివరించడానికి ప్రయత్నిస్తున్న ఏదైనా నియమం పని చేస్తుందా? ఎందుకంటే పుట్టుక కేవలం యాదృచ్చికం అయితే కర్మ సిద్ధాంతం అసంపూర్ణంగా మారుతుంది.
(06:24) మరియు పుట్టుక కేవలం కర్మ మాత్రమే అయితే మన జీవితమంతా ముందే రాయబడి ఉందా? ఇదే ఆ రహస్యం. దీనిని అర్థం చేసుకోకుండా మనం మన కుటుంబాన్ని గానీ మన జీవితాన్ని గాని అర్థం చేసుకోలేం. నేటి కాలంలో చాలామంది తమ పుట్టుకను కేవలం ఒక సంఘటనగా మాత్రమే భావిస్తారు. ఫలానా తల్లిదండ్రులు ఉన్నారు కాబట్టి మనం పుట్టామని మనం చెబుతుంటాము. విజ్ఞాన శాస్త్రం కూడా మనకు పుట్టుక యొక్క జీవ ప్రక్రియను వివరిస్తుంది.
(06:56) మరియు అది తన స్థానంలో ఖచ్చితంగా సరైనదే కానీ సనాతన ధర్మం మరొక ప్రశ్నను అడుగుతుంది. శరీరం ఎలా ఏర్పడిందో అర్థమైంది. కానీ చైతన్యం అదే శరీరంలోకి ఎందుకు వచ్చింది? కోట్లాది సంభావ్యతలలో అదే ఆత్మ అదే గర్భంలోకి ఎందుకు వచ్చింది? ఒకవేళ అంతా కేవలం యాదృచ్చికమే అయితే ఇంత ఖచ్చితమైన వ్యవస్థ పదే పదే ఎలా ఏర్పడుతుంది ఇక్కడి నుండే కర్మ సిద్ధాంతం మొదలవుతుంది.
(07:29) ఈ విశ్వం ఏదో అరాచకంతో కాకుండా నియమాల ప్రకారం నడుస్తుందని సనాతన ధర్మం చెబుతోంది. ప్రకృతిలో ప్రతి చర్యకు ప్రతిచర్య ఉన్నట్లే చైతన్య ప్రయాణంలో కూడా ప్రతి కర్మకు ఒక ప్రభావం ఉంటుంది. అందుకే మహర్షులు కర్మను కేవలం మంచి మరియు చెడు పని అని కాకుండా దానిని కారణం మరియు ఫలితం యొక్క సార్వత్రిక నియమంగా చెప్పారు. అంటే మనం ఏది ఆలోచించినా ఏది మాట్లాడినా ఏది చేసినా మరియు ఏ భావనతో జీవించినా అది మన చైతన్యం పై ఒక ముద్రను వదులుతుంది.
(08:11) ఇదే ముద్ర ముందుకెళ్లి మన అనుభవాలకు ఆధారంగా మారుతుంది. కానీ ఇక్కడ ఒక విషయం అర్థం చేసుకోవడం చాలా అవసరం. చాలామంది కర్మ యొక్క అర్థాన్ని కేవలం శిక్ష మరియు బహుమతితో ముడిపెడతారు. ఏదైనా దుఃఖం కలిగితే గతజన్మ పాపం అంటారు. ఒకవేళ సుఖం లభిస్తే గతజన్మ పుణ్యం అంటారు. కానీ ఆదిశంకరాచార్యుల బోధనలను జాగ్రత్తగా అర్థం చేసుకుంటే కర్మ యొక్క ఉద్దేశ్యం కేవలం దండన విధించడం మాత్రమే కాదు.
(08:48) అనుభవాల ద్వారా చైతన్యాన్ని పరిపక్వం చేయడమే కర్మ యొక్క ఉద్దేశం. జీవితం అనేది కేవలం బహుమతులు మరియు శిక్షల వ్యవస్థ మాత్రమే కాదు. అది నేర్చుకునే మరియు మేల్కునే ప్రయాణం కూడా. అందుకే అందుకే శాస్త్రాలు ప్రారబ్ధ కర్మ గురించి చెబుతాయి. ఒక రైతు తన గోదాములో ఉన్న ధాన్యాన్ని ఒకే పంటలో వేయకుండా ఆ కాలానికి సరిపడా విత్తనాలను మాత్రమే పొలంలో చల్లినట్లుగా మన గత కర్మల భాండాగారం నుండి ఈ ఒక్క జన్మలో మనం తట్టుకుని నేర్చుకోగలిగేంత చిన్న భాగాన్ని మాత్రమే ప్రకృతి మన ముందుకు తెస్తుంది. ఇలా ఈ జన్మలో
(09:35) అనుభవించడానికి సిద్ధంగా ఉన్న ఆ కర్మఫలాన్నే ప్రారబ్ధం అంటారు. ప్రారబ్ధం అంటే ఈ జన్మలో అనుభవించడానికి సిద్ధంగా ఉన్న కర్మఫలం దీని ఆధారంగానే జన్మకు సంబంధించిన కొన్ని ప్రారంభ పరిస్థితులు ఏర్పడతాయి. ఉదాహరణకు శరీరం కుటుంబం కొన్ని ప్రత్యేక అవకాశాలు మరియు కొన్ని ప్రత్యేక సవాళ్లు కానీ ఇక్కడ కూడా ఒక పెద్ద అపార్థం తలెత్తుతుంది.
(10:06) ప్రారబ్ధం ఉంది కాబట్టి ఇక అంతా ముందుగానే నిర్ణయించబడి ఉంటుందని ప్రజలు అనుకుంటారు. కానీ అలా కాదు జీవితం ఒక సుదీర్ఘ ప్రయాణం అని ఊహించుకోండి. ప్రారబ్ధం అనేది మీరు నడవాల్సిన రహదారి లాంటిది. అయితే ఆ రహదారిపై ఎలా నడవాలి, ఎంత జాగ్రత్తగా నడవాలి, దారిలో ఏమి నేర్చుకోవాలి, మరియు ముందుకు ఏ దిశలో సాగాలి అనేది మీ ప్రస్తుత నిర్ణయాలే నిర్ణయిస్తాయి.
(10:35) అందువల్ల ప్రారబ్ధం ప్రారంభాన్ని ఇస్తుంది. కానీ పూర్తి కథను రాయదు. ఇప్పుడు ఇక్కడ అతి పెద్ద ప్రశ్న ఎదురవుతుంది. ప్రారబ్ధం ప్రకారమే కుటుంబం లభిస్తే మరి కుటుంబ ఎంపిక ఎలా జరుగుతుంది? ఈ ఆత్మను ఈ ఇంటికి పంపాలని ఎవరైనా కూర్చుని నిర్ణయిస్తారా భగవంతుడే స్వయంగా ప్రతిజన్మను నిర్ణయిస్తాడా లేక ఇదంతా కర్మల యొక్క ఏదైనా అదృశ్య వ్యవస్థ ప్రకారం జరుగుతుందా నేటి కాలంలో చాలామంది ప్రజలు ఆత్మ జన్మించే ముందే తన తల్లిదండ్రులను ఎంచుకుంటుందని నమ్ముతారు.
(11:14) ఈ ఆలోచన అనేక ఆధ్యాత్మిక సంప్రదాయాలలో మరియు ఆధునిక ఆధ్యాత్మిక సాహిత్యంలో కనిపిస్తుంది. కానీ మనం ఉపనిషత్తులు, భగవద్గీత మరియు ఆదిశంకరాచార్యుల అద్వైత సంప్రదాయాన్ని పరిశీలిస్తే అక్కడ ఏదో ఊహాజనిత ఎంపికపై కాకుండా కర్మ మరియు కారణ పరిణామ వ్యవస్థ పైనే ప్రాధాన్యత ఇవ్వబడింది. అంటే ఆత్మ అనేది మానవ అర్థంలో కూర్చుని ఎంపిక చేసుకోదని దాని కర్మలకు అనుగుణంగానే జన్మ పరిస్థితులు ఏర్పడతాయని చెప్పడం మరింత సముచితంగా ఉంటుంది.
(11:52) ఈ ప్రక్రియ ఎలా జరుగుతుందనే దాని పూర్తి రహస్యం సాధారణ బుద్ధికి అందనిదిగా పరిగణికి అందనిదిగా పరిగణించబడుతుంది. నేటి కోకాలానికి సంబంధించిన ఒక ఉదాహరణ తీసుకోండి. ఒక విద్యార్థి సంవత్సరాల తరబడి కష్టపడితే పరీక్ష ఫలితం దానికి అనుగుణంగానే వస్తుంది. ఫలితాలు ప్రకటించిన తర్వాత అతనికి ఒక ప్రత్యేక కళాశాలలో ప్రవేశం లభిస్తుంది.
(12:22) ఆ కళాశాల ఏమైనా పక్షపాతం చూపిందా? లేదు ఆ విద్యార్థి చివరి రోజు కూర్చుని కళాశాలను ఎంచుకున్నాడా? పూర్తిగా కాదు వాస్తవానికి అతని గత ప్రయత్నాలే ఆ సంభావ్యతకు జన్మనిచ్చాయి. అదేవిధంగా జన్మ పరిస్థితులు కూడా చైతన్య ప్రయాణానికి అనుగుణంగానే ఏర్పడతాయని కర్మ సిద్ధాంతం చెబుతోంది. కానీ మీ కుటుంబం కఠినంగా ఉంటే దేవుడు మిమ్మల్ని శిక్షిస్తున్నాడని దీని అర్థం ఖచ్చితంగా కాదు.
(12:56) చాలాసార్లు అదే కుటుంబం సహనాన్ని నేర్పుతుంది. కొన్నిసార్లు అదే కుటుంబం కరుణను నేర్పుతుంది. కొన్నిసార్లు అదే కుటుంబం స్వయం సమృద్ధి సాధించడం నేర్పుతుంది. మరియు బాహ్య సంబంధాలకు అతీతంగా కూడా మనకు ఒక నిజమైన గుర్తింపు ఉందని అదే కుటుంబం కొన్నిసార్లు మనకు అర్థమయ్యేలా చేస్తుంది. మనిషి యొక్క అంతిమ లక్ష్యం కేవలం జన్మించడం కుటుంబాన్ని ఏర్పరచుకోవడం మరియు జీవితాన్ని ముగించడం మాత్రమే కాదని ఆదిశంకరాచార్యులు పదేపదే చెబుతుంటారు.
(13:35) జీవితం యొక్క అంతిమ లక్ష్యం ఆత్మ యొక్క నిజమైన స్వరూపాన్ని గుర్తించడం. ఈ గుర్తింపు ప్రయాణంలో కుటుంబం సహాయకారిగా మారితే అది ఒక వరం. ఒకవేళ కష్టాల ద్వారా మన అంతరంగంలోకి తొంగి చూడటం నేర్పిన సరే అది మన ప్రయాణంలో ఒక ముఖ్యమైన భాగంగా మారగలదు. అందుకే ప్రతి అనుభవానికి అర్థం కేవలం సుఖం లేదా దుఃఖం మాత్రమే కాదు ఇరమే కాదు అనేక అనుభవాలు మేల్కొలుపునకు ద్వారాలుగా కూడా మారుతాయి.
(14:10) ఇదే ఈ అధ్యాయం యొక్క అతి పెద్ద సందేశం. జన్మ అనేది కేవలం ఒక జీవ సంబంధమైన సంఘటన మాత్రమే కాదు కుటుంబం అనేది కేవలం నివసించే ప్రదేశం మాత్రమే కాదు మరియు కర్మ అనేది కేవలం శిక్ష విధించే నియమం మాత్రమే కాదు ఈ మూడు కలిసి చైతన్యం యొక్క ఒక లోతైన ప్రయాణంలో భాగమై ఉన్నాయి. కానీ ఇప్పుడు ఇక్కడ ఒక ప్రశ్న తలెత్తుతుంది. ఇది వేల సంవత్సరాలుగా తత్వవేత్తలను, ఋషులను మరియు సాధకులను కూడా ఆలోచించేలా చేసింది.
(14:47) కర్మలే కుటుంబాన్ని నిర్ణయిస్తే కర్మలే కుటుంబాన్ని నిర్ణయిస్తే అసలు మొదటి కుటుంబం ఎలా లభించింది? ప్రతి జన్మ గత జన్మ ఫలితమే అయితే ఈ ప్రయాణం మొట్టమొదటిసారిగా ఎక్కడి నుండి ప్రారంభమైంది? ఆదిశంకరాచార్యులు ఈ చిక్కు ప్రశ్నను బీజ వృక్ష న్యాయం ద్వారా వివరిస్తారు అంటే విత్తనం నుండి చెట్టు చెట్టు నుండి విత్తనం వచ్చినట్లుగా కర్మ మరియు జన్మల ప్రవాహానికి క్యాలెండర్ లో ఒక మొదటి తేదీ ఉండదు అందుకే ఏ శాస్త్రాలు దీనిని అనాది అని పిలుస్తాయి.
(15:23) సముద్రపు నీరు ఆవిరై మేఘంగా మారి మళ్ళీ వర్షం లా సముద్రంలోనే కలిసే చక్రం లాగే అజ్ఞానం ఉన్నంతవరకు ఈ ప్రవాహం కొనసాగుతుంది. కానీ ఆత్మజ్ఞానం కలిగిన క్షణమే ఈ చక్రానికి ముగింపు దొరుకుతుంది. అయితే ఈ కర్మ ప్రవాహంలో మనకు ఈ తల్లిదండ్రులే ఎలా లభిస్తారనే రహస్యం. ఇప్పుడు తదుపరి అధ్యాయంలో మన ముందు మెల్ల మెల్లగా ఆవిష్కృతం కాబోతోంది.
