Sringeri Vidhushekhara Bharati Mahaswamiji | ఈ ఒక్క వీడియో మీ తలరాతనే మార్చేస్తుంది.! | it's UTV

Sringeri Vidhushekhara Bharati Mahaswamiji | ఈ ఒక్క వీడియో మీ తలరాతనే మార్చేస్తుంది.! | it's UTV

Author Name:it's UTV Spiritual

Youtube Channel Url:https://www.youtube.com/@itsUTVSpiritualChannel

Youtube Video URL:https://www.youtube.com/watch?v=cilC_v0tGFY





Title: Sringeri Vidhushekhara Bharati Mahaswamiji | ఈ ఒక్క వీడియో మీ తలరాతనే మార్చేస్తుంది.! | it's UTV

Author Name: it's UTV Spiritual

Description: Sringeri Vidhushekhara Bharati Mahaswamiji | ఈ ఒక్క వీడియో మీ తలరాతనే మార్చేస్తుంది.! | it's UTV
#sringerisharadapeetham #sringerijagadguru #sringeri #vidhushankarabharatimahaswamiji #itsutvspiritual

Welcome to it’s UTV Spiritual – your ultimate Telugu destination for daily devotion, astrology, and divine wisdom. 🌿

✨ Here, you’ll find:
🕉️ Powerful Pravachanalu by renowned spiritual gurus.
📿 Pooja Vidhulu and step-by-step guides for daily, weekly & festival poojas.
🔯 Rasi Phalalu and astrology updates — Guru Graha Phalalu, Chandra Grahanam, Rahu Ketu Peyarchi & planetary predictions.
📚 Spiritual Teachings from Bhagavad Gita, Vedas & Upanishads.
🎶 Telugu Bhakti Songs, Mantras, Stotras, and Devotional Specials.

Our videos help you connect with the divine through knowledge, prayer, and inner peace. Each episode brings meaningful insights into traditional Hindu culture, rituals, and spiritual practices — from Karthika Masam Pooja Vidhanam to Ayyappa Deeksha significance.

🙏 Regular Series:
🔸 Daily & Weekly Horoscope (Rasi Phalalu)
🔸 Guru & Shani Transit Predictions
🔸 Astrology Explained – Planets, Houses, and Nakshatras
🔸 Pooja & Vratham Guides for Every Festival
🔸 Temple Darshanams & Spiritual Interviews

✨ Why Subscribe?
Stay connected with It’s UTV Spiritual for positive energy, knowledge, and faith. Every video is made with devotion and authenticity to bring divine awareness into your life.

🕊️ Connect with the divine. Live the Bhakti way.
Subscribe now and join the Telugu spiritual family. 🙏

#itsUTVSpiritual #TeluguDevotional #BhaktiChannel #TeluguPravachanalu #RasiPhalalu #TeluguAstrology #TeluguMantras #PoojaVidhulu #BhagavadGitaTelugu #SpiritualVideos #GuruGrahaPhalalu #TeluguBhakti #TempleDarshan #DevotionalSongs #KarthikaMasam #Jyothishyam #HinduTradition

Transcript:
(00:01) ఓం శ్రీమన్మహా గణాధిపతయే నమః శ్రీ మహా సరస్వత్యే నమః శ్రీ గురుభ్యో నమః హరిహి ఓం నమఃశంభవేచ మజయోభవేచ నమఃశంకరాయచ మజస్కరాయచ నమఃశివాయచ శివతరాయచ సదాశివ సమారంభాం శంకరాచార్య మధ్యమాం అస్మదాచార్య పర్యంతాం వందే గురుపరంపరా ఓం భారతీ కరుణాపాత్రం భారతీ పదభూషణం భారతీ పదమారూఢం భారతీ తీర్థమాశ్రయే విద్యా వినయ సంపన్నం వీతరాగం వివేకినం వందే వేదాంత తత్వజ్ఞం విధుశేఖర భారతీ
(00:52) దక్షిణాంనాయశ్రీ శృంగేరి శారదా పీఠంలో అధిష్టాన దేవతగా ఉన్నటువంటి శారద దేవికి నమస్కారాలు చేసుకుంటూ ఆదిశంకర భగవత్పాదాచార్యుల వారికి సాష్టాంగ నమస్కారాలు చేసుకుంటూ పరమ పూజ్య శ్రీ సురేశ్వరాచార్యులకు నమస్కరిస్తూ పరమ పూజ్యులు అనంత శ్రీ విభూషితులు అయినటువంటి పరమపూజ్య శ్రీ భారతీ తీర్థ స్వామి వారికి నమస్కరిస్తూ సింహాసనాదీశ్వరులు అయినటువంటి పరమ పూజ్య శ్రీ విధుశేఖర భారతీ స్వామి వారికి అనేక అనేక సాష్టాంగ నమస్కారాలు తెలియజేసుకుంటున్నాను.
(01:34) ఈరోజున నా యొక్క జీవితంలో ఒక ముఖ్యమైనటువంటి ఘట్టము అని నేను భావిస్తున్నాను నాకు చాలా సంతోషంగా ఎందుకు అనింటే దక్షిణాంనాయ శృంగేరి శారదా పీఠం అనేటటువంటిది ఆదిశంకర భగవత్పాదాచార్యులు స్థాపించినటువంటి మొట్టమొదటి పీఠంగా మనందరికీ కూడా తెలుసు. ఈ యొక్క శారదా పీఠంలో నిలవై ఉన్నటువంటి దేవతలందరూ కూడా మనం దర్శించి వారందరి అనుగ్రహాలని కూడా మనం ఎప్పుడూ తీసుకుంటూ ఉంటాం.
(02:10) ఈరోజున మనం శృంగేరి పీఠాధీశ్వరులతో సంభాషిస్తూ ఉన్నాము వారితో మనం ఒక సంభాషణ చేయగలుగుతూ ఉన్నాము అంటే కనుక పూర్వజన్మ సుకృతం తప్ప వేరు కాదు. ఎందుకు అంటే మనందరికీ తెలుసు గతంలో కూడా నేను చెప్పాను చాలాసార్లు ఎవరైతే శంకరాచార్యులు స్థాపించినటువంటి పీఠంలో పీఠాధిపతిగా ఉంటారో వారు సాక్షాత్తు శంకరాచార్యులే ఈ మాట సాక్షాత్తు శంకరులు చెప్పారు అహమేవేతి విజ్ఞేయః అని చెప్పడం ద్వారా ఆ విధంగా మనం చూసుకున్నప్పుడు సాక్షాత్తు ఆదిశంకర స్వరూపులు ఆదిశంకరాచార్యుల వారి ముందు నేను ఉన్నట్లుగా భావిస్తూ వారితో కొన్ని మనకు తెలియనటువంటి ఒక నాలుగు అంశాలు అడిగి తెలుసుకునే ప్రయత్నం
(02:54) చేస్తాను మీ అందరి రికీ కూడా వారి ద్వారా కాస్త ఆ యొక్క మహద్భాగ్యాన్ని కలుగజేయగలిగినందుకు ఇది కూడా వారు ఇచ్చినటువంటి అనుగ్రహంగా నేను భావిస్తూ అనేకానేక ధన్యవాదాలు సాష్టాంగ నమస్కారాలు స్వామీజీ ఈరోజున తమరితో ఒక నాలుగు మాటలు మాట్లాడగలిగేటటువంటి అవకాశం వచ్చింది అని అంటే అది మీ యొక్క వాత్సల్యం మాత్రమే అని చెప్పేసి నేను భావిస్తూ ఉన్నాను.
(03:18) మొట్టమొదటిసారి నేను తమరిని కలిసినప్పుడు కూడా మొదటిసారి కలుస్తున్నాను అని నాకు అసలు అనిపించలేదు స్వామి అది ఎందుకో మరి తెలియదు ఆ విధంగా తమరు కూడా కొత్తవారితో మాట్లాడుతున్నట్లు మాట్లాడలేదు అదే మేము మావాళ్ళు మాట్లాడుకుంటూ ఉంటాం కొత్తవారితో మొదటిసారిగా చూస్తున్నప్పుడు మాట్లాడుతున్నట్టు వారు మాట్లాడటం లేదు నాకు అనిపించటం లేదు ఇదే శంకర భగవత్పాదాచార్యుల వారి యొక్క శక్తి అని నాకు అనిపించింది స్వామి ఈరోజున ఈ యొక్క యొక్క శారదా పీఠంలో తమరి సన్నిధిలో కొన్ని అంశాలు తెలుసుకునే ప్రయత్నంలో భాగంగా అద్వైత సింహాసనాధీశ్వర అద్వైత మతాన్ని వ్యాప్తి చేయడానికి
(04:03) సంపూర్ణంగా కంకణాన్ని కట్టుకొని ఉన్నటువంటి పీఠాధీశ్వరులైనటువంటి తమర్ని అసలు అద్వైత మతము అంటే ఏమిటి అద్వైత సిద్ధాంతం అంటే ఏమిటి ఈ యొక్క అద్వైతం గురించి కాస్త సవివరంగా చెప్పాల్సిందిగా గా కోరుకుంటూ ఉన్నాను పరమ పూజ్యులైనటువంటి ఈ దక్షిణాంనాయ శంగేరి శారదా పీఠం యొక్క ప్రస్తుత పీఠాధిపతులు అంటే 36వ పీఠాధిపతులు జగద్గురు శ్రీ శ్రీ భారతీ తీర్థ మహాస్వామి వారు మా గురువరేణ్యులు వారి యొక్క పాదారవిందాల్లో ప్రణామాల్ని సమర్పిస్తూ ఇక్కడ ఈ కొన్ని విషయాల గురించి ంచి చెప్పేటటువంటి ఈ సందర్భంలో మొట్టమొదట
(04:52) అద్వైత తత్వం అనేటటువంటి విషయం గురించి మీరు అడిగారు ఇక్కడ అద్వైత తత్వము దీన్నే అద్వైత సిద్ధాంతము అని కూడా అంటారు అద్వైత తత్వం తత్వము అనేటటువంటి మాటకు అసలు అర్థం ఏమిటి అంటే సత్యము ఏది సత్యమో దాన్నే తత్వము అని అంటారు ఏది తత్వమో దాన్నే సత్యము అని అంటారు. అందులో అద్వైత తత్వము అనిఅంటే అద్వైతము అనేటటువంటి సత్యం అంటే సత్యమైనటువంటిది అద్వైతము అని దీని యొక్క అర్థం అద్వైత తత్వము అనేటటువంటి మాట యొక్క అర్థం.
(05:34) ఇక్కడ సత్యమైనటువంటి వస్తువు ఏమిటి అనిఅంటే ఏదైతే ఎప్పుడూ కూడా ఒకే రకంగా ఉంటుందో అన్ని కాలాల్లోనూ ఒకే రకంగా ఉంటుందో దాన్ని సత్యమైనటువంటి వస్తువు అని అంటారు. ఇవాళ ఒకలాగా ఉంది రేపు ఇంకొకలాగా ఉంది ఎల్లుండి ఇంకొకలాగా అయిపోతూ ఉంటుంది అనిఅంటే అప్పుడు దాన్ని సత్యమైనటువంటి వస్తువు అని అన్నాం.
(05:58) లోకంలో కూడా ఒక మనిషి ఇవాళ ఒకలాగా మాట్లాడుతున్నాడు రేపు ఇంకోలాగా మాట్లాడుతున్నాడు వెళ్ళండి ఇంకోలాగా మాట్లాడుతాడు అనింటే అటువంటి వ్యక్తిని మనం సత్యనిష్టుడిగా తీసుకోం ఎప్పుడైనా కూడా అతను చెప్పేటటువంటిది ఒకే విషయం మీద ఒకే సిద్ధాంతం మీద అతను నించఉంటే మాత్రమే నిలబడినప్పుడు మాత్రమే మనం సత్యనిష్టుడిగా మనం పరిగణిస్తాం అంటే ఒకే విషయం మీద ఉండాలి సరైనటువంటి విషయం మీద ఉండాలి తత్వము అనిఅంటే అన్ని కాలాల్లోనూ ఒకే విధంగా ఉండేటటువంటిది నిర్వికారంగా ఉండేటటువంటి దాన్ని తత్వము అని అంటారు అటువంటి తత్వం ఏమిటి అంటే అదే అద్వైత తత్వము అని దీని యొక్క అర్థం ఇక్కడ అద్వైతము అంటే ఏమిటి అని అంటే రెండవ
(06:38) వస్తువు లేనిది ఒకే ఒక వస్తువు సత్యమైనటువంటి ఒకే ఒక వస్తువు. ద్వైతము లేనటువంటిది. రెండవ వస్తువు లేనటువంటిదే. ద్వైతం అంటే రెండవ వస్తువు. ఆ రెండవ వస్తువు లేనటువంటిదే లేని ఒకే ఒక వస్తువే అద్వైతము అని అంటే వెంటనే మనకు వచ్చే ప్రశ్న ఏమిటి రెండో వస్తువు లేదు అని ఎలా అంటారు రెండు కాదు 200 కాదు 2000 కాదు రెండు లక్షలు కాదు రెండు ఎన్ని అసంఖ్యాకమైనటువంటి వస్తువులు ఉన్నాయి ఈ ప్రపంచంలో ఇన్ని రకాల వస్తువులు ఉన్నప్పుడు అసలు రెండవ వస్తువే లేదు అని ఎలా అంటారు అనింటే ఆ ప్రశ్న వెంటనే మనకు వస్తుంది అయితే ఇక్కడ మనం తెలుసుకోవాల్సిన
(07:14) విషయం ఏంటంటే రెండవ వస్తువు లేదు రెండవ వస్తువు లేదు అనింటే రెండవ వస్తువు పారమార్థికంగా లేదు రెండు కాదు ఇన్ని అసంఖ్యాకమైన వస్తువులు మనకు కనిపిస్తున్నాయి ఇవన్నీ కనిపిస్తున్నప్పుడు రెండో వస్తువు లేదు అని మనం ఎలా అంటాము అనింటే ఇక్కడ మన ప్రశ్నలోనే ఒక రకంగా దీని సమాధానం ఉంది ఇంకా రకరకాల వస్తువులు మనకి కనిపిస్తున్నాయి.
(07:38) కనిపించినంత మాత్రాన కనిపించేదంతా కూడా వాస్తవంగా ఉంది అని అనడానికి వీలు లేదు. కనిపిస్తాయి చాలా వస్తువులు మనకు కనిపిస్తూ ఉంటాయి ఉన్నట్టుగా కనిపిస్తాయి. అలా ఉన్నట్టుగా కనిపిస్తూ మన చేత కొన్ని పనులు చేయిస్తాయి అవి చివరికి చూస్తే అది లేదు అని అవుతుంది అలా లోకంలో చాలా ఉంటాయి అవి ఉన్నట్టుగానే మనకు కనిపిస్తాయి లేకపోయినా కూడా ఉన్నట్టుగా మనకి ప్రతిభాసం అయ్యి దానివల్ల మనక ఏదో కలిగి తద్వారా మళ్ళీ మనం కాస్త విచారణ చేసి చూస్తే అది ఉండదు వాస్తవంగా లేదు అనేటటువంటివి చాలా ఉన్నాయి దానికి ఎన్నో ఉదాహరణలు చెప్పారు అప్పుడు అక్కడికి ఏమంటే రెండవ వస్తువు
(08:13) పారమార్థికంగా లేదు పారమార్థికంగా ఉండేది ఒకే ఒక వస్తువు రెండవ వస్తువు అనేది ఏదైతే ఉందో అది తాత్కాలికంగా మనకి కనిపిస్తూ ఉన్నది అంటే దాన్నే వ్యావహారికంగా అని శాస్త్రీయ భాషలో అంటాం పారమార్థికం వ్యావహారికం దాని కింద ఇంకొకటి ప్రాతిభాషికం అని కూడా ఒక అవస్థ అనేది ఉన్నది ఇలా పారమార్థికంగా ఉండేది ఒకే ఒక వస్తువు మిగతా వస్తువులన్నీ కూడా వ్యావహారికంగా ఉన్నాయి అని దాని యొక్క అర్థం కాబట్టి ఇవన్నీ పారమార్థికంగా లేవు పారమార్థికంగా ఉండేది ఒకే ఒక వస్తువు అంటే దీనికి ఒక చిన్న ఉదాహరణ చెప్పాలి అనిఅంటే శంకరాచార్యుల వారు భాష్యాదుల్లో అద్వైతాన్ని విశేషంగా
(08:56) ఉపదేశించారు అలాగే అన్ని స్తోత్రాల్లో ప్రతి చోటా కూడా సూక్ష్మంగా మనకి ఇదే అద్వైతాన్ని ఉపదేశించారు వేరే వేరే విషయాలతో పాటు అద్వైతాన్ని కూడా ఉపదేశిస్తూ ఉంటారు. ఉదాహరణకు శంకరాచార్యుల వారు లక్ష్మీ నరసింహ పంచరత్న స్తోత్రం అని ఒక స్తోత్రాన్ని రాశారు. దాంట్లో చివారు ఒక మాట అంటారు తవహితమేకం వచనం వక్షే శృణ సుఖకామో యది సతతం నీకు శాశ్వతమైనటువంటి సుఖం లభించాలి అనిఅంటే నీ హితం కోసం ఒక మాటను చెప్తాను దాన్ని ఎప్పుడు కూడా గుర్తుంచుకో అని శంకరులు అంటారు ఏమిటి ఆ మాట అంటే స్వప్నే దృష్టం సకలంహి వృష జాగ్రతిచస్మరతద్వది అని అన్నారు అంటే స్వప్నంలో చూసిన
(09:37) స్వప్నంలో మనకి రకరకాల వస్తువు ఎలాగైతే కనబడుతున్నాయో ఈ జాగ్రత్తలోనూ ఈ ప్రపంచం అలాగే కనబడుతోంది అనే ఒక్క విషయాన్ని నువ్వు సరిగ్గా మననం చేసుకుంటే ఇంక నీకు ఆ పరమార్థ తత్వాన్ని తెలుసుకున్నట్టే నువ్వు అని శంకరుడు ఈ మాట అన్నారు. దీని యొక్క అర్థం ఏమిటి అనింటే ఇప్పుడు ఒక చిన్న ఉదాహరణ చెప్పాలంటే ఒక వ్యక్తి ఉన్నాడు ఆ వ్యక్తి ఇల్లు ఉంది.
(10:02) ఆ ఇంట్లో తాను ఒక్కడే ఉంటాడు ఇంకెవ్వరూ లేరు. అలాగే ఆ ఇల్లు కూడా ఊరు నుంచి ఎక్కడో బయట ఉంది అక్కడ చుట్టుపక్కన ఇంకెవరూ లేరు వేరే ఇడ్లు ఏమీ లేవు ఈ వ్యక్తి ఒక్కడే ఉంటాడు. ఒకసారి మామూలుగా ఇతను బయటికి వెళ్ళాడు ఏదో పనింతా పూర్తి చేసి పగటి పూట ఏదో అంత కష్టపడ్డాడు పనింతా పూర్తి చేసుకున్నాడు రాత్రికి ఇంటికి వచ్చాడు ఇంట్లోకి వచ్చాడు పడుకున్నాడు నిద్రపోతున్నాడు.
(10:23) ఆ ఇంట్లో వీడి తప్ప ఇంకఎవరూ లేరు ఆ చుట్ట ఇంటి చుట్టుపక్కల కూడా ఎవ్వరూ లేరు ఆ విషయం వీడికి చాలా స్పష్టంగా తెలుసు ఇక్కడ నేను తప్ప ఇంకఎవ్వరూ లేరు అనే విషయం వీడికి చాలా స్పష్టంగా తెలుసు వెళ్ళాడు పడుకున్నాడు నిద్రపోతున్నాడు నిద్రపోతున్నప్పుడు కల వచ్చింది కలలు రకరకాలుగా వస్తూ ఉంటాయి అతనికి ఎటువంటి కల వచ్చింది అనింటే ఒక 10 మంది వీడు పడుకున్నటువంటి గదిలోకి వచ్చి వీడి దగ్గర ఏదో మాట్లాడుతూ ఉన్నట్టుగా కలవచ్చింది మొట్టమొదట వాళ్ళేదో చెప్పారు వీడేదో చెప్పాడు వీడేదో మాట్లాడుతున్నాడు వాళ్ళేదో చెప్పారు అంతా స్వప్నంలో జరుగుతుంది కలలో జరుగుతుంది. అంతా
(10:59) వాళ్ళేదో చెప్పారు వీళ్ళేదో మాట్లాడుతూ వీడేదో అంటున్నాడు. అలా మాట్లాడుతూ మాట్లాడుతూ మాట్లాడుతూ చివరికి ఆ ఇద్దరికీ మాటలు సరిగ్గా సరిపోక చాలా విభేదాలు ఏర్పడ్డాయి. వాళ్ళు చెప్పిన దాన్ని వీడు ఒప్పుకోలేదు వీడు చెప్పినదాన్ని వాళ్ళు ఒప్పుకోలేదు ఆ మాటలు కాస్త పెద్ద గొడవగా మారిపోయినాయి. చివరికి చాలా చాలా పెద్ద గొడవ అయింది.
(11:19) వాళ్ళేమో 10 మంది ఉన్నారు వీడేమో ఒక్కడే ఉన్నాడు వాళ్ళందరికీ చివరి కోపం వచ్చి వీడిని కొట్టడానికి అని వచ్చారు కొట్టబోయారు అప్పుడు వీడు ఏం చేసాడంటే అక్కడి నుంచి పారిపోయాడు అంటే ఇదంతా స్వప్నంలో జరుగుతుంది. వాడు అక్కడి నుంచి పారిపోయాడు బయటికి పారిపోయాడు. వాళ్ళందరూ కూడా వాడి వెంటపడ్డారు. వీడు వాళ్ళకి దొరకుండా పరిగెడుతూ ఉన్నాడు వాళ్ళు కూడా వాడిని వెంబడిస్తూ పట్టుకోడానికి ప్రయత్నం చేశారు.
(11:41) ఇలా వెళ్తూ వెళ్తూ వెళ్తూ పాపం వీడు చాలా అలసిపోయాడు. పరిగెడుతున్నాడు పరిగెడుతున్నాడు చాలా అలిసిపోయాడు వాడు మాత్రం వదలట్లేదు కొంత దూరం వెళ్ళిన తర్వాత ఏమైంది అంటే ఇంకో ఒక 10 మంది ఇంకో వైపు నుంచి వచ్చారు వాళ్ళు ఏం చేశారంటే వీడిని కాపాడారు వాళ్ళ నుంచి వీడిని కాపాడారు. [గొంతు సవరించుకోవడం] కాపాడి చివరికి వీడు బాగా అలిసిపోయి ఉన్నాడు కాబట్టి వాడికి కావలసిన వాడిని కాస్త కూర్చోబెట్టి చకాస్త వాడిని సాంతోన పరిచి వాడి కాస్త ఉపచారాలు అన్నీ చేసి కాస్త ఆహారం పెట్టి మంచి నీళ్ళ ఇచ్చి ఆహారం ఇచ్చి వాడిని కాసేపు వాడి కాసేపు విశ్రాంతిని ఏర్పాటు చేసి వాడికి కావలసినటువంటి వాటన్నిటిని ఇచ్చాడు చాలా
(12:13) సుఖంగా గడిచింది. ఆ ఏర్పాట్లన్నీ చేసి వాళ్ళు వెళ్ళిపోయారు. వీడు హాయిగా కాసేపు విశ్రాంతి పొందాడు మళ్ళీ లేచాడు ఆ శ్రమ అంతా తగ్గిపోయింది. ఈ లోపు మళ్ళీ వెనకటి వాళ్ళు వచ్చారు మళ్ళీ వీళ్ళ విడుపంగానే మళ్ళీ వెనకటి వాళ్ళే వచ్చారు మళ్ళీ వాళ్ళు కొట్టడానికి వచ్చారు మళ్ళీ వీళ్ళు పరిగెత్తడం మొదలుపెట్టాడు ఇట్లా ఇట్లా వాడి చివరికి వాళ్ళు పట్టుకున్నారు వీడిని కొట్టడం మొదలుపెట్టారు వీడికంతా వాళ్ళంతా వీడిని బాగా కొడుతున్నట్టు వీడికి బాగా దెబ్బలు తగులుతున్నాయి నెప్పిగా ఉంది ఇవన్నీ కూడా వాడి స్వప్నంలో చూస్తూ ఉన్నాడు ఇదంతా చూసి చూసి ఒక్కసారిగా
(12:44) వాడికి మెలుకువ వచ్చింది. చూశడు చూస్తే ఎవరు లేరు అంటే అప్పుడు వాడికి ఏమనిపించిందంటే ఆహా అసలు ఎవరు లేరు కదా నేను ఒక్కడినే కదా ఉండేది నేను ఒక్కడినే ఉన్నాను నేను ఒక్కడినే పడుకున్నాను ఇక్కడ అసలు ఎవరూ లేరు అసలు నాకు ఎవరితోనో గొడవలు లేవు ఇలా 10 పది పది 15 మంది రావడం ఏమిటి వీళ్ళు అసలు ఎవరు వాళ్ళు ఎవరు వాళ్ళతో నాకు అసలు ఏ గొడవ లేవు వాళ్ళకి అసలు నాకు సంబంధమే లేదు కాబట్టి నేను ఏమి భయపడక్కర్లేదు అనే విషయం వాడికి అప్పుడు తెలిసింది ఉన్నది నేను ఒక్కడినే కాబట్టి నాకు వాస్తవంగా ఎవ్వరితోనో ఏ గొడవలు లేవు కాబట్టి నేను అసలు భయపడాల్సిన అవసరం లేదు అని వాడికి
(13:16) అనిపించింది. అప్పుడు వాడికి తెలిసింది. అంటే ఇక్కడికి ఏమైంది అంటే ఉన్నది వాస్తవంగా వీడు ఒక్కడే కానీ అలా ఒక 10 15 మంది 10 మంది వచ్చినట్టు వాళ్ళందరితో గొడవ పడినట్టు వాళ్ళు వీడిని కొట్టినట్టు ఈ మధ్యలో కొట్టినప్పుడు వీడికి బాధ కలిగింది. వీడిని కొట్టడానికి వాళ్ళంతా వెంబడించినప్పుడు పాపం వీడికి పరిగెత్తినప్పుడు వీడికి బాగా శ్రమ అనిపించింది. అప్పుడు చాలా కష్టపడ్డాడు.
(13:42) మధ్యలో ఇంకెవరో వచ్చి వీడిని కాపాడి వీడు కాస్త ఉపచారాలు అన్నీ చేసి వీడికి అన్నం పెట్టి అన్ని చేసినప్పుడు సుఖంగా ఉండింది. మళ్ళీ ఇంకోసారి వాళ్ళని కొట్టడానికి వచ్చినప్పుడు మళ్ళీ దుఃఖం. స్వప్నంలోనే ఒకసారి సుఖాన్ని, ఒకసారి దుఃఖాన్ని, ఒకసారి సుఖాన్ని, ఒకసారి దుఃఖాన్ని ఎన్నో రకరకాల అక్కడ కనిపించినటువంటి చాలా వ్యక్తుల వల్ల వీడు అనుభవిస్తూ వచ్చాడు ఆ కొద్దిపాటి స్వప్నంలో కానీ వాస్తవంగా చూస్తే ఎవరూ లేరు.
(14:08) అంటే అక్కడికి ఏమైంది అంటే ఉన్నది వీడు ఒక్కడే అయినప్పటికీ ఇంకా ఎంతో మంది ఉన్నారు అనేటటువంటి వీడి కల్పన వల్ల వీడికి ఒకసారి సుఖము ఒకసారి దుఃఖము ఇవన్నీ కూడా ఏర్పడుతూ ఉన్నాయి. అలాగే కానీ వాస్తవంగా అక్కడ ఎవ్వరూ రాకపోయినా కూడా ఎవ్వరు అసలు వచ్చింది లేదు ఏమీ లేదు అసలు ఎవరో వచ్చారు అనుకోవడం వాళ్ళు వీడిని వెంబడించారు అనుకోవడం అదంతా కూడా కల్పనే అసలు అదంతా వాస్తవం కాదు కానీ వీడు దాన్ని చూస్తున్నంతవరకు అది వాస్తవంగానే అనిపించింది నిజంగానే వాడు మెలుకువతో ఉన్నప్పుడు ఎవరైనా వాడిని వెంబడించి ఇలా జరిగితే ఎలాగైతే వాడికి అనిపిస్తుందో జాగ్రత్త అవస్థలో ఉన్నప్పుడు
(14:48) ఇలా జరిగితే వాడికి ఎలాగైతే అనిపిస్తుందో ఆ స్వప్నంలో దాన్ని చూస్తున్నప్పుడు కూడా వాడికి అలాగే అనిపించింది. ఈ కల అనేటటువంటిది ఎలా ఉంటుంది అనింటే అది అబద్ధమే అయినప్పటికీ చూస్తున్నప్పుడు అది అబద్ధం అని మనకు అనిపించింది. ఇప్పుడు మనకు బాగా ఇష్టమైన వాళ్ళు ఎవరో ఉన్నారు వాళ్ళు మన ఇంటికి వచ్చారు అనిఅంటే చాలా ఇష్టపడతాం చాలా సంతోషపడతాం.
(15:10) ఒకసారి మనం స్వప్నంలో ఉన్నప్పుడు వాళ్ళ ఇంటికి వచ్చినట్టు కల వచ్చింది వాళ్ళ ఇంటికి వచ్చినట్టు ఇంటికి వచ్చినట్టుగా ఒకసారి కల వచ్చింది. అప్పుడు ఆ కల చూస్తున్నంతసేపు చాలా ఆనంద పడిపోతాం నిజంగానే వాళ్ళు జాగ్రత్త వ్యవస్థలో వాళ్ళ ఇంటికి వచ్చినప్పుడు ఎంత సంతోషం కలుగుతుందో అంత సంతోషం మనకు కలుగుతుంది. ఆ చూస్తున్నంత సేపు స్వప్నాన్ని కానీ అది ఇది కాదు నిజంగా వాళ్ళు రాలేదు ఇదంతా కూడా మిత్య అని ఎప్పుడు తెలుస్తుంది ఆ స్వప్నావస్థ కంటే పైన ఒక అవస్థ ఉంది ఏది అంటే అదే జాగ్రత్త అవస్థ ఆ తర్వాతి అవస్థలోకి మనం వెళ్ళినప్పుడు వెనకటి అవస్థ అనేది సత్యం కాదు అని
(15:42) అప్పుడు మనక అనుభవంలోకి వస్తుంది. కానీ తర్వాత అవస్థలోకి వెళ్ళనంత వరకు ఏ అవస్థలో అయితే ఉంటామో ఆ అవస్థలో ఉన్నంత వరకు అది అక్కడ ఉన్నటువంటివన్నీ కూడా మనకి నిజంగానే కనిపిస్తాయి. అందులో ఈ కల అనే అనేది అటువంటిది కానీ అదే సమయంలో ఈ నిద్రపోతున్న వాడి పక్కన ఇంకోడు ఉన్నాడు వాడు వేడుకుతూనే ఉన్నాడు వాడికి ఇదంతా అబద్ధం ఇప్పుడు పక్కన నిద్రపోతున్నవాడు ఎవడైనా వాడు స్వప్నంలో ఏదో ఏదో కాస్త పీడకలు చూస్తూ గట్టిగా వాడుఏమనా అరిచాడు అనిఅంటే పక్కనఉన్న వాడికి తెలుస్తుంది వాడు భయపడుతున్నాడు పడుకున్నవాడు చూసేవాడు భయపడుతున్నాడు కానీ పక్కన ఉండేవాడు ఏమి
(16:15) భయపడడు ఎందుకంటే వీడికి తెలుసు వాడేదో పీడకలు చూస్తున్నట్టున్నాడు వాడికి ఏదో పీడీకలు వచ్చినట్టుంది అందుకే అరుస్తున్నాడు కేకలు పెడుతున్నాడు అని పక్కన ఉండేవాడు అంటాడు ఎందుకంటే వీడు వాడి యొక్క అవస్థ కంటే తర్వాత అవస్థలో ఉన్నాడు వీడు కాబట్టి వీడికి అది ఏమీ లేదు భయపడాల్సింది ఏం లేదు అని తెలుస్తుంది కానీ వాడు ఇంకా దీంట్లోకి రాలేదు కాబట్టి వాడు ఆ అవస్థలో ఉన్నాడు కాబట్టి వాడికి కనిపిస్తున్నదంతా కూడా మిత్య మిత్య అని తెలియదు వాడికి అదే నిజము అని అనుకుంటాడు కానీ వాస్తవంగా అలాగని ఉందా అంటే అది ఏమీ లేదు వీడు నిజంగా కలలో 10 మంది కాదు 15