(15:53) ప్రతి జన్మ గత జన్మ ఫలితమే అయితే ఈ ప్రయాణం మొట్టమొదటిసారిగా ఎక్కడి నుండి ప్రారంభమైంది ఇదే రహస్యం ఇప్పుడు తదుపరి అధ్యాయంలో మన ముందు మెల్లమెల్లగా ఆవిష్కృతం కాబోతోంది. ఇప్పుడు మనం ఈ మొత్తం అంశంలో అత్యంత చర్చనీయ అంశమైన మరియు అత్యంత రహస్యమైన ప్రశ్న వద్దకు చేరుకున్నాము. ఈరోజు మీరు ఇంటర్నెట్ లో వెతికినా లేదా ఏదైనా ఆధ్యాత్మిక చర్చలో కూర్చున్నా మీకు ఒక విషయం పదే పదే వినిపిస్తుంది.
(16:28) ఆత్మ జన్మించే ముందే తన తల్లిదండ్రులను స్వయంగా ఎంచుకుంటుంది. ఈ భావన ఎంతగా ప్రాచుర్యం పొందిందంటే చాలామంది దీనిని సనాతన ధర్మం యొక్క అంతిమ సత్యంగా భావిస్తారు. కానీ నిజంగా మన శాస్త్రాలు ఇలాగే చెబుతున్నాయా? ఉపనిషత్తులు, భగవద్గీత మరియు ఆదిశంకరాచార్యుల బోధనలు కూడా ఇదే విషయాన్ని చెబుతున్నాయా? లేదా ఇది కాలక్రమేణ శాస్త్ర రూపం ఇవ్వబడిన ఒక లోక విశ్వాసమా? ముందుగా లోక విశ్వాసం మరియు శాస్త్రీయ సిద్ధాంతం ఎల్లప్పుడూ ఒకేలా ఉండవని అర్థం చేసుకోవడం అవసరం.
(17:11) లోక విశ్వాసాలు, ప్రజల అనుభవాలు, కథలు మరియు సంప్రదాయాల నుండి ఏర్పడతాయి. వాటికి వాటి స్వంత సాంస్కృతిక, ప్రాముఖ్యత ఉంటుంది. కానీ మనం ఏదైనా విషయాన్ని శాస్త్రాల ఆధారంగా అర్థం చేసుకోవాలనుకున్నప్పుడు ఉపనిషత్తులు, గీత మరియు ఆచార్యులు నిజంగా ఏమి చెప్పారో మనం చూడాలి. ఈ సందర్భంలోనే గర్భోపనిషత్తు గురించి తరుచుగా ప్రస్తావించబడుతుంది. గర్భోపనిషత్తులో గర్భం లోపల అభివృద్ధి చెందుతున్న జీవుడి స్థితి చైతన్యం మరియు జనన ప్రక్రియ యొక్క అత్యంత సూక్ష్మమైన వివరణ లభిస్తుంది.
(17:49) జీవుడు తన పూర్వ కర్మల కారణంగా గర్భంలోకి వస్తాడని అక్కడ చెప్పబడింది. గర్భంలో ఉన్నప్పుడు తన దుఃఖాలను అనుభవిస్తాడు. మరియు ఈసారి తనకు అవకాశం లభిస్తే సత్య మార్గంలో నడుస్తానని భగవంతుడిని ప్రార్థిస్తాడు కూడా కానీ కానీ జన్మించిన వెంటనే మాయ ప్రభావంతో అదంతా మర్చిపోతాడు. మరియు సంసార ప్రయాణం మళ్ళీ మొదలవుతుంది. నిజానికి ఈ మరుపు కూడా ప్రకృతి కల్పించిన ఒక రక్షణ కవచమే.
(18:25) ఎందుకంటే పుట్టిన బిడ్డకు గతజన్మల శత్రుత్వాలు, పాత గాయాలు మరియు పాత బంధాలు అన్ని గుర్తుంటే ఆ పసిమనసు వర్తమానంలో తన తల్లి ఒడిని స్వచ్ఛంగా ప్రేమించలేదు. కొత్త జీవితాన్ని నిష్కల్మషంగా ప్రారంభించను లేదు. మర్చిపోతాడు మరియు సంసార ప్రయాణం మళ్ళీ మొదలవుతుంది. గమనించండి గర్భోపనిషత్తు కర్మల ఆధారంగా జన్మ లభిస్తుందని చెబుతుంది కానీ ఒక వ్యక్తి ఇంటిని ఎంచుకున్నట్లుగా ఆత్మ కూర్చుని తల్లిదండ్రులను ఎంచుకుంటుందని ఎక్కడా స్పష్టంగా చెప్పదు.
(19:01) ఈ వ్యత్యాసాన్ని అర్థం చేసుకోవడం చాలా అవసరం. ఆదిశంకరాచార్యుల అద్వైత సంప్రదాయం కూడా కర్మను మరియు ప్రారబ్ధాన్ని అంగీకరిస్తుంది. కానీ వారి పూర్తి ప్రాధాన్యత ఒకే విషయంపై ఉంటుంది. జన్మ పరిస్థితులు కర్మలకు అనుగుణంగానే వ్యక్తమవుతాయి. అంటే ఇది ఒక విశ్వ వ్యవస్థ. కాస్మిక్ వ్యవస్థ. ఏదో మానవ ఎంపిక కాదు.
(19:32) మనం తరుచుగా మన భాషలో ఎంచుకోవటం అనే పదాన్ని ఉపయోగిస్తుంటాము. కానీ శాస్త్రీయ దృక్కోణంలో మరింత ఖచ్చితమైన విషయం ఏమిటంటే జీవుడు తన కర్మలకు అనుగుణంగా జన్మ పరిస్థితులను పొందుతాడు. దీనిని నేటి కాలానికి చెందిన ఒక సరళమైన ఉదాహరణతో అర్థం చేసుకోండి. మీరు ఒక పోటీ పరీక్షకు సిద్ధమయ్యారని అనుకుందాం. ఏళ్ల తరబడి కష్టపడ్డారు పరీక్ష రాశారు ఫలితం వచ్చింది.
(20:02) మీ మార్కుల ఆధారంగా మీకు ఒక ప్రత్యేక విశ్వవిద్యాలయం లభించింది. ఇప్పుడు ఎవరైనా మీరు అదే విశ్వవిద్యాలయన విద్యాలయాన్ని ఎంచుకున్నారా అని అడిగితే సమాధానం కొంచెం సంక్లిష్టంగా ఉంటుంది. మీరు నేరుగా తుది ఫలితాన్ని ఎంచుకోలేదు. మీ గత ప్రయత్నాలు ఆ సంభావ్యతను సృష్టించాయి. ఆ సంభావ్యత ప్రకారమే మీకు ఆ స్థానం లభించింది. సరిగ్గా ఇదే విధంగా జన్మ అనేది కూడా ఏదో ఒక క్షణంలో తీసుకున్న నిర్ణయం కాదని అది చైతన్యం యొక్క సుదీర్ఘ ప్రయాణ ఫలితం అని కర్మ సిద్ధాంతం చెబుతుంది.
(20:42) కానీ ఇక్కడ మరొక లోతైన విషయం ఉంది. ఈరోజు చాలామంది ఈ ఆలోచనను విని తమ తల్లిదండ్రులను నిందించడం మానేస్తారు. కానీ తమను తాము నిందించుకోవడం ప్రారంభిస్తారు. ఈ కుటుంబాన్ని నేనే ఎంచుకొని ఉంటే బహుశా అది నా తప్పే అయి ఉంటుందని వారు ఆలోచిస్తారు. ఈ ఆలోచన కూడా అంతే ప్రమాదకరమైనది. ఎందుకంటే శాస్త్రాలు మనకు అపరాధ భావనను కాదు అవగాహనను నేర్పుతాయి.
(21:14) కర్మ సిద్ధాంతం యొక్క ఉద్దేశ్యం మిమ్మల్ని మీరు దోషిగా భావించుకుని జీవితాంతం దుఃఖంతో ఉండటం కాదు. ప్రస్తుత క్షణంలో కూడా మార్పు సాధ్యమేనని అర్థం చేసుకోవడమే దాని ఉద్దేశ్యం మనిషి తనను తాను కేవలం శరీరం మరియు మనసుగా భావించినంత కాలం ప్రతి సంఘటనను వ్యక్తిగతంగా తీసుకుంటాడని ఆదిశంకరాచార్యులు చెబుతున్నారు. కానీ అతను ఆత్మదృష్టితో చూడటం ప్రారంభించినప్పుడు జీవితంలోని ప్రతి పరిస్థితి కేవలం శిక్ష మాత్రమే కాదని అతనికి అర్థం కావడం మొదలవుతుంది.
(21:54) చాలాసార్లు అదే పరిస్థితి మేలుకొలుపుకు అతి పెద్ద అవకాశంగా కూడా మారుతుంది. ఈ రోజు ఒక వ్యక్తి కష్టమైన కుటుంబంలో జన్మించినట్లయితే అతని జీవితం ముగిసిపోయిందని దానర్థం కాదు. మరియు ఎవరైనా సంపన్న కుటుంబంలో జన్మించినట్లయితే అతని జీవితం కచ్చితంగా విజయవంతం అవుతుందని కూడా కాదు. ఎందరో గొప్ప సాధువులు సాధారణ కుటుంబాల్లో జన్మించారని అలాగే ఎన్నో సంపన్న కుటుంబాల ప్రజలు అంతర్గతంగా తీవ్ర దుఃఖంతో ఉన్నారని చరిత్ర సాక్ష్యంగా నిడుస్తోంది.
(22:29) అందువల్ల జన్మ పరిస్థితులు ముఖ్యమైనవే కానీ అవి అంతిమ సత్యం కాదు కుటుంబం మన వ్యక్తిత్వాన్ని ప్రారంభిస్తుంది కానీ పూర్తి కథను రాయదని ఆధునిక మనస్తత్వ శాస్త్రం కూడా మనకు చెబుతోంది. బాల్యం మనల్ని ప్రభావితం చేస్తుంది. కానీ మన అవగాహన, నేర్చుకునే సామర్థ్యం మరియు వర్తమాన నిర్ణయాలు భవిష్యత్తును మార్చగలవు. ఇదే విషయాన్ని సనాతన ధర్మం తన మాటల్లో శతాబ్దాల క్రితమే చెప్పింది.
(23:02) అందుకే ఆదిశంకరాచార్యుల బోధనలను నేటి జీవితంలో అర్థం చేసుకుంటే వారి సందేశం చాలా స్పష్టంగా ఉంటుంది. నీ కుటుంబాన్ని అర్థం చేసుకో నీ సంస్కారాలను గుర్తించు కానీ నిన్ను నువ్వు కేవలం వాటికే పరిమితం చేసుకోకు ఎందుకంటే నువ్వు కేవలం నీ కుటుంబపు కథ మాత్రమే కాదు అంతకంటే ఎంతో గొప్పదైన చైతన్య ప్రయాణంలో ఒక భాగం ఇదే ఈ అధ్యాయం యొక్క అతి పెద్ద సందేశం.
(23:34) ఆత్మ తల్లిదండ్రులను ఎంచుకుంటుందని లోక విశ్వాసం చెబుతుంది. శాస్త్ర దృక్పదం మరింత జాగ్రత్తగా జీవుడు తన కర్మలకు అనుగుణంగా జన్మ పరిస్థితులను పొందుతాడు అని చెబుతుంది. ఇక ఆదిశంకరాచార్యులు మనల్ని ఇంతకంటే ముందుకు తీసుకెళ్లి ఆత్మ స్వయంగా అసలు జన్మించనే జన్మించదని చెబుతారు. జన్మ అనేది కేవలం శరీరానికి మరియు వ్యక్తిత్వానికి మాత్రమే ఉంటుంది.
(24:03) కానీ ఇప్పుడు ఇక్కడ మరొక పెద్ద ప్రశ్న తలెత్తుతుంది. ఒకవేళ జన్మ కర్మల ప్రకారమే జరిగితే కుటుంబం కూడా అదే వ్యవస్థలో భాగమైతే మరి ఒకరు ధనిక కుటుంబంలో ఎందుకు జన్మిస్తారు? మరియు మరొకరు పేద కుటుంబంలో ఎందుకు జన్మిస్తారు? ఇది న్యాయమేనా? లేక దీని వెనుక కూడా ఏదైనా లోతైన ఆధ్యాత్మిక రహస్యం దాగి ఉందా? ఇదే రహస్యం ఇప్పుడు తర్వాత అధ్యాయంలో మన ముందు ఆవిష్కృతం కాబోతోంది.
(24:41) బహుశా ప్రతి సున్నిత మనస్కుడైన మనిషిని ఎప్పుడో ఒకప్పుడు ఆలోచించేలా చేసిన ఆ ప్రశ్న వద్దకు ఇప్పుడు మనం చేరుకున్నాము. ఈశ్వరుడు న్యాయప్రియుడైతే అన్ని ఆత్మలు సమానమే అయితే మరి ఒక బిడ్డ పుట్టగానే రాజభవనానికి ఎందుకు చేరుకుంటుంది అదే క్షణంలో మరొక బిడ్డ గుడిసెలో ఎందుకు కళ్ళు తెరుస్తుంది ఒక బిడ్డకు పుట్టుకతోనే ప్రతి సౌకర్యం ఉంటుంది.
(25:12) మంచి ఇల్లు మంచి విద్య భద్రత మరియు అవకాశాలు ఉంటాయి. మరోవైపు ఇంకొక బిడ్డ పుట్టగానే లేమి సంఘర్షణ మరియు ఆకలితో పరిచయం అవుతుంది. భగవంతుడు నిజంగానే ఎవరి పట్లనైనా పక్షపాతం చూపిస్తాడా? లేక మనం ఈ మొత్తం విషయాన్ని తప్పుడు దృష్టితో చూస్తున్నామా? చాలామంది భగవంతుడిపై ఫిర్యాదు చేయడం ప్రారంభించే ప్రశ్న ఇదే. భగవంతుడు అందరికీ తండ్రి అయితే ఆయన పిల్లలలో ఇంత వ్యత్యాసం ఎందుకు? అని వారు అంటారు. ఇది సహజమే.