(16:45) మంది కాదు 100 మంది 1000 మందిని చూసినా కూడా ఆ 1000 మంది ఉన్నట్టుగా వీడికి కనిపిస్తున్నారే తప్ప అలాగే ఆ కనివిస్తున్నంత వరకు కనిపిస్తున్నంత సేపు వీడికి సుఖము దుఃఖం ఏదో ఒకటి వాళ్ళ వల్ల కలుగుతున్నా కూడా వాస్తవంగా వస్తు దృష్టిా చూస్తే ఎవ్వరూ లేరు ఏమీ లేరు వీడికి కూడా అలాగే ఆ చూసాడు ఎంతసేపు ఎంతో మంది వచ్చినట్టయినా ఏమనిపించినా కూడా వాళ్ళఎవ్వరు కూడా వాస్తవంగా లేరు కానీ వాళ్ళు కనిపిస్తున్నంత సేపు వీడికి ఒకసారి సుఖం కలిగింది ఒకసారి దుఃఖం కలిగింది ఇవన్నీ కూడా కలిగినాయి అందులో మాత్రం ఏ విధమైనటువంటి సందేహం లేదు కాబట్టి అక్కడికి ఏమైంది అనిఅంటే
(17:22) దీన్నే శంకరుడు చెప్పారు స్వప్నే దృష్టం సకలంహి ముక్ష స్వప్నంలో రకరకాల వస్తువులని మనం చూస్తూ ఉంటాం అవన్నీ కూడా వాస్తవంగా మిత్యలు మిత్యగా ఉండేటటువంటి వస్తువు అదేవిధంగా జాగ్రత్తలోనూ అదే విధంగా చూడాలి అదేమిటంటే మనకు జాగ్రత్త అంతా కూడా నిజంగానే కనబడుతుంది కదా దీన్ని మిథ్యా అని ఎలా అనమంటారు అని అంటే ఈ జాగ్రత్లో కనబడేటటువంటిది అంతా కూడా మిథ్యా అయినప్పటికీ అది మిథ్యా అనేది ఎప్పుడు మనకు అనుభవంలోకి వస్తుంది ఎలాగైతే తే స్వప్నంలో మనం చూస్తున్నటువంటి వస్తువులన్నీ కూడా మిత్య అయినప్పటికీ అవన్నీ కూడా సత్యాలు కావు అనేటటువంటి అనుభవం మనకి ఎప్పుడు వస్తుంది అంటే
(17:59) జాగ్రత్తలోకి వచ్చాక అంటే దాని తర్వాత అవస్థలోకి వచ్చాక మనక వస్తుంది. అదేవిధంగా ఈ జాగ్రత్త ప్రపంచంలో మనం చూసేటటువంటి వస్తువులన్నీ కూడా ఈ జాగ్రత్త ప్రపంచం అంతా కూడా నిజమే అని మనకు అనిపిస్తుంది. ఈ ప్రపంచం అనేది సత్యమే ఇందులో ఏమాత్రం సందేహం లేదు నేను చూస్తున్నటువంటి ప్రపంచం అంతా సత్యమే కాబట్టి దీన్ని మిథ్యా అని ఎలా అంటారు అని అంటే స్వప్నం చూస్తున్నంతసేపు అది కూడా సత్యంగానే మనకు కనిపించింది.
(18:22) దీనికి దానికి తేడా మనకి తెలియకుండా అంత నిజంగా కనిపించింది స్వప్నం అప్పుడు మనం దాన్ని నిజం అనుకున్నట్టుగానే దీన్ని కూడా మనం నిజం అని అనుకుంటున్నాం. సరే ఇది మిథ్యా అంటే గనుక మనక ఎందుకు తెలియట్లేదు అనింటే ఎలాగైతే అక్కడ చూస్తున్నప్పుడు దాన్ని చూస్తున్నప్పుడు మనం ఆ అవస్థలో ఉన్నప్పుడు అది మనకి తెలియదు మిత్య అనేటటువంటిది మనకు తెలియదు.
(18:40) దాని నుంచి బయట పడ్డాక మనకు తెలుస్తుంది. అలాగే కల నుంచి జాగ్రత్తలోకి జాగ్రత అవస్థలోకి వచ్చాక కల అనేది మిత్య అని మనకు తెలుస్తుంది. ఎలాగైతే ఆ కల అంటే ఆ స్వప్నావస్థ కంటే పైన జాగ్రత అవస్థ అనేది ఉందో ఈ జాగ్రత అవస్థ కంటే కూడా పైన అద్వైతవస్థ అనేది ఉన్నది. ఆ అద్వైతవస్థలోకి మనం వెళ్ళినప్పుడు ఇది ఈ ప్రపంచం కనిపిస్తున్నటువంటి ప్రపంచం అనేది మిథ్య అనే అనే విషయం అప్పుడు మనకు అనుభవంలోకి వస్తుంది సంపూర్ణంగా అప్పుడు మనకు అనుభవంలోకి వస్తుంది.
(19:13) ఇక్కడ దాన్ని చూస్తున్నంతసేపు అది మనకి నిజంగానే కనబడుతూ ఉంటుంది. అయితే నిజంగా కనబడుతుంది అన్నంత మాత్రాన అది నిజంగా ఉండాల్సిందే అనిమీ లేదు. ఇది గనుక నిజంగా కనబడుతుంది ఇదంతా కనిపించేదంతా కూడా నిజంగానే ఉండాలి ఉండాలి అని అంటే అప్పుడు స్వప్నంలో కనిపించేవన్నీ కూడా నిజంగా ఉండాలి అని అనబోతుంది ఎందుకంటే మనకు కనిపిస్తుంది కదా ఏవేవైతే మనకు కనిపిస్తున్నాయో వాటిల వల్ల మనకి సుఖ దుఃఖాలు కూడా కలుగుతున్నట్టుగా అనుభవంలో ఉందో దానింతటిని నిజం అని గనక మనం ఒప్పుకోవాలంటే అప్పుడు స్వప్నం స్వప్నంలో మనకు కనిపించేవన్నీ కూడా నిజాలు అని ఒప్పుకోవాల్సి వస్తుంది. కానీ అట్లా ఎవరో
(19:47) ఒప్పుకోరు అసలు మనకి తెలుసు చాలా స్పష్టంగా తెలుసు స్వప్నంలో మనం చూసిందంతా మిత్య అని మనకి స్పష్టంగా తెలుసు కాబట్టి అక్కడికి ఏమైంది అంటే ఉన్నది ఒకే ఒక్క వ్యక్తి అయినా కూడా ఇప్పుడు ఆరోజు రాత్రి ఆ ఇంట్లో పడుకున్నటువంటి వాడు ఒకే ఒక్క వ్యక్తి అయినా కూడా ఎంతో మంది వచ్చినట్టుగా ఆ వచ్చినటువంటి వాళ్ళందరితో వీడు గొడవ పడినట్టు కొంతమందితో గొడవ పడ్డాడు ఇంకా కొంతమంది వచ్చి వీడిని కాపాడారు ఒకళ్ళతో సుఖం ఒకళ్ళతో దుఃఖం ఇలా రకరకాల అనుభవాలు వీడికి కలిగినప్పటికీ వాస్తవంగా చూస్తే అదంతా కూడా ఎలాగైతే లేదో అదేవిధంగా ఈ జాగ్రత్త అవస్థ అనేది కూడా
(20:20) అలాంటిది. ఈ జాగ్రత్త అవస్థలో మనం చూస్తున్నటువంటిదంతా కూడా పరమార్థ దృష్టిలో లేదు. అయితే ఇది లేదు అనేటటువంటి విషయం ఈ అవస్థలో ఉన్నప్పుడే మనకు తెలియదు. అదే ఎలాగైతే స్వప్నంలో ఇది సత్యం కాదు అనేటటువంటి విషయం ఎప్పటికీ స్వప్నంలో ఉన్నంతవరకు తెలియదు. ఎవ్వరికైనా కూడా అది నిజంగానే కనబడుతుంది దాంట్లో నుంచి బయటికి వచ్చినప్పుడు మాత్రమే తెలుస్తుంది.
(20:46) ఇది కాదు అని [గొంతు సవరించుకోవడం] అదేవిధంగా ఈ ప్రపంచంలో ఉన్నంతవరకు ఇది నిజంగానే మనకు కనిపిస్తూ ఉంటుంది ఇదంతా నిజమే నిజమే నిజమే అని మనకు అనిపిస్తూ ఉంటుంది. కానీ దీనినుంచి మనం బయట పడినప్పుడు మాత్రమే అంటే దీని తర్వాత అవస్థలోకి వెళ్ళినప్పుడు మాత్రమే ఇది నిజం కాదు అనేది అప్పుడు మనకు అనుభవంలోకి వస్తుంది. దీనినుంచి ఆ అద్వైతవస్థకు వెళ్ళిన వాళ్ళు ఇప్పుడే ఇప్పుడే ఎవరైతే అద్వైతావస్థలోకి వెళ్ళారో వాళ్ళకి ఇది కనబడుతుందో ఇదంతా ఇప్పుడు ఎలాగైతే పడుకుని ఒకడు పడుకున్నాడు వాడి పక్కన ఇంకోడు లేసి ఉన్నాడు.
(21:12) వాడికి తెలుస్తుందో వీడుఏదో కల చూస్తున్నట్టున్నాడు నిద్రపోతున్నవాడుఏదో అరుస్తున్నాడు నవ్వుతున్నాడు ఏదో కలవరిస్తున్నాడు అప్పుడు మనం ఏమంటాం వీడికి వీడేదో కల చూస్తున్నాడు ఏదో కల వస్తున్నట్టు ఉంది వాడికి కాబట్టి అలా అంటున్నాడు అని పక్కన ఉండేవాడు అంటాడు అంటే ఆ చూస్తున్నటువంటి వాడు ఎలాగైతే వికారాలకు లోనవుతున్నాడో అలా ఈ మెలుకువగా ఉన్నవాడు అలా వికారాలకు లోనడు ఎందుకంటే వీడికి దాని యొక్క త్వం తెలిసిపోయింది కాబట్టి ఇది మిత్య ఇది వాస్తవం కాదు అని వీడికి తెలిసిపోయింది కాబట్టి వీడికి ఏ విధమైనటువంటి వికారం అనేది ఉండదు అదేవిధంగా ఈ ద్వైతావస్థ నుంచి
(21:43) అద్వైతావస్థలోకి వెళ్ళినటువంటి వాళ్ళకి ఈ ద్వైతావస్థ యొక్క మిత్యాత్వం అనేది పరిపూర్ణంగా అనుభవంలోకి వస్తుంది. అది ఇక్కడ ఉండేది కాబట్టి ఇప్పుడు ఇక్కడ ఏంటంటే ఎలాగైతే అక్కడ స్వప్నాన్ని చూస్తున్నంతవరకు ఇదంతా కూడా నిజమే అని అనిపిస్తున్నప్పటికీ ఇది నిజం కాదు అనేటటువంటి ఇది నిజం కాదు అసలు ఇక్కడ ఎవరూ లేరు ఉన్నది నేను ఒక్కడినే అనేటటువంటి విషయం ఎప్పుడైతే ఆ స్వప్నావస్థ నుంచి జాగ్రత అవస్థలోకి వచ్చినప్పుడు మాత్రమే వీడికి తెలుస్తుందో పరిపూర్ణంగా వీడికి అనుభవంలోకి వస్తుందో అదేవిధంగా ఈ జాగ్రత అవస్థలో ఉన్నప్పుడు ఈ ప్రపంచం అంతా సత్యమే అని మనకు
(22:21) అనిపిస్తుంది ున్నా కూడా ఈ జాగ్రత అవస్థ నుంచి మనం దీనికంటే పైనున్నటువంటి అద్వైతవస్థలోకి వెళ్ళినప్పుడు ఈ ప్రపంచం యొక్క మిత్యా స్వరూపత్వం అనేది అప్పుడు మనకి స్పష్టంగా అనుమానంలోకి వస్తుంది. అయితే మనకి ఇక్కడ వెంటనే వచ్చే ప్రశ్న ఏమిటంటే దీంట్లోనుంచి దాంట్లోకి ఎలా వెళ్ళాలి ఇక్కడైతే పడుకున్నటువంటి వాడు లేస్తాడు నిద్రపోతున్నటువంటి వాడు జాగ్రత్త వాడు వాడికి మెడక వచ్చేసింది అనిఅంటే దాంట్లోనుంచి బయటికి వచ్చినట్టు అవుతుంది.
(22:47) మరి ఇక్కడి నుంచి బయటికి రావడం అంటే ఎలాగా అనిఅంటే ఇక్కడ నిద్రపోతున్నటువంటి వాళ్ళు అలా చూస్తూ భయపడుతూ ఉన్నప్పుడు ఏమవుతుందంటే ఎవరో ఒకళ్ళు వచ్చి లేపుతారు లేపి ఎందుకురా ఎందుకు భయపడుతున్నావ్ ఎందుకు అరుస్తున్నావ్ అసలుఏం భయపడక పర్వాలేదు అంత బాగనే ఉంది ఇక్కడ ఎవరు లేరు నువ్వేం భయపడాల్సిన అవసరం లేదు అని చెప్పి ఎవరైనా మనకి చెప్పినప్పుడు వాడు చెప్పాలి ఇంకెవరో ఇంకెవరో వచ్చి మనల్ని లేపి మనకు విషయం చెప్పాలి అది ఆ ఆ స్వప్నాన్ని చూస్తూ ఇంతసేపు ఎవరైతే భయపడుతున్నాడో వాడికి అది బాగా అర్థం అవ్వాలి.
(23:16) అర్థం అవ్వడానికి కొన్ని క్షణాలు కొన్ని నిమిషాలు పడుతుంది ఒక్కోసారి బాగా పీడకలు వచ్చిందంటే దాంట్లోనుంచి బయటికి రావడానికి చాలాసేపు పడుతుంది. కొన్ని కొన్ని సార్లు వెంటనే మనం బయటికి వచ్చేస్తాం దాంట్లో వెంటనే చూసేస్తాం ఒకసారి పరిసరం అంతా చూసుకుంటాం అంతా ఏమ భయపడాల్సిన అవసరం లేదు మనం ఉన్నాం ఒకే తప్ప ఇంక ఎవరు లేరు అనే అనుకొని తర్వాత వెంటనే మనకి తెలిసిపోతుంది అలా అక్కడ ఎలాగైతే ఒకళ్ళు మనల్ని లేపి మనకి చెప్తున్నారో అదేవిధంగా ఇక్కడ మనకి గురువు ఉపదేశిస్తాడు.
(23:41) ఎవరికైతే ఆ తత్వం అని ఇక్కడ ఇక్కడ ఈ ఈ స్వప్నాన్ని చూస్తూ ఇది సత్యము అని అనుకునేటటువంటి వాడిని ఎవరు లేపాలి ఎవరు నిద్ర లేపాలిఅంటే ఎవడు ముందే నిద్ర లేచాడు వాడు లేపాలి. ఇంకోడు నిద్రపోయేవాడు వీడిని లేపలేడు వీడు నిద్రపోతున్నాడు ఇంకోడు ఇద్దర నిద్రపోతున్నప్పుడు వాళ్ళలో ఒకళళ ఇంకో ఎక్కడ కూడా లేపలేడు. ఒకడు ఒకడు లేస్తేనే అప్పుడు వీడు వాడిని లేపగలడు అదేవిధంగా ఇక్కడ కూడా ఈ తత్వాన్ని సరిగ్గా తెలుసుకొని ఆ అద్వైతవస్థను పొందినటువంటి ఆ అద్వైత అనుభవాన్ని పొందినటువంటి గురువు ఎవరైతే ఉంటారో ఆయన ఈజ్ఞ అజ్ఞానావస్థలో ఈ ద్వైతవస్థలో ఉన్నటువంటి
(24:19) శిష్యుడిని నిద్రలేపి నిద్రలేపడం అంటే ఏమిటి అక్కడ వాడికి తెలియజేయడం తెలియజేసి ఈ విషయం వాడి మనసుక వచ్చేట్టుగా చేసినప్పుడు ఈ ప్రపంచం యొక్క మిత్యాత్వం స్పష్టంగా శిష్యుడికి అవగతమ ఉన్నది ఒకే ఒక్క పరబ్రహ్మ పరబ్రహ్మ తప్ప ఇంకొద్ది లేదు అనే విషయం మళ్ళీ వాడికి అప్పుడు అనుభవంలోకి వస్తుంది. ఎలాగైతే అక్కడ నిద్ర లేచిన తర్వాత అయ్యో ఇక్కడ ఉన్నది నేను ఒక్కడిని తప్ప అసలు ఇంకఎవరూ లేరు కాబట్టి నేను భయపడాల్సిన అవసరం లేదు అనేది ఎలాగైతే అక్కడ తెలుస్తుందో అదే విధంగా ఇక్కడ కూడా కాబట్టి అక్కడికి ఏమైంది అంటే అద్వైతము అని అంటే పరమార్థ సత్యమైనటువంటి వస్తువు
(24:53) ఒకటే ఉండేది. అలాగైతే మనం ఇవన్నీ చూస్తున్నాం కదా అంటే ఇవన్నీ కూడా కల్పితమైనటువంటి వస్తువులు అదేమిటి కల్పితమైనటువంటి వస్తువులు అయితే ఇంత వ్యవహారం అలా ఎలా చేయగలుగుతున్నాం మనం కల్పితమైనటువంటి వస్తువుల ద్వారా ఇంత వ్యవహారం మనం చేయగలుగుతామా అనింటే స్వప్నంలో ఎలాగైతే మనకి కనిపించేటటువంటి ఆ కొంతకాలం వరకు మనకు కనిపించేటటువంటి ఆ వస్తువులతో మనం ఎలాగైతే సుఖ దుఃఖాలను పొందుతూ ఉన్నామో ఆ సందర్భంలో అదేవిధంగా ఈ ప్రపంచం కూడా అందుకే దీన్ని శంకరులు చెప్పారు స్వప్నే దుష్టం సకలం హింష జాగ్రతిచస్మ తద్వదితి అని దీన్నే శంకరుడు చెప్పారు. కాబట్టి ఆ స్వప్నంలో ఎలాగైతే
(25:29) మనం ఎన్నో వస్తువులని చూసినా కూడా వాస్తవంగా అవన్నీ ఎలాగైతే లేవో ఆ లేవు అనేటటువంటి విషయం ఎప్పుడైతే ఆ అవస్థ నుంచి తర్వాత అవస్థలోకి వెళ్ళినప్పుడు మనకి సంపూర్ణంగా అవగతం అవుతుందో అదేవిధంగా ఇక్కడ కూడా ఈ ద్వైతావస్థ పైన అద్వైతావస్థ అనేది ఒకటి ఉంది. ఆ అద్వైతావస్థలోకి వెళ్ళినప్పుడు మనకి ఇవన్నీ కూడా వీటి యొక్క తత్వం అనేది ఈ జగత్తు అనేది మిథ్యా అనేది అప్పుడు మనకి సంపూర్ణంగా అనుభవంలోకి వస్తుంది.
(25:56) అప్పటివరకు మనకి ఇదంతా నిజంగానే ఉంది నిజంగానే ఉంది అని మనకి కనిపిస్తూ ఉంటుంది. దీన్ని పెట్టుకొనే ద్వైతులు ఎవరైతే ఉన్నారో వాళ్ళందరూ కూడా ప్రపంచం అనేది పారమార్థిక సత్యము అనేది దీన్ని పెట్టుకోవాలి. ఈ కనిపిస్తున్నంతవరకు ఏ సత్యత్వం అయితే ఉందో ఏది నిజంగా మనకు కనిపిస్తుంది నిజంగా ఉన్నట్టుగా మనకు కనిపిస్తుందో మనం చెప్పేటటువంటి అంటే ఈ అద్వైత తత్వంలో మనం చెప్పేటటువంటి ఈ వ్యావహారిక సత్యత్వం అనేది ఏదైతే ఉందో దీన్నే ద్వైతంలో పారమార్థిక సత్యత్వంగా చెప్తూ ఉంటారు.
(26:25) కాబట్టి ద్వైతులు చెప్పేటటువంటి అక్కడ శబ్దం తేడా అంతే వాళ్ళు పారమార్థిక సత్యం అంటున్నారు దాన్నే మనం వ్యావహారిక సత్యం దీనికంటే కూడా ఇంకా పైన ఇంకో ఇంకో అవస్థ అనేది ఉన్నది అనేదాన్ని పెట్టుకొని దీన్ని మనం వ్యావహారిక సత్యం అని అంటున్నాం. అంటే ఈ ప్రపంచానికి ఇప్పుడు ప్రపంచం అందరికీ ఒకే రకంగా కనబడుతుందిగా ఇప్పుడు ఒక అద్వైతం అద్వైత సిద్ధాంతాన్ని అనుసరించే వాడికైతే ప్రపంచం అనేది వ్యావహారిక సత్యం కాబట్టి ప్రపంచం ఏదో సామాన్యంగా కనబడుతుంది ఎవరైతే ద్వైతంలో ఉండేవాడు ప్రపంచం అనేది పరమార్ధ సత్యం అని ఒప్పుకుంటారో వాడికి అయితే ప్రపంచం అంతా స్పష్టంగా కనబడుతుంది అని
(26:56) లేదుగా ఇద్దరికీ ఒకేలా కనబడుతుంది ప్రపంచం ఒక అద్వైత మతాన్ని అనుసరించేవాడైనా ఒక ద్వైత మతాన్ని అనుసరించేవాడైనా ఇద్దరికీ ప్రపంచం అంతా ఒకేలా కనబడుతుంది. ఈ కనిపిస్తున్నటువంటి ప్రపంచాన్ని సత్యము అని ఇద్దరు అనుకుంటున్నారు. అయితే ఆ సత్యత్వం అనేది ఏదైతే ఉందో అది వాస్తవంగా పారమార్థిక సత్యత్వం కాదు ఇది వ్యావహారిక సత్యత్వం మాత్రమే అసలైనటువంటి ఇంకా దీనికంటే కూడా ఇంకా అసలైనటువంటి సత్యత్వం ఎక్కడ ఉంది అంటే ఈ ప్రపంచానికి కూడా మూలమైనటువంటి పరమాత్మలో ఉన్నది.
(27:28) అయితే మరి ఆ పరమాత్మ మనక ఎందుకు కనబడట్లేదు అనింటే ఈ అజ్ఞానం అనేది ఉండడం వల్ల ఎలాగైతే ఇప్పుడు అక్కడ పడుకున్నటువంటి వాడు ఒక్కడే ఉన్నా కూడా వాడికి తెలుసు ఫలానా చోట నేను ఉన్నాను నేను ఉండేది ఒక్కడినే అనే విషయం ముందు వాడికి తెలుసు కానీ ఆ నిద్రలో ఉన్నప్పుడు వాడికి ఆ విషయం మర్చిపోయింది ఎందుకు మర్చిపోయింది అంటే ఆ నిద్ర వల్లే మర్చిపోయింది ఎప్పుడైతే మళ్ళీ వాడు నిద్రలో నుంచి బయటికి వస్తాడో అప్పుడు వాడికి తెలుస్తుంది ఇక్కడ ఉన్నది నేను ఒక్కడినే అదేవిధంగా వస్తుతః ఉన్నది ఒకే ఒక తత్వం జీవుడు పరమాత్మ స్వరూపుడే అయినప్పటికీ నేను పరమాత్మ స్వరూపుడిని అనేటటువంటి
(28:00) జ్ఞానం వీడికి లేకుండా చేసింది ఈ అజ్ఞానం అనేటటువంటిది ఆ అజ్ఞానాన్నే మాయ అని అంటారు అవిద్య అంటారు అజ్ఞానం అంటారు ప్రకృతి అంటారు ఇలా రకరకాల శబ్దాలతో శాస్త్రంలో చెప్తూఉంటారు శాస్త్రంలో పురాణాల్లో ఇలా రకరకాల శబ్దాలతో దాన్ని వివరణ చేస్తారు. ఆ మాయ వల్ల అక్కడ నిద్ర ఇక్కడ మాయ ఈ మాయ వల్ల ఇక్కడ మనక ఏమైంది అంటే మన యొక్క వాస్తవ స్వరూపం మనకి తెలియట్లేదు.
(28:26) ఈ మాయ అనేది అనాది కాలంగా ఉంది దాన్నే మనకి శాస్త్రంలో చెప్పారు అనాది మాయ సుక్తో యదాజీవ ప్రబుద్ధ్యతే అజమనిద్ర మస్వప్నం అద్వైతం బుద్ధ్యతే తదా అని మనకి శాస్త్రంలో చెప్పారు అనాది మాయ సుక్తః అక్కడ ఎలాగైతే ఒకడు నిద్రపోతున్నాడో అదేవిధంగా జీవులందరూ కూడా ఈ అజ్ఞానం అనేటటువంటి నిద్రలో ఉన్నారు. అనాది కాలంగా ఇటువంటి అజ్ఞానం అనేటటువంటి నిద్రలో ఉన్నారు ఇటువంటి అజ్ఞానం అనే నిద్రలో ఉండే జీవుడు యదా ప్రతిబుద్ధ్యతే యదాజీవః ప్రబుద్ధ్యతే ఎప్పుడైతే ప్రబుద్ధ్యతే అంటే గురువు చేత ఈ తత్వాన్ని ఉపదేశింపబడిన వాడు అవుతాడో అజం అని అస్వప్నం అద్వైతం బుద్ధ్యతే కదా అజం అంటే
(29:12) జన్మ లేనటువంటిది అంటే నిత్యమైనటువంటిది అనిద్రం అని నిద్ర అంటే మాయ అని అర్థం ఈ మాయ యొక్క యొక్క సంబంధం లేనటువంటి అస్వప్నం ఈ ఈ దోషాలన్నీ కూడా సామాన్యంగా ఈ ద్వైతానికి సంబంధించినటువంటి దోషాలు ఏవి కూడా లేనటువంటి అద్వైతం బుద్ధ్యతే తదా అటువంటి ఆ అద్వైత తత్వాన్ని సంపూర్ణంగా అప్పుడు సాక్షాత్కరించుకొని తత్స్వరూపుడే అవుతాడు.
(29:38) ఇక్కడ ఇంకోటి ఏంటంటే ఈ పడుకున్నటువంటి వాడు రకరకాల మనుషుల్ని చూస్తున్నప్పుడు కూడా వాస్తవంగా ఉన్నది ఒక్కడే అంటే వాడు పడుకోవడం కంటే ముందు పడుకున్న తర్వాత లేచిన తర్వాత కూడా ఉన్నది ఒక్కడే ఈ మధ్యలో ఇన్ని రకాలు ఇంతమంది ఉన్నట్టుగా వచ్చి పోతున్నారు వాళ్ళంతా కూడా అదే విధంగా జీవుడు అనేటటువంటి వాడు ఎప్పుడు కూడా పరమాత్మ స్వరూపుడే అద్వైత స్వరూపుడే అయితే ఆ అజ్ఞానం వల్ల ఈ ద్వైతం ఉన్నట్టుగా కనబడుతూ ఉన్నది ఈ ద్వైతం అనేది పోయితే అద్వైత స్థితిని పొందినట్టు కాబట్టి అక్కడికి ఏమైందంటే అద్వైతం అంటే ఒకే ఒక్క వస్తువు ఉన్నది ఒకే ఒక్క వస్తువు అంటే ఇప్పుడు ఇంతసేపు నేను చెప్పింది ఏమిటంటే
(30:17) అద్వైతం అంటే ఏమిటి అనే ప్రశ్నకి ఉన్నది ఒకే ఒక వస్తువు అని అర్థం అయితే ఈ విషయం చెప్పంగానే వచ్చే ప్రశ్న ఏదైతే ఉందో దానికి సమాధానం చెప్పడానికి ఇంతసేపు చెప్పింది ఇదంతా కూడా ఇక్కడ అద్వైతం అంటే ఏమిటి అంటే ఉన్నది ఒకే ఒక్క వస్తువు సత్యమైనటువంటి పారమార్థికమైనటువంటి వస్తువు ఒకటే అనేదే అద్వైత సిద్ధాంతం అయితే వెంటనే మనకి వచ్చే ప్రశ్న ఇదే ఎవరికైనా అయినా కూడా వెంటనే వచ్చే ప్రశ్న ఇది అదేమిటి ఒక్క వస్తువు అని ఎలా అంటారు ఇన్ని ఇన్ని వస్తువులు ఉన్నాయి కదా మరి వీటిల సంగతి ఏమిటి ఇవన్నీ ఉన్నప్పుడు ఒకే వస్తువు సత్యం అని ఎలా అంటారు అని ప్రశ్న
(30:43) వస్తుంది. దానికి సమాధానం ఇదంతా కూడా కాబట్టి దీన్ని శాస్త్రంలో చెప్పారు దీన్నే మనసులో పెట్టుకొని శంకరులు అన్నారు స్వప్నే దృష్టం జాగ్రత్త కాబట్టి అక్కడికి ఏమిటంటే ఉన్నది ఒకే ఒక వస్తువు అనేది అద్వైతం ఈ మరి మిగతా వస్తువుల సంగతి ఏమిటి ఈ ప్రపంచం ఇన్ని రకాల వస్తువులు మనకు కనబడుతున్నాయి కదా దీని విషయం ఏమిటి అని అంటే ఇదంతా కూడా కల్పితమైనటువంటి వస్తువు ఈ ద్వైతం అనేటటువంటిది ఏదైతే ఉందో కల్పితమైనటువంటిది తేడా ఏమిటి అని అంటే ఒకడు కలను చూస్తూ ఉన్నటువంటి వాడు ఆ కల నుంచి బయటికి రావడం కొన్ని నిమిషాల్లో కొన్ని క్షణాల్లో జరిగిపోతుంది. ఇక్కడ
(31:21) కొన్ని జన్మలు కావాల్సి వస్తుంది అంతే తేడా ఈ స్వప్నావస్థలో నుంచి ఒకడు జాగ్రత అవస్థలోకి రావాలంటే కొన్ని క్షణాల్లో అయిపోతుంది. ఈ జాగ్రత్త అవస్థలో ఉన్నవాడు దీనిపై నుండే అద్వైతవస్థకు అవస్థను పొందాలంటే దానికి కొన్ని జన్మలు కావాల్సి వస్తుంది. అంతేకాదు దాన్ని గీతలో స్వయంగా భగవంతుడు కూడా ఇదే మాటని చెప్పాడు అనేక జన్మ సంసిద్ధతో బహునాం జన్మనా జ్ఞానవాన్మాతే అని స్వయంగా గీతాచార్యుడు చెప్పాడు కాబట్టి అక్కడ కొన్ని క్షణాలు ఇక్కడ కొన్ని జన్మలు అంతే తేడా మిగతాదంతా విషయం అంతా కూడా సమానమే దాన్నే శంకరులు చెప్పారు జాగ్రత్త చస్మాల తద్ది అక్కడ
(31:58) చెప్పినట్టుగా అక్కడ చూసుకున్నట్టుగా ఇక్కడ చూసుకో అని చెప్పారు నేను చాలా చోట్ల ఒక ఉదాహరణ చెప్తుంటాను ఏమిటంటే ఇప్పుడంతా విషయం ఒకటే అయినా కూడా ఆ సమయంలో లో చాలా తేడా ఉంది. ఎలాగ అంటే ఇప్పుడు దీపావళి పండగ వచ్చినప్పుడు అందరూ కూడా టపాకాయలు కాలుస్తూ ఉంటారు. ఈ టపాకాయ కాల్చేటప్పుడు ఒకటి రాకెట్ు అని ఒకటి కాలుస్తారు. ఏదో సీసాలో పెట్టి కాలుస్తారు అది కింద నుంచి పైకి వెళ్తుంది.
(32:20) దాన్ని అంటించిన వెంటనే కింద నుంచి పైకి వెళ్తుంది పైకి వెళ్లి పేలుతుంది. దానికి పేరు వీళ్ళు పెట్టింది రాకెట్ు అని పేరు. అది ఇక్కడ దాన్ని తయారుచేస్ దాన్ని తయారు చేసి చేస్తారు దాన్ని పెడితే కింద నుంచి పైకి వెళ్తుంది వెళ్తుంది. ఇప్పుడు వీళ్ళు ఇస్రో వాళ్ళు నాసా వాళ్ళు వాళ్ళు కూడా రాకెట్ తయారు చేస్తుంటారు దాన్ని కూడా రాకెట్ అంటారు అది కూడా కింద నుంచి పైకే వెళ్తుంది.
(32:38) దాన్ని కూడా ప్రారంభించినప్పుడు అది కింద నుంచి పైకి వెళ్తుంది ఇది కింద నుంచి పైకి వెళ్తుంది. ఆ పేరు ఆ ప్రక్రియ ఆ కింద నుంచి పైకి వెళ్ళడం అదంతా కూడా ఒకేలా ఉంది కానీ దానికి దీనికి చాలా తేడా ఉంది. ఇక్కడ దీపావళి రోజు వెలిగిచ్చేదాన్ని తయారు చేయడానికి దానికి ఎంత జ్ఞానం కావాలి అ దాన్ని తయారు చేయడానికి ఎంత ఖర్చు పెట్టాలి అవా దాన్ని తయారు చేయడానికి ఎంత సమయం కావాలి చాలా తక్కువ చాలా తక్కువ చాలా సులభంగా దాన్ని తయారు చేస్తారు కానీ వీడు తయారు చేసేది అలా కాదు వీడు ఇస్రో వాళ్ళు తయారు చేసే దాన్ని తయారు చేయాలంటే ముందు ఎంత చదువుకోవాలి దాని వెనకాల ఎన్నో
(33:08) సంవత్సరాల పాటు రీసెర్చ్ చేసి చేసి ఇంత దూరం తీసుకొచ్చి ఇన్ని వందల కోట్లు ఖర్చు పెట్టాలి దానికి ఎంతమంది ఎన్నో ఎంతో మంది ఎన్నో రోజులు కూర్చుని కట్టుబడి చదివి దాని గురించి సంశోధన చేసి అంతా కష్టపడి చేస్తే అప్పుడు అది కింద నుంచి పైకి వస్తుంది. అంటే అది విషయం సామాన్యంగా ఒకే రకంగా ఉన్నప్పటికీ దాన్ని తయారు చేయడానికి కావలసినటువంటి శ్రమ సమయం దాంట్లో మాత్రం తేడా ఉంది ఇది సులభంగా అవుతుంది అది కష్టప అవుతుంది.
(33:34) కానీ విషయం అంతా ఒకటే కాబట్టి ఇక్కడ కూడా అంతే కాబట్టి ఆ ఉన్నది ఒకే ఒక్క వస్తువు అదే అద్వైతం ఇంకా దీని తర్వాత ఉండేటటువంటి ఈ ద్వైతం అనేది ఏదైతే ఉందో ఇదంతా కూడా మిథ్య. కనిపిస్తున్నంతసేపు ఇది మనకి సత్యంగా ఉందే తప్ప వాస్తవంగా ఇది లేదు ఇది కనిపిస్తున్నట్టు కనిపిస్తున్న కూడా ఉన్నట్టుగా కనిపిస్తోంది అలాగే మనకి రకరకాల సుఖ దుఃఖాలని కలిగిస్తూ ఉన్నది ఈ ప్రపంచం అంతా కూడా ఇదంతా ఉన్నప్పటికీ కూడా ఇది పారమార్థికంగా లేదు ఎలాగ అంటే స్వప్నం లాగా కాబట్టి అద్వైతము అనిఅంటే ఉన్నది ఒకే ఒక్క వస్తువు రెండవ వస్తువు ద్వితీయ వస్తువు అనేది ఏదైతే ఉందో అది కల్పితము దాన్నే శంకరుడు స్పష్టంగా ంగా చెప్పారు
(34:13) బ్రహ్మ సత్యం జగన్ మి్యా జీవో బ్రహ్మేవ నాపరహ అని చెప్పింది దీన్ని కాబట్టి ఇది మనకి అద్వైత తత్వం అనేటటువంటిది అంటే దీన్ని మనం అర్థం చేసుకోవాలి ఈ రకంగా మనం అర్థం చేసుకోవాలి ఇది చాలా అద్భుతమైనటువంటి ఉపమానం కూడా చివరిలో తమరు చెప్పారు అందరికీ అర్థమయ్యేటటువంటి ఒక విధానంలో అద్వైతం అన్నప్పుడు ఉన్నట్టే ఉన్నటువంటిది ఒకే ఒక్క వస్తువు అన్నంతవరకు అది ఏ విధంగా అర్థం చేసుకోవాలో కూడా అయితే ఆ ఒక్క వస్తువు ఏమిటి అని అన్నప్పుడు మనం ఆ ఒక్క వస్తువు ఏమిటి అనిఅంటే అదే పరబ్రహ్మ అని అంటారు దాన్నే శాస్త్రంలో పరబ్రహ్మ ఆ పరబ్రహ్మ అని అంటారు. ఇప్పుడు మనకి
(34:53) ఉదాహరణకి తైత్రీయ ఉపనిషత్తులో బ్రహ్మవిదనోతిపరం తదేభుక్త సత్యం జ్ఞానం అనంతం బ్రహ్మయోవేదయ పరమేసర్వాస బ్రహ్మణతేతి అనింది అంటే అక్కడికి ఏమిటి ఆ ఒక్క వస్తువు ఏమిటి అంటే సచ్చిదానంద స్వరూపమైనటువంటి పరబ్రహ్మ అనేది ఆ బ్రహ్మే సత్స్వరూపము చిత్ స్వరూపము అలాగే ఆనంద స్వరూపము అని అన్నారు అలాగే అది సర్వవ్యాపకం సత్యం జ్ఞానం అనంతం బ్రహ్మ ఇంకో చోట విజ్ఞానం ఆనందం బ్రహ్మ అంటే అది ఆనంద స్వరూపం అలాగే అది సర్వత్ర వ్యాపించి ఉన్నటువంటి స్వరూపం ఈ మనం చూసేటటువంటి ఏ ఏ వస్తువులు ఉన్నాయో ఇవన్నీ కూడా ఈ ద్వైతంలో
(35:40) మనం చూసే ప్రతి ఒక్క వస్తువు కూడా ఆ పరబ్రహ్మలోనే ఉంది. పరబ్రహ్మలోనే ఇవన్నీ కూడా కల్పితంగా ఉన్నాయి. ఇప్పుడు ఎలాగైతే ఇందాక చెప్పినటువంటి ఉదాహరణలో ఈ స్వప్నంలో మనం రకరకాల వస్తువులని చూస్తున్నాం. ఆ కనిపిస్తున్నంతవరకు ఆ వస్తువులు ఎక్కడఉన్నాయి ఎక్కడో ఒక చోట ఉండాలిగా పరమార్థిక పారమార్థికంగా లేవు సరే వాస్తవమే కానీ నేను స్వప్నంలో ఒక చెట్టుని చూస్తున్నాను ఒక దారిని చూస్తున్నాను ఓప మంది మనుషులని చూస్తున్నాను ఆ కనిపిస్తున్నంతసేపు వీళ్ళు ఎక్కడో ఒక చోట ఉండాలి ఎక్కడున్నారు వీళ్ళు అనిఅంటే ఎవరైతే స్వప్నాన్ని బయట లేరు బయట ఎవరు కూడా లేరు ఎందుకంటే ఇప్పుడు వీడు
(36:18) స్వప్నంలో ఒక చిన్న గదిలో నిజంగా పడుకున్నాడు వీడు ఒక చిన్న గదిలో పడుకున్నాడు కానీ స్వప్నంలో మాత్రం పెద్ద ఊళలో ఉన్నట్టుగా కల వస్తుంది వాడికి కనిపిస్తుంది వాడికి ఇప్పుడు అంత పెద్ద ఊరు అదంతా కూడా ఎక్కడఉంది నిజంగా ఉందా అంటే నిజంగా ఉండానికి అంత చోట్ లేదు వీడు ఉన్నదే చిన్న గదిలో పడుకున్నాడు. కాబట్టి అదంతా ఎక్కడ ఉన్నట్టు అనింటే వీడిలోనే అది కల్పితమై ఉన్నది.
(36:40) అంటే ఈ దాన్నే ఇక్కడ బ్రహ్మ సూత్రాల్లో కూడా ఆత్మని చైవం విచిత్రాస్చహి అని ఒక సూత్రం ఉంది ఆ సూత్రంలో ఈ విషయాన్నే చెప్పారు ఆత్మని విచిత్రాస్చ ఈ విచిత్రమైనటువంటి స్వప్నంలో కనిపించే విచిత్రమైనటువంటి వస్తువులన్నీ కూడా ఏవైతే ఉన్నాయో ఆ కనబడుతున్నంతవరకు కనబడుతున్నంత సేపు అవి ఎక్కడ ఉన్నాయి అనిఅంటే ఆత్మని ఎవరైతే చూస్తున్నాడో ఆ స్వప్న ద్రష్ట ఏ జీవుడైతే ఉన్నాడో వాడి యొక్క ఆత్మలోనే ఇవన్నీ కల్పితంగా ఉన్నాయి అని అక్కడ అక్కడ సూత్రంలో చెప్పారు.
(37:11) కాబట్టి ఎలాగైతే ఆ స్వప్నంలో మనం చూసే రకరకాల వస్తువులన్నీ కూడా ఆ చూసేటటువంటి వాడిలోనే కల్పితంగా ఉన్నాయో ఆ సమయంలో అదేవిధంగా ఈ సమస్త ప్రపంచం మనకు కనిపిస్తున్నటువంటి ప్రపంచం దేని యందు కల్పితమై ఉన్నది అనిఅంటే ఆ బ్రహ్మ యందు కల్పితమై ఉన్నది ఎందుకంటే ఎప్పుడైనా ఒక వస్తువుని కల్పన చేయాలి అనింటే దానికి ఒక అధిష్టానం అనేది ఉండాలి. ఒక వస్తువులో ఇంకో వస్తువుని మనం భ్రమిస్తాం.
(37:37) ఇప్పుడు ఒక తాడు ఉంది దాన్ని సర్పంగా భ్రమిస్తాం. ఊరికే ఏమి లేని చోట ఇక్కడ పాము పాము అని భయపడం ఏదైనా ఒక వస్తువు ఆలంబనగా ఉంటే దాన్ని చూసి ఇది అని అనుకుంటాం. [గొంతు సవరించుకోవడం] ఇది ఇది అని మనం అనుకుంటాం ఎవరో ఒక వ్యక్తి ఉన్నాడు వాడిని చూసి వీడు మావాడు అని మనం అనుకుంటాం మనకు తెలిసినటువంటి వాళ్ళు ఎవరో ఉన్నారు వాడే వీడేమో అని అనుకుంటాం ముందు ఆ తర్వాత ఆ కాదులే వీడు కాదులే వీడు వేరు అని అనుకుంటాం ఇలా ఏ వస్తువుని మనం కల్పించాలన్నా కల్పన చేయాలన్నా కూడా అధిష్టానంగా ఒక వస్తువు ఉండాలి.
(38:03) అదేవిధంగా ఇప్పుడు ఈ ప్రపంచం అంతా ఈ ద్వైతం అంతా కూడా కల్పన అని అన్నప్పుడు దీనికి ఒక అధిష్టానం ఉండాలి ఆ అధిష్టానం ఏమిటి అంటే అదే బ్రహ్మ అదే పరబ్రహ్మ ఆ పరబ్రహ్మే ఈ కల్పనకి అధిష్టానము అందుకు ఆ పరబ్రహ్మ ఎటువంటిది అనిఅంటే సచ్చిత్ సుఖ స్వరూపం అంటే సత్స్వరూపం చిత్ స్వరూపం అలాగే సుఖ స్వరూపం ఆ అదేవిధంగా ఇది వ్యాపకం కాబట్టి ఆ శుద్ధమైనటువంటి పరబ్రహ్మలో మాయ యొక్క సంబంధం చేత ఇవన్నీ కూడా కల్పితమై ఉన్నాయి.
(38:36) అందుకోసమే ఇప్పుడు మనం ఏదైనా ఒక వస్తువుని చూసినప్పుడు ఈ వస్తువు ఉంది అని మనం అంటున్నాం. ఈ వస్తువు ఉంది అని మనం ఎలా అంటున్నాము అంటే వాస్తవంగా ఉండేటటువంటిది వాస్తవంగా ఎప్పుడూ కూడా ఉండేటటువంటి వస్తువు ఏది పరబ్రహ్మ ఒక్కటే ఆ పరబ్రహ్మలో ఉండేటటువంటి ఆ ఉండడము అనేటటువంటి ఇది గుణం ఏదైతే ఉందో గుణం అంటే దాని యొక్క స్వభావం స్వరూపం ఆ స్వరూపాన్ని ఆ పరబ్రహ్మలో కల్పితమైన వస్తువులో ఆరోపించి దాంట్లోకి తీసుకొచ్చి ఇది ఉంది అని మనం అంటున్నాం.
(39:09) వాస్తవంగా ఒక వస్తువు ఉంది ఒక వస్తువు ఉన్నది అని మనం ఎందుకు అంటున్నాం అంటే వాస్తవంగా ఆ వస్తువు ఉండడం కాదు దాని అధిష్టానమైనటువంటి బ్రహ్మ వాస్తవంగా ఉండేది ఆ బ్రహ్మలో ఉండే ఆ గుణాన్ని మనం గుణం అంటే ఆ ఒక స్వరూపాన్ని దాన్ని మనం ఈ వస్తువులో ఆరోపించి దీంట్లో ఉంది అని మనం అంటున్నాం. కాబట్టి ఈ రకంగా పారమార్థికంగా ఉండేటటువంటి వస్తువు ఏది అంటే అది పరబ్రహ్మ ఒక్కటే ఇవన్నీ కూడా పరబ్రహ్మలో కల్పితమై ఉన్నాయి.
(39:40) కాబట్టి దీన్నే అధిష్టానము అని అంటారు పారమార్థికంగా ఉండేటటువంటి వస్తువునే అధిష్టానము అని అంటారు చాలా బాగుంది కాబట్టి దీని గురించే ఉపనిషత్తులో అంతా కూడా సత్యం జ్ఞానం అనంతం బ్రహ్మ విజ్ఞానం ఆనందం బ్రహ్మ అని ఈ రకంగా ఈ రకంగా కూడా చెప్పారు అశబ్దం అస్పర్శరూపం అవ్యయం తథా తథారసన్ నిత్యం అగంధవచ అనాద్యాంతం మహతపరం ధ్రువం నిచాయతే అని ఈ రకంగా ఉపనిషత్తులు అంతా కూడా ఈ పరబ్రహ్మ గురించి విశేషంగా విస్తారంగా చెప్పారు అంటే చివరగా అద్వైతము అని అంటే ఒకటే అని చెబుతూ ఆ ఒకటి పరబ్రహ్మం మాత్రమే జగత్తులో పరబ్రహ్మం తప్ప ఇంకొకటి లేదు పారమార్థికంగా వాస్తవంగా
(40:17) పారమార్థికంగా వాస్తవికంగా ఇంకొకటి లేదు అనేది చాలా అద్భుతంగా అందరికీ అర్థమయ్యేట్టుగా సెలవిచ్చారు ఇందులో వేదంలో కూడా చూసుకున్నప్పుడు స్వామీజీ ఏకం సద్విప్రా బహుధాపదంతి అనేది ఇదే అంశాన్ని తెలియజేస్తూ ఉంటారు ఈ అంశాన్ని పట్టుకొనే ఏకం సద్ అదే చెప్పింది ఒకటే అయినప్పటికీ అది రకరకాలుగా మనకి కనిపిస్తూ ఉన్నది ఒకే వస్తువు రకరకాలుగా కనిపిస్తూ ఉన్నది అనే దీని యొక్క అర్థం ఉన్నది ఒకే ఒక వస్తువు అయితే దాంట్లో ఈ మాయ వల్ల ఈ మాయా సంబంధం ఈ ప్రకృతి యొక్క సంబంధం వల్ల ఒకటే అయినప్పటికీ అది రకరకాలుగా మనకి కనిపిస్తూ ఉంది. అయితే ఇన్ని రకాలుగా కనిపిస్తున్నది
(40:57) అన్నంత మాత్రాన ఆ వస్తువే ఇన్ని రకాలుగా అయిపోయింది నిజంగా అని అర్థం కాదు ఇన్ని రకాలుగా కనబడుతుంది. ఉన్నది ఒకే ఒక్క వస్తువైనా అది ఈ మాయ యొక్క సంబంధం వల్ల ఇన్ని రకాలుగా మనకి కనిపిస్తోంది అని దాని యొక్క అర్థం కానీ ఇన్ని రకాలుగా ఎలాగైతే ఇప్పుడు ఉన్నవాడు ఒక్కడే అయినప్పటికి పడుకున్నవాడు ఒక్కడే అయినప్పటికీ చాలా మంది వాడికి స్వప్నంలో కనిపిస్తున్నారు అంతే కానీ వాళ్ళు ఎవరూ లేరు వాస్తవంగా చాలా మంది ఉన్నట్టుగా వాళ్ళతో వీడు వ్యవహరిస్తున్నట్టుగా కనబడుతుందే తప్ప వాస్తవంగా లేరు అనేది దాని యొక్క అర్థం అంటే ఇప్పుడు వేదంలో కూడా స్పష్టంగా
(41:32) అద్వైత త్వమే చెప్పబ అద్వైత తత్వమే స్పష్టంగా వేదంలో చాలా మంది తమరు ఇందాక చెప్పినట్లుగా ఉపనిషత్తుల్లో అద్వైత తత్వం ఉంది అని చెప్పినప్పటికీ కూడా కొన్ని వర్గాల వారు ఏం చేస్తారంటే ఉపనిషత్తులు వేదాలు కావు అనేవారు కొంతమంది ఉన్నారు సార్ ఆరంకాలు బ్రాహ్మణాలు వేదాలు కావు సంహితలు మాత్రమే వేదాలు అని వాదించేవాళ్ళు కొంతమంది ఉన్నారు స్వామి ఆ [గురకలు] విధంగా సంహితల నుండి ఇందాక చెప్పినటువంటి ఏకం సద్విప్రాహదంతి అనేది సంహిత అయినప్పటికీ హ్మ్ ఆ విధంగా సంహితలోనే అద్వైత తత్వాన్ని తెలియజేసే సందర్భాలు ఏమైనా ఉన్నాయా అంటే వాస్తవంగా ఇప్పుడు సంహిత మాత్రమే
(42:12) వేదము మిగతావి కాదు అనే అసలు ఆ వాదనే అసంగతం అసలు ఆ వాదనే సరికాదు వాళ్ళు దానికి ఏమిటఏమిటో చూపిస్తూఉంటారు ఇది ఇలా కాదు ఇలా ఉంది కాబట్టి ఇది ఇలాగా అని చెప్తూ ఉంటారు అయితే అసలు ఆ వాదనే అది అత్యంత అసంబద్ధమైనటువంటి వాదన సరే ఒకవేళ వాళ్ళు అన్నట్టుగా తుష్యతి దుర్జనః అని ఒక న్యాయం శాస్త్రంలో తుషతి దుర్జనః అని ఒక న్యాయం న్యాయం ఉంది సరే పోనీ వాడి సంతోషం కోసం ఒప్పుకున్నట్టుగా మనం కాసేపు అనుకుంటే అనుకున్నట్లయితే సరే కానండి వాడి మాకైతే దాంట్లో ఏమ సమ్మతి లేదు దానికి ప్రమాణము లేదు వాడు చెప్పేదానికి ప్రమాణము లేదు.
(42:47) సరే కానీ వాడి సంతోషం కోసం ఇప్పుడు కాదు అంటే మళ్ళీ వాడు ఏడుస్తాడేమో వాడు బాధపడతాడేమో ఎవరిని బాధ పెట్టకూడదు అని ఉంది. కాబట్టి మళ్ళీ వాడికి లేదు అనింటే బాధపడతాడేమో సరే పోనీ వాడి సంతోషం కోసం లేదని అనుకుందాం. కేవలం సంహిత మాత్రమే మనకు ప్రమాణం అది మాత్రమే వేదం అని మనం ఒకవేళ అనుకున్న కూడా ఈ సంహిత భాగంలోనూ మనకు అద్వైతాన్ని చెప్పడానికి ఎన్నో విషయాలు ఉన్నాయి ఇప్పుడు ఉదాహరణకి మనకి రుద్ర ప్రశ్న ఈ రుద్ర ప్రశ్నలో సమస్త జీవ స్వరూపంగాను ఉన్నటువంటిది పరమాత్మ ఒక్కటే ఒకే చైతన్యం ఇన్ని రూపాల్లోనూ మనకు ఉన్నది అనేటటువంటి విషయాన్ని ఎంతో స్పష్టంగా మనకి
(43:28) చెబుతుంది అందుకే అక్కడ రకర రకాల మనుషులని చెప్పింది అందుకోసం అవును ఇంతమంది వీడు వాడు వాడు వీడు అందరూ కూడా అన్ని స్వరూపాల్లోన అన్ని స్వరూపాల్లోనూ ఆ పరమాత్మని మన ఆ పరమాత్మను స్తుతించడం అనేది మనకి దాంట్లో కనబడుతుంది. రుద్ర ప్రశ్నలో అంటే యద్యపి ఈ సమ్యతా భాగం ఇవన్నీ కూడా ఎక్కువగా ఈ కర్మానుష్టానానికి సంబంధించినవ సంబంధించిన విషయాలే చెబుతాయి ఎక్కువగా అయినంతవరకు ఎక్కువగా దాన్నే చెబుతాయి కాబట్టి ఒకవేళ అది మాత్రమే ఉంది అని అనుకున్నా కూడా దాంట్లో ఈ విషయాలన్నీ కూడా చాలా ఉన్నాయి కాబట్టి ఈ విధంగా సమస్త రూపంలోనూ ఉన్నటువంటిది ఒకే ఒక్క చైతన్యము
(44:07) అని అందుకే అక్కడ ఇన్ని రకాల రకరకాల మనుషుల గురించి చూపించారు అందులో అందరూ ఉన్నారు దాంట్లో ఎవరిని వదలలేదు వీడు వాడు అని మాత్రమే కాదు అందరినీ కూడా చూపించారు అందరినీ కూడా చూపించి వీళ్ళందరూ కూడా ఒకే వాళ్ళందరినీ కూడా ఒకే రూపంగా అక్కడ చెప్పడం అనేది జరిగింది. కాబట్టి ఇలాంటివి చాలా ఉన్నాయి. అంటే ఇదంతా కూడా సమేత మాత్రమే మనకి వేదం అనే పక్షంలో కానీ వాస్తవంగా ఆ పక్షం అనేది కానే కాదు ఉపనిషత్తులు అన్నీ కూడా ఉండనే ఉన్నాయి ఆ ఉపనిషత్తుల్లో ఉన్నటువంటి విషయాలని తీసుకొనే ఈ బ్రహ్మ సూత్రాలు ఇవన్నీ కూడా వచ్చినాయి భగవద్గీత అయినా బ్రహ్మ సూత్రాలయినా ఇవన్నీ కూడా
(44:39) ఉపనిషత్తుల్లో ఉన్నటువంటి విషయాలను పెట్టుకొనే విశేషంగా వచ్చి ఉన్నాయి ఆ అందులో ఉన్నటువంటి విషయాలే వాటిలోనే శంకరాచార్యుల వారి భాష్యాల్లో అన్నిటిలోనూ చూపించారు. కాబట్టి ఇవన్నీ కూడా మనకి ఇప్పుడు ఎన్నో ఉపనిషత్ వాక్యాలని తీసుకొని శంకరాచార్యుల వారు భాష్యాల్లో ఇవన్నీ కూడా చూపించినప్పుడు ఇంత విషయాలంతా చూపించినప్పుడు ఇటువంటి వాళ్ళ వాదన అనేది అది అత్యంత అసంబద్ధమైనటువంటి వాదన ఎందుకంటే ఇప్పుడు వీళ్ళేదో బాగా తెలివైన వాళ్ళు ఏవేవో ప్రమాణాలని చూపించి ఈ రకంగా చెప్పారు అని అంటే మూలం ఈ సంహిత అనేది మాత్రమే ప్రమాణం మిగతాది కాదు అని వాళ్ళు
(45:11) అన్నారు అనిఅంటే మరి శంకరాచార్యుల వారు శంకర భగవత్పాదాచార్యుల అంతటి వారు ఈ ఉపనిషత్ వాక్యాలు అన్నిటిని కూడా విశేషంగా తీసుకొని ఆ వాక్యాల యొక్క అర్థాన్ని విచారణ చేసి మనకి అర్థాన్ని ఎందుకు తెలియజేస్తారు వీళ్ళకి తెలిసినటువంటి తర్కాలు శంకరాచార్యులు వారికి తెలియవా ఇప్పుడు ఇవన్నీ కూడా ఉపనిషత్తులన్నీ ఉపనిషత్తులు ఆ బ్రాహ్మణ ఆరణ్యకాలు వీటన్నిటిని కూడా మనం వేదం అనడానికి వీలు లేదు ఎందుకంటే ఇవి వీటిని వేదము అని అనుకుంటే గనుక వేరే యుక్తుల రకరకాల యుక్తులు ఉన్నాయి ఆ యుక్తుల వల్ల ఇది వీటిని వేదం అనడం సాధ్యం కాదు అని గనుక వీళ్ళు అనేట్లయితే మరి ఆ
(45:47) యుక్తుల గురించి శంకరులకు తెలియదా శంకరులకి తెలియని యుక్తులు ఏమున్నాయి అవును కాబట్టి ఆ వాదనే అసంగతం అది ఇందాక తమరు చెప్పినట్లుగా శంకరులు పలికినటువంటి పలుకుల్లో కూడా యస్యదేవతిశృతేహ అనేది నేను గమనించాల్సింది యస్యదేవైతిశృతేహే అని ఎక్కడఉంది అని చూస్తే శ్వేతాశ్వత ఉపనిషత్తులో ఉంది ఆ విధంగా చూస్తే ఉపనిషత్తు వేదమే అని శంకరులు సాక్షాత్తుగా ఆయన చెప్పినట్లుగా అర్థమవుతున్నది ఎవరైతే తే అది కాదంటారో వారు అజ్ఞానులు అయ ఉండాలి లేకపోతే శంకరులు చెప్పిన విషయాలు చదవని వాళ్ళయ ఉండాలి అని చెప్పేసి అర్థమవుతున్నది స్వామి ఈ విధంగా అద్వైత తత్వాన్ని బాగా