(25:48) కానీ సనాతన ధర్మం దీనికి సమాధానాన్ని భావోద్వేగాలతో కాకుండా కర్మ మరియు చైతన్య నియమాల మాధ్యమం ద్వారా ఇస్తుంది. జన్మ పరిస్థితులు యాదృచ్చికం కాదని కర్మ సిద్ధాంతం చెబుతుంది. అవి చైతన్యం యొక్క సుదీర్ఘ ప్రయాణంలో ఒక భాగంగా ఉంటాయి. కానీ ఇక్కడ ఒక విషయాన్ని చాలా జాగ్రత్తగా అర్థం చేసుకోవడం అవసరం. దీని అర్థం ధనవంతులుగా ఉండటం గత జన్మ పుణ్యానికి నిదర్శనం అని పేదవారిగా ఉండటం పాపానికి ఫలితం అని కాదు ఒకవేళ మనం కర్మ సిద్ధాంతాన్ని ఇంత సరళమైన రీతిలో అర్థం చేసుకుంటే మనం స్వయంగా శాస్త్రాలకు అన్యాయం చేసిన వారమవుతాము.
(26:35) ఆదిశంకరాచార్యుల దృష్టి ఇంతకంటే చాలా లోతైనది. బాహ్య పరిస్థితులకు అతీతంగా చూడమని ఆయన మనకు చెబుతారు. ఎందుకంటే బాహ్య సంపద మరియు అంతర్గత శాంతి అనేవి రెండు వేరువేరు విషయాలు చరిత్రలో సమస్తం ఉన్న రాజులు ఎందరో ఉన్నారు కానీ వారి లోపల భయం అభద్రత భావం మరియు అశాంతి ఉండేవి. అలాగే తమ వద్ద ఏమీ లేని సాధువుడు కూడా ఎందరో ఉన్నారు కానీ వారు సంపూర్ణ ఆనందంతో జీవించేవారు.
(27:11) అందువల్ల ధనానికి దుఃఖానికి ప్రత్యక్ష సంబంధం లేదు. అలాగే పేదరికానికి మరియు ఆధ్యాత్మికతకు కూడా లేదు. దీనిని ఒక చిన్న కథ ద్వారా అర్థం చేసుకోండి. ఒకే రోజు ఒకే సమయంలో ఇద్దరు పిల్లలు పుట్టారని ఊహించుకోండి. మొదటి బిడ్డ ఒక విశాలమైన రాజభవనంలో జన్మిస్తాడు. అతని గదిలో ఆటబొమ్మలకు ఏమాత్రం కొదువలేదు. అతని భవిష్యత్తు ప్రణాళికలు పుట్టకముందే సిద్ధమైపోయాయి.
(27:41) అతని తల్లిదండ్రులు చాలా పలుకుబడి ఉన్నవారు. సమాజం అతనిని అదృష్టవంతుడు అని పిలుస్తుంది. అదే సమయంలో రెండవ బిడ్డ ఒక చిన్న గుడిసలో జన్మిస్తాడు. ఆ ఇంట్లో కనీసం కరెంటు కూడా లేదు. తల్లి కళ్ళలో ఆనందం ఉంది కానీ భవిష్యత్తు గురించిన ఆందోళన కూడా ఉంది. తండ్రి కష్టపడి కూలీ పని చేస్తాడు. సమాజం అతనిని లేమిలో పుట్టిన బిడ్డ అని అంటుంది. ఇప్పుడు ఎవరైనా కేవలం బయటి పరిస్థితులను మాత్రమే చూసి నిర్ణయిస్తే మొదటి బిడ్డపై భగవంతుని కృప ఉందని రెండవ బిడ్డకు భగవంతుడు అన్యాయం చేశాడని వెంటనే అంటారు.
(28:21) కానీ నిజానికి మొత్తం కథ ఇంతేనా? కాలం గడుస్తుంది. ఆ భవనంలో పుట్టిన బిడ్డ క్రమంగా సౌకర్యాలకు అలవాటు పడిపోతాడు. అతనికి ప్రతి వస్తువు సులభంగా దొరుకుతుంది కానీ లోపల శూన్యత పెరిగిపోతుంటుంది. బంధాలు కేవలం లాంఛన ప్రాయంగా మారిపోతాయి. నమ్మకం తగ్గిపోతుంటుంది. జీవితంలో అన్ని ఉన్నప్పటికీ అతను తనను తాను ఒంటరిగా భావిస్తాడు.
(28:52) మరోవైపు గుడిసెలో పుట్టిన బిడ్డ పోరాటం చేస్తాడు. ప్రతి చిన్న విజయం కోసం కష్టపడతాడు. అతనికి జీవితం విలువ త్వరగా అర్థంవుతుంది. అతను ఇతరుల బాధను అర్థం చేసుకుంటాడు. క్రమంగా అదే పోరాటం అతనిలో ఒక శక్తిని పుట్టిస్తుంది. అది అతనికి జీవితం యొక్క లోతైన అర్థాన్ని నేర్పించడం ప్రారంభిస్తుంది. ఇప్పుడు ప్రశ్న ఏమిటంటే భగవంతుడు ఎవరికి న్యాయం చేసాడు? రాజభవనంలో ఉన్నవాడికా లేక గుడిసెలో ఉన్నవాడికా నిజం ఏమిటంటే కేవలం పుట్టుకను చూసి మనం ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం చెప్పలేము ఎందుకంటే జీవితం యొక్క విలువ ప్రారంభం నుండి
(29:37) కాకుండా పూర్తి ప్రయాణం నుండి అర్థమవుతుంది. అందుకే సనాతన ధర్మం పోలికలు పెట్టుకోవద్దు అని పదే పదే చెబుతుంది. ఎందుకంటే పోలిక ఎల్లప్పుడూ అసంపూర్ణ సమాచారంపై ఆధారపడి ఉంటుంది. మనం ఒకరి జీవితంలోని ఒక దృశ్యాన్ని మాత్రమే చూస్తాము. పూర్తి కథను కాదు మనకు ఒకరి వర్తమానం మాత్రమే కనిపిస్తుంది. వారి చైతన్యం యొక్క పూర్తి ప్రయాణం కాదు.
(30:09) నేటి కాలంలో సోషల్ మీడియా ఈ పోలికను మరింత పెంచేసింది. మనం ఇతరుల అందమైన జీవితాన్ని చూసి బహుశా భగవంతుడు వారిపై ఎక్కువ ప్రేమ చూపించాడేమో అని అనుకుంటాము. కానీ వారి లోపల ఎంత అలజడి ఉందో, ఎన్ని సవాళ్లు ఉన్నాయో మరియు వారు ఎలాంటి సంఘర్షణను ఎదుర్కొంటున్నారో మనకు తెలియదు. సరిగ్గా అదే విధంగా మన జీవితంలోని కష్టాలు మనకు చాలా పెద్దవిగా కనిపిస్తాయి.
(30:42) కానీ ఆ అనుభవాలు లేకపోతే మనం ఎప్పటికీ కాలేని ఒక వ్యక్తిగా బహుశా ఆ కష్టాలే మనల్ని మారుస్తూ ఉండవచ్చు ఆదిశంకరాచార్యులు మనకు ఒక చాలా లోతైన విషయాన్ని బోధిస్తారు జీవితం ఒక అవకాశం బహుమతి కాదు కుటుంబం ఒక మాధ్యమం మాత్రమే గమ్యం కాదు మరియు పుట్టుక అనేది ఒక ప్రారంభం మాత్రమే అంతిమ సత్యం కాదు. కాదు ఎవరికైనా సంపద లభిస్తే అది కూడా ఒక పరీక్షే ఎవరికైనా పోరాటం ఎదురైతే అది కూడా ఒక అవకాశం కావచ్చు ఎందుకంటే అద్వైత వేదాంతం ప్రకారం ఆత్మ ధనికమైనది కాదు పేదది కాదు ఈ రెండూ కేవలం శరీరానికి
(31:30) మరియు పరిస్థితులకు సంబంధించిన గుర్తింపులు మాత్రమే ఇదే ఈ అధ్యాయం యొక్క అతి పెద్ద సందేశం ధనిక కుటుంబంలో పుట్టడం విజయానికి హామీ కాదు పేద కుటుంబంలో పుట్టడం వైఫల్యానికి శిక్ష కాదు నువ్వు ఎక్కడ పుట్టావు అనేది ముఖ్యం కాదు ఆ జన్మను నువ్వు ఏ చైతన్యంతో జీవిస్తున్నావు అనేదే ముఖ్యం కానీ ఇప్పుడు ఇక్కడ మరొక పెద్ద ప్రశ్న తలెత్తుతుంది.
(31:59) కుటుంబం కేవలం ప్రారంభం మాత్రమే అయితే పరిస్థితులు అంతిమ సత్యం కాకపోతే మరి ఒక్కోసారి చాలా మంచి తల్లిదండ్రుల సంతానం ఎందుకు తప్పుడు మార్గంలోకి వెళ్తుంది మరోవైపు బాల్యం పోరాటాలు పేదరికం లేదా విచ్చిన్నమైన కుటుంబంలో గడిచిన పిల్లలు కూడా చాలాసార్లు గొప్ప మనుషులుగా ఎలా మారుతారు కుటుంబమే సర్వస్వం అయితే ఈ వైరుధ్యం ఎందుకు కని కనిపిస్తుంది.
(32:30) ఇక్కడే మనం సంస్కారం స్వతంత్ర ఇచ్చ వర్తమాన కర్మ మరియు కుటుంబ పరిమితులను కలిపి అర్థం చేసుకోవాలి. ముందుగా సంస్కారం గురించి మాట్లాడుకుందాం. తల్లిదండ్రులు బిడ్డకు కేవలం శరీరాన్ని మాత్రమే ఇవ్వరని సనాతన ధర్మం చెబుతోంది. వారు ఆ బిడ్డకు జీవితపు తొలిస్కారాలను కూడా ఇస్తారు. మాట్లాడటం, నడవటం, ప్రేమించటం, విశ్వసించటం మరియు ప్రపంచాన్ని చూడటం వంటివన్నీ బిడ్డ మొట్టమొదట తన కుటుంబం నుండే నేర్చుకుంటాడు.
(33:08) అందువల్ల కుటుంబ ప్రభావం చాలా లోతుగా ఉంటుందని చెప్పడం పూర్తిగా సరైనది కానీ కుటుంబమే తుది నిర్ణయం తీసుకుంటుందా లేదు సరిగ్గా ఇక్కడి నుండే స్వతంత్ర ఇచ్చా అనే ఒక కొత్త అధ్యాయం మొదలవుతుంది. ఆదిశంకరాచార్యుల బోధనలను నేటి కాలంలో అర్థం చేసుకుంటే మనిషి కేవలం పరిస్థితుల ఫలితం మాత్రమే కాదని వారు మనకు చెబుతున్నారు. అతనిలో వివేకం ఉంది.
(33:41) ఆ వివేకమే తన సంస్కారాలను గుర్తించి వాటిని మార్చుకుని ఒక కొత్త దిశను ఎంచుకునే శక్తిని అతనికి ఇస్తుంది. దీనిని నేటి జీవితం నుండి అర్థం చేసుకోండి. ఒకే ఇంట్లో ఇద్దరు అన్నదమ్ములు పెరిగి పెద్దవారవుతారు. ఇద్దరికీ ఒకే తల్లిదండ్రులు ఒకే రకమైన విద్య ఒకే విధమైన వాతావరణం లభించాయి. కానీ అన్న కష్టపడేవాడిగా బాధ్యత గలవాడిగా మారి తన కుటుంబానికి అండగా నిలుస్తాడు.
(34:12) తమ్ముడు చెడు సహవాసాలలో పడిపోతాడు. మత్తుకు బానిసై తన జీవితాన్ని నాశనం చేసుకోవడం మొదలుపెడతాడు. ఇప్పుడు ప్రశ్న ఏమిటంటే తల్లిదండ్రులు ఒక్కరే అయినప్పుడు ఆ ఇద్దరి జీవితాలు ఇంత భిన్నంగా ఎలా మారాయి? సరిగ్గా ఇక్కడే సరిగ్గా ఇక్కడే కేవలం కుటుంబం అనే సిద్ధాంతం ముగిసిపోయి వ్యక్తి యొక్క అంతర్గత వాసనలు మరియు వర్తమాన కర్మలు మొదలవుతాయి.
(34:41) ఒకే మట్టిలో ఒకే నీటితో పెరిగినప్పటికీ మామిడి విత్తనం తీయని పండును వేపవి విత్తనం చేదును ఇచ్చినట్లుగా ఒకే ఇంట్లో పెరిగిన పిల్లలు కూడా తమ వెంట తెచ్చుకున్న పూర్వ వాసనలను బట్టి భిన్నమైన ఆకర్షణలకు లోనవుతారు. ఆ ఆకర్షణలను వివేకంతో జయించేవాడు పైకి ఎదుగుతాడు. వాటికి లొంగిపోయేవాడు దారి తప్పుతాడు. వ్యక్తి యొక్క వర్తమాన కర్మలు మొదలవుతాయి. ఆధునిక మనస్తత్వ శాస్త్రం కూడా ఇదే చెబుతోంది.