(46:30) వ్యాపింపచేసి అది నాతో ఆగిపోకూడదు ఇది తరతరాలుగా ఇది కొనసాగుతూనే ఉండాలి ఈ యొక్క భరత ఖండంలో అని సంకల్పించినటువంటి శంకర భగవత్పాదులు మన భరతఖండంలో ఒక నాలుగు ఆమనాయ పీఠాలు స్థాపి చారు అనేటటువంటిది చిన్నప్పటి నుండి కూడా ప్రతి ఒక్కరు వింటూ వస్తూ ఉన్నటువంటి అంశం శంకరాచార్యుల వారు అంటే కనుక ఆమనాయ పీఠములు ఆమనాయ పీఠములు అనిఅంటే ఈ విధంగా శృంగేరి పీఠము మొదలైనటువంటి పీఠాలు ఈ పీఠాల్లో పీఠాధీశ్వరులుగా ఉన్నటువంటి వాళ్ళు మళ్ళీ సాక్షాత్తు శంకర స్వరూపాలు అని అందరూ సంపూర్ణంగా విశ్వసించేటటువంటి సందర్భంలో అసలు శంకరులు ఆమనాయ పీఠాలను స్థాపించలేదు
(47:16) విద్యారణ్యులే స్థాపించారు అని కొంతమంది అంటూ ఉన్నారు స్థాని దీనికి తమరి సమాధానం అంటే శంకరులు ఆమనాయ పీఠాలు స్థాపించలేదు అనేటటువంటి మాట ఎలాంటిది అనింటే రామాయణం మహాభారతం ఇవి కల్పితాలు అంటే ఎలాగో ఇది కూడా అలాగే అలాంటివి కూడా ఒక వాదన ఉందిగా మీరు వినిఉంటారు బహుశా కొంతమంది ఏమంటారు అసలు రామాయణం మహాభారతం ఇవన్నీ కూడా కల్పితాలు అసలు ఇవన్నీ జరగనేలేదు ఇవన్నీ కల్పితాలు అని ఒక వాదన ఉంది.
(47:49) నాస్తికులు అంటూంటారు నాస్తికులు అంటూఉంటారు. శంకరుడు చతురా ఇప్పుడు అనేటటువంటి నాస్తికులు కూడా వాళ్ళకేం బుద్ధి లేదా వాళ్ళు తెలివైన వాళ్లేగా వాళ్ళకి మంచి తీక్షణమైన బుద్ధి శక్తి ఉంది ఆ బుద్ధి శక్తి ఉంది కాబట్టే వాళ్ళు రకరకాల యుక్తులని పెట్టుకొని ఏవో యుక్తులు అవి ఎంతమటుకు సరే అనేది తర్వాత విషయం. వాళ్ళేమ ఊరికే కళ్ళు మూసుకొని రామాయణం మహాభారతం ఇవన్నీ కూడా కల్పితాలని అనలేదుగా వాళ్ళ దృష్టిలో వాళ్ళకి ఏవేవైతే ప్రమాణాలుగా కనిపించాయో యుక్తులుగా తర్కాలుగా వాళ్ళకు కనబడ్డాయో వాటన్నిటిని పెట్టుకొనే కదా వాళ్ళు అంటున్నారు అవును కానీ ఇప్పుడు దాన్ని గనుక మనం ఒప్పుకుంటే
(48:22) ఒప్పుకోవడానికి సాధ్యం అవుతుందా అవును ఇప్పుడు గనక నేను గనక రామాయణం ఇప్పుడు ఇవాల్టి రోజున రామాయణం మహాభారతం ఇవన్నీ కూడా కల్పితాలు అని గనుక నేను అంటే ఇప్పుడు అందరు కూడా ఆ లేదు స్వామివారు ఏదో ఒక పక్షం చెప్పారు లెండి కొంతమంది అంటూ ఉంటారు దాన్ని స్వామి వారు ఇలా అన్నారు లేండి అని వదిలేస్తారా లేకపోతే ఏమిటి ఇలా అంటున్నారు రామాయణం మహాభారతాలు కల్పితాలు అని ఎలా అంటారు అని వెంటనే అందరూ ప్రశ్నిస్తారా అందరూ ప్రశ్నించేది ఇదే కదా అవును సార్ ఎందుకంటే ఎందుకు అనింటే రామాయణం మహాభారతాలు ఇవన్నీ కూడా కల్పితాలు అని చెప్పే ఒక పక్షం ఉన్నప్పటికీ
(48:59) అది ప్రామాణికమైనది కాదు అనేది అందరికీ తెలుసు అదేవిధంగా ఈ ఆమనాయ పీఠాలలో శంకరులు స్థాపించినవి కావు అనేటటువంటి ఒక వాదన అనేది ఏదైతే ఉందో అది ప్రామాణికమైనటువంటిది కాదు ఆమనాయ పీఠాన్ని శంకరులు స్థాపించారు అనేటటువంటి దానికి ప్రమాణాలు ఉన్నాయి. ఇప్పుడు విశేషంగా శంకరాచార్యుల వారు రాసినటువంటి మఠానాయ మహానుశాసనాలు మహానుశాసనాలు అలాగే తర్వాత కాలంలో కవులు వాళ్ళందరూ కూడా రచించినటువంటి శంకర దిగ్విజయాలు ఇవన్నీ కూడా ప్రమాణంగా ఉన్నాయి.
(49:39) అంటే వెంటనే ఒక ప్రశ్న ఇక్కడ చాలా మందికి ఏమ వస్తుంది అంటే మఠామనాయ మహానుశాసనాలు అన్నిటిలోన ఐకమత్యం లేదు ఒక్కొకటి ఒక్కో రకంగా ఉన్నాయి కదా ఇదొక రకంగా ఉంది అది ఒక రకంగా ఉంది శంకర దిగ్విజయాల్లోన చాలా భేదాలు ఉన్నాయి అది ఇది అని చెప్పి వెంటనే ప్రశ్న వస్తుంది. భేదాలు ఉన్నాయి బేదాలు ఉన్నాయి అన్నంత మాత్రాన అసలు విషయమే లేదు అని ఎలా అంటాం భేదాలు ఉండొచ్చు ఇందులో విషయం అందులో లేదు అందులో విషయం ఇందులో లేదు ఒకే విషయం ఇందులో ఒక రకంగా ఉంది అందులో ఒక రకంగా ఉంది అని ఉండొచ్చు కానీ అలా ఉన్నంత మాత్రాన అసలు విషయమే లేదు అని ఎలా అంటాం ఇందులో ఉన్నదానికి అందులో ఉన్నదానికి
(50:13) వ్యత్యాసం అంటే ఇక్కడ ఉండేటటువంటి ఆ భేదాలు ఏవైతే ఉన్నాయో అవి అసలు పీఠాల స్థాపన శంకరులే చేయలే లేదు అనే దీనికి అనుకూలంగా ఏం లేవు. కొన్ని కొన్ని విషయాల్లో తేడా ఉంది ఇది ఇక్కడ అది అక్కడ అనేటటువంటి విషయంలో కొన్ని శబ్దాల్లో కొన్ని విషయాల్లో తేడాలు ఉన్నాయి. కానీ దాన్ని పెట్టుకొని అసలు పీఠాలు శంకరుడే స్థాపించలేదు అని అనడం అది చాలా దుస్సాహసం కాబట్టి శంకరుడు ఆమనాయ పీఠాన్ని స్థాపించారు వారు రచించినటువంటి మఠామనాయ మహానుశాసనాల్లో మొత్తం దీని గురించి అంతా కూడా వివరించబడి ఉన్నది.
(50:52) ఏ ఏ పీఠం ఆ పీఠం ఏమిటి దాని యొక్క సంప్రదాయం ఏమిటి దాని యొక్క స్థానం ఏమిటి దాని యొక్క పద్ధతి ఏమిటి అక్కడ సంప్రదాయం వాటన్నిటి అన్నిటి గురించి కూడా రాసిఉన్నాయి కాబట్టి వీటన్నిటిని కూడా శంకరులే రచించారు. అంటే అక్కడ ఉన్నటువంటి ఈ తేడాలు అవన్నీ కూడా తర్వాత కాలంలో ఇప్పుడు అప్పుడు శంకరుడు రాసిన దాన్ని అలాగే కాపాడుకుంటూ వచ్చి రావడంలో కొన్ని కొన్ని కొన్ని తేడాలు వచ్చి ఉండొచ్చు ఇప్పుడు సరిగ్గా శంకరులు ఏ వాక్యాల్ని ఏ పదాలని అయితే ఉచ్చరించి ఏం చెప్పారో అదే పదాలని ఇవాల్టికి చెప్పడం అనేటటువంటిది అన్నిటిలోనూ లేకపోవచ్చు ఉదాహరణ భాష్యాలు ఆ ప్రకరణ గ్రంథాలు వాటన్నిటిలో అలాగే ఉంది
(51:30) ఎందుకంటే ఇప్పుడు శంకరుడు విశేషంగా అధ్యయనానికి కి అధ్యయన జ్ఞానానికి విశేషంగా ప్రాధాన్యాన్ని ఇచ్చారు జ్ఞానం ఉపదేశం చేయడం కోసమే శంకరులు వచ్చారు. కాబట్టి శంకరులు ఉపదేశించినటువంటి జ్ఞానం ఏ గ్రంథాల ద్వారా మనకు లభిస్తుందో ఆ గ్రంథాల్ని అలాగే ఒక్క పదం కూడా తేడా రాకుండా ఒక అక్షరం కూడా తేడా రాకుండా దాన్ని అలాగే కాపాడుకుంటూ వచ్చారు.
(51:52) అందులో ఏ విధమైనటువంటి తేడా లేదు అని మనం స్పష్టంగా చెప్పొచ్చు అందులో ఏ విధమైనటువంటి తేడా లేదు. ఈ వీటిలో విషయం వచ్చేటప్పటికి ఏమైంది అనింటే కొంతకాలం అంటే ఇదందరికీ కూడా ప్రసిద్ధమైనటువంటి విషయమే కాబట్టి ఆ ఈ ఆమనాయ పీఠాల స్థాపన అనేటటువంటిది అందరికీ కూడా ప్రసిద్ధమైనటువంటి విషయమే కాబట్టి ఆ ఈ వీట్ల గురించి శంకరులు చెప్పినటువంటి దాన్ని ఆ సంరక్షణ చేసే విషయంలో యథావత్తుగా అలాగే చేసే విషయంలో ఎక్కడైనా కొంత తేడా వచ్చిఉండొచ్చు కాబట్టి కొన్ని పదాలు అక్కడక్కడ తర్వాత కాలంలో దాన్ని శోధన చేసే విషయంలో ఏమైనా తేడాలు వచ్చిఉండొచ్చు కానీ అలాగని అసలు అంత పెద్ద తేడాలు ఏమ లేవు
(52:30) అంటే అసలు పీఠాలే స్థాపన చేయలేదు ఇవన్నీ విరుద్ధంగా ఉన్నాయి కాబట్టి అసలు వీటన్నిటినిీ వదిలేసి పీఠానే స్థాపన చేయలేదు అనేంత తేడాలు ఏమి లేవు అదే స్వామిజీ ఇందాకతరు చెప్పినట్లుగా అద్వైత తత్వం అనేటటువంటి సందర్భంలో ఏదైనా ఒక వస్తువో ఒక వ్యక్తవో అక్కడ ఉన్నప్పుడు అతడు ఇతడు కాదు అని మాత్రమే మనం చెప్పగలుగుతాం అక్కడ అసలు ఏమీ లేనప్పుడు ఆ అది ఇతడు అతడు కాదు అనే భావన ఎలా వస్తుంది ఒకటి ఉంటేనే వీడు వాడు కాదు వీడు వాడా వీడా వీడా వాడా అనేటటువంటి విషయం వస్తుంది అసలు ఎవరు లేరు అన్నప్పుడు అసలు ఆ విషయమే రాదు అంతే అంతే కదా కాబట్టి ఈ మఠానాయ మహానుశాసనాలు ఇవన్నీ
(53:06) కూడా ఉన్నాయి. ఏమిటంటే వీటిని ఎలా సమన్వయం చేయాలి అని తెలియ అంటే అయితే వీటిని సమన్వయం చేయాలంటే కొంత కష్టపడాలి. అంతే కొంత దానికి కావలసినటువంటి బుద్ధి శక్తి ఉండాలి కాస్త కష్టపడాలి కొంత ఆలోచన చేయాలి అవన్నీ చేయాలి. ఈ సమన్వయం చేసేటటువంటి శక్తి లేనటువంటి వాళ్ళు అవా దీనికోసం ఎక్కువ సమయం ఇవ్వలేనటువంటి వాళ్ళు ఆ శక్తి లేనటువంటి వాళ్ళు ఏం చేస్తారంటే సరే ఇప్పుడు వీటన్నిటినిీ కూర్చొని సమన్వయం చేయడం కంటే అసలు ఇది లేనే లేదు అనేస్తే హాయ్ సులభం కదా అంతే అసలు ఇవఏమీ లేవు అనేస్తే ఇంక ఇంకా సమస్య ఉండదు కాబట్టి వీటిని లేదు అనేద్దాం అనేవాళ్ళు
(53:45) ఉన్నారు ఉంటారు వీటన్నిటినిీ సమన్వయం చేయడం కష్టం అండి కానీ సమన్వయం చేశారు ఈ కనిపించేటటువంటి విరోధాలుగా విరుద్ధంగా కనిపించేవి కొంతవరకు విషయాలు ఏవైతే ఉన్నాయో వాటన్నిటినిీ కూడా వెనకటి నుంచి అందరూ చాలా మంది కూర్చొని సమన్వయం చేశారు. సమన్వయం చేసి ఇక దీని వల్ల ఏ ఇబ్బంది రాకుండా ఉండేట్టుగా ఎంతవరకు చేయగలరో అంతవరకు చేశారు.
(54:08) కాబట్టే ఆ సమన్వయం ఉంది కాబట్టి ఇప్పటికే అంతా కూడా చక్కగా ప్రశాంతంగా నడుస్తూ ఉన్నది. నాలుగు పీఠాల్లో చక్కగా వాళ్ళ వాళ్ళ పనులను వాళ్ళు చేస్తున్నారు ఎవరెవరైతే ఏమేం చేయాలో ఆ పనులన్నిటిని కూడా వాళ్ళు వాళ్ళు చేస్తున్నారు ఆ సమన్వయం చేశారు ఎందుకంటే ఇప్పుడు ఇలా కొన్ని కొన్ని అంశాల్లో మనకి విధంగా కనబడుతుంది కాబట్టే దీన్ని ఇలాగే వదలకూడ అయినంత వరకు సమన్వయం చేయాలి అనేటటువంటి ఉద్దేశంతో సమన్వయం చేశారు చేసి అయినంత వరకు సమన్వయం చేశారు ఆ సమన్వయం మీదనే ఇదంతా కూడా నడుస్తూ ఉంది కాబట్టి అక్కడికి ఏమైంది అంటే ఈ కొన్ని కొన్ని విషయాల్లో మనకి అవాంతర భేదాలు కనిపిస్తూ ఉన్నప్పటికీ ఈ భావతా అసలు
(54:41) పీఠాలు అనేవే లేవు అని అన్నాం అనేది మాత్రం అది చాలా పెద్ద దుస్సాహసం అనే చెప్పాలి కాబట్టి అది సరికాదు అంటే ఇప్పుడు మీరు అన్నప్పుడు ఇప్పుడు నాకు అనిపిస్తుంది నిజంగా గనుక ఇవన్నీ విరుద్ధంగా ఉన్నాయి కదా అని చెప్పి అసలు ఈ పీఠాలే లేవు ఈ పీఠాల కల్పన అనేదే అనేదే సరికాదు అని చెప్పి అన్నారు అనుకోండి ఏమవుతుందంటే నిజంగా ఇలా గనక అంటే ఇంకొన్నిళ్ళ అయిన తర్వాత ఏమవుతుంది అనింటే అసలు ఆచార్య త్రయం అనేదే మిథ్య అసలు ఆచార్య త్రయం అనేది కలిపితం అని చెప్పి అని కూడా ఎవడైనా అనొచ్చు ఇంకొన్నేళ్ళ అయిన తర్వాత అసలు ఆచార్యులు కూడా లేనే లేరు అసలు శంకరాచార్యుల వారు
(55:17) అని ఒకరు ఉండేవారు రామానుజాచార్యుల వారు అని ఒకరు ఉండేవారు మద్వాచార్యులు అని ఒకరు ఉండేవారు అనేదే మిత్య వీళ్ళంతా కూడా వీళ్ళంతా కలిచేసినటువంటి కల్పన అంతే అసలు అలాంటివంటి వ్యక్తులే లేరు అని కూడా అనే అవకాశం ఉంది కొన్నేళ్ళ అయిన తర్వాత ఇప్పుడే [నవ్వు] అభిప్రాయ భేదాలు ఉన్నాయి కాబట్టి అభిప్రాయ భేదాలు ఉన్నాయి కాబట్టి ఈయన చెప్పింది ఆయన ఒప్పుకోవట్లేదు ఆయన చెప్పింది ఈయన ఒప్పుకోవట్లేదు ఈయన ఆయన ఖండం చేస్తున్నారు ఆయన ఈయనని ఖండం చేస్తున్నారు కాబట్టి ఎవడో ఒకడు వచ్చే కాలం ఇప్పుడు ఎవరు అనకపోవచ్చు ఇంకొన్నేళ్ళు అయిన తర్వాత ఎలాగైతే ఇప్పుడు
(55:43) ఈ మాట అంటున్నారా లేదా అవును ఆమనాయ పీఠాలు కల్పితము ఆమనాయ పీఠాలు అనేవి పీఠ స్థాపన అనేది లేనే లేదు అనే మాట ఎలాగైతే ఇప్పుడు వచ్చిందో అదే విధంగా ఇంకొన్నేళ్ళు అయిన తర్వాత ఇంకా ఎవరో ఒకళ్ళు ఇలా కూడా అనొచ్చు అసలు ఆచార్య త్రయం అనేది అనేవాళ్లే లేరండి ఆ వ్యక్తి ఉండేవారు ఆ కథలు ఇవన్నీ కూడా వీళ్ళు వీళ్ళు కల్పన చేసింది వాళ్ళు వాళ్ళకి ఇష్టానుసారంగా ఒక గురువుని వాళ్లే కల్పన చేసి తయారు చేసి ఇలా ఒక వ్యక్తి ఉండేవారు అనేటటువంటి విషయాన్ని వీళ్ళే తయారు చేస్తున్నారు.
(56:13) ఇప్పుడు చిన్న పిల్లలు ఉంటారు చిన్న పిల్లలకి రకరకాల కథలు చెప్తూ ఉంటారు ఆ కథలను చెప్పడం కోసం కొన్ని పాత్రలను సృష్టిస్తారు. చిన్న పిల్లలకి ఆ కొన్ని పాత్రలను సృష్టించి వాడుఎవడో చాలా బలవంతుడు ఉండేవాడు చాలా బలంగా వాడికి ఏదో ఒక పేరు పేరు పెట్టి ఫలానా వాడు ఎవడో ఉండేవాడు వాడికి చాలా బలవంతుడిగా ఉండేవాడు ఆ వాడు ఇలా చేశడు అలా చేశడు అన్నప్పుడు ఈ చిన్న పిల్లలకి ఏమనిపిస్తుందంటే ఓ అలా ఉండేవాడు అలాంటి వాడు ఒకడు ఉన్నాడా అయితే మేము కూడా వాడిలాగా అవ్వాలి అని చిన్న పిల్లలకు అనిపిస్తూ ఉంటుంది ఆ బాల్యవస్థలు ఆ కథలు వినడానికి ఇంకా ఇంకా చాలా ఇష్టపడుతూ ఉంటారు పిల్లలు నిజంగానే అలాంటి
(56:44) వాడు ప్రపంచంలో ఒకడు ఉన్నాడని అనుకుంటాడు అనుకుంటారు అలా ఎవరో ఒక కల్పిత పాత్ర ఆ కల్పిత పాత్ర ఎలాంటి వాడు అనింటే వాడు చాలా మంచివాడు వాడు ఎవరైతే కష్టాల్లో ఉంటారో వాళ్ళందరి కూడా వచ్చి ఆదుకుంటూ ఉంటాడు. అని ఈ రకంగా కొన్ని పాత్రలు కల్పన చేసి చిన్న పిల్లల కోసం కల్పన చేసినప్పుడు నిజంగా పిల్లలు ఏమనుకుంటారంటే ఉంది అని అనుకుంటారు నిజంగా అలాంటి వాడు ఒకడు ఉన్నాడు నిజంగా రేపు నాకు కూడా ఏమి వచ్చిందంటే వాడు వచ్చి నన్ను కాపాడతాడు అని వీళ్ళు అనుకుంటూ ఉంటారు.
(57:07) చిన్న పిల్లలు అలాంటి కొన్ని పాత్రలు కొన్ని కథలు పుస్తకాలు అవన్నీ కూడా చాలా ఉన్నాయి. వాటిల్లో ఇవన్నీ కూడా చెప్తూ ఉంటారు. ఇప్పుడు రేపు ఎవడో ఒకడు ఇలా కూడా అనొచ్చు అనే అవకాశం ఉంది ఇప్పుడు ఆచార్య త్రయం అనేది ఏదైతే ఉందో అది వాస్తవంగా లేదండి వీళ్ళు వీళ్ళు కల్పన చేశారు అలా ఉన్నారు అనే ఒక కల్పన చేసుకొని చేశారు ఎందుకంటే వాళ్ళలోనే పరస్పర విరోధాలు ఉన్నాయి కాబట్టి ఈయన చెప్పింది సిద్ధాంతమే వేరు ఆ సిద్ధాంతం పైగా అందరూ కూడా పోనీ వాళ్ళు వాళ్ళు వేరే వేరే గ్రంథాలని పెట్టుకొని ఈ వాళ్ళ సిద్ధాంతాన్ని వాళ్ళు చెప్పుకున్నారా అంటే అది కాదు ముగ్గుర
(57:37) ప్రస్థానత్ర భాష్యాలని రాశారు వాళ్ళు వాళ్ళు ప్రస్థానత్ర మహాభాష్యకారులు చెప్పిందే సరి అంటున్నారు ముగ్గురు ముగ్గురు ప్రస్థానత్రయానికి భాష్యాలు రాస్తున్నారు ఒకే భాష ఒకే గ్రంథం యొక్క భాష్యంలో ముగ్గురు వేరు వేరు సిద్ధాంతాలను చెప్తున్నారు కాబట్టి వీటన్నిటిని కూడా సమన్వయం చేయడం కంటే అసలు ఇది లేనే లేదు అనేస్తే మంచిది అసలు అటువంటి వ్యక్తులే లేరు అనేస్తే మంచిది అనే అవకాశం కూడా ఉంది అదే స్వామీజీ తమరు అన్నట్లుగా ఒక భగవద్గీతనే తీసుకొని మ్ మొత్తం ముగ్గురు ఆచార్యులు కూడా మూడు రకాలుగా వ్యాఖ్యానాలు చేశారు కాబట్టి భగవద్గీత కూడా లేదేమో అని భవిష్యత్తులో చెప్పే అవకాశం
(58:13) ఉంది. అవకాశం కూడా ఉంది ఈ విధంగా అతివాదాలకి వెళ్ళిపోతాయి అలాంటి ప్రమాదాలు కూడా ఉండే అవకాశాలు ఉన్నాయి. పైగా ఇంకోటి ఏంటంటే ఇప్పుడు ఇంకొకటి విషయాన్ని మీరు ఇక్కడ గమనించండి. ఇప్పుడు ముగ్గురు ఆచార్యులు చెప్పినటువంటి విషయాల్లో శంకరులు అద్వైత సిద్ధాంతాన్ని చెప్పారు అద్వైతమే పరతత్వం అని శంకరులు చెప్పారు.
(58:31) కానీ మిగతా ఇద్దరు ఆచార్యులు విష్ణువుని పరతత్వంగా చెప్పారు. కానీ మళ్ళీ దాంట్లో అభిప్రాయ భేదాలు ఉన్నాయి. అవును విష్ణువే పరతత్వం అని చెప్పినటువంటి వాళ్ళ ఇప్పుడు అద్వైతమే అద్వైతము నిర్గుణ తత్వమే పరతత్వం అని చెప్పేటటువంటి వారికి సగుణ తత్వమే పరతత్వం అని చెప్పేటటువంటి వాళ్ళకి విరోధాలు రావచ్చు ఎందుకంటే [గొంతు సవరించుకోవడం] అది నిర్గుణం ఇది సగుణం రెండిట్లోనూ చాలా తేడా ఉంది కాబట్టి వాడు చెప్పేది వేరు వీడు చెప్పేది వేరు కానీ సగుణ తత్వం అందులోనూ విష్ణు తత్వం ఒకే తత్వాన్ని చెప్పేటటువంటి వాళ్ళలోనూ మళ్ళీ రెండు భేదాలు ఉన్నాయి వాళ్ళద్దరిలోనూ పరస్పర ఖండన గ్రంథాలు
(59:05) ఉన్నాయి ఇప్పుడు ద్వైత సిద్ధాంతంలోనూ విశిష్ట ద్వైత సిద్ధాంతంలోనూ పరస్పర ఖండన గ్రంథాలు ఉన్నాయి. ఇప్పుడు ఈ ద్వైత ద్వైతాచార్యుల యొక్క భగవద్గీత భాష్యాన్ని గనుక తీసుకుంటే ఆ భాష్యంలో ఎన్నో చోట విశిష్టాద్వైత భాష్యాన్ని ఖండిస్తారు వాళ్ళు ఈ ఫలానా శ్లోకంలో ఈ అర్థం చెప్పేటప్పుడు విశిష్టాద్వైత భాష్యంలో చెప్పింది తప్పు అని వీళ్ళు ఖండిస్తారు.
(59:26) అలా కూడా ఖండన చేస్తున్నారు. అలాగే ఇప్పుడు వాళ్లల్లో ఒక ద్వైతాచార్యుల్లో ఒక గ్రంథం ఉంది తాత్పర్య చంద్రిక అని ఒక గ్రంథం ఉంది. ఆ గ్రంథంలో ఆయన గ్రంధకారుడు అక్కడక్కడ తమ సిద్ధాంతాన్ని ప్రతిపాదన చేసేటప్పుడు ఈ అద్వైతాన్ని విశిష్ట అద్వైతాన్ని రెండిటిని ఖండిస్తున్నారు వాళ్లంతా కూడా చెప్పడానికి బయలుదేరింది విష్ణువు పరతత్వం అనేటటువంటి విషయాన్ని కానీ మళ్ళీ దాంట్లోనూ వాళ్ళలో ఆయన వాళ్ళని ఖండిస్తున్నారు వాళ్ళు వాళ్ళని ఖండిస్తున్నారు.
(59:53) అయితే వాళ్ళు ఖండించినటువంటి దానన్నిటికి సమాధానం చెప్పి మళ్ళీ మనవాళ్ళు ఎప్పుడో గ్రంథాన్ని రాసేసారు. ఇప్పుడు ఎలాగైతే ఆ తాత్పర్యచంద్ర అనేటటువంటి గ్రంథంలో ఆయన అద్వైతం మీద విశిష్టాద్వైతం మీద ఇద్దరి మీద ఆయన ఖండన చేశారు. వాటన్నిటికీ కూడా సమాధానం చెప్పి మళ్ళీ మనలో భాష్యభానుప్రభ అనే ఒక గ్రంథాన్ని ఎప్పుడో రాసేసారు ఆయన చేసినటువంటి ఖండలు అన్నిటిని మళ్ళీ ఖండించి ఇదే సరైనటువంటిది అనేదానికి చెప్పారు అలాగే విశిష్టాద్వైతంలో ఒక ఖండన గ్రంథం ఉంది దాని పేరు బహుశా తత్వమార్తాండ అని దాని పేరు తత్వమార్తాండ అనేటటువంటి గ్రంథంతో వాళ్ళు సమాధానం చెప్పారు కాబట్టి
(1:00:26) అక్కడికి ఏమైంది అంటే ఇప్పుడు విష్ణు విష్ణువు పరతత్వం అనేటటువంటి చెప్పే అని చెప్పేటటువంటి వాళ్ళలో మళ్ళీ రకరకాల మతభేదాలు ఉన్నాయి ఉన్నాయి ఎలాగో సగుణ తత్వం నిర్గుణ తత్వం అని చెప్పే వాళ్ళలో ఎలాగో ఉండనే ఉన్నాయి సగుణ తత్వమే పరతత్వం అని చెప్పేటటువంటి వాళ్ళకి నిర్గుణ తత్వమే పరతత్వం అని చెప్పేటటువంటి వాళ్ళకి వాళ్ళలోన మళ్ళీ భేదాలు ఉన్నాయి కాబట్టి చూడండి ఒకే గ్రంథం ఒకే ఉపనిషత్తుని అదే ఉపనిషత్తుల్ని అదే భగవద్గీతని అదే బ్రహ్మ సూత్రాలని పెట్టుకొని వీళ్ళంతా ఇలా చెప్తున్నారు కాబట్టి ఇది కూడా సరిగ్గా లేదు అని ఒక వాదన కనుక వచ్చింది అంటే ఇంకా దీనికి అంత
(1:00:55) కొంత ఏముంది అవును సార్ కాబట్టి ఇది ఇలా వెళుతూనే ఉంటుంది కాబట్టి అసలైనటువంటి చరిత్ర ఇప్పుడు చరిత్ర అనేది ఏముంది ప్రమాణాలు ఏమున్నాయి వీటన్నిటిని పెట్టుకొని వెనకటి వాళ్ళు పెద్దలు మనక ఏ ఒక మార్గాన్ని చూపించారో ఆ మార్గాన్ని మనం తీసుకోవాలి అక్కడ ఉన్నటువంటి సమన్వయం వాళ్ళంతా కూడా సమన్వయం చేశారు అయినంతవరకు సమన్వయం చేసి ఇంకా ఒక స్థితికి వచ్చాక వదిలి పెట్టేసారు ఎందుకు అని అంటే ఇది అనవసరం చాలు ఎంత ముఖ్యంగా చాలా పెద్ద విరోధం రావడానికి ఏ విషయాలు అయితే కారణంగా ఉన్నాయో వాటన్నిటికీ సన్మయం చూపించేసాం కాబట్టి ఇంకా అక్కడక్కడ కనిపిస్తున్నటువంటి కొన్ని కొన్ని