(35:14) కుటుంబం మన వ్యక్తిత్వానికి పునాది వేస్తుంది కానీ మొత్తం భవనాన్ని నిర్మించదు. మనిషి పెద్దవాడవుతున్న కొద్దీ అతని స్నేహితులు సమాజం అనుభవాలు నిర్ణయాలు మరియు ఆలోచనలు కూడా అతని జీవితాన్ని తీర్చిదిద్దడం ప్రారంభిస్తాయి. అందుకే ఒకే ఇంట్లో పెరిగిన పిల్లల స్వభావం ఆలోచన మరియు భవిష్యత్తు పూర్తిగా భిన్నంగా ఉండవచ్చు. సనాతన ధర్మం దీనిని తన మాటల్లో చెబుతుంది.
(35:44) సంస్కారాలు దిశా నిర్దేశం చేస్తాయి. కానీ వర్తమాన కర్మలే భవిష్యత్తును నిర్మిస్తాయి. నేడు చాలామంది తల్లిదండ్రులు తమను తాము నిందించుకుంటూ ఉంటారు. తమ కొడుకు లేదా కూతురు తప్పుదారి పడితే బహుశా తమ పెంపకంలోనే ఏదో లోపం ఉందని వారు భావిస్తారు. కొన్నిసార్లు కుటుంబంలోని కొన్ని తప్పులు పిల్లలపై ప్రభావం చూపి ఉండవచ్చు. కానీ ప్రతి పరిస్థితిలోనూ పూర్తి నిందను తల్లిదండ్రులపై వేయడం కూడా సరైనది కాదు.
(36:16) ఎందుకంటే ఒక సమయం తర్వాత ప్రతి మనిషి తన నిర్ణయాలకు తానే బాధ్యత వహిస్తాడు. అదేవిధంగా చాలా మంది పిల్లలు జీవితాంతం తమ తల్లిదండ్రులను నిందిస్తూనే ఉంటారు. నా బాల్యం బాగుండి ఉంటే ఈరోజు నేను విజయం సాధించేవాడిని అని వారు అంటారు. కానీ ఇదే అంతిమ సత్యమైతే కఠినమైన పరిస్థితుల నుండి బయటపడి గొప్పవారిగా ఎదిగిన వ్యక్తులు చరిత్రలో ఎప్పుడూ కనిపించేవారే కాదు.
(36:49) అందుకే ఆదిశంకరాచార్యులు గతాన్ని అర్థం చేసుకోండి కానీ అందులో బందీలు కావద్దు అని పదే పదే చెబుతుంటారు. మీకు మంచి సంస్కారాలు లభించి ఉంటే వాటిని ముందుకు తీసుకెళ్ళండి. ఒకవేళ మీకు కఠినమైన అనుభవాలు ఎదురైతే వాటిని మీ మేల్కొలుపునకు కారణంగా మార్చుకోండి. కానీ మీ తల్లిదండ్రులు ఎలా ఉండేవారనే ఒక్క విషయం పైనే మీ జీవితాన్నంతా ఆధారపడనివ్వకండి.
(37:21) నేటి కాలంలో ఈ విషయం మరింత ముఖ్యమైనదిగా మారుతుంది. సోషల్ మీడియా, ఇంటర్నెట్, స్నేహితుల ప్రభావం, విద్య, కెరీర్, సంబంధాలు ఇవన్నీ కలిసి ఒక వ్యక్తి ఆలోచనా విధానాన్ని మారుస్తాయి. కాబట్టి కుటుంబం ముఖ్యమైనదే కానీ అదే ఏకైక కారణం కాదు ఆదిశంకరాచార్యుల దృష్టి అంతకుమించి ముందుకు వెళుతుంది. మనిషి తనను తాను కేవలం మనసుగా వ్యక్తిత్వంగా మాత్రమే భావించేంతవరకు ప్రతి విజయానికి మరియు వైఫల్యానికి కారణాన్ని బయటనే వెతుకుతూ ఉంటాడని ఆయన చెబుతారు.
(38:04) కానీ ఎప్పుడైతే అతను తనలోని అంతర్గత చైతన్యాన్ని గుర్తించడం ప్రారంభిస్తాడో అప్పుడు ప్రస్తుత క్షణంలో ఒక కొత్త ఎంపిక చేసుకునే శక్తి తనకు ఎల్లప్పుడూ ఉంటుందని అతనికి అర్థం కావడం మొదలవుతుంది. ఈ స్వేచ్ఛే మనిషిని పశువుల నుండి వేరు చేస్తుంది. ఈ వివేకమే అతనికి తన కణ కర్మలను మార్చుకునే సామర్థ్యాన్ని ఇస్తుంది. మరియు అందుకే ఒక కఠినమైన కుటుంబంలో పుట్టిన వ్యక్తి కూడా గొప్పవాడు కాగలడు.
(38:36) అలాగే ఒక ఆదర్శ కుటుంబంలో పుట్టిన వ్యక్తి కూడా తన జీవితాన్ని తప్పు మార్గంలోకి తీసుకెళ్లగలడు. ఇదే ఈ అధ్యాయం యొక్క అతి పెద్ద సందేశం. కుటుంబం మీ ఆరంభాన్ని నిర్ణయిస్తుంది. మీ ముగింపును కాదు సంస్కారాలు మీకు దిశను చూపుతాయి. కానీ మీ వర్తమాన నిర్ణయాలు గమ్యాన్ని నిర్ణయిస్తాయి. మరియు అతి పెద్ద శక్తి ఎల్లప్పుడూ వర్తమాన క్షణంలోనే దాగి ఉంటుంది.
(39:05) కానీ ఇప్పుడు ఇక్కడ మరొక లోతైన ప్రశ్న తలెత్తుతుంది. ఒకవేళ కుటుంబం అంతిమ సత్యం కాకపోతే సంస్కారాలు కూడా సర్వస్వం కాకపోతే వర్తమాన కర్మలు భవిష్యత్తును మార్చగలిగితే మరి ఆదిశంకరాచార్యులు జన్మ కుటుంబం మరియు కర్మల మధ్య సంబంధాన్ని వాస్తవానికి ఎలా వివరిస్తారు? ఇదే రహస్యం ఇప్పుడు తదుపరి అధ్యాయంలో మన ముందు ఆవిష్కృతమవుతుంది. ఇప్పటివరకు మనం కర్మ ప్రారబ్ధం కుటుంబం సంస్కారాలు స్వతంత్ర ఇచ్ఛ మరియు వర్తమాన కర్మల గురించి చర్చించాము కానీ ఇప్పుడు తన బోధనలతో భారతీయ తత్వశాస్త్రానికి ఒక కొత్త ఉన్నతిని అందించిన వ్యక్తి వైపు మనం వెళ్దాం. ఆది శంకరాచార్యులు. ఎందుకంటే ఈ
(39:52) మొత్తం విషయాన్ని కేవలం కర్మ స్థాయిలోనే అర్థం చేసుకుంటే కథ అసంపూర్ణంగా మిగిలిపోతుంది. శంకరాచార్యులు మనల్ని కర్మ కంటే కూడా ముందుకు తీసుకువెళ్తారు. జన్మ, కుటుంబం మరియు కర్మ అనే మూడింటి అర్థమే మారిపోయే ఆ సత్యం వద్దకు ఆయన మనల్ని తీసుకువెళ్తారు. ఇప్పుడు ఒక్క క్షణం పాటు మీ మనసు నుండి అన్ని గుర్తింపులను తొలగించండి.
(40:22) మీ పేరు మీ కుటుంబం మీ కులం మీ మతం మీ వృత్తి చివరికి మీ శరీరం కూడా ఇప్పుడు మిమ్మల్ని మీరు ప్రశ్నించుకోండి ఇవన్నీ నేను కాకపోతే మరి నేను ఎవర్ని ఈ ప్రశ్నే ఆదిశంకరాచార్యుల మొత్తం తత్వ శాస్త్రానికి ఆధారం ఆయన ప్రకారం మనిషి చేసే అతి పెద్ద పొరపాటు ఏమిటంటే నిరంతరం మారుతూ ఉండే దానితో తనను తాను ముడి ముడి పెట్టుకోవడం బాల్యం మారిపోయింది.
(40:54) యవ్వనం మారిపోయింది శరీరం మారుతోంది. ఆలోచనలు మారుతున్నాయి. బంధాలు మారుతున్నాయి పరిస్థితులు మారుతున్నాయి. కానీ ఈ మార్పులన్నింటిని చూస్తున్నది ఎవరు? బాల్యంలోనూ ఆ నేనే ఉన్నాను. ఈరోజుకి ఆ నేనే ఉన్నాను మరియు వృద్ధాప్యంలో కూడా అదే ఉంటుంది. ఆదు ఆదిశంకరాచార్యులు అదే ఆత్మ అని అదే శుద్ధ చైతన్యం అని అదే వాస్తవ స్వరూపం అని చెబుతున్నారు. మరియు అత్యంత ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే ఆత్మకు ఎప్పుడూ జననం ఉండదు.
(41:33) ఈ విషయం మొదటిసారి విన్నప్పుడు వింతగా అనిపించవచ్చు. ఎందుకంటే మనం స్పష్టంగా జన్మిస్తున్నట్లు కనిపిస్తాము. మనకు తల్లిదండ్రులు ఉన్నారు మనకు బాల్యం ఉంది, మనకు జీవితం ఉంది. మరి శంకరాచార్యులు అలా ఎందుకు చెబుతున్నారు? ఎందుకంటే ఆయన శరీరానికి మరియు ఆత్మకు మధ్య స్పష్టమైన బేదాన్ని చూపిస్తారు. ఆయన ప్రకారం జననం శరీరానికి మాత్రమే ఉంటుంది. మనసు వికసిస్తుంది, వ్యక్తిత్వం ఏర్పడుతుంది.
(42:07) బంధాలు ఏర్పడతాయి, కర్మలు జరుగుతాయి. కానీ ఆత్మ వీటి అన్నిటికీ సాక్షిగా ఉంటుంది. దీనిని ఒక సులభమైన ఉదాహరణతో అర్థం చేసుకోండి. మీరు ఒక సినిమా చూస్తున్నారు అనుకోండి సినిమాలో కొన్నిసార్లు యుద్ధం జరుగుతుంది. కొన్నిసార్లు ప్రేమ కనిపిస్తుంది. కొన్నిసార్లు దుఃఖం వస్తుంది. కొన్నిసార్లు సంతోషం వస్తుంది. కానీ తెర ఎప్పుడైనా కాలిపోతుందా? తెర ఎప్పుడైనా ఏడుస్తుందా? తెర ఎప్పుడైనా గాయపడుతుందా? లేదు సినిమా మారుతూ ఉంటుంది కానీ తెర మాత్రం అలాగే ఉంటుంది.
(42:45) మన జీవితం కూడా ఇలాంటిదే అని ఆదిశంకరాచార్యుడు చెబుతున్నారు. శరీరం మనసు కుటుంబం విజయం అపజయం జననం మరియు మరణం ఇవన్నీ సినిమాలోని దృశ్యాలు మరియు ఆత్మ అనేది ప్రతిదీ చూసే ఆ తెర లాంటిది కానీ అది స్వయంగా ఎప్పుడూ మారదు. ఇప్పుడు ఇక్కడ కప్పుడు ఇక్కడ కర్మ యొక్క అర్థం కూడా మారిపోతుంది. మనిషి తనను తాను శరీరం మరియు మనసుగా భావించేంతవరకు కర్మల కారణంగా వివిధ సంబంధాలను అనుభవిస్తాడు.
(43:22) అంటే కర్మల కారణంగా సంబంధాలు ఏర్పడతాయి. కానీ ఆ సంబంధాలను శాశ్వతమైనవిగా మరియు అంతిమ సత్యంగా భావించడమే అజ్ఞానం. ఇదే అత్యంత ముఖ్యమైన వ్యత్యాసం దీనిని నేటి జీవితం నుండి అర్థం చేసుకోండి ఒక తండ్రి తన కొడుకు కోసం రాత్రింబళ్ళు కష్టపడతాడని అనుకుందాం. అతనికి మంచి విద్యను అందిస్తాడు. ప్రతి సౌకర్యాన్ని కల్పిస్తాడు మరియు పూర్తి నిజాయితీతో అతన్ని పెంచి పోషిస్తాడు.
(43:55) ఏళ్ల తర్వాత అదే కొడుకు పెద్దవాడై తల్లిదండ్రుల సేవతాడు వాడిని గౌరవిస్తాడు. మరియు వారి వృద్ధాప్యాప్యంలో ఆసరాగా నిలుస్తాడు. మరోవైపు ఇంకొక కుటుంబం ఉంది. అక్కడ తల్లిదండ్రులు అంతే ప్రేమను అందించారు కానీ సంతానం వారి నుండి దూరమైపోయింది. వారు ఏళ్ల తరబడి తల్లిదండ్రుల గురించి ఎలాంటి సమాచారం తెలుసుకోరు. ఇప్పుడు ఎవరైనా కేవలం బయట నుండి చూసి నిర్ణయిస్తే ఇలాంటి వ్యత్యాసం ఎందుకు అని అడుగుతారు ప్రతి సంబంధం యొక్క అనుభవం ఒకేలా ఉండదని సనాతన ధర్మం చెబుతుంది.
(44:33) ప్రతి వ్యక్తి తన సంస్కారాలు తన కర్మలు మరియు తన వర్తమాన నిర్ణయాలతో సంబంధాలను జీవిస్తాడు. అందుకే ఒకే రకమైన సంబంధం వేరు వేరు జీవితాలలో వేరువేరు ఫలితాలను ఇస్తుంది. కానీ ఇక్కడ మరొక లోతైన విషయం ఉంది. చాలామంది రుణానుబంధం అంటే కుటుంబంలో దుఃఖం అవమానం హింస లేదా అన్యాయం ఉంటే అది గతజన్మ ఋణం కాబట్టి దానిని మౌనంగా భరించాలని అర్థం చేసుకుంటారు.
(45:07) ఈ నిర్ధారణ శాస్త్రాల సమతుల్య సందేశము కాదు ఆదిశంకరాచార్యుల బోధన కాదు నేటి కాలంలో కుటుంబంలో ఏ వ్యక్తికైనా మానసిక, శారీరక లేదా భావోద్వేగ దౌర్జన్యం జరుగుతుంటే ఆధ్యాత్మికత అంటే ఆ అన్యాయాన్ని సహించడం అని అర్థం కాదు. వివేకంతో కూడిన నిర్ణయం తీసుకోవడం అవసరమైనప్పుడు హద్దులు ఏర్పరచుకోవడం తమను తాము రక్షించుకోవడం అవ్వడం మరియు తగిన సహాయం తీసుకోవడం కూడా ధర్మములో భాగమే కరుణ మరియు మూర్ఖత్వం ఒకటి కాదు క్షమించడం మరియు అన్యాయాన్ని అంగీకరించడం కూడా ఒకేలాంటి విషయాలు కావు.
(45:49) ఆదిశంకరాచార్యులు మనకు వివేకాన్ని నేర్పుతారు గుడ్డి సహనాన్ని కాదు అందుకే మనం లోక సంప్రదాయానికి మరియు అద్వైత వేదాంతానికి మధ్య ఉన్న వ్యత్యాసాన్ని అర్థం చేసుకోవాలి. గతజన్మ రుణాలను తీర్చుకోవడానికే కుటుంబం లభిస్తుందని లోక సంప్రదాయం చెప్పవచ్చు. ఆత్మజ్ఞానం కలిగే వరకు కర్మల ఆధారంగా బంధాల అనుభవం ఉంటుందని అద్వైత వేదాంతం చెబుతుంది.
(46:21) కానీ ఆత్మ స్వయంగా ఎవరికీ రుణపడి ఉండదు. ఎవరికీ యజమాని కాదు అది కేవలం స్వచ్ఛమైన సాక్షి మాత్రమే కాబట్టి బంధాలను గౌరవించు వాటిని ప్రేమతో నిలబెట్టుకో వాటి నుండి నేర్చుకో వాటి ద్వారా నీలో ఉన్న అహంకారం కోపం అపేక్షలు మరియు వ్యామోహాన్ని గుర్తించు కానీ నీ అంతిమ గుర్తింపు ఏ బంధం కంటే కూడా గొప్పదని మర్చిపోకు కుటుంబం ప్రేమను అందిస్తే కృతజ్ఞతతో ఉండు ఉండు కుటుంబం కష్టాలను ఇస్తే వాటి నుండి నేర్చుకో కానీ ఈ రెండు పరిస్థితులలోనూ నీ అంతరంగంలోని చైతన్యాన్ని మర్చిపోకు ఎందుకంటే కుటుంబం అనేది నీ ప్రయాణంలో ఒక
(47:07) అధ్యాయం మాత్రమే పూర్తి పుస్తకం కాదు. ఇదే ఈ అధ్యాయం యొక్క అతి పెద్ద సందేశం. కర్మల కారణంగా కుటుంబం లభించి ఉండవచ్చు కానీ దాని అతి పెద్ద ఉద్దేశ్యం నిన్ను నీ వద్దకు చేర్చడమే. సంబంధాలు ఏదో ఒక కారణం వల్ల ఏర్పడి ఉండవచ్చు. కానీ వాటి అంతిమ లక్ష్యం ఆత్మ జ్ఞానం యొక్క సంభావ్యతను మేల్కొలపడం కూడా కావచ్చు. మరియు నీవు కేవలం కుటుంబ కథగా భావిస్తున్నది నిజానికి నీ చైతన్యానికి అతి పెద్ద పరీక్ష కావచ్చు.
(47:44) కానీ ఇప్పుడు ఇక్కడ లక్షలాదిమంది హృదయాలతో ముడిపడి ఉన్న ఒక ప్రశ్న తలెత్తుతుంది. కుటుంబం నిజంగానే మన ఆధ్యాత్మిక ప్రయాణంలో భాగమైతే మరి కొందరికి వారి సొంత కుటుంబమే అతి పెద్ద దుఃఖంగా ఎందుకు మారుతుంది? అలాంటి కుటుంబం నుండి దూరం కావడం తప్ప లేక ఒక్కోసారి అదే సరైన నిర్ణయం అవుతుందా? ఈ రహస్యమే ఇప్పుడు తరువాతి అధ్యాయంలో మన ముందు ఆవిష్కృతం కాబోతోంది.
(48:15) ఇప్పటివరకు మనం కర్మ జన్మ కుటుంబం సంస్కారం మరియు రుణానుబంధం గురించి మాట్లాడుకున్నాము కానీ ఇప్పుడు మనం చాలామంది అడగడానికి భయపడే ఆ ప్రశ్న వద్దకు చేరుకున్నాము. ఎందుకంటే ఈ ప్రశ్న కేవలం తత్వ శాస్త్రానికి సంబంధించినది మాత్రమే కాదు జీవితానికి సంబంధించినది. ఒకవేళ కుటుంబమే మనకు అతి పెద్ద దుఃఖంగా మారితే మనకు అత్యధిక ప్రేమ మరియు రక్షణ ఇవ్వాల్సిన వారే మనకు అత్యంత బాధను కలిగిస్తే తల్లిదండ్రులు ఎల్లప్పుడూ అవమానిస్తుంటే ఇంట్లో హింస ఉంటే తోబుట్టువులే శత్రువులుగా మారితే కుటుంబంలోనే భయం ఒత్తిడి మరియు మానసిక వేధింపుడు ఉంటే
(49:02) అప్పుడు కూడా ఇదంతా కర్మయే భరిస్తూ ఉండు అని చెప్పాలా ఇదేనా ఆధ్యాత్మికత సరిగ్గా ఇక్కడే చాలామంది ధర్మాన్ని తప్పుగా అర్థం చే ఆయన మనకు ఎక్కడా ఇలా బోధించలేదు. ఆయన మనకు వివేకాన్ని నేర్పుతారు. వివేకం అంటే ప్రతి పరిస్థితిని జాగరూకతతో చూడడం మరియు సత్యం ఆధారంగా నిర్ణయం తీసుకోవడం అన్నింటికంటే ముందు ప్రతి కష్టమైన కుటుంబం టాక్సిక్ కాదని మరియు ప్రతి అభిప్రాయ భేదం వేధింపు కాదని అర్థం చేసుకోవడం అవసరం.
(49:38) ప్రతి ఇంట్లోనూ ఆలోచనలలో తేడాలు ఉంటాయి. తరాల మధ్య వ్యత్యాసం ఉంటుంది. చిన్న చిన్న వాదనలు జరుగుతుంటాయి. ఇది జీవితంలో ఒక సాధారణ భాగం. కానీ ఒక కుటుంబంలో నిరంతర అవమానం మానసిక నియంత్రణ, భావోద్వేగ దోపిడి, శారీరక హింస, భయం లేదా ఆత్మగౌరవాన్ని అణచివేసే ప్రవర్తన ఉన్నప్పుడు అది కేవలం అభిప్రాయభేదంగా మాత్రమే మిగిలిపోదు.
(50:09) అప్పుడు అది ఆ వ్యక్తి యొక్క మానసిక మరియు భావోద్వేగ ఆరోగ్యానికి హాని కలిగించడం ప్రారంభిస్తుంది. నేటి కాలంలో వేలాది మంది ప్రజలు బయటికి అంతా సాధారణంగా కనిపించేటువంటి కుటుంబాలలో జీవిస్తున్నారు. కానీ లోపల వారు ప్రతిరోజు కుంగిపోతుంటారు. కుటుంబాన్ని ఎప్పుడూ విడిచిపెట్టకూడదని నేర్పించడం వల్ల ఒక కూతురు ఏళ్ల తరబడి అవమానాలను భరిస్తుంది.
(50:37) ఎదురు తిరగడం అధర్మమని భావించడం వల్ల ఒక కొడుకు తన సొంత ఇంట్లోనే భయంతో జీవిస్తాడు. ఇది గతజన్మ కర్మ అని దీనిని అనుభవించాల్సిందేనని చెప్పడం వల్ల మాత్రమే ఒక వ్యక్తి తన జీవితాంతం దుఃఖంలో గడుపుతూ ఉంటాడు. కానీ ఇక్కడ చాలా ముఖ్యమైన ఒక విషయాన్ని అర్థం చేసుకోవాలి. సనాతన ధర్మం ఎప్పుడూ అన్యాయాన్ని ధర్మం అని చెప్పదు. భగవాన్ శ్రీకృష్ణుడు కూడా అర్జునుడితో అన్యాయానికి వ్యతిరేకంగా నిలబడమని చెప్పాడు.
(51:10) పారిపోమని కాదు మరియు ఆదిశంకరాచార్యులు కూడా సత్యం మరియు వివేకాన్ని అతి పెద్ద సాధనంగా భావించారు. అందువల్ల ఆధ్యాత్మికంగా ఉండండి మరియు ప్రతిరకమైన దౌర్జన్యాన్ని భరిస్తూ ఉండండి అని ఎవరైనా చెబితే వారు ఆధ్యాత్మికతకు అసంపూర్ణమైన వివరణ ఇస్తున్నారు. నేటి కాలంలో కుటుంబంలో తీవ్రమైన సమస్యలు ఉన్నట్లయితే ఆధ్యాత్మికత అంటే మీ భద్రత, గౌరవం మరియు మానసిక ఆరోగ్యాన్ని మర్చిపోవాలని అర్థం కాదు ఆధ్యాత్మికత అంటే కోపంతో కాకుండా వివేకంతో నిర్ణయం తీసుకోవడం, సంభాషణ ద్వారా సమస్య పరిష్కారం అవుతుందంటే సంభాషించండి.
(51:54) ఒకవేళ హద్దులు ఏర్పరచుకోవడం అవసరమైతే హద్దులు నిర్ణయించుకోండి. కొంతకాలం పాటు దూరంగా ఉండటం అవసరమైతే ఎలాంటి అపరాధ భావన లేకుండా దానిని స్వీకరించండి. మరియు పరిస్థితి మీ భద్రతకే ముప్పు వాటిల్ లేంత తీవ్రంగా మారితే తగిన చట్టపరమైన సామాజిక లేదా మానసిక సహాయం తీసుకోవడం కూడా పూర్తిగా సమంజసమే. ఇప్పుడు ఇక్కడ మరో ప్రశ్న తలెత్తుతుంది.
(52:24) అలాంటి కుటుంబాన్ని క్షమించవచ్చా? క్షమించడం అంటే జరిగిన దాన్ని సరైనదిగా అంగీకరించడం అని అర్థం కాదు. వేధించే వారికి మళ్ళీ అదే అవకాశాన్ని ఇవ్వాలని కూడా దీని అర్థం కాదు. ఆదిశంకరాచార్యుల దృష్టిలో క్షమ అనేది అన్నింటికంటే ముందు మన మనసును విషం నుండి విముక్తి చేసే ప్రక్రియ. మీరు జీవితాంతం ద్వేషాన్ని మోస్తూ బతికితే అత్యధిక నష్టం మీకే కలుగుతుంది.
(52:54) అందువల్ల క్షమ అనేది అంతర్గత విముక్తి అయితే వివేకం అనేది బాహ్య భద్రత. దీనిని ఒక్క వాక్యంలో అర్థం చేసుకోండి. క్షమ అంటే మనసులో నుండి ద్వేషాన్ని విడిచిపెట్టడం మరియు హద్దులు అంటే మీ జీవితాన్ని రక్షించుకోవడం. ఇవి రెండూ ఒకదానికొకటి వ్యతిరేకం కాదు. ఆరోగ్యకరమైన సంబంధాల కోసం హెల్తీ బౌండరీస్ ఆరోగ్యకరమైన హద్దులు అవసరమని ఆధునిక మనస్తత్వ శాస్త్రం కూడా ఇదే చెబుతోంది.
(53:26) ఎల్లప్పుడూ ఇతరులను సంతోష పెట్టడం కోసమే జీవించే వ్యక్తి క్రమంగా తనను తాను కోల్పోతాడు. అందుకే నేడు ఆత్మగౌరవం భావోద్వేగ సమతుల్యత మరియు మానసిక ఆరోగ్యానికి కూడా అంతే ప్రాధాన్యత ఇవ్వబడుతోంది. దీనిని మనం ఆదిశంకరాచార్యుల బోధనలతో ముడిపెడితే బహుశా ఆయన నేటి కాలంలో ఇదే చెప్పి ఉండేవారు. నీ కుటుంబాన్ని ప్రేమించు కానీ నీ ఆత్మ గౌరవాన్ని త్యాగం చేయకు.
(53:58) కరుణ కలిగి ఉండు కానీ వివేకాన్ని ఎప్పుడూ విడిచిపెట్టకు క్షమించు కానీ అన్యాయాన్ని ధర్మమని భావించి స్వీకరించకు ఎందుకంటే ధర్మం యొక్క ఉద్దేశం మనిషిని స్వతంత్రుడిని చేయడం బానిసను చేయడం కాదు ఇదే ఈ అధ్యాయం యొక్క అతి పెద్ద సందేశం ప్రతి కుటుంబం పరిపూర్ణంగా ఉండదు ప్రతి బంధం సుఖమయంగా ఉండదు కానీ ప్రతి పరిస్థితి స్థితి నీకు ఒక ఎంపికను ఖచ్చితంగా ఇస్తుంది.