(1:01:29) విరుద్ధమైన విషయాలు ఏవైతే ఉన్నాయో వాటిల వల్ల మనకి పెద్దగా వచ్చిన నష్టం ఏమి లేదు కాబట్టి కాబట్టి అవట్లా ఉన్నా కూడా పర్వాలేదు అనే స్థితికి వచ్చాకే వాళ్ళు దాన్ని వదిలిపెట్టారు. అవును సార్ ఈ మన వాటిని పట్టుకొని చూడండి మళ్ళీ ఇది విరుద్ధంగా ఉన్నాయి కాబట్టి వీటిని మనం ఒప్పుకోమంటే మాత్రం అది తప్పు అయితే నేను చెబుతూ ఉన్నది ఏంటంటే స్వామీజీ ఆధారాలు గ్రంథాలు అవన్నీ సరే కానీ ఆమనాయ పీఠాల్లో అధిష్టితులైనటువంటి ఆచార్యులు పరంపరగా ఒక గురువు నుండి ఒక శిష్యులు తెలుసుకుని చెప్తున్నటువంటి అంశాలు ఒక అద్వైతులుగా లేకపోతే ఒక సనాతన ధర్మీయులుగా మాకు మా ఆచార్యులు చెప్పిందే
(1:02:07) ప్రమాణం అవును గ్రంథాలు అవన్నీ తర్వాత అవును అవును ఆచార్యులు చెబితే చాలు కదా అవును అని మేము భావిస్తున్నాం స్వామి అంటే నిజంగా అద్వైతాన్ని పాటించేటటువంటి వాళ్ళు లేదా ఆ దానిని ఆమోదించి ఇష్టపడేటటువంటి వాళ్ళు శంకర భగవత్పాదాచార్యుల వారిని ఇష్టపడేటటువంటి వాళ్ళు వీళ్ళంతా కూడా ఆ యొక్క పీఠ సమారూఢులైనటువంటి ఆచార్యుల వాక్యాలనే ముఖ్యంగా ఎంచుకుంటారు మాకు ఇది చాలు అవును ఇప్పుడు సాధారణ ణంగా తమరికి తెలియంది కాదు చాలా చాలా సాంప్రదాయాల్లో అధ్యయనాలు చేసినప్పుడు తర్కాది శాస్త్రాల్లో కూడా మా గురువుగారి సాంప్రదాయం ఇది అని చెప్పేటటువంటి వాళ్ళు కూడా ఉంటారు.
(1:02:49) కొంతమంది కాష్టాన్ని గంధత్వానికి ఆ ఉపమాన ఒక ఇదిగా చెప్తే కొంతమంది పుష్పాన్ని చెబుతూ ఉంటారు కదా అలా చెప్పినప్పుడు మా సాంప్రదాయం అదండి మా సాంప్రదాయం ఆయా ఉదాహరణలు ఆయా సాంప్రదాయం ప్రకంగా పద్ధతి ఆ ఉపదేశం అని చెప్పేసి అన్నట్లుగానే ఇది కూడా మా గురువుగారు చెప్పారు మేము అందరూ కూడా పూజించేటటువంటి ఆచార్యులు మాకు చెబుతున్నారు పరంపరగా చెబుతూ ఉన్నారు ఇప్పుడు మాత్రమే చెప్పలేదు అవును మా నాన్నగారికే చెప్పారు మా తాతగారికే చెప్పారు చెప్పారు మా ముత్తాత గారికి చెప్పారు అవును ఇది కూడా ఒక రకంగా అద్భుతమైనటువంటి ఆధారంగా కనిపిస్తూ ఉన్నది ఏది ఏమైనప్పటికీ కూడా
(1:03:27) ఆధారాలు లేకపోతే ఈ యొక్క ప్రమాణాలు చూపించవలసింది మన ఇంట్లో వాళ్ళకే కానీ పక్కింట్లో వాళ్ళకి కాదు కదా అవును మా తాత గారు ఎవరు మా ముత్తాత గారు ఎవరు అని చెప్పేసి మా అబ్బాయికి నేను చెప్పుకుంటా అవును లేకపోతే మా ఇంటికి వచ్చేటటువంటి కోడలకి నేను చెప్పుకుంటా అవును అంతేగాన పక్కింటి వాళ్ళని పిలిచి మా తాత గారు మా ముత్తాత గారు ని నేను చూపిస్తాను తప్ప నువ్వు నమ్మాలి ఈయనే మా తాతగారు అంతకంటే ఎప్పుడే విడ్డూరం ఆయన వచ్చి ఈయన మీ తాతగారు కాదు [గురకలు] అని ఒకవేళ అంటే గనుక ఎంత హాస్యాస్పదంగా ఉంటుంది అని నాకు అనిపిస్తున్నది స్వామీజీ అయితే శంకరులు చాటి చెప్పినటువంటి ఆ యొక్క
(1:04:10) సమైక్యవాదం ఆ యొక్క ఏదైతే సమత్వవాదం ఉందో అందరూ కలిసి ఉండాలి సమస్త హిందువుల్ ని కలపడం కోసమే ఆయన షణ్మత స్థాపన అనేటటువంటిది చేశారు అని తమ వంటి మహనీయుల నోట మేము విన్నాం. అయితే ఈ విధమైనటువంటి ఆధునిక వాదనలు శంకరులు తపనపడినటువంటి సమైక్యవాదానికి ఏమైనా తూట్లు పొడిచేట్టుగా ఉన్నాయా అంటే శంకరులు షణ్మత స్థాపన చేసిందే ఆ షణ్మతాల్లో ఉన్నటువంటి పరస్పర సంఘర్షాలని ఆపడం కోసం అంటే ఇక్కడ అసలు ఏంటంటే ఆస్తిక్యం నాస్తిక్యం ఈ రెండిటికీ సంఘర్ష అనేది మొదటి నుంచి
(1:04:55) ఉంది రెండిటికీ సంఘర్షాలు ఉన్నాయి. మనం ఆస్తిక్య పక్షంలో ఉన్నటువంటి ప్రమాణాలన్నిటి ద్వారా నాస్తిక్య పక్షాన్ని ఖండించి ఈ ఆస్తిక్య పక్షాన్నే దృఢంగా స్థాపించిన తర్వాత రెండో సమస్య మొదలైంది. మొదటి సమస్య ఏమిటి? మొదటి సంఘర్షం ఎక్కడి నుంచి మొదలైంది ఆస్తిక్యానికి నాస్తిక్యానికి మధ్యలో రకరకాల ప్రమాణాలు అన్నిటిని కూడా మనం చూపించి నాస్తిక్య పక్షాన్ని ఖండన చేసి ఆస్తిక్య పక్షాన్ని స్థాపించిన తర్వాత ఇంక రెండో సంఘర్షణం మొదలైంది.
(1:05:30) ఎందుకంటే ఆస్తిక్య పక్షంలో పరమాత్ భగవంతుడు ఉన్నాడు అనేటటువంటి విషయం మనకు వస్తుంది. అప్పుడు వెంటనే వచ్చే ప్రశ్న ఏమిటంటే భగవంతుడు ఎవరు ఇప్పుడు భగవంతుడు ఎవరు అని మనం ప్రశ్నించినప్పుడు ఈ పురాణాలు ఇవన్నీ కూడా మన ముందుకు వస్తాయి. పురాణాల్లో ఒక్కొక్క పురాణంలో ఒక్కొక్క దేవతా పారమ్యం చెప్పబడి ఉన్నది కొన్ని విష్ణు విష్ణు పారమ్యాన్ని చెప్పే పురాణాలు శివ పారమ్యాన్ని చెప్పే పురాణాలు దేవి పారమ్యాన్ని గణపతి యొక్క పారమ్యాన్ని ఇలా ఒక్కొక్క రూపం యొక్క పారమ్యాన్ని చెప్పే పురాణాలు ఉన్నాయి మన ముందు ఈ పురాణాలఅన్నిటిని కూడా మనం చూసినప్పుడు ఇన్ని దేవతా స్వరూపాలు వచ్చాయి ఈ దేవతా
(1:06:07) స్వరూపాలన్నిటిని పెట్టుకున్న తర్వాత తీసుకున్నప్పుడు ఈ దేవుడే గొప్ప ఈ దేవుడే గొప్ప అని ఈ ఆస్తిక్యంలోనే ఈ సంఘర్షణ షణ న్నీ కూడా వచ్చాయి ఈ ఘర్షణలన్నీ కూడా వచ్చాయి. కాబట్టి ఎలాగైతే మొదట ఆస్తిక్యానికి నాస్తిక్యానికి మధ్యలో ఉండేటటువంటి వివాదాన్ని సరిచేసి ఆస్తిక్య మతాన్ని స్థాపన చేయవలసినటువంటి అవసరం ఉందో అదేవిధంగా వెంటనే ఈ ఆస్తిక్యంలోనూ ఉన్నటువంటి ఈ పక్షాలన్నిటికీ ఒక సమన్వయం చేయవలసినటువంటి అవసరం కూడా ఉంది లేదు అనిఅంటే గనుక ఏమవుతుంది అంటే వీళ్ళలో వీళ్ళే కొట్టుకొని పరస్పరం ఇలా వివాదాలతో ఇలా పరస్పరం కొట్టుకొని చివరికి ఇదంతా
(1:06:44) కూడా నాశనం అయిపోతుంది. కాబట్టి ఇంత కష్టపడి ఆస్తిక్యాన్ని స్థాపించినా కూడా ఆస్తిక్య పక్షాన్ని స్థాపించినా కూడా దానికి ప్రయోజనం ఉండేది కాదు అందుకోసం శంకరులు ఏం చేశారు అంటే మొట్టమొదట ఈ ఆస్తిక్య అంటే ఈ ఆస్తిక్యాన్ని స్థాపన చేయడంలో ఎక్కువ ప్రయత్నాన్ని చేయవలసినటువంటి అవసరం శంకరుల కాలంలో లేకపోయింది ఎందుకంటే అంతకుముందు విశేషంగా ఈ నయ్యాయికులు తార్కికులు వైశేషికులు వీళ్ళంతా కూడా ఈశ్వరుడి యొక్క అస్తిత్వాన్ని విశేషంగా ఉపదేశించారు.
(1:07:14) తమ తమ గ్రంథాల్లో ఈశ్వరుడి యొక్క అస్తిత్వం గురించి చాలా గ్రంథాలని రాశారు వాళ్ళు చాలా యుక్తులని అన్నిటిని కూడా చూపించి భగవంతుడు ఉన్నాడు అనేటటువంటి విషయాన్ని దృఢంగా చెప్పారు. అందుకే ఆ ఉదయనాచార్యుల వారు ఆయన న్యాయ కుసుమాంజలి అని ఒక గ్రంథాన్ని రచించారు ఆయన పెద్ద మహా తార్కుకుడు ఆయన తార్కికులందరూ వైశేషికం న్యాయం ఈ దర్శనాల్లో ఉండేటటువంటి వారందరూ కూడా ఆయన్ని ఆచార్యులు అని సంబోధిస్తారు.
(1:07:40) ఈ న్యాయ గ్రంథాల్లో వైశేషక గ్రంథాల్లో ఎక్కడైనా కూడా ఆచార్యులు అనిఅంటే ఉదయనాచార్యులే ఇంకో వ్యక్తే కాదు అంటే అటువంటి గొప్ప స్థానాన్ని ఇచ్చారు. ఇప్పుడు మనం ఉదాహరణ ఆచార్యులు ఇప్పుడు వేదాంతం గురించి చెప్తూ చెప్తూ ఆచార్యులు అంటే శంకరాచార్యుల వారు అనే అర్థం వస్తుంది. అదేవిధంగా ఈ తర్క శాస్త్రానికి సంబంధించినటువంటి గ్రంథాల్లో ఆచార్యులు అంటే ఉదయనాచార్యులు వారు అంటే ఆయనకి అంత గొప్ప స్థానం ఉన్నది.
(1:08:04) ఆయన న్యాయకుసుమాంజలి అనే ఒక గ్రంథాన్ని రచించి దాంట్లో విశేషంగా ఈశ్వర అస్తిత్వం గురించి చాలా తర్కబద్ధంగా చాలా విషయాలు ఆయన చూపించారు. అదంతా చూపించి చివరికి ఒక మాట అంటారు ఆయన ఏమిటి అంటే ఈ గ్రంథంలో ఎంతవరకు సాధ్యమో అంతవరకు నేను ఈశ్వరుడి యొక్క అస్తిత్వాన్ని ఈ ఆస్తిక్యాన్ని చూపించాను. ఇంత చెప్పినా కూడా ఇంకా వినని వాళ్ళు వితండవాదం చేసేవాళ్ళు కొంతమంది ఉండనే ఉంటారు.
(1:08:32) మరి వాళ్ళ సంగతి ఏమిటి అంటే వాళ్ళని కూడా ఈశ్వరుడే రక్షించాలి అని అని చెప్పి ముగించారు. అంటే వాళ్ళందరూ కూడా నాశనం అయపోవాలి అని అనలేదు ఆయన నేను ఇంత కష్టపడి చెప్తే ఇంకా వినకుండా ఉంటారా వీళ్ళు అయితే వీళ్ళంతా నాశనం అయిపోవు గాక అని అనలేదు ఆయన ఆయన ఏమన్నారు అంటే ఇంత నేను చెప్పగలిగినంత చెప్పాను చాలా స్పష్టంగా అన్ని విషయాలని చూపించారు.
(1:08:50) ఎంత చెప్పినా కూడా ఇంకా నమ్మని వాళ్ళు ఎవరైతే ఉంటారో వాళ్ళందరినీ కూడా నువ్వే రక్షించాలి అని ఈశ్వరుని ప్రార్థిస్తారు ఆయన నువ్వే రక్షించి వాళ్ళకి మంచి బుద్ధి వచ్చేట్టుగా చేసి వాళ్ళు కూడా ఇటు వచ్చేట్టుగా చెయి అని ప్రార్థన చేసి ముగిస్తారు ఆ గ్రంథంలో అట్లా ఉంది చివరికి రాసినటువంటి శ్లోకం ఆయన ఇతవ శృతి సంసంజలే భూయోగరాక్షాలితే అని ఒక శ్లోకం ఉంది చివరికి ఏషా నాస్పదమాద హృదయేతేశైలసారాషయ అంత అని అక్కడ ఆయన చెప్పారు ఇట్లా ఆ శ్లోకంలో చెప్పారు కాబట్టి వాళ్ళని కూడా నువ్వే రక్షించు వాళ్ళని వదలకో అని ఈశ్వరుని చెప్తున్నారు ఈశ్వరుని ప్రార్థిస్తున్నారు. కాబట్టి అంటే
(1:09:24) అక్కడికి ఏమైందంటే ఇంత విస్తారంగా ఈశ్వరుడి యొక్క అస్తిత్వాన్ని స్థాపించారు నయాయికులు వీళ్ళందరూ కూడా అయితే వాళ్ళు ఏం చేశారంటే ఈశ్వరుడి యొక్క అస్తిత్వాన్ని స్థాపించారు స్థాపించారు అంటే వాళ్ళు చూపించినటువంటి యుక్తుల ద్వారా సగుణ తత్వం వరకు వాళ్ళు వెళ్ళగలిగారు. నిర్గుణ తత్వం వరకు వెళ్ళలేకపోయారు వాళ్ళు ఎందుకంటే నిర్గుణ తత్వం అనేది ఇట్లా యుక్తులతో చెప్పేటటువంటి విషయం కాదు యుక్తులు కూడా ఉన్నాయి కానీ దానికంటే ముఖ్యంగా శృతి ప్రమాణంతో విశేషమైనటువంటి శృతి ప్రమాణంతో చెప్పవలసినటువంటి విషయాలు నిర్గుణ తత్వం అనేది కాబట్టి వీళ్ళంతా కూడా నయ్యాయికులు
(1:09:58) వీళ్ళంతా కూడా ఈ ఈ యుక్తులు వీటన్నిటితో సగుణ తత్వం వరకు వెళ్ళగలిగారు దాని పైన ఉండేటటువంటి నిర్గుణ తత్వం వరకు వెళ్ళలేకపోయారు. ఇప్పుడు సగుణ తత్వాన్ని సగుణ తత్వమే పరతత్వం అని చెప్పే వాళ్ళందరిది కూడా అదే పరిస్థితి వీళ్ళందరూ కూడా సగుణ తత్వం వరకు వెళ్ళగలిగారే తప్ప దాని పైన ఉండేటటువంటి నిర్గుణ తత్వాన్ని తెలుసుకోలేకపోయారు.
(1:10:20) దాన్ని విేష అదే అంతిమం అనేటటువంటి విషయాన్ని శంకరాచార్యుల వారు విశేషంగా చూపించారు. ఇప్పుడు ఈ సగుణ తత్వమే పరతత్వము అనే స్థితిలో ఉన్నప్పుడు ఆ నిర్గుణ తత్వం వరకు వెళ్లకుండా సగుణ తత్వమే పరతత్వము అనేటటువంటి భావనలో ఉన్నటువంటి వాళ్ళకి సగుణ తత్వం అంటే ఏమిటి అనిఅంటే పరమాత్మ యొక్క స్వరూపం పరమాత్మ యొక్క ఈశ్వర స్వరూపాలు ఈశ్వర స్వరూపాలు అనగానే శివుడు విష్ణువు అమ్మవారు వీళ్ళందరూ కూడా రకరకాల స్వరూపాలు మనకు కనిపిస్తాయి.
(1:10:47) ఉమ్ కాబట్టి వీళ్ళందరూ కూడా ఏం చేశరంటే ఒక్కొక్క పక్షాన్ని తీసుకొని ఈయనే పెద్ద దేవుడు విష్ణువే పెద్ద దేవుడు శివుడే పెద్ద దేవుడు అందరికంటే పెద్దవాడు శివుడు అందరికంటే పెద్దవాడే విష్ణువు అని వీళ్ళందరూ కూడా వాళ్ళ వాళ్ళ పక్షాలని చూపించారు. అలా చూపించి సరే పోనీ శివుడు చాలా గొప్పవాడు విష్ణువు గొప్పవాడు అమ్మవారు చాలా గొప్ప అని చెప్తే తప్పులేదు.
(1:11:07) కానీ ఇంకో రూపాన్ని నిందించినప్పుడే సమస్య మొదలయ్యేది. నేను పూజించేటటువంటి విష్ణువు గొప్పవాడు నువ్వు పూజించేటటువంటి శివుడు చిన్నవాడు నేను పూజించే శివుడే గొప్పవాడు నువ్వు పూజించే విష్ణువు చిన్నవాడు అన్నప్పుడు అసలైన సమస్య మొదలైంది కాబట్టి అక్కడికి ఏమైంది అంటే శంకరుడు విశేషంగా ఏం చేశారు అనిఅంటే ఆ సగుణ తత్వాన్ని ఆ ఈశ్వరుడి యొక్క అస్తిత్వం గురించి ఎది వైశేషకులు వాళ్ళంతా కూడా విశేషంగా చెప్పేసారు దాంట్లో చాలా పరిశ్రమ వాళ్లే చేసేసారు అయితే ఆ వాళ్ళ యొక్క పరిమితి సగుణతత్వం వరకే ఉండింది అది ఒకటి కాబట్టి వాళ్ళని సగుణ తత్వం నుంచి ఇంకా నిర్గుణ తత్వం వరకు
(1:11:44) తీసుకెళ్లాల్సిన అవసరం ఉంది అదిఒక పని చేయవలసింది. అలాగే ఈ సగుణ తత్వం దగ్గరే ఆగిపోయినటువంటి వాళ్ళలో రకరకాల పక్షాలు వచ్చి వాళ్ళలో వాళ్ళే ఇలా సంఘర్షాలు ఏర్పడినాయి వాళ్ళలో వాళ్ళకే సంఘర్షాలు ఏర్పడినాయి దాన్ని సరి చేయాలి. ఈ సగుణతత్వమే పరతత్వం అని అనుకునే వాళ్ళలో వచ్చినటువంటి ఈ అంటే ఈ షణ్మతాలు ముఖ్యంగా షణ్మతాలు ఈ షణ్మతాల్లో వచ్చినటువంటి ఈ గొడవలు ఏవైతే ఉన్నాయో వీటిలని సెట్ చేయాలి.
(1:12:09) అలాగే వీళ్ళని అక్కడికే ఆగిపోకుండా నిర్గుణ తత్వం వరకు తీసుకెళ్ళాలి దాన్ని శంకరుడు చేశారు. ఎందుకంటే ఒకవేళ అలా గనక తీసుకెళ్ళకపోతే ఈ సగుణ తత్వంలోనే ఆగిపోతే ఏమవుతుంది సంపూర్ణంగా మనం ఉపనిషత్తుల యొక్క అర్థాన్ని తెలుసుకున్నట్టు అవ్వదు సంపూర్ణంగా దాన్ని తెలుసుకున్నట్టు అవ్వదు. కాబట్టి అది సరికాదు అదేవిధంగా సగుణ తత్వంలో ఆగిపోతే సగుణ తత్వంలో రకరకాల రూపాలు ఉన్నాయి.
(1:12:31) ఆ ఇన్ని రూపాలను చూసినప్పుడు ఇదే గొప్పది ఇదే గొప్పది అని ఇన్ని గొడవలు ఏర్పడడానికి అవకాశం ఉంది. కాబట్టి ఆ గొడవలన్నీ కూడా జరుగుతూ ఉండేవి కాబట్టి ఇంత కష్టపడి ఆ పరమాత్మ యొక్క అస్తిత్వాన్ని మనం స్థాపించినా కూడా ఈ గొడవల్లోనే సమయం అంతా అయిపోయింది అనిఅంటే ఇంక ఇంత స్థాపించింది అంతా కూడా వ్యర్థమే కాబట్టి శంకరులు ఏం చేశారు అంటే ఆ నిర్గుణ తత్వం గురించి ఉపదేశించారు.
(1:12:52) ఈ సగుణ తత్వాన్ని అనుసరించేటటువంటి ఈ షణ్మతాల వాళ్ళు ఎవరైతే ఉన్నారో వాళ్ళందరిలోనూ ఒక ఐకమత్యాన్ని కలిగించారు. ఎలా ఐకమత్యం కలిగించారు అనిఅంటే ఉన్నది ఒకే ఒక్క పరమాత్మ ఉన్నది ఒకే ఒక్క నిర్గుణ తత్వం ఆ నిర్గుణ తత్వానికి మాయ యొక్క సంబంధం చేత సగుణ స్వరూపం అనేది ఏర్పడింది. ఆ సగుణ స్వరూపాలే ఇవన్నీ కూడా శివుడైనా విష్ణువైనా బ్రహ్మ అయినా దేవ అయినా ఈ రూపాలన్నీ కూడా ఆ సగుణ తత్వం యొక్క రూప భేదాలు వాస్తవంగా ఉన్నది ఒకే ఒక్క నిర్గుణ తత్వం ఇవన్నీ కూడా దాని యొక్క రూప భేదాలే కాబట్టి ఈ రూపాలన్నిటి వెనక ఉన్నటువంటి చైతన్యం ఒకటే కాబట్టి ఇన్ని రూపాల్ని కూడా
(1:13:35) ఎవరికి ఇష్టమైన రూపాల్ని వాళ్ళు ఆరాధించుకోవచ్చు. మీకు ఏ రూపం అయితే మీ యొక్క అభిరుచి ప్రకారం ఏ రూపాన్ని మీకు ఆరాధించాలనిపించిందో ఆ రూపాన్ని మీరు ఆరాధించండి అని శంకరుడు స్పష్టంగా చెప్పారు. అంతే తప్ప ఇంకో రూపాన్ని నిందించకండి ఇంకో రూపాన్ని తక్కువ అనకూడదు ఎందుకంటే ఇంకో తత్వమే లేదు కదా అది ఇంకొక రూపం మాత్రమే ఆ రూపం ఉండే వెనక ఉండే చైతన్యం మళ్ళీ ఒకటే ఇప్పుడు నేను ఇక్కడి నుంచి ఒక వైపు నుంచి శివుడిని ఆరాధిస్తాను ఇంకో వైపు నుంచి విష్ణువుని నిందిస్తాను అనిఅంటే ఈ శివుడి రూపంలో ఉండే చైతన్యం విష్ణువు రూపంలో ఉండే పరమాత్మ చైతన్యం ఒకటే కాబట్టి నేను ఒకే
(1:14:09) చైతన్యానికి ఒక వైపు నుంచి ఆరాధిస్తూ ఇంకోవైపు నుంచి నిందించినట్టు అవుతుంది అప్పుడు ఈ చేసిన ఆరాధనకు ఉపయోగం ఏముంది అవును కాబట్టి శంకరుడు ఈ విషయాన్ని ఉపదేశించాలి కాబట్టి ఉన్నది ఒకే ఒక్క ఈశ్వరుడు పరమాత్మ ఆయన ఇన్ని రూపాల్ని ఆయా సందర్భాల్లో ఆయా పరిస్థితుల్లో అవసరం ఏర్పడడం వల్ల ఇన్ని రూపాలని భగవంతుడు ధరించాడు ఇప్పుడు శ్రీ మహావిష్ణు ఆయన దశావతారాలని ఎందుకు దశావతారాలు ఇంకా ఎక్కువ కూడా ఉన్నాయి భాగవతంలో వాటిల్లో అంతా కూడా ఉన్నాయి ఇన్ని అవతారాలని ధరించిన వాడు ఒకడే కదా ఒకే పరమాత్మ కదా ఓకే విష్ణు ఆయన ఎందుకు ఇన్ని రూపాలని ధరించాడు అంటే ఆయా
(1:14:40) పరిస్థితుల్లో ధరించవలసి వచ్చింది. ఎదపి భగవంతుడికి సాధ్యం కానిది ఏమీ లేదు కానీ ఆయనే చేసినటువంటి జగత్తు యొక్క వ్యవస్థ అనేది ఏదైతే ఉందో ఆ వ్యవస్థని తాను అతిక్రమించకుండా ఆ వ్యవస్థలో తాను కూడా ఒక భాగి ఒక భాగంగా ఉంటూ తానే అనుసరించి మనకు చూపించాడు. ఇప్పుడు వాస్తవంగా భగవంతుడు రావణాసురుడిని వధించాలంటే రాముడిగా అవతారం వెళ్తాల్సిన పనేలేదు నేరుగా వచ్చి కూడా వధించగలడు ఆ శక్తి భగవంతుడికి లేదా అది కాదండి రాముడిగా వస్తేనే దేవుడికి ఆ శక్తి వస్తుంది అని అంటామా లేదు సార్ లేదు కదా నేరుగా కూడా వచ్చి కానీ రావణాశరుడికి వరం అనేది ఉంది. ఆ వరం ఇచ్చి
(1:15:16) ఆ వరం ఇచ్చినటువంటి వరం పని చేయాల్సిందే అనే వ్యవస్థను ఏర్పరిచిందే భగవంతుడు కాబట్టి ఆ వ్యవస్థకి తాను భంగం కలిగించకుండా తాను అదే వ్యవస్థను అనుసరిస్తాడు ఆ వ్యవస్థలోనే వచ్చి సంహరించాడు నరసింహ స్వామి యొక్క అవతారం కూడా అలాగే కాబట్టి ఇవన్నీ కూడా ఏంటంటే ఆ పరమాత్మ ఆయా సందర్భాల్లో ఇన్ని రూపాలను ధరించాడు కాబట్టి పరమాత్మ ధరించినటువంటి ఈ రూపాలన్నిటి గురించి కూడా పురాణాల్లో వాటన్నిటిలో కూడా మంత్ర శాస్త్రాల్లో పురాణాల్లో ఆగమాల్లో విశేషంగా చెప్పబడి ఉన్నాయి కాబట్టి ఈ రూపాలన్నిటిలోనూ ఏ రూపాన్నైనా మనం ముందు పెట్టుకొని ఆ రూపం ద్వారా పరమాత్మని ఆరాధించొచ్చు. మ్
(1:15:54) అనేదాన్ని ఆరాధిస్తున్నాము అనేదాన్నే శంకరుడు చెప్పారు. కాబట్టి అక్కడికి షణ్మత స్థాపన అనేటటువంటి మాటకు అర్థం ఏమిటంటే షణ్మత సమన్వయం షణ్మతాలు ఉన్నాయి షణ్మతాలని కొత్తగా పుట్టించారు అని అర్థం కాదు ఉన్నటువంటి షణ్మతాలు పరస్పరం ఇలా సంఘర్షాలతో ఒకళళనొకళ్ళు ఇట్లా హింసించుకోకుండా ఎవరికి వాళ్ళు హాయిగా చక్కగా ఆయా స్వరూపాన్ని వాళ్ళకి నచ్చినటువంటి స్వరూపాన్ని చాలా చక్కగా ఆరాధించి కృతార్థులు అవ్వడానికి శంకరులు చేసినటువంటి సమన్వయాన్నే షణ్మత స్థాపన అని అంటారు.