(54:30) నువ్వు కుంగిపోతావా లేక మేల్కొంటావా మరియు మనిషి మేల్కొనడం ప్రారంభించినప్పుడు అదే బాధ క్రమంగా అతని అతి పెద్ద ఆధ్యాత్మిక శక్తిగా మారగలదు. కానీ ఇప్పుడు మన ప్రయాణం తన అతి పెద్ద రహస్యం వైపు సాగుతోంది. ఒకవేళ కుటుంబం కేవలం సుఖం లేదా దుఃఖం ఇవ్వడానికి మాత్రమే దొరకకపోతే ఒకవేళ ప్రతి బంధం మనకు ఏదో నేర్పించడానికి వచ్చి ఉంటే నిజానికి కుటుంబం అనేది శిక్ష బహుమత లేక మన ఆత్మ నేర్చుకోవడానికి వచ్చిన ఒక ఆధ్యాత్మిక పాఠశాల ఇదే రహస్యం ఇప్పుడు తరువాతి అధ్యాయంలో మన ముందు ఆవిష్కృతమవుతుంది. ఇప్పటి వరకు
(55:17) సాగిన ఈ పూర్తి ప్రయాణంలో మనం అనేక ప్రశ్నలకు సమాధానాలు వెతికాము. పుట్టుక అనేది కేవలం యాదృచ్చికం కాదని మనం తెలుసుకున్నాము. కర్మలు మన పరిస్థితులను ప్రభావితం చేస్తాయి. మన సంస్కారాలకు కుటుంబమే మొదటి పాఠశాలగా మారుతుంది. వర్తమాన కర్మలు భవిష్యత్తును మార్చగలవు. మరియు ఆదిశంకరాచార్యులు మనకు శరీరం సంబంధాలకు అతీతంగా ఆత్మ వైపు చూసేలా ప్రేరణను ఇస్తారు.
(55:51) కానీ ఇప్పుడు మనం ఆ రహస్యం ముందు నిలబడి ఉన్నాము. అక్కడికి చేరుకున్నాక పూర్తి కథ ఒక కొత్త అర్థాన్ని సంతరించుకోవడం ప్రారంభిస్తుంది. ఇప్పుడు నిన్ను నీవు ఒక ప్రశ్న అడుక్కో అసలు నీ కుటుంబం అంటే ఏమిటి? అది నీకు శిక్ష విధించడానికి వచ్చిందా? అది నీకు బహుమతి ఇవ్వడానికి వచ్చిందా? లేదా ఇప్పటివరకు నీవు దానిని తప్పుడు దృష్టికోణంలో చూస్తూ ఉన్నావా? నేడు చాలామంది తమ కుటుంబాన్ని కేవలం రెండు భాగాలుగా విభజిస్తారు.
(56:29) కుటుంబం మంచిదైతే భగవంతుడి కృప అంటారు. కుటుంబం కఠినంగా ఉంటే నా అదృష్టం బాగోలేదు అంటారు. కానీ జీవితం నిజంగా అంత సులభమా? భగవంతుడు కేవలం కొందరికి బహుమతులు మరికొందరికి శిక్షలు మాత్రమే పంచుతాడా? అదే జరిగితే ఆధ్యాత్మిక వికాసానికి అర్థమే ముగిసిపోయేది. ఆదిశంకరాచార్యుల బోధనలను లోతుగా అర్థం చేసుకుంటే అవి మనకు పూర్తిగా భిన్నమైన దృష్టిని ఇస్తాయి.
(57:02) మనిషి కేవలం సుఖ దుఃఖాల ఆధారంగా జీవితాన్ని చూస్తున్నంత కాలం సత్యాన్ని చూడలేడని ఆయన చెబుతారు. ఎందుకంటే ఈ రోజు దుఃఖంగా అనిపిస్తున్న అనుభవమే రేపు జాగృతికి కారణం కావచ్చు మరియు ఈరోజు సుఖంగా అనిపిస్తున్న అనుభవమే రేపు అతి పెద్ద బంధనంగా కూడా మారవచ్చు. ఒక్కసారి మీ జీవితాన్ని వెనక్కి తిరిగి చూడండి. ఏ కఠినమైన వ్యక్తులైతే మిమ్మల్ని అత్యధికంగా ఇబ్బంది పెట్టారో వారే మిమ్మల్ని అత్యంత దృఢంగా కూడా మార్చడం జరగలేదా 100 విజయాలు కూడా నేర్పలేని పాఠాన్ని ఏదో ఒక వైఫల్యం మీకు నేర్పడం జరగలేదా ఏదో ఒక విరిగిపోయిన బంధం మిమ్మల్ని మొదటిసారిగా మీకు పరిచయం చేయడం
(57:50) జరగలేదా అదే నిజమైతే ప్రతి కఠినమైన అనుభవం కేవలం ఒక శిక్ష మాత్రమేనా నా లేక అది ఏదైనా లోతైన గుణపోతైన గుణపాఠానికి మాధ్యమం కూడానా అందుకే చాలామంది సాధువులు జీవితాన్ని ఒక పాఠశాల అని అంటారు. పాఠశాలలో ప్రతి విషయం సులభంగా ఉండదు. ప్రతి పరీక్ష ఆనందదాయకంగా ఉండదు. ప్రతి ఉపాధ్యాయుడు మనకు నచ్చడు. కానీ కఠినంగా ఉండే ఉపాధ్యాయుడు మన శత్రువు అని మనం చెప్పగలమా? లేదు చాలాసార్లు ఆ ఉపాధ్యాయుడే మనల్ని అత్యధికంగా అభివృద్ధి చేస్తాడు.
(58:34) సరిగ్గా అలాగే నీ కుటుంబం కూడా నీ చైతన్యానికి ఒక పాఠశాల కావచ్చు. అక్కడ తల్లిదండ్రులు నీకు సహనాన్ని నేర్పించారు. తోబుటులు సహకారాన్ని లేదా పోటీ తత్వాన్ని నేర్పించారు. ఒకరు ప్రేమను నేర్పితే మరొకరు క్షమా గుణాన్ని నేర్పించారు. ఇంకొకరు హద్దులు ఏర్పరచుకోవడం నేర్పించారు. మరియు ఆత్మగౌరవం ఎంత అవసరమో మరొకరు నేర్పించారు.
(59:05) దీని అర్థం ప్రతి దుఃఖం మంచిదని లేదా ప్రతి అన్యాయం అవసరమని అస్సలు కాదు లేదు అన్యాయాన్ని ఎదిరించడం మనల్ని మనం రక్షించుకోవడం మరియు వివేకంతో కూడిన నిర్ణయాలు తీసుకోవడం కూడా ధర్మంలో భాగమేనని మనం ఇంతకుముందే అర్థం చేసుకున్నాము. కానీ ఒక అనుభవం ముగిసినప్పుడు దాని నుండి కేవలం గాయాలను మాత్రమే తీసుకుని బయటకు రాకండి. దాని నుండి పాఠాన్ని కూడా నేర్చుకుని బయటకు రండి. ఇదే ఆధ్యాత్మిక దృష్టి.
(59:39) ఆదిశంకరాచార్యులు మనల్ని పదే పదే బయట నుండి లోపలికి నడిపిస్తారు. ఈ ప్రపంచంలోని ప్రతి బంధం చివరికి నిన్ను నీ మనసుతోనే కడుపుతుందని ఆయన చెబుతారు. నీకు కోపం వస్తే కుటుంబం దానిని బయటకు తెస్తుంది. నీ లోపల అహంకారం ఉంటే కుటుంబం దానిని బయట పెడుతుంది. నీ లోపల ప్రేమ ఉంటే అదే కుటుంబం దానిని వ్యక్తపరుస్తుంది. నీ లోపల కరుణ ఉంటే ఆ బంధాలే దానిని మరింత లోతుగా మారుస్తాయి.
(1:00:15) ఈ దృష్టితో చూస్తే నీ లోపల అప్పటికే దాగి ఉన్న దానిని బయటకు తీసుకువచ్చే మాధ్యమంగా కుటుంబం మారుతుంది. ఇదే ఈ అధ్యాయం యొక్క అతి పెద్ద రహస్యం. కుటుంబం నిన్ను మార్చదు. కుటుంబం నిన్ను మార్చదు. కుటుంబం నిన్ను నీ ముందే నిలబెడుతుంది. బయటి ప్రపంచంలో మనం కొన్ని గంటల పాటు మర్యాద అనే ముసుగు వేసుకొని మన కోపాన్ని అసహనాన్ని దాచుకోగలం.
(1:00:47) కానీ ఇంట్లోని మనుషుల దగ్గర ఆ ముసుగులు తొలగిపోయి మన అసలైన అంతరంగం బయటపడుతుంది. అందుకే నీ లోపల ఏముందో దాని ప్రతిబింబమే నీకు బంధాలలో కనిపించడం మొదలవుతుంది. నీ లోపల ఏముందో దాని ప్రతిబింబమే నీకు బంధాలలో కనిపించడం మొదలవుతుంది. అందుకే కొందరు అదే కుటుంబంలో విరిగిపోతారు, మరికొందరు అదే కుటుంబంలో మేల్కొంటారు. తేడా కుటుంబానిది కాదు చూసే దృష్టిది దృష్టి మారినప్పుడు ఫిర్యాదు మెల్లమెల్లగా అవగాహనగా మారడం మొదలవుతుంది.
(1:01:24) మరియు ఆ అవగాహన మెల్లమెల్లగా చైతన్యంగా మారుతుంది. అందుకే అద్వైత వేదాంతం యొక్క ఉద్దేశ్యం కుటుంబాన్ని మార్చడం కాదు తనను తాను తెలుసుకోవడం. తన గురించిన గుర్తింపు మారినప్పుడు కుటుంబాన్ని చూసే విధానం కూడా మారిపోతుంది. ఇదే ఈ అధ్యాయం యొక్క అంతిమ సందేశం. బహుశా నీ కుటుంబం ఒక శిక్ష కాకపోవచ్చు అలాగని ఒక బహుమతి కూడా కాకపోవచ్చు.
(1:01:56) బహుశా అది నీ ఆత్మకు మొదటి పాఠశాల కావచ్చు. అక్కడ ప్రతి బంధం ఒక గురువు ప్రతి అనుభవం ఒక పాఠం మరియు ప్రతి సవాలు నిన్ను నీ అసలైన స్వరూపానికి కొంచెం దగ్గరగా తీసుకెళ్లే ఒక అవకాశం కానీ ఇప్పుడు మన ప్రయాణం తన చివరి భావోద్వేగ మజిలీ వైపు సాగుతోంది. ఒక్క క్షణం పాటు ఊహించుకో ఒకవేళ నువ్వు ఈ రోజే ఈ కుటుంబాన్ని విడిచిపెట్టి వెళ్ళాల్సి వస్తే ఒకవేళ రేపు ఉదయం వీరిలో ఎవరు నీతో లేకపోతే అప్పుడు నీ మనసులో ఫిర్యాదు మిగులుతుందా? లేక కేవలం కృతజ్ఞత మాత్రమే ఉంటుందా? ఇదే ప్రశ్న ఇప్పుడు తర్వాతి అధ్యాయంలో నీ హృదయాన్ని లోతుగా
(1:02:45) తాకబోతోంది. ఇప్పుడు ఈ మొత్తం ప్రయాణం చివరిలో నువ్వు కొన్ని క్షణాల పాటు నీ కళ్ళు మూసుకుని ఒక ఊహ చేయాలని నేను కోరుకుంటున్నాను. నీ జన్మ ఈ కుటుంబంలో జరగలేదని ఊహించుకో నీ తల్లిదండ్రులు వేరొకరు అయి ఉండేవారు నీ పేరు వేరుగా ఉండేది. నీ భాష వేరుగా ఉండేది. నీ స్నేహితులు వేరుగా ఉండేవారు నీ బాల్యం నీ జ్ఞాపకాలు నీ సంస్కారాలు నీ విజయాలు నీ వైఫల్యాలు అన్నీ వేరుగా ఉండేవి బహుశా ఈరోజు నువ్వు ఈ సమయంలో ఈ వీడియో చూస్తున్న ఆ వ్యక్తివే కాకపోయి ఉండవచ్చు.
(1:03:27) ఇప్పుడు నిన్ను నువ్వు ప్రశ్నించుకో నువ్వు నిజంగానే వేరొక జీవితాన్ని కోరుకుంటున్నావా లేక నీ ప్రస్తుత జీవితంలోని కొన్ని బాధలను మాత్రమే మార్చాలనుకుంటున్నావా? మనలో చాలామంది నేను వేరొక కుటుంబంలో పుట్టి ఉంటే బాగుండేది అని అన్నప్పుడు నిజానికి మనం మన మొత్తం జీవితాన్ని మార్చుకోవాలని కోరుకోము. మనం కేవలం కొన్ని సంఘటనలను మాత్రమే మార్చాలనుకుంటాము.
(1:03:56) చిన్ననాటి ఆ అవమానం జరగకపోయి ఉంటే బాగుండేదని మనం కోరుకుంటాము. తండ్రి కోపం లేకపోయి ఉంటే బాగుండేది. తల్లికి ఆ బాధ లేకపోయి ఉంటే బాగుండేది. ఇంట్లో గొడవలు జరగకపోయి ఉంటే బాగుండేది. పేదరికం లేకపోయి ఉంటే నిర్లక్ష్యం ఎదురుకాకపోయి ఉంటే బాగుండేది అండేది అనుకుంటాము. కానీ ఆ సంఘటనలు గనుక జరగకపోయి ఉంటే బహుశా ఈ రోజు మనలో ఉన్న ఈ సున్నితత్వం ఈ సహనం ఈ అవగాహన ఈ పరిణతి కూడా బహుశా ఉండేవి కావని మనం ఎప్పుడైనా ఆలోచించామా దీని అర్థం దుఃఖం అవసరమని కానీ అన్యాయం సరైనదని కానీ ఖచ్చితంగా కాదు కాదు ఏ రకమైన
(1:04:46) దౌర్జన్యము ఎప్పుడూ సరైనది కాలేదు కానీ జీవితంలోని ఒక లోతైన సత్యం ఏమిటంటే మనిషి కేవలం సుఖం నుండి మాత్రమే నేర్చుకోడు. చాలాసార్లు అతను ఎక్కడైతే అత్యధిక బాధను అనుభవించాడో అక్కడి నుండే అతి పెద్ద పాఠం లభిస్తుంది. ఒక్కసారి నీ జీవితాన్ని వెనక్కి తిరిగి చూడు ఒకప్పుడు నువ్వు విపరీతంగా కోపగించుకున్న వ్యక్తి ఎవరూ లేరా? కానీ ఆ అనుభవమే నిన్ను దృఢంగా మార్చిందని ఈరోజు నువ్వు అర్థం చేసుకుంటున్నావు.
(1:05:24) ఆ సమయంలో నువ్వు శాపంగా భావించిన కఠినమైన సమయం ఏదీ లేదా కానీ ఈ రోజు అదే నీకు అతి పెద్ద పాఠంగా మారిపోయింది. ఒకవేళ సమాధానం అవును అయితే జీవితం కేవలం సంఘటనల వల్ల మాత్రమే కాదు ఆ సంఘటనలను చూసే దృక్కోణం వల్ల మారుతుందని దాని అర్థం ఈరోజు నీ తల్లిదండ్రులు జీవించి ఉంటే ఏ స్వార్థము ఎప్పుడైనా వారికి ధన్యవాదాలు చెప్పావా ఒకవేళ వారు తప్పులు చేసి ఉంటే వారు కూడా తమ సంస్కారాలు తమ భయాలు తమ పరిమితులతోనే జీవించారని అర్థం చేసుకోవడానికి నువ్వు ఎప్పుడైనా ప్రయత్నించావా
(1:06:09) మరియు వారు నీకు ప్రేమను ఇచ్చి ఉంటే ఆ ప్రేమను సాధారణమైనదిగా భావించి నువ్వు ఎప్పుడైనా నిర్లక్ష్యం చేశావా జీవితంలోని అతి పెద్ద విడ్డూరం ఇదే అదే మనుషులు మనతో ఉన్నంత కాలం మనం ఫిర్యాదులను లెక్కపెడుతూనే ఉంటాము కానీ వారు వెళ్ళిపోయినప్పుడే మనకు వారి విలువ అర్థమవుతుంది. అందుకే చైతన్యవంతుడైన వ్యక్తి కేవలం గతంలోనే జీవించడు.
(1:06:38) అతను వర్తమానంలో జీవిస్తాడు. కుటుంబం మంచిదైతే దాని పట్ల కృతజ్ఞతతో ఉంటాడు. కుటుంబం కఠినంగా ఉంటే దాని నుండి నేర్చుకుంటాడు. ఏదైనా మార్చగలిగితే దానిని మార్చే సాహసం చేస్తాడు. ఏదీ మార్చలేకపోతే దానిని స్వీకరించి తనలోనే మార్పు తెచ్చుకుంటాడు. ఇదే పరిపక్వత. ఇదే ఆధ్యాత్మికత. ఆదిశంకరాచార్యుల బోధనలు మనకు గతంలో చిక్కుకు పోవడం నేర్పవు.
(1:07:10) అవి మనకు వర్తమానంలో మేలుకొనడం నేర్పుతాయి. ఎందుకంటే గతాన్ని మార్చలేము. కానీ వర్తమానం ద్వారా భవిష్యత్తును ఖచ్చితంగా మార్చవచ్చు. ఈ రోజు నువ్వు నీ తల్లిదండ్రులను మార్చలేవు. నువ్వు నీ బాల్యాన్ని తిరిగి తీసుకురాలేవు. నువ్వు నీ జన్మ పరిస్థితులను మార్చలేవు. కానీ ఈ రోజు నుండి నువ్వు నీ ఆలోచనలను మార్చుకోగలవు. నీ ప్రవర్తనను మార్చుకోగలవు.
(1:07:40) నీ పిల్లలకు మెరుగైన సంస్కారాన్ని ఇవ్వగలవు. నీ కుటుంబంలో ప్రేమపూర్వక వాతావరణాన్ని సృష్టించగలవు మరియు అన్నింటికంటే ముఖ్యంగా నీవు ఫిర్యాదు చేయడానికి బదులుగా కృతజ్ఞతను ఎంచుకోవచ్చు. కృతజ్ఞత అంటే జరిగిన తప్పును సరైనదిగా భావించాలని అర్థం కాదు. కృతజ్ఞత అంటే లభించిన మంచిని గుర్తించడం మరియు ఎదురైన కష్టాల నుండి పాఠం నేర్చుకోవడం.
(1:08:10) ఈ దృక్కోణం కలిగినప్పుడు మనసు తేలికపడటం మొదలవుతుంది. గతం యొక్క భారం తగ్గడం మొదలవుతుంది. మరియు జీవితం మొదటిసారిగా వర్తమానంలో జీవించబడుతుంది. ఇదే ఈ అధ్యాయం యొక్క అతి పెద్ద సందేశం. ఒకవేళ నీకు వేరొక కుటుంబం లభించి ఉంటే బహుశా వేరొక జీవితం కూడా లభించి ఉండేది. కానీ నీకు ఈ జీవితం లభించింది. ఇదే నీ నిజమైన ప్రారంభం.
(1:08:42) మరియు ఈ క్షణం నుండే నీవు నీ రాబోయే రేపటిని మార్చుకోగలవు. కానీ ఇప్పుడు మన ప్రయాణంలోని చివరి మరియు అత్యంత లోతైన ప్రశ్న మిగిలి ఉంది. నిజానికి కుటుంబమే నీ గుర్తింపా లేక కుటుంబం కేవలం ఒక మాధ్యమం మాత్రమేనా? మరియు నీ అసలైన గుర్తింపు అంతకంటే ఎంతో పెద్దదా? ఇదే రహస్యం ఇప్పుడు ఈ మొత్తం ప్రయాణంలోని చివరి అధ్యాయంలో మన ముందు ఆవిష్కృతం కానుంది.
(1:09:16) ఇప్పుడు మనం ఈ మొత్తం ప్రయాణం యొక్క చివరి మజిలీకి చేరుకున్నాము. ప్రారంభంలో మనం ఒక ప్రశ్న అడిగాము. నీవు ఇదే కుటుంబంలో ఎందుకు జన్మించావు? ఇది కేవలం యాదృచ్చికమా? ఇది కేవలం కర్మనా ఇది భగవంతుని నిర్ణయమా? లేక దీని వెనక మనం నేటికీ అర్థం చేసుకోలేకపోయినా ఏదైనా రహస్యం దాగి ఉందా ఇప్పటివరకు జరిగిన పూర్తి చర్చ తర్వాత బహుశా నీకు ఒక విషయం స్పష్టం అవ్వడం మొదలై ఉంటుంది.
(1:09:50) సనాతన ధర్మం ప్రతి సంఘటనకు ఒక సులభమైన సమాధానం ఉంటుందని మనకు నేర్పదు మరియు ఆదిశంకరాచార్యులు మనల్ని అంతకంటే ముందుకు తీసుకువెళ్తారు. ఆయన ఏమంటారంటే నీవు నిన్ను కేవలం శరీరంగా మాత్రమే భావించే వరకు నేను ఈ కుటుంబంలో ఎందుకు పుట్టాను అని అడుగుతూనే ఉంటావు. కానీ ఏ రోజునైతే నీవు నీ నిజ స్వరూపాన్ని గుర్తిస్తావో ఆ రోజు ప్రశ్న మారిపోతుంది.
(1:10:21) అప్పుడు ఈ కుటుంబం ద్వారా నేను ఏమి నేర్చుకోవాల్సి ఉంది అని నీవు అడుగుతావు. ఈ దృక్కోణమే జీవితాన్ని మార్చేస్తుంది. నీకు ప్రేమించే తల్లిదండ్రులు దొరికి ఉండవచ్చు నీకు పోరాటాలతో నిండిన బాల్యం లభించి ఉండవచ్చు నీకు ఎంతో దక్కి ఉండవచ్చు లేదా నీ నుండి ఎంతో చేజారిపోయి ఉండవచ్చు కానీ వీటన్నింటి మధ్య ఒక సత్యం ఎప్పుడూ మారదు నీ ఆత్మ ఈ అనుభవాలన్నింటికీ సాక్షి కుటుంబం వచ్చింది పరిస్థితులు మారాయి మనుషులు వచ్చారు వెళ్ళిపోయారు కానీ వీటి వీటన్నింటిని చూస్తున్న ఆ నేను మాత్రం ఈరోజుకి అలాగే ఉంది.
(1:11:06) ఆదిశంకరాచార్యులు చెబుతున్నారు బంధం అనేది కుటుంబం కాదు బంధం అనేది నీ తప్పుడు గుర్తింపు మరియు ముక్తి అనేది కుటుంబాన్ని విడిచిపెట్టడంలో లేదు ముక్తి అనేది నిన్ను నీవు గుర్తించడంలో ఉంది. ఒకవేళ కుటుంబం మంచిదైతే దానితో ప్రేమ మరియు కృతజ్ఞతతో జీవించు. ఒకవేళ కుటుంబం కఠినమైనదైతే వివేకం, ధైర్యం మరియు కరుణతో దాని నుండి నేర్చుకో.
(1:11:40) కానీ ఏ పరిస్థితిలోనైనా నీ లోపల ఉన్న ఆ స్వచ్ఛమైన చైతన్యాన్ని మర్చిపోకు. అది పుట్టదు, చావదు మరియు ఏ కుటుంబానికి పరిమితం కాదు. ఇదే అద్వైతం యొక్క అంతిమ సందేశం. కుటుంబం నీ గమ్యం కాదు నీ ప్రయాణంలో ఒక మజిలీ మాత్రమే. కర్మ నీకు పరిస్థితులను ఇస్తుంది. కానీ వర్తమాన క్షణం నీకు కొత్త దిశను చూపుతుంది. మరియు ఆత్మజ్ఞానం నిన్ను ఈ పరిమితులన్నింటికీ అతీతంగా తీసుకువెళ్తుంది.
(1:12:15) అందుకే వచ్చేసారి నువ్వు నీ కుటుంబాన్ని చూసినప్పుడు కేవలం ఫిర్యాదుల దృష్టితో చూడకు. ఈ కుటుంబం నీకు ఏమి నేర్పిందో కూడా చూడు. ఏ బాధ నిన్ను దృడంగా మార్చిందో ఏ ప్రేమ నిన్ను మార్చివేసిందో మరియు ఏ అనుభవం మొదటిసారిగా నిన్ను నీకు పరిచయం చేసిందో చూడు. ఎందుకంటే నువ్వు బయట వెతుకుతున్న ప్రశ్నకు సమాధానం ఎప్పుడు నీలోనే ఉండి ఉండవచ్చు. ఈరోజు ఈ ప్రయాణం నీ ఆలోచనలో కొంచెం మార్పునైనా తెచ్చి ఉంటే ఈ వీడియోను తప్పకుండా లైక్ చేయి.
(1:12:52) కామెంట్ లో నేను నన్ను తెలుసుకునే ప్రయాణంలో ఉన్నాను అని రాయి. మరియు నువ్వు సనాతన ధర్మం ఆదిశంకరాచార్యులు మరియు ఆత్మజ్ఞానం యొక్క ఇటువంటి లోతైన రహస్యాలను సరళమైన భాషలో అర్థం చేసుకోవాలనుకుంటే డీప్ ధాను సబ్స్క్రైబ్ చేయడం మర్చిపోవద్దు. గుర్తుంచుకో నీ కుటుంబం నీ అంతిమ గుర్తింపు కాదు నువ్వు స్వచ్ఛమైన చైతన్యానివి మరియు నిన్ను నువ్వు నువ్వు స్వచ్ఛమైన చైతన్యానివి మరియు నిన్ను నువ్వు తెలుసుకోవడమే జీవితంలో అతి పెద్ద విజయం అయితే ఈ సత్యాన్ని కేవలం ఒక ఆలోచనగా మాత్రమే విడిచిపెట్టకుండా దానిని మీ గుండె లోతుల్లోకి
(1:13:36) తీసుకెళ్ళడానికి చివరిగా కొన్ని క్షణాల పాటు ఒక ప్రశాంతమైన అంతర్ముఖ ధ్యానంలోకి వెళ్దాం. ఓం తత్సత్ ఈ సుదీర్ఘమైన అంతర్ముఖ ప్రయాణం తన తుది మజిలీకి చేరుకున్న ఈ వేళ ఒక్క క్షణం పాటు మీ కళ్ళు మూసుకుని ఒక లోతైన శ్వాసను తీసుకుని మీ అంతరంగంలోని నిశ్శబ్దాన్ని గమనించండి. ఈ ప్రయాణం ప్రారంభమైనప్పుడు మీ మనసులో ఉన్న ఆ అలజడి ఆ ప్రశ్నల తుఫాను ఇప్పుడు మెల్లగా ఒక ప్రశాంతమైన సముద్రంలా మారుతున్న అనుభూతి మీకు కలుగుతోందా? రాత్రి నిశశబ్దంలో ఒంటరిగా కూర్చున్నప్పుడు మిమ్మల్ని వెంటాడిన నేను ఇదే ఇంట్లో ఎందుకు పుట్టాను
(1:14:24) అనే ఆ పాత ప్రశ్న ఇప్పుడు తన రూపాన్ని మార్చుకొని ఒక కొత్త వెలుగులా మీ ముందు నిలబడింది. ఇంతకాలం ఏ కుటుంబాన్ని అయితే మీరు కేవలం రక్త సంబంధాల సమూహంగానో లేక విధి రాసిన ఒక తప్పించుకోలేని బందికాన గానో భావించారో అదే కుటుంబం ఇప్పుడు మీ ఆత్మ వికాసానికి వేదికైన ఒక పవిత్ర పాఠశాలగా కనిపించడం మొదలైంది. మనం ఇంతసేపు చర్చించుకున్న ఈ మాటలు కేవలం ఏవో ప్రాచీన గ్రంథాల నుండి సేకరించిన అక్షరాలు కావు అవి మన జీవితపు ప్రతి మలుపులోనూ మనం రహస్యంగా కార్చిన కన్నీళ్లకు మనసులోనే దాచుకున్న గాయాలకు మరియు మనం వెతుకుతున్న అర్థానికి సమాధానం
(1:15:13) చెప్పే సజీవ సత్యాలు ఒక్కసారి మనసుపెట్టి ఆలోచించండి మనిషి జీవితంలో అతి పెద్ద దుఃఖం పరిస్థితుల వల్ల రాదు ఆ పరిస్థితులను మనం అర్థం చేసుకునే దృష్టికోణం వల్లే వస్తుంది. మన తల్లిదండ్రులు మన తోబుట్టువులు మన జీవిత భాగస్వామి మన చుట్టూ ఉన్న బంధువులు వీరందరూ తమ తమ పూర్వ కర్మల మూటలను మోస్తూ తమ స్వంత భయాలు అభద్రత భావాలు అసంపూర్ణతలతో ప్రయాణిస్తున్న తోటి బాటసారులే మనకు ప్రేమను వ్యక్తపరచడం తెలియని తండ్రి బహుశా తన బాల్యంలో ఎప్పుడూ ఆ ప్రేమను పొంది ఉండకపోవచ్చు మన ఆశయాలను అర్థం
(1:15:59) చేసుకోలేకపోయిన తల్లి బహుశా తన జీవితమంతా తాను నిర్మించుకున్న భయాల గోడల మధ్యే బందీగా గడిపి ఉండవచ్చు. మనల్ని బాధ పెట్టిన తోబుట్టువులు తమ లోపల ఉన్న ఏదో ఒక లోటును పూర్చుకోవడానికి తల్లడిల్లుతూ ఉండవచ్చు. వారిని కేవలం మనకు జన్మనిచ్చిన దేవుళ్లు గానో లేక మనల్ని బాధ పెట్టిన శత్రువులుగానో కాకుండా మనలాగే పరిమితులు బలహీనతలు కలిగిన సాధారణ మనుషులుగా చూడగలిగిన నాడు మన గుండెల్లో ఏళ్ల తరబడి గడ్డకట్టుకుపోయిన ఫిర్యాదుల మంచు కరగడం మొదలవుతుంది.