(1:16:28) కాబట్టి ఇక్కడికి ఏమైంది అంటే ఇప్పుడు శైవులు వైష్ణవులు మా దేవుడే గొప్ప మా దేవుడే గొప్ప అని ఇద్దరు కూడా దెబ్బలాడుకుంటూ ఉంటే మధ్యలో శంకరులు వచ్చి అడ్డంగా నిలబడ్డారు శంకరులు చేసినటువంటి పని అది వీళ్ళద్దరు కూడా పరస్పరం గొడవపడుతూ ఉంటే శంకరులు మధ్యలో అడ్డంగా వచ్చి నిలబడ్డారు నిలబడి చెప్పారు ఉపనిషత్తుల్లో మన తత్వంలో మన శృతులు పురాణాలు ఇతిహాసాలు వీటన్నిటిలో ఉండేటటువంటి త్వం గురించి చెప్పారు ఉపదేశించి మీరు ఆరాధించుకోవడానికి ఏ ఇబ్బంది లేదు నువ్వు హాయిగా చక్కగా శివుడి రూపాన్ని ఆరాధించుకోవాలి విష్ణువు రూపాన్ని ఆరాధించు ంచుకో కానీ ఇదే గొప్పది అనేటటువంటి మాత్ర మాటకి మాత్రం ఇక్కడ
(1:17:00) అవకాశం ఇవ్వకూడదు. ఎవరికి ఇష్టమైన రూపాన్ని వాళ్ళు ఆరాధించుకుంటూ చక్కగా అందరూ కృతాస్తులు అవుతారు ఎందుకంటే ఎవరు చేసి ఏ ఆరాధన చేసినా కూడా అదే ఒకే పరమాత్మ స్వీకరిస్తున్నాడు. అనేటటువంటి ఆ అభేదాన్ని శంకరుడు చూపించాడు. ఆ శివకేశవ అభేదాన్ని అంటే ఈ షణ్మతాల ఈ షడ్రూపాల్లోన ఉన్నటువంటి పరమాత్మ ఒక్కడే అనేటటువంటి విషయాన్ని శంకరుడు విశేషంగా ఉపదేశించాడు.
(1:17:24) అంటే ఇక్కడ మనక ఒక ప్రశ్న వస్తుంది అంటే ఇదంతా శంకరులే ఉపదేశించారు అంటే శంకరులే ఈ విషయాన్ని తయారు చేశారా అనిఅంటే కాదు శంకరులు ఏ విషయాన్ని చెప్పినా కూడా వేదములు పురాణాల్లో నుంచే శంకరులు చెప్తారు సామాన్యంగా శంకరులు ఉపదేశించినటువంటి విషయాలు అన్నిటికీ కూడా మూలం పురాణంలోనే ఉంది. పురాణాల్లో శివకేశవ భేదం ఎన్నో చోట్ల అసలు ఉన్నదే అది పురాణాల్లో ఉండేదే శివకేశవ భేదం అందుకే మనకి పద్మ పురాణంలో ఒక మంచి విషయం ఉంది.
(1:17:54) ఏంటంటే ఇవన్నీ బయటికి రావాలి జనాలకి తెలియాలి పద్మ పురాణంలో ఒక మంచి విషయం ఉంది ఏమిటంటే అక్కడ గౌతమ మహర్షి ఒక సందర్భంలో ఒకచోట గౌతమ మహర్షి అక్కడ పౌరాణికుడు అనే ఒక పాత్ర మనక అక్కడ పౌరాణికః అని ఒక పాత్ర కనబడుతుంది. ఆయన గురించి వేరే పేరుఏమ అక్కడ ఉండదు పౌరాణిక ఉవాచ పౌరాణిక ఉవాచ అని మనకు అక్కడ కనబడుతుంది. ఈ గౌతముడు ఆయన్ని అడుగుతాడు. నాకు ఈ పురాణాలఅన్నిటిలోనూ మంచి పురాణాన్ని చెప్పండి అని అడుగుతాడు మంచి పురాణం ఏదో దాన్ని చెప్పమంటాడు అదేమిటి పురాణాలు అంటేనే మంచివి కదా మళ్ళీ పురాణాల్లో నుంచి మంచి పురాణం చెప్పండి అంటే ఎట్లాగా అంటే దానికి అక్కడ అర్థం చెప్తారు ఏ పురాణాన్ని అయితే శ్రవణం చేయడం
(1:18:33) ద్వారా శివకేశవులు ఇద్దరిలో అభేదం అనేది నాకు తెలుస్తుందో బేద దృష్టి పోతుందో శివకేశవ భేదం అనేది ఏ పురాణాన్ని శ్రవణం చేయడం ద్వారా నాకు శివకేశవ భేదం అనేది ఏ పురాణాన్ని శ్రవణం చేయడం ద్వారా పోతుందో అభేద దృష్టి అనేది నాకు కలుగుతుందో ఆ పురాణాన్ని చెప్పండి అని అక్కడ అడుగుతారు. అంటే దాని యొక్క అర్థం ఏమిటి అది అసలైనటువంటి పురాణం అంటే ఈ రకంగా అన్ని పురాణాల్లోన ఉంది అన్ని పురాణాల్లోన శివకేశవ భేదం గురించి చాలా స్పష్టంగా చెప్పారు.
(1:19:00) అదే చాలా స్పష్టంగా చెప్పారు ఈ శివకేశవ భేదాన్ని ఎంతో ఘోరంగా నిందించాయి ఈ పురాణాలు చాలా ఉన్నాయి దానికి ఎన్నో వచనాలు ఉన్నాయి భాగవతంలోనూ ఉన్నాయి భాగవతం విష్ణు పురాణం ఆ శివ పురాణం దేవీ భాగవతం ఈ పద్మ పురాణం స్కాంద పురాణం వీటన్నిటిలోనూ ఈ శివకేశవ అభేదం గురించి చాలా స్పష్టంగా చెప్పారు అంటే ఇప్పుడు ఏ బేధం విదత్యద్ధావయో రేకరూపయోహో కుంభీపాకేషు పత్యంతే నరాః కల్ప సహస్రకం అని ఈ మాటను శివకేశవులు ఇద్దరు మాట్లాడుకుంటున్నారు ఇలాగ వాళ్ళద్దరు ఇలా మాట్లాడుకుంటున్నారు ఏమిటి మనఇద్దరి మధ్యలో ఎవరైతే భేదాన్ని చూస్తారో వాళ్ళు కుంభీపాకం అనే నరకంలో
(1:19:41) కల్ప సహస్రకం వేల కల్పాల పాటు వాళ్ళు కుంభీపాక నరకంలో ఉండాల్సి వస్తుంది. అని పద్మ పురాణంలో ఉంది ఈ మాటని శివకేశవులు ఇద్దరు ఇలా కూర్చొని మాట్లాడుకుంటున్నారు అలాగే హరిం హరం విధాతారం యఫ్ పశ్యత్ ఏకరూపిణం సయాతి పరమం స్థానం శాస్త్రాణం ఏష నిశ్చయః అని నారద పురాణంలో ఉంది ఈ శ్లోకం హరిం హరం విధాతారం శివుడు బ్రహ్మ విష్ణు మహేశ్వరుడు యఫ్ పశ్యతి ఏకరూపిణం వీళ్ళ ముగ్గురిని ఒకటిగా ఎవరైతే చూస్తారో వాడు సయాతి పరమం స్థానం పరమం స్థానం ఏదో స్థానం కాదు చిన్న చిన్న చిన్న స్థానాలు కాదు అంటే మోక్షం అని అర్థం పరమ స్థానం అనే పదానికి మోక్షం అని అర్థం ఈ విషయాన్ని
(1:20:27) మీరు చెప్తున్నారా అంటే శాస్త్రాణమేష నిశ్చయః సకల శాస్త్రముల యొక్క సారం ఇది అని దాని యొక్క అర్థం అలాగే హరిశంకరయోర్ మధ్యే బ్రహ్మణస్చాపియోనరః భేదం కరోతి సోభ్యేతి నరకం దృషదారుణం అని దీని వెనక శ్లోకం ఈ హరిహరం విధాతం అనే దాని వెనక శ్లోకం ఇది హరి శంకరయో మధ్యే బ్రహ్మణస్చాపియో నరః భేదం కరోతి వీళ్ళలో ఎవరైతే భేదాన్ని భేద దృష్టిని కలిగి ఉంటాడో సహ అభ్యేతి నరకం దృషదారుణం అని చెప్పి అంటే ఈ భేద దృష్టి పనికి రాదు ఉండకూడదు అనేదాన్ని వెనక శ్లోకంలో చెప్పారు.
(1:21:04) హరిహరం హరిం హరం విధాతాన యపశ్యత ఏకరూపణం అభేదంగంతో చూస్తే ఫలం ఏమిటి అనేదాన్ని తర్వాత శ్లోకంలో చెప్పారు. ఇది మనకి నారద పురాణంలో ఉంది. నారద పురాణంలో ఇదంతా కూడా ఆరంభంలోనే ఉంది. అలాగే ఇంకా నారద పురాణంలో ఆరంభంలోనే కాశీ క్షేత్రం గురించి చెప్పారు. అక్కడ కాశీ క్షేత్రంలో ఉండే శివలింగం అది హరిహరాత్మకం అని అక్కడ చెప్పారు. ఆ కాశీలో ఉండేటటువంటి శివలింగంలో శివుడు విష్ణువు ఇద్దరు ఉన్నారు ఆ విభయ స్వరూపం అని ఆ పురాణంలో నారద పురాణంలో చెప్పారు అక్కడ గంగా మహాత్మ గురించి ఆరంభంలో కొంత చెప్పారు నారద పురాణంలో ఆ గంగా మహాత్మం గురించి చెప్తూ ప్రసంగాతు గంగా తీరంలో ఉండే కాశీ క్షేత్రం గురించి
(1:21:37) చెప్పారు గంగా నది అనేది చాలా పవిత్రమైనటువంటిది అటువంటి గంగా నది యొక్క తీరంలో కాశీ క్షేత్రం ఉన్నది అక్కడ కూడా ఆ లింగ రూపంలో ఆ శివుడు విష్ణువు ఇద్దరు ఉన్నారు అని మనక అట ఆ నార్ద పురాణం మనకు స్పష్టంగా చెప్పింది ఆ ఇలా రకరకాలుగా చాలా పురాణాలు అలాగే భాగవత పురాణంలో భాగవత పురాణంలో ఈ దక్ష యజ్ఞ ధ్వంసం ఘట్టంలో ఇట్లా శివుడిని అవమానించి అవమానించిన తర్వాత తర్వాత దక్షయజ్ఞ ధ్వంసం అనేది అయింది తర్వాత వాళ్ళందరికీ కూడా మేము చాలా తప్పు చేసామని దక్షుడికి వాళ్ళందరికీ కూడా తెలిసి వస్తుంది అప్పుడు మళ్ళీ వాళ్ళందరూ కూడా ఈశ్వరుని ప్రార్థించి శివుడిని
(1:22:11) ప్రార్థించినప్పుడు శివుడు ప్రసన్నుడు అవుతాడు అనుగ్రహిస్తాడు ఆ తర్వాత విష్ణువు అక్కడ ప్రత్యక్షం అవుతాడు విష్ణువు ప్రత్యక్షమయి విష్ణువు దగ్గర కూడా వీళ్ళంతా ప్రార్థిస్తారు తప్పు చేసాం మేమంతా కూడా ఇలా శివుడిని అవమానించి తప్పు చేసామ అన్నప్పుడు అక్కడ విష్ణువు ఉపదేశం చేస్తాడు. అక్కడ విష్ణువు ఒక మాట అన్నాడు ఈ భాగవతంలోనే ఉండేది.
(1:22:29) అక్కడ చాలా స్వారస్యంగా ఒక మాటను ప్రయోగించారు వేదవ్యాస మహర్షి అక్కడ చూపించారు విష్ణువు దక్షుడితో మాట్లాడాడు ఎలా మాట్లాడాడు అనిఅంటే దక్షుడి విషయంలో ప్రీతి కలిగిన వాడి లాగా మాట్లాడాడు అని మాటను వాడారు అదేమిటి సుప్రీతుడి లాగా మాట్లాడా సుప్రీతుడై మాట్లాడాడు అనొచ్చుగా అంటే ప్రీతి కలిగిన వాడిలాగా మాట్లాడాడు అన్నారు ప్రీతి కలిగిన వాడై మాట్లాడాడు అనలేదు ఎందుకు అలాగా అంటే అంటే వాస్తవంగా మనసులో ప్రీతి లేదు దక్షుడి మీద విష్ణువుకి లోపల కాస్త కోపం ఉంది వాడి మీద ఆయన మీద దక్షుడి మీద ఆయనకి ఆయన మీద దక్షుడి మీద విష్ణువు కాస్త అసమాధానం ఉంది
(1:23:09) మనసులో ఎందుకు అనింటే ఆయన శివుడిని అవమానించాడు కాబట్టి ఆ భేద దృష్టిని కలిగి ఉన్నాడు కాబట్టి దాన్నే తర్వాత చెప్తాడు ఆ తర్వాతే భగవాన్ వాచ అని చెప్పి అక్కడ కొన్ని శ్లోకాలు వస్తాయి అక్కడ భగవంతుడే స్వయంగా చెప్తాడు నేను బ్రహ్మ శివుడు మేమందరం కూడా ఒకటే ఆ ఉపాధి భేదంతో ఆ గుణభేదంతో ఈ రూపాలన్నీ కూడా వచ్చాయే తప్ప ఇవన్నీ కూడా వాస్తవంగా మేము ముగ్గురం ఒకటేనేమే ఒకే చైతన్యం ఈ మూడు రూపాల్లోన ఉన్నది కాబట్టి ఈ మూడు రూపాల్లో వీటిల్లో భేదం చూడడం అనేది చాలా తప్పు మీరు అలా చేశారు ఆ భేద దృష్టిని చూశరు కాబట్టి ఇది తప్పు అని అక్కడ స్వయంగా
(1:23:45) భాగవతంలో శ్రీమద్ భాగవత పురాణంలో చెప్పారు కాబట్టి ఈ రకంగా పురాణాల్లో చాలా ఉన్నాయి ప్రతి పురాణంలో ప్రతి పురాణంలోనూ ఈ శివకేశవ విభేదం గురించి చాలా విస్తారంగా చెప్పబడి ఉన్నది అసలు ఇంకా ఒకటయతే ఇదే పద్మ పురాణంలోనే ఇంకా కూడా ఒక విశేషం ఉంది ఏమిటంటే ఒకసారి శివుడు అమ్మవారికి పార్వతీ అమ్మవారికి ఒక అలంకారం చేయడానికి అని వస్తాడు వస్తాడు చెప్తాడు అమ్మవారితో నేను నీకు అలంకారం చేయడానికి ఏదో తీసుకొచ్చాను అని చెప్పి అంటాడు అప్పుడు వెంటనే పార్వతీ అమ్మవారు అంటుంది నువ్వు నాకు అలంకారం చేయడం ఏమిటి నీకే సరిగ్గా అలంకారం చేసుకోవడం రాదు
(1:24:20) అని అంటాడు ఎందుకంటే ఒకసారి నీ అవతారం చూసుకో ఎలా ఉంది పైనేమో ఆ జటాజూటం ఉంది ఆ జడలు ఉన్నాయి నీకు జట అలాగే మెడలోనేమో పాములు ఈ ఒంటి నిండానేమో ఈ భస్మం అలాగే ఒంటి మీద ఈ చర్మం గజ చర్మం అసలు ఈ అవతారం ఏమిటి నువ్వు నీకే అలంకారం సరిగ్గా చేసుకోవడం రాదు నువ్వు నాకు అలంకారం చేస్తావ ఏమిటి అని అంటుంది అమ్మవారు అప్పుడు పక్కనే విష్ణువు ఉంటాడు అమ్మవారు ఈ మాట అనంగానే విష్ణువుకి చాలా కోపం వస్తుంది.
(1:24:47) వెంటనే విష్ణు అమ్మవారిని అంటాడు కిమర్థన్ నిందసే దేవి దేవదేవన్ జగత్పతిం ఏమిటమ్మా ఇలా మాట్లాడుతున్నావ్ నువ్వు దేవదేవ జగత్ పరమేశ్వరుని ఇలా అవమానిస్తున్నావ ఏమిటి నువ్వు అని చెప్పి ఒక మాట అంటాడు దుష్ప్రాణ నప్రియా భద్రే తవనూన అసన్యమాత్ అంటాడు విష్ణువు అంటే దీని అర్థం ఏమిటి తవ అసన్యమాత్ అంటే నువ్వు నీ మాటల్ని అదుపులో పెట్టుకోకపోవడం వల్ల అదుపులో పెట్టుకోకుండా ఇలా మాట్లాడుతున్నావు శివుడి గురించి ఇలా [గురకలు] నువ్వు నీ మాటల్ని అదుపులో పెట్టుకోకపోవడం వల్ల ల ఈ మాటల్ని నేను వినాల్సి వస్తుంది ఇలా వినడం వల్ల నాకు ఎలా ఉందంటే ఇప్పుడు దుష్ప్రాణహ నప్రియః
(1:25:24) నా యొక్క ప్రాణాలు దుష్ప్రాణ అంటే మన అచ్చ తెలుగులో చెప్పాలంటే ఈ దిక్కుమాలిన ప్రాణాలు ఇంత నింద విన్న తర్వాత ఈ దిక్కుమాలిన ప్రాణాల మీద నాకు ప్రీతి పోయింది నా ప్రాణాల మీద దుష్ప్రాణప్రియనప్రియాదేవి తమనూన మసయమా అని చెప్పి ఒక మాట అంటాడు విష్ణువు యత్రేశ నిందనం భద్రే తత్రనో మరణం వ్రతం అంటాడు ఎక్కడైతే శివనింద కలుగుతుందో అక్కడ ఆ శివనిందని విన్న తర్వాత ఇంకా బతకూడదు బతకడం అనేది చాలా తప్పు అంటే ఇంక మరణమే శరణం అంటే ఆ శివనింద అంటే శివనిందని వినడం కంటే మరణమే పర్వాలేదు అని స్వయంగా విష్ణువు అంటున్నాడు ఈ మాట శివనిందని వినడం కంటే మరణమే పర్వాలేదు
(1:26:07) అని చెప్పి వెంటనే విష్ణువు ఏం చేస్తాడుఅంటే అంత ఇంత అనడమే కాకుండా వెంటనే ఆయన తన శిరస్సుని ఖండించుకోడానికి ప్రయత్నం చేస్తాడు విష్ణు తన శిరస్సుని ఖండించుకోపోతాడు. అప్పుడు వెంటనే శివుడు వచ్చి ఆపుతాడు. నాయన ఇలా చేయకు ఎందుకంటే ఇప్పుడు పార్వతీ దేవి ఆవిడ నా భార్య నా భార్య కాబట్టి నేను భర్తని కాబట్టి ఊరికే నా మీద ఏదో సరదాగా ఏదో నన్నేదో అలా ఆటపటించడానికి అలా అన్నదే తప్ప ఊరికే అలా మా ఇద్దరి మధ్యలో భార్యా భర్తను కాబట్టి అప్పుడప్పుడు మేము ఇలా నేను ఆవిడ నేను నేను అమ్మవారిని ఇలా ఆటపట్టిస్తూ ఉంటాను ఆవిడేమో నన్ను ఆటపటిస్తూ ఉంటుంది ఊరికే ఇలాంటి మాటలన్నీ
(1:26:38) అలా వచ్చినాయే తప్ప ఇక్కడేమో అమ్మవారికి ఆవిడక నన్ను నిందించాలని మనసులో ఏమీ లేదు. కాబట్టి ఇక్కడ శివనింద ఏమీ లేదు కాబట్టి ఇలా చేయొద్దు అని చెప్పి వెంటనే శివుడు వచ్చి ఆపుతాడు అని ఇది మనకి ఈ పద్మ పురాణంలోన ఉంది నారద పురాణంలోన ఉంది ఆ పురాణాల్లో ఈ ఘటన అనేది ఉంది. కాబట్టి ఇదంతా కూడా అక్కడ మనకి చాలా స్పష్టంగా దీని గురించి చెప్పబడి ఉంది.
(1:27:01) ఇదంతా కూడా అక్కడ చెప్పారు ఇదే సమయంలో అక్కడ ఆంజనేయ స్వామి ఉంటాడు అది కూడా అక్కడే ఉంది తర్వాత శ్లోకాల్లోనే అక్కడ ఆంజనేయ స్వామి ఉంటాడు ఈ ఇదంతా అయిన తర్వాత అప్పుడు ఆంజనేయ స్వామి వెంటనే ముందుకు వచ్చి అంటాడు నాకు ఇప్పుడు తమ ఆజ్ఞ ఇస్తే నేను ఇక్కడి నుంచి బయలుదేరుతాను నా ఆరాధనకి సమయం అవుతోంది. కాబట్టి నాకు ఆజ్ఞ ఇస్తే నేను సెలవిస్తే నేను బయలుదేరుతాను అంటాడు అప్పుడు వెంటనే శివుడు అడుగుతాడు ఏం ఆరాధన ఎవరిని ఆరాధిస్తున్నావు నువ్వు ఏమిటి విషయం అని శివుడు అడుగుతాడు.
(1:27:30) అలా అడిగిన వెంటనే ఏ విధానం ఏ విధానంతో ఎవరిని నువ్వు ఆరాధిస్తున్నావ్ ఏమిటి విషయం అని శివుడు ఆంజనేయ స్వామిని అడుగుతాడు. అప్పుడు ఆంజనేయ స్వామి శివుడు అలా అడగంగానే ముందు చెప్పడానికి కొంత భయపడతాడు అదంతా మన కూడా మనక అక్కడ కనిపిస్తుంది భయపడి వెంటనే ఏం చేస్తాడుఅంటే శివుణని ప్రార్థించడం మొదలుపెడతాడు శివుని స్తుతిస్తాడు అలా స్తుతిస్తున్నప్పుడు అక్కడ ఒక మాటను కూడా చెప్తాడు ఏమిటి అంటే అంభస్యేత్యాది వేదవాక్యానాం పతయే నమః అని అంటాడు అంభస్యేత్యాదినాం వేద వాక్యానాం పతయే నమః అని అక్కడ మాట వస్తుంది అంభస్యేత్యాది అనిఅంటే ఈ బ్రహ్మశ్యవాలే
(1:28:08) నారాయణ పరిచత్తి మహానారాయణ పరిచత్తి దాంట్లో ఆరంభంలో చాలా వాక్యాల్లో ఆ పరబ్రహ్మని ప్రతిపాదన చేశారు. అప్పుడు ఆంజనేయ స్వామి శివుణని స్తుతిస్తున్నప్పుడు ఈ మాటను అంటాడు. నువ్వు ఎవరు అంటే ఈ అంభస్యత్యాది మంత్రాలు ఈ అంభస్య భార్య భవనస్య మధ్యే ఈ మంత్రాల్లో ఏ పరబ్రహ్మ గురించి అయితే చెప్పబడి ఉన్నదో ఆ పరబ్రహ్మణుడువి నువ్వే ఆతనువేత్యాది మంత్రాన ఆతనుస్వ పరతనుష్వ అని మనకి అరుణ ప్రశ్నలు వస్తాయి.
(1:28:33) ఈ మంత్రాలన్నిటిలోనూ ప్రతిపాద్యుడు అయినటువంటి నీకు నమస్కారము అని ఇలా ఒక స్తుతిని చేస్తాడు. చేసిన తర్వాత శివుడు అంటాడు ఈ స్తుతి అంతా కాదు నాయనా నేను అడిగిదానికి సమాధానం చెప్పు సరే స్తుతి చేస్తున్నావ్ బాగానే ఉంది నేను ప్రశ్న అడిగాను కదా ఆ ప్రశ్నకి సమాధానం చెప్పు అంటాడు అప్పుడు ఆంజనేయ స్వామి చెప్తాడు శివలింగార్చన నేను చేస్తాను నేను నేను ఆరాధించేటటువంటి శివలింగాన్ని శివలింగ పూజని నేను చేస్తున్నాను [గొంతు సవరించుకోవడం] కాబట్టి అటువంటి శివలింగార్చనకి నాకు సమయం అవుతుంది దానికోసం వెళ్ళాను నేను భ్రష్మధారణ అంతా చేసి చక్కగా శివలింగాన్ని ఆరాధిస్తాను అని
(1:29:03) చెప్పి అంతా చెప్తాడు ఆ తర్వాత దాని విధానం కూడా అక్కడ శివలింపు అర్చన విధానం కూడా స్వయంగా ఆంజనేయ స్వామి చెప్తాడు. పద్మ పురాణంలో అక్కడంతా కూడా మనం దీన్ని చూడొచ్చు. కాబట్టి ఈ రకంగా ఈ శివకేశవ అభ్య మన పురాణాల్లో అన్ని చోట్ల కూడా శివనింద గాని విష్ణు నింద గాని ఎక్కడా ఉండదు. ఎక్కడైనా అలా ఉంది అనిఅంటే కూడా వెంటనే దానికి సమాధానం దాని ఖండన వెంటనే అక్కడ ఉంటుంది.
(1:29:25) శివనింద గాని విష్ణు నింద గాని ఏ నింద [గొంతు సవరించుకోవడం] ఏ స్వరూపాన్ని కూడా నిందించకూడదు అనేటటువంటి దాన్ని విషయాన్ని చెప్పడమే కాకుండా శివకేశవుల అభేదాన్ని చాలా స్పష్టంగా పురాణంలో అన్నిటిలోన చెప్పారు చాలా స్పష్టంగా ఎన్నో వాక్యాలు ఉన్నాయి. కాబట్టి ఎక్కడ మనం చూసినా కూడా ఈ అభేదం అనేది మనకు కనబడుతుంది పురాణంలో కాబట్టి దాన్నే ఈ సిద్ధ వీటిలని పెట్టుకునే శంకరులు అందరి అందరికీ కూడా ఈ తత్వాన్ని ఉపదేశించి అందరిలోన ఐకమత్యాన్ని తీసుకొచ్చారు శంకరాచార్యులు కాబట్టి ఈ దేవతారాధన అనేది ఒక ఇప్పుడు ఆస్తికుడుగా ఉండాలి ఆ ఆస్తికుడిగా ఉన్నప్పుడు
(1:30:01) దేవతారాధన చేయాలి ఆ దేవతారాధన చేసేటప్పుడు ఇన్ని రకాల దేవతలు ఉన్నారు కాబట్టి ఇన్ని స్వరూపాలు ఉన్నాయి కాబట్టి ఈ స్వరూపాల్లో ఏదైనా స్వరూపాన్ని మనం విశేషంగా ఆరాధించాలి. అలా ఆరాధించేటప్పుడు మళ్ళీ తారతమ్య భావన ఉండకూడదు. మన అభిరుచి ప్రకారం ఏదైనా ఒక రూపాన్ని విశేషంగా ఆరాధించి అది శివుడి రూపమైనా విష్ణువు రూపమైనా ఇంకో రూపాన్ని నిందించకుండా తక్కువ చేయకుండా ఆయా దేవతారాధన చేయాలి అనేటటువంటి ఈ సమన్వయం ఏదైతే ఉందో దీన్నే షణ్మత స్థాపన అని అంటారు కాబట్టి ఈ రకంగా అనాది కాలంగా వచ్చినటువంటి దేవతారాధనలు అన్నిటికీ ఒక సమన్వయం చేసినటువంటి వారు శంకర
(1:30:37) భగవత్పాదాచార్యులు వారు ఇలా చేయడం వల్ల ఏమైందంటే ఈ పరస్పర సంఘర్షణలు ఏవైతే ఉన్నాయో వాటన్నిటిని కూడా ఆపి ఈ ఐక ఐకమత్యాన్ని తీసుకొచ్చారు కాబట్టే ఇప్పుడు ఈ ఐకమత్యం అనేది వెనకటి నుంచి కూడా ఇలా వచ్చింది అనిఅంటే దానికి కారణం నిస్సందేహంగా శంకరాచార్యులు వారు ఇవాంటి అంటే ఇంకా చెప్పాలంటే ఇప్పుడు శైవులు నిశ్చింతగా హాయిగా చక్కగా శివుణ్ణి ఆరాధించుకోగలుగుతున్నారు ఏ గొడవ లేకుండా వైష్ణవులు ఏ గొడవ లేకుండా చక్కగా విష్ణువుని ఆరాధించుకోగలుగుతున్నారు.
(1:31:07) శాక్తేయులు ఏ గొడవ లేకుండా చక్కగా అమ్మవారిని ఆరాధించుకోగలుగుతున్నారు అని అంటే దానికి కారణం శంకరాచార్యుల వారు ఎందుకంటే ఇప్పుడు వీడు ఇప్పుడు మనం మన దేవతను ఆరాధిస్తుంటే వేరేవాడు వచ్చి మన మీద నువ్వు చేసేది తక్కువ నేను చేసేది నువ్వు చేయాలి అని వాడు మన మీదకు వచ్చి మనల్ని ఇబ్బంది పెట్టకుండా ఉండడానికి కారణం శంకరుడు ఎందుకంటే శంకరుడు వాడిని ఆపారు నీ ఆరాధన నువ్వు చేసుకో వీళ్ళు ఆరాధన వీడు చేసుకుంటారు ఇద్దరు చేసేది ఒకే పరమాత్మ యొక్క ఆరాధన నీ అభిరుచికి తగినట్టుగా ఒక్కొక్క రూపాన్ని నువ్వు ఆరాధిస్తున్నావ్ కాబట్టి అలా ఆరాధన చెయ్ పర్వాలేదు అంతే