(1:16:41) ఈ అవగాహన ఎవరి తప్పులను సమర్థించడానికి కాదు ఆ తప్పుల తాలూకు చేదు జ్ఞాపకాల బరువు నుండి మన సొంత ఆత్మను విముక్తం చేయడానికి ఎందుకంటే గతాన్ని మోస్తూ నడిచే కాళ్ళు వర్తమానంలో ఎప్పుడూ తేలికగా అడుగులు వేయలేవు. మరియు నిన్నటి గాయాలను తడుముకుంటూ కూర్చునే చేతులు రేపటి విజయాన్ని నిర్మించలేవు. ఆదిశంకరాచార్యుల అద్వైత సిద్ధాంతం మన జీవితంలోకి తెచ్చే అతి పెద్ద విప్లవం ఇదే మీరు కేవలం మీ తల్లిదండ్రుల సంతానం మాత్రమే కాదు మీరు కేవలం మీ ఇంటి పేరుతో పిలవబడే ఒక శరీరం మాత్రమే కాదు మీ బాల్యంలో జరిగిన అవమానాలు మీరు కాదు మీ కుటుంబం ఎదుర్కొన్న ఆర్థిక
(1:17:28) ఇబ్బందులు మీరు కాదు సమాజం మీపై వేసిన ముద్రలు అంతకన్నా కాదు ఆకాశంలో కారు ఆరు మబ్బులు కమ్ముకుంటాయి. ఉరుములు మెరుపులతో పెను తుఫాను చెలరేగుతుంది. మళ్ళీ కొంతసేపటికి ఆ మబ్బులు విడిపోయి నిర్మలమైన నీలాకాశం కనిపిస్తుంది. కానీ ఆ మబ్బులు వచ్చినప్పుడు ఆకాశం నల్లబడిపోలేదు. వర్షం కురిసినప్పుడు ఆకాశం తడిసిపోలేదు. అవి వెళ్ళిపోయినప్పుడు ఆకాశం కరిగిపోలేదు.
(1:17:59) మీలోని ఆత్మ చైతన్యం కూడా ఆ అనంతమైన నింగి లాంటిదే. కుటుంబం బంధాలు సుఖ దుఃఖాలు అనేవి ఆ ఆకాశంలో కదిలే మేఘాల వంటివి. కొన్ని మేఘాలు చల్లని నీడనిస్తాయి. కొన్ని మేఘాలు తుఫానును సృష్టిస్తాయి. కానీ ఆ రెండింటిని సాక్షిగా గమనించే మీ నిజ స్వరూపం మాత్రం ఎప్పటికీ ఏ గాయానికి లోను కాదు ఏ బంధనానికి లొంగదు. ఈ సాక్షి భావాన్ని ఒక్కసారి రుచి చూసిన మనిషి ఇక ఎప్పుడూ పరిస్థితులకు బానిసగా మిగిలిపోడు.
(1:18:36) ఈ పరమ సత్యాన్ని గుండెల్లో నింపుకున్నప్పుడు మనలో ఒక అపురూపమైన ఆధ్యాత్మిక ధైర్యం జన్మిస్తుంది. అప్పుడు మనం మన కుటుంబం పట్ల బాధ్యతల నుండి పిరికివాళ్ళలా పారిపోము. అలాగని అన్యాయాలకు తలవంచి మన ఆత్మ గౌరవాన్ని తాకట్టు పెట్టము. ఒక తామర పువ్వు బురదలోనే పుట్టినప్పటికీ ఆ బురదను తన రేకులకు అంటనివ్వకుండా సూర్యుడి వైపు వికసించినట్లుగా మనం ఎలాంటి కఠినమైన వాతావరణంలో జన్మించినప్పటికీ మన చైతన్యాన్ని ఊర్ధ్వముఖంగా నడిపించగలము.
(1:19:15) ఒకవేళ మీ కుటుంబంలో తరతరాలుగా కోపం అశాంతి పేదరికం లేదా అవగాహన రాహిత్యం ఒక గొలుసులా ప్రవహిస్తూ వస్తుంటే ఆ గొలుసును తెంచే శక్తి ఈ క్షణం మీ చేతుల్లోనే ఉంది. నా తల్లిదండ్రులు నాకు సరైన జీవితాన్ని ఇవ్వలేదు అని విలపించే స్థాయి నుండి నా తరంతో ఈ అజ్ఞానపు చీకటి ముగిసి పోవాలి. నా నుండి కేవలం ప్రేమ వివేకం శాంతి మరియు ఉన్నతమైన సంస్కారాలు మాత్రమే భవిష్యత్తులోకి ప్రవహించాలి అని సంకల్పించే స్థాయికి ఎదగడమే నిజమైన మానవ జన్మ సాఫల్యం
(1:19:59) ప్రారబ్ధం మనకు కేవలం ముడి మట్టిని మాత్రమే ఇచ్చింది. కానీ ఆ మట్టితో మనం ఎలాంటి శిల్పాన్ని చెక్కుకుంటాం అనేది మన వర్తమానపు వివేకం మన స్వతంత్ర ఇచ్చ మరియు మన పురుషార్థం మీదే పూర్తిగా ఆధారపడి ఉంటుంది. కాలం ఎవరి కోసము ఆగదు. ఈరోజు మన కళ్ళ ముందు తిరుగుతున్న మన తల్లిదండ్రుల ముఖాలపై ముడతలు పెరుగుతున్నాయి. వారి అడుగులు తడబడుతున్నాయి.
(1:20:31) మనం ఎవరి మీదైతే కోపాన్ని అభిమానాన్ని ఫిర్యాదులను దాచుకున్నామో వారందరూ కాల ప్రవాహంలో కరిగిపోయే ప్రయాణికులే ఒక రైలు ప్రయాణంలో వేరు వేరు స్టేషన్లలో ఎక్కిన ప్రయాణికులు ఒకే భోగీలో కూర్చుని కష్ట సుఖాలు పంచుకున్నట్లు కర్మ అనే సూత్రం మనందరిని ఒకే ఇంటి పైకప్పు కిందకు చేర్చింది. ఎవరి స్టేషన్ వచ్చినప్పుడు వారు దిగి వెళ్ళిపోవాల్సిందే.
(1:21:00) చివరికి ఈ ప్రయాణం ముగిసే వేళ మనం వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటే మన మనసులో పశ్చాత్తాపం మిగలకూడదు. మనం పంచగలిగిన కలిగిన ప్రేమను పంచామా మనం నేర్చుకోవలసిన పాఠాలను నేర్చుకున్నామా మనల్ని మనం తెలుసుకున్నామా అనేదే చివరికి మిగిలే అసలైన లెక్క. రేపు ఉదయం సూర్యోదయంతో పాటు మీరు మళ్ళీ ఇదే ఇంట్లో కళ్ళు తెరిచినప్పుడు మీ చుట్టూ ఉన్న గోడలు మారకపోవచ్చు మీ ఇంట్లోని మనుషుల స్వభావాలు రాత్రికి రాత్రే మారిపోకపోవచ్చు కానీ ఆ ఇంటిని ఆ మనుషులను చూసే మీ కళ్ళు మాత్రం ఖచ్చితంగా మారి ఉంటాయి. ఎవరి
(1:21:46) మీదనైతే మీకు నిన్నటి వరకు ద్వేషం ఉండేదో వారిలో దాగి ఉన్న నిస్సహాయతను చూసి ఇప్పుడు మీకు కరుణ కలగవచ్చు. ఏ పరిస్థితులైతే నిన్నటి వరకు మిమ్మల్ని కుంగదీసాయో అవే పరిస్థితులు ఇప్పుడు మీ ఆత్మ బలాన్ని పరీక్షించే మెట్లుగా కనిపించవచ్చు. ఎక్కడ మాట్లాడాలో అక్కడ సత్యంతో కూడిన గళాన్ని వినిపించండి. ఎక్కడ మౌనం అవసరమో అక్కడ అంతర్గత శాంతిని ఆశ్రయించండి.
(1:22:17) ఎక్కడ ఆత్మ రక్షణ కోసం హద్దులు గీయాలో అక్కడ నిర్భయంగా గీయండి. మరియు ఎక్కడ ప్రేమను పంచగలరో అక్కడ ఏ ప్రతిఫలము ఆశించకుండా నిస్వార్ధంగా పంచండి. ఎందుకంటే మీరు ఇతరుల ప్రవర్తనకు బాధ్యులు కారు కానీ మీ చైతన్య స్థాయికి మాత్రం మీరే పూర్తి బాధ్యులు. అందుకే ప్రియమైన ఆత్మ బంధువులారా మీ జీవిత పుస్తకంలోని ప్రతి అధ్యాయాన్ని మనస్ఫూర్తిగా స్వీకరించండి.
(1:22:48) మీకు ఈ శరీరాన్ని ఇచ్చిన తల్లిదండ్రులకు, మీకు లోతైన పాఠాలు నేర్పిన పరిస్థితులకు, మిమ్మల్ని దృఢంగా చెక్కిన కష్టాలకు, మిమ్మల్ని, మీకు పరిచయం చేసిన ప్రతి అనుభవానికి, హృదయపూర్వకంగా కృతజ్ఞతలు తెలియజేయండి. ఇకపై గతాన్ని తవ్వుకుంటూ నాకే ఎందుకు ఇలా జరిగింది అనే ప్రశ్నను వదిలేసి వర్తమానంలో నిలబడి ఈ అనుభవంతో నేను ఎంత ఉన్నతంగా ఎదగగలను అనే సంకల్పంతో అడుగు ముందుకు వేయండి.
(1:23:22) మీరు ఒంటరివారు కాదు అభాగ్యులు అంతకన్నా కాదు అనంతమైన విశ్వ చైతన్యం తనను తాను అనుభూతి చెందడానికి తనను తాను తెలుసుకోవడానికి ఎంచుకున్న ఒక అద్భుతమైన పవిత్రమైన మాధ్యమం మీరు ఈ లోతైన ఆధ్యాత్మిక మరియు జీవన ప్రయాణంలో ఇంతసేపు మాతో పాటుగా నడిచినందుకు మీ అమూల్యమైన సమయాన్ని మీ ఏకాగ్రతను మరియు మీ హృదయాన్ని ఈ సత్య అన్వేషణకు అంకితం చేసినందుకు మీ అందరికీ మా హృదయపూర్వక కృతజ్ఞతలు ఈ క్షణం నుండి మీ మనసులోని ప్రతి భారం తొలగిపోవాలని మీ ఇల్లు శాంతికి మరియు వివేకానికి నిలయం అవ్వాలని మీ జీలని మీ జీవితంలోని ప్రతి
(1:24:09) బంధం మిమ్మల్ని మీ నిజ స్వరూపానికి మరింత చేరువ చేయాలని ఆ పరమాత్మను ప్రార్థిస్తున్నాము. మీ అంతరంగంలో వెలిగిన ఈ జ్ఞాన జ్యోతి ఎన్నటికీ ఆరిపోకుండా మీ జీవిత ప్రయాణం ఎల్లప్పుడూ వెలుగుల వైపు నిర్భయత్వం వైపు మరియు సంపూర్ణ ఆత్మ సాక్షాత్కారం వైపు సాగాలని మనసారా ఆశీర్వదిస్తున్నాము. సర్వేజనా సుఖినోభవంతు సమస్త సన్మంగళాని భవంతు.
(1:24:42) ఓం శాంతిహి శాంతిహి శాంతిహి