(1:31:37) తప్ప ఇంకో రూపాన్ని నిందించడం అనేది తప్పు అనే విషయాన్ని శంకరులు తెలియజేశారు కాబట్టే ఇవాల్టికి మనం ఆరాధన చేస్తూ ఉన్నాం. అందులోనూ విశేషంగా ఇప్పుడు మనందరికీ కూడా ఇప్పుడు ఉదాహరణకి మనం శివరాత్రి అయింది శివుణ్ణి పూజించాం రామనవం వస్తుంది రాముణని పూజిస్తాం ఇప్పుడు కానీ రెండు సందర్భాల్లో మన భావన ఎలా ఉంది శివరాత్రి రోజు శివుడి రూపంలో ఉన్న పరమాత్మని నేను ఆరాధించాను రామనవమి రోజు రాముడి రూపంలో ఉన్న అదే పరమాత్మని నేను ఆరాధిస్తున్నాను అనే భావనే మనలో వచ్చేసింది అలాగే రక్తంగానే ఆ భావన వచ్చింది మనకి ఇది ఎక్కడి నుంచి వచ్చింది శంకరుడి నుంచి
(1:32:07) వచ్చింది శంకరుడి నుంచి వచ్చింది అంతే తప్ప శివరాత్రి రోజు నేను పెద్ద దేవుడికి పూజ చేశానండి రామనవమి రోజు అయితే చిన్న దేవుడండి అథవా రామనవమి రోజు పెద్ద దేవుడు శివరాత్రి రోజు చిన్న దేవుడు అంటే అసలు ఆ భావనే లేదు మనకి అసలు ఆ ప్రశ్నే లేదు ఆ భావనే లేదు మనకి ఆ రోజు ఆ రూపంలో ఉండే పరమాత్మని ఈరోజు ఈ రూపంలో ఉండే పరమాత్మని నేను ఆరాధిస్తున్నాను రెండు రకాలుగాను రెండు రోజుల్లోన మనం ఎంతో ఉత్సాహంగా ఎంతో సంతోషంగా చాలా పవిత్రంగా పరమాత్మని ఆరాధిస్తూఉన్నాం ఇది ఎక్కడి నుంచి వచ్చింది ఈ సంస్కారం మనక ఎక్కడి నుంచి వచ్చింది శంకరుడు చేసినటువంటి షణ్మత
(1:32:36) స్థాపన నుంచి వచ్చింది. కాబట్టి ఆ షణ్మత స్థాపన అనేటటువంటిది ఏదైతే ఉందో ఇది మన ధర్మం యొక్క రక్షణలో సంస్థాపనలో ఇది చాలా ముఖ్యమైనటువంటి విషయం ఇది గనుక లేదు అని అంటే సంపూర్ణంగా మన ధర్మమే విచ్చినం అయపోయింది అంతే కాబట్టి ఇది ఆ షణ్మత స్థాపన యొక్క గొప్పతనం [గురకలు] ఆ యొక్క షణ్మత స్థాపన నుండే పంచాయతన పూజ అనేది వచ్చింది ఆ పంచాయతన పూజ అనేది వచ్చింది.
(1:33:02) అంటే అందులోని షణ్మతాల్లో ఆరు మతాలు అంటే ఆరు దేవతలు కనిపిస్తూ ఉండగా పంచాయతనంలో ఐదే దేవతలు మనకు కనిపిస్తూఉన్నాయి. అవును అంటే షన్మతాల్లో ఆరు దేవతలు ఉన్నారు అయితే పంచాయతన పూజలో ఐదే దేవతలు ఉండేది అంటే దాంట్లోనుంచి ఒక దేవతని అంటే సుబ్రహ్మణ్య స్వామి లేడు ఈ పంచాయత అనారాధనలో సుబ్రహ్మణ్య స్వామి లేడు ఎందుకు లేడు అనింటే దాన్నేదో అక్కడ వేరే కారణం కాదు.
(1:33:27) ఎందుకు లేడు అసలు ఈ పంచాయతుల పూజా పద్ధతి ఎక్కడి నుంచి వచ్చింది అవును దీన్ని కూడా శంకరులు స్వయంగా ఆయన వారు ఆలోచన చేసి మొదలపెట్టారా అనిఅంటే కాదు శంకరుడు దీన్ని ఆచరణలోకి తీసుకొచ్చారు. కానీ పంచాయతన ఆరాధన అనేది ఎక్కడ చెప్పబడింది అంటే అది కూడా పురాణాల్లో చెప్పబడింది. ఇప్పుడు ఇందాక చెప్పినటువంటి నారద పురాణంలో పంచాయతన పూజ పద్ధతి గురించి చెప్పబడింది.
(1:33:48) నారద పురాణంలో చాలా దేవతా ఉపాసనాలు ఉపాసనలు అవన్నీ కూడా చెప్పబడ్డాయి. చాలా దేవత మంత్రాలు మూల మంత్రాలు ఉపాసనలు అవన్నీ కూడా చాలా ఉన్నాయి నారద పురాణంలో దాంట్లో ఈ పంచాయతన దేవతారాధన గురించి చెప్పబడింది. ఈ పంచాయత దేవతాల్లోనూ పంచాయతన ఆరాధనలోనూ మళ్ళీ శివ పంచాయతనం విష్ణు పంచాయతనం శక్తి పంచాయతనం అన్నీ కూడా ఉన్నాయి కదా వాటిల గురించి కూడా అక్కడ చెప్పబడింది.
(1:34:13) దేన్నైతే ప్రధానంగా మనం ఆరాధిస్తామో ఆ దేవుడిని మధ్యలో పెట్టి పూజించాలి అనేటటువంటిది మనకి నారద పురాణంలో ఉంది. ఇంకా కూడా కొన్ని పురాణాల్లో ఉంది ఉన్నాయి. కొన్ని పురాణాల్లో దాని గురించి ఉంది అంటే శంకరులకు పూర్వమే ఉంది కాబట్టి పంచాయతన ఆరాధన అనేది పురాణంలో చెప్పబడింది దాన్ని ఆచరణలోకి తీసుకొచ్చారు శంకరుడు ఆచరణలోకి తెచ్చినటువంటి వారు శంకరుడు కాబట్టి ఇప్పుడు గనుక మనం మరి పంచాయతలో సుబ్రహ్మణ్య స్వామి ఎందుకు లేడు అనే ప్రశ్న అని గనక ప్రశ్నిస్తే ఆ ప్రశ్న వేదవ్యాస మహర్షినే మనం ప్రశ్నించాల్సి వస్తుంది.
(1:34:42) ఎందుకంటే పంచాయతీ ఆరాధన చెప్పింది ఆయన కదా వారు కదా కాబట్టి ఆ ప్రశ్న ఆయన ఎందుకు అలా చెప్పారు ఐదిటిని మాత్రమే అని అంటే అక్కడికి ఋషి యొక్క వచనం అంటే ప్రధానంగా ఈ దేవతలని పెట్టుకొని చెప్పారు అంతే అంతే కాబట్టి అందులో పంచాయతనాలు పంచాయతన ఆరాధన అనేది వచ్చింది కాబట్టి శంకరుడు పురాణంలో చెప్ప మనకి నారద పురాణంలో వీటన్నిటిలో పంచాయతం గురించి ఉంది దాన్నే శంకరుడు ఆచరణలోకి విశేషంగా తీసుకొచ్చారు చాలా బాగుంది స్వామీజీ అసలు శంకరులు పంచాయతనాన్ని మొదలు పెట్టించలేదు తర్వాత చాలా కాలానికి విద్యార్స్ స్వామి వారు మొదలు పెట్టారు అని చెప్పిన వాదం నుండి శంకరుల కంటే ముందే ఉన్నది
(1:35:16) ఆ నారదాది పురాణాల్లో ఉండడం వల్ల వ్యాస మహర్షే స్వయంగా చెప్పారు. అవును దాదాపుగా ఇతర ఆచార్యులు కూడా వ్యాస మహర్షిని గురువుగా భావిస్తూ ఉన్నటువంటి వారు ఉన్నారు. అవును అలాంటి వ్యాస మహర్షి పంచాయతపు చెప్పారు అని చాలా అద్భుతమైనటువంటి విషయాన్ని తమరు సెలవిచ్చారు స్వామీజీ. ఇక్కడ ఒకవేళ శంకర భగవత్పాదాచార్యులు అవతరించి ఉండకపోతే ఈ యొక్క సనాతన ధర్మం భరత ఖండం పరిస్థితి ఎలా ఉండేది శంకరులు గనుక అవతరించి ఉండకపోతే ఇక్కడ మనకి ఎక్కడ కూడా వైదిక ధర్మం అనేది ఉండేది కాదు ఇప్పుడు ఇందాక చెప్పినట్టుగా అసలు ఈ ఐకమత్యం అనేది ఉండేది కాదు ఎప్పుడైతే ఐకమత్యం అనేది లోపిస్తుందో
(1:36:00) అప్పుడు సంఘర్షణలు ఎక్కువ అవుతాయి ఈ సంఘర్షాలు ఎప్పుడైతే ఎక్కువ అవుతాయో ఇప్పుడు ఎవరెవరైతే ఈ పరస్పరం యుద్ధం చేసుకుంటారో వాళ్ళలో ఎవరు తక్కువ కాదు ఇటు శైవులు తక్కువ కాదు వైష్ణవులు తక్కువ కాదు వాళ్ళద్దరు గనుక గొడవ పడితే ఏమవుతుంది అనిఅంటే ఇద్దరికీ నష్టం ఇద్దరూ నష్టపోతారు ఇద్దరూ నష్టపోతే చివరికి ఆ నష్టం ఎక్కడికి వస్తుంది ధర్మానికే వస్తుంది.
(1:36:24) శైవులు, వైష్ణవులు, శాతేయులు వీళ్ళందరూ కూడా వాళ్ళ వాళ్ళ పరిధిలో వాళ్ళంతా బలం బలిష్టంగానే ఉన్నారు కదా. ఇటా బలిష్టంగా ఉన్నటువంటి వాళ్ళు ఇద్దరు గనుక యుద్ధం చేస్తే యుద్ధం చేసుకుంటే చివరికి ఏమవుతుంది అనిఅంటే ఇద్దరికీ కూడా అది నష్టమే ఇద్దరికీ నష్టం పోన్లే వాళ్ళిద్దరికేగా నష్టం మనకెందుకు అనింటే వీళ్ళందరూ కూడా ధర్మం యొక్క అంగాలు మన యొక్క అంటే ఇప్పుడు మీకు ఒక ఉదాహరణ చెప్పాలంటే ఇప్పుడు ఒక దేవతా మూర్తి ఉంది ఆ దేవతా మూర్తి యొక్క కంఠంలో ఒక మంచి హారం ఉంది పూలమాల ఉంది దానిలో రకరకాల పూలు ఉన్నాయి చాలా చక్కటి ఒక్కొక్క పువ్వులోన ఒక్కొక్క
(1:37:02) పరిమళం ఉంది ఒక్కొక్క రూపం ఉంది చాలా సౌందర్యంగా ఉంది వాటన్నిటిని కలపడం వల్ల ఆ మాలలో వచ్చిన సౌందర్యం ఇంకా రెట్టింప అయింది. అటువంటి ఒక మాలని మనం భగవంతుడి మెడలో వేశం. ఇప్పుడు బాగా గాలి వచ్చింది. ఎంత గాలి వచ్చినా కూడా ఆ మాల ఊరికే అక్కడే కదులుతూ ఉంటుంది తప్ప అందులో ఉండే పూలన్నీ కూడా విడిపోవు. ఎందుకు అనింటే ఆ పూలన్నిటిని కూడా ఒక దారంతో కట్టారు కాబట్టి ఎంత గాలి వచ్చినా కూడా ఆ హారం కాస్త అటు ఇటు కదులుతుందేమో గానీ ఆ పూలన్నీ చల్లాచదురైపోవు ఎందుకు అవ్వట్లేదు అనింటే దానికి కారణం లోపల ఉండేటటువంటి ఆ సూత్రం అదే గనుక ఆ సూత్రాన్ని గనుక తీసేస్తే
(1:37:44) ఏమవుతుంది మళ్ళీ పూలన్నీ కూడా చల్లాచ చెదురైపోతాయి ఆ మాల సంపూర్ణ అసలు ఆ మాల అనేది ఏర్పడిందే ఆ దారం వల్ల ఒక దారం లేకుండా ఊరికే పూల అలా పెడితే దాన్ని ఎవరో మాల అన్నారు అలా అవా పూలను తీసుకెళ్లి భగవత్తుతో మెల్ల వేయడం కూడా కుదరదు. వాటన్నిటిని కూడా ఒక మాలగా ఏర్పరిచినప్పుడు మాత్రమే దాన్ని మనం ఆ విగ్రహం కంఠంలో వేయడానికి సాధ్యమవుతుంది.
(1:38:06) కానీ అలా మాలగా తయారు చేయాలంటే ఈ సూత్రం అనేది కావాలి అదే ఇక్కడ అద్వైత సిద్ధాంతం శంకరులు ఏం చేశారు ఈ మతాలు ఈ షణ్మతాలు ఇవన్నీ కూడా ఏవైతే ఉన్నాయో ఈ ఒక్కొక్క మతానికి ఒక్కొక్క గొప్పతనం ఉంది. ఎలాగైతే ఒక్కొక్క పుష్పంలో ఒక్కొక్క పరిమళం ఒక్కొక్క రూపం ఉందో అదేవిధంగా ఈ షణ్మతాలు అన్నిటిలోనూ ఒక్కొక్క మతానికి ఒక్కొక్క గొప్పతనం ఉంది ఒక్కొక్క దేవతారాధనకి ఒక్కొక్క గొప్పతనం ఉంది.
(1:38:32) అయితే ఇవన్నీ కూడా అలా పరస్పరం భిన్నంగా ఉంటే ఏమవుతుంది అంటే విడివిడిగా ఉండిపోతే గనుక ఏమవుతుంది అనిఅంటే అన్ని చెల్లా చెదురిపోతాయి ఎవరికీ ఉపయోగపడకుండా ఎవరికీ చివరికి అసలు ఎవరికీ ఉపయోగపడకుండా పోతాయి ఒక గాలి వచ్చింది అనిఅంటే గనుక అన్నీ నాశనం అయిపోతాయి వాటన్నిటిని కూడా ఒక సూత్రంతో సరిగ్గా బంధించినప్పుడు మాత్రమే అవి అన్ని కూడా దృఢంగా ఉంటాయి ఆ సూత్రమే ఇక్కడ అద్వైతము అని కాబట్టి శంకరుడు ఏం చేశారంటే ఈ అద్వైతం అనేటటువంటి సూత్రంతో ఈ షణ్మతాలు అన్నిటిని కూడా బంధించారు వాటన్నిటిని కూడా కట్టారు అంటే సమన్వయం చేశారు అని అర్థం సమన్వయం చేశారు కాబట్టి ఇవన్నీ
(1:39:08) ఉండడం వల్ల ఈ ధర్మం కూడా ఇంత దృఢంగా నిలబడింది అయితే వీటన్నిటిని కూడా శంకరుడు చేసింది అద్వైత తత్వాన్ని పెట్టుకొని అందుకే శంకరుడు కూడా చాలా చోట్ల ఈ అద్వైత అందుకే శంకరుడు ఒక చోట మన ప్రశ్నోత్తర రత్న మాలిక అనే గ్రంథంలో ఒక మాట చెప్తారు రకరకాల ప్రశ్నలు దానికి శంకరుడే సమాధానాలు ఇచ్చాడు అక్కడ ఒక ప్రశ్న ఉంది కోర్చ కహ అర్చ్యః అని ఒక ప్రశ్న అంటే ఎవరు అర్చించట అర్చించుటకు యోగ్యుడు అర్చింపబడుటకు ఎవరు యోగ్యుడు అని ఆ ప్రశ్న యొక్క అర్థం దానికి సమాధానంగా ఏం చెప్పారు అనిఅంటే భగవాన్ అని అన్నారు ఎవరైతే భగవంతుడో ఆ భగవంతుని అర్చించాలి అని
(1:39:47) శంకరుడు చెప్పారు వెంటనే దాని మీద వచ్చే ప్రశ్న కో భగవాన్ భగవంతుడు అంటే ఎవరు శంకర నారాయణాత్మ ఏకః అని శంకరుడు చెప్పాడు ఎవరైతే శివుడు విష్ణువు ఇద్దరు స్వరూపంలో ఉన్నటువంటి ఒకే పరమాత్మ ఎవరైతే ఉన్నాడో ఆ పరమాత్మే మనకి అర్చించుటకు యోగ్యుడు అని శంకరుడు అక్కడ చెప్పారు. కాబట్టి ఈ విధంగా ఇది ఆ అద్వైత తత్వంలో శంకరుడు చెప్పినటువంటి అద్వైత తత్వాన్ని మనం తీసుకున్నప్పుడు మాత్రమే ఇది సాధ్యంవుతుంది.
(1:40:15) కాబట్టి ఆ అద్వైత తత్వాన్ని పెట్టుకొని శంకరుడు ఈ మతాలన్నిటిని కూడా ఈ షణ్మతాల అన్నిటిని కూడా ఒక దీంట్లోకి తీసుకొచ్చారు. అన్నిటిని ఒకదాన్ని ఒకటి పరస్పరం సంబంధం పెట్టి అన్నిటికీ కూడా చక్కగా దృడంగా ఉంచారు. ఇది గనుక లేదు అనింటే ఇది గనక శంకరులు చేసి ఉండకపోతే అప్పుడు ఈ మతాలన్నీ కూడా విచ్చిన్నం అయిపోయేవి ఒకళ్ళు ఒకళనివీళ్ళ వాళ్ళని నాశనం చేస్తే వాళ్ళు వీళ్ళని నాశనం చేసేవాళ్ళు ఎవరు తక్కువ కాదు అలా అయిపోయి చివరికి అన్ని విచ్చిన్నం అయపోయాయి దాని ద్వారా ఈ ధర్మమే విచ్చిన్నం అయపోయింది సంపూర్ణంగా పూలమాలే నాశనం అయిపోతుంది.
(1:40:46) కాబట్టి ఇది శంకరుడు చేసినటువంటి పని అదేవిధంగా ఇదంతా కూడా చేశారు అదేవిధంగా అసలైనటువంటి తత్వాన్ని శంకరులు ఉపదేశించారు ఉపనిషత్తులో ఉండే అద్వైత తత్వాన్ని శంకరులు ఉపదేశించారు ఎన్నో క్షేత్రాలను ఉద్ధరించారు ఎన్నో క్షేత్రాలకు వెళ్లారు అక్కడ ఎన్నో పనులను శంకరులు చేశారు ఒక్కొక్క క్షేత్రంలోనూ ఇప్పుడు ఉదాహరణకి మనకి బదరీ క్షేత్రంలో బదరీ క్షేత్రంలో ఇవాల్టి రోజున మనం చూస్తున్నటువంటి ఆ బద్రీనారాయణ స్వామి విగ్రహాన్ని మళ్ళీ అక్కడ స్థాపించిందే శంక శంకరులు గనుక అక్కడ ఆ పని చేసి ఉండకపోతే అసలు అక్కడ ఆ విగ్రహమే వాళ్ళు ఉండేది కాదు ఎందుకంటే అక్కడ ఉన్నటువంటి స్థల పురాణం
(1:41:23) కూడా ఎలా ఉంది అనింటే శంకరులు అక్కడికి వెళ్ళినప్పుడు అక్కడ ఆ విగ్రహం లేదు దేవస్థానంలో ఏమైంది అని అక్కడక్కడ అడిగినప్పుడు అడిగి తెలుసుకున్నప్పుడు అక్కడ వాళ్ళు చాలా దుఃఖంగా చెప్పారు ఏమిటంటే ఈ దేవస్థానం మీద కొంతమంది ఆక్రమణ చేసి ఈ విగ్రహాన్ని తీసిపోయి పక్కన ఉండే నారద తీర్థంలో పడేశరు. దాని నుంచి తీయడం అనేది అది సాధారణ మనుషులకి సాధ్యం కాదు కాబట్టి ఈ విగ్రహం దేవస్థానం అలాగే ఖాళీగా ఉండిపోయింది అని వాళ్ళంతా చాలా బాధగా చెప్పారు.
(1:41:47) అప్పుడు వెంటనే శంకరులు ఏం చేశారు అంటే దాంట్లోకి దిగి అక్కడ ఉన్నటువంటి తీర్థం నుంచి ఆ విగ్రహాన్ని మళ్ళీ తీసుకొచ్చి ఎత్తి తీసుకొచ్చి మళ్ళీ అక్కడ స్థాపన చేశారు. ఇది అక్కడ బద్రీ క్షేత్రంలో ఉండేటటువంటి ఇతిహాసం ఇది కేవలం ఏదో కల్పిత కథ కూడా కాదు కల్పిత కథ మాత్రం కాదు స్థల పురాణం మాత్రమే కాదు ఇది పురాణంలో కూడా దీని గురించి ఉంది.
(1:42:07) మనకి స్కాంద పురాణంలో బద్రీ మహాత్మం అని ఒక భాగం ఉంది అందులో ఈ బద్రీ క్షేత్రం యొక్క గొప్ప వర్ణన అక్కడ ఉంది. దాంట్లో శివుడు అంటే దానింతా కూడా శివుడు చెప్తాడు పరమశివుడు దాన్ని ఉపదేశం చేస్తాడు. అలా చెప్తున్నటువంటి సందర్భంలో పరమశివుడు చెప్పినటువంటి ఒక మాట ఏమిటంటే తతోహం యతిరూపేణ తీర్థాత నారద సమ్యక ఉదృత్య స్థాపశ్యామి హరిం లోకహితేచఛయ అని స్వయంగా శివుడు చెప్పేటటువంటి విషయం శివుడు కుమారస్వామికి చెప్పేటటువంటి విషయం నేను యతి రూపంలో అవతరించి అంటే శంకరుల రూపంలో అవతరించి ఈ తీర్థం నుంచి నారద తీర్థం నుంచి మళ్లీ ఆ మూర్తిని తీసుకొచ్చి ఆ యథా స్థానంలో నేను ప్రతిష్ట చేస్తాను ను
(1:42:47) అని స్వయంగా శివుడు ఈ మాటని ఇది ముందు జరగబోయేటటువంటిది అని స్వయంగా శివుడు సుబ్రహ్మణ్య స్వామికి ఈ మాటని చెప్తాడు. కాబట్టి దీన్ని మనం అక్కడ చూడొచ్చు. ఈ రకంగా ఇంకా ఎన్నో క్షేత్రాల్లో ఎంతో ఎన్నో కార్యాలు శంకరులు చేశారు ఈ క్షేత్రాలన్నిటిని కూడా చైతన్య పరిచారు ఇంకా ఇంకా అక్కడ ఉన్నటువంటి భగవత్ సాన్నిధ్యాన్ని ఇంకా విశేషంగా చైతన్య పరిచి అక్కడ రకరకాల ఆ పద్ధతుల అన్నిటిని కూడా శాస్త్రీయమైనటువంటి పద్ధతుల అన్నిటిని కూడా తీసుకొచ్చారు ఆ పద్ధతులు ఇవాటి కూడా చాలా క్షేత్రాల్లో అలాగే కొనసాగుతున్నాయి.
(1:43:17) జగన్నాథ క్షేత్రం పూరి క్షేత్రంలో కూడా దానికి సంబంధించినటువంటి స్థల పురాణం ఉంది. అక్కడ కూడా శంకరులు వచ్చినప్పుడు ఆ విగ్రహాలని అక్కడ అప్పటి కాలంలో శంకరుడు స్థాపన చేయించారు ఆ పద్ధతిని అప్పుడు శంకరుడు తీసుకొచ్చారు అనేటటువంటి ఇతిహాసం అక్కడ కూడా ఉంది. ఇలా ఎన్నో చోట్ల రకరకాల కార్యాలని శంకరుడు చేశారు ఒకవేళ శంకరుడు గనుక అవతరించి ఉండకపోతే ఏకల్య ఉండేది కాదు ఈ ధర్మం అనేది ఉండేది కాదు లోకంలో ఎక్కడా కూడా అంటే ఇంకా [గురకలు] ఎక్కువ చెప్పడం కాదు గాని మనుషులకి పశువులకి తేడా ఉండేది కాదు అటువంటి పరిస్థితి ఉండేది దేశంలో మనుషులకు జ్ఞానాన్ని పంచింది శంకరుడు
(1:43:50) అనేది తమలు చెబుతూ ఇందాక అన్నారు స్వామీజీ అనేక క్షేత్రాలని ఆయన సందర్శించి అనేక కార్యాలు చేశారు. అందులో భాగంగా తిరుమల క్షేత్రాన్ని సందర్శించి వారు అనేక సత్కార్యాలు చేసినందుకు గాను వారిని గుర్తిస్తూ తిరుమల వెంకటేశ్వర స్వామి మందిరంలో కూడా శంకర భగవత్పాదుల వారి విగ్రహం ఒకటి ఉన్నది అని తమరు తాజాగా సెలవిచ్చారు స్వామిజీ దాని గురించి ఒకసారి అక్కడ శంకరుని యొక్క మూర్తి అక్కడ దేవస్థానంలో ఆ స్తంభంలో ఉంది అనేటటువంటి విషయాన్ని మేము తిరుపతిలో యాత్ర వెళ్ళినప్పుడు అక్కడ దేవస్థానం వారు నాకు చూపించారు.
(1:44:32) తిరుపతి తిరుమల క్షేత్రానికి నాకు జన్మతః అనుబంధం జన్మతఃనే ఆ క్షేత్రానికి మాకు అనుబంధం ఉన్నది. కాబట్టి ఆ క్షేత్రంతో ఉన్నటువంటి ఆ అనుబంధం ఈ శరీరం ఏదైతే ఉందో దీన్ని ఆ పరమాత్మ మాతా పితరుల ద్వారా నాకు తిరుపరక్ష తిరుపతి క్షేత్రంలోనే ఇచ్చాడు. ఆ భగవంతుడు అక్కడే ఇచ్చాడు. కాబట్టి అక్కడి నుంచే నాకు ఆ సంబంధం ఉన్నది. అదేవిధంగా నేను ఇక్కడికి వచ్చి మాకు సన్యాసం అయి మా గురువుగారు ఇచ్చినటువంటి యోగపట్టం వరకు అది ఇచ్చేంతవరకు అంతకుముందు మాకు పేరు ఊరు రెండిట్లోన వెంకటేశ్వర స్వామి అంటే పేరు అంటే మనం పుట్టినటువంటి చోటు ఏదైతే ఉంటుందో సొంత ఊర్లో అవన్నీ వేరే
(1:45:12) ఉండొచ్చు అవి ఏదైనా ఉండొచ్చు కానీ మనం పుట్టినటువంటి చోటు ద్వారా మనకు ఒక గుర్తింపు అనేది వస్తుంది దాన్ని మనం ఒక గుర్తింపుగా పెట్టుకుంటాం కాబట్టి అటువంటి పేరైనా ఊరైనా రెండుతోన వెంకటేశ్వర స్వామి ఉన్నాడు రెండిటిలోనూ వ ఆ వెంకటేశ్వర స్వామి యొక్క సంబంధం అనేది ఉండనే ఉంది ఉంది అదే విధంగా ఎన్నో సార్లు నేను అక్కడ తిరుమల క్షేత్రానికి వెళ్ళింది ఉంది బాల్యం నుంచి ఎన్నో సార్లు తిరుపతిలో వెంకటేశ్వర స్వామి దర్శనం చేసింది ఉంది ఎన్నో సార్లు వెళ్ళింది ఉంది.
(1:45:36) అయితే చివరిసారిగా నేను వెళ్లి దాదాపు 10 ఏళ్ళు అయిపోయింది. కిందటి సంవత్సరం మళ్ళీ సన్యాసం అయిన తర్వాత యాత్రలో నేను మళ్ళీ వెళ్ళాను అక్కడికి అప్పుడు అక్కడికి వెళ్ళినప్పుడు దేవస్థానంలో నేను దర్శనం చేయడానికి వెళ్ళినప్పుడు అక్కడ లోపల వెళ్తూ ఉన్నప్పుడు అక్కడ నాకు దేవస్థానం వారు చూపించారు. అంతకుముందు నేను ఆ యాత్ర అదే యాత్రలో అంతకుముందు కంచికి వెళ్ళాను.
(1:46:00) కంచిలో అక్కడ అమ్మవారి కామాక్షి అమ్మవారి దర్శనం అలాగే ఏకాంబరేశ్వర స్వామి దర్శనం కూడా చేశం అక్కడ ఆలయాలకి వెళ్లి దర్శనం చేయడం జరిగింది. అక్కడే వరదరాజ స్వామి దేవస్థానం కూడా వెళ్ళాం. వరదరాజస్వామి దేవస్థానంలోన ఒక స్తంభంలో శంకరాచార్యుల వారి మూర్తి ఉంది దాన్ని అక్కడ వాళ్ళు మాకు చూపించారు అక్కడ ఉండే అర్చకుడు వాళ్ళే మాకు దాన్నంతా కూడా చూపించారు ఇదే శంకరాచార్యుల వారి విగ్రహం అని వాళ్ళు చూపించారు.
(1:46:20) అక్కడ దాన్ని చూడడం జరిగింది అలాగే తిరుమల క్షేత్రంలో అక్కడికి వచ్చినప్పుడు అక్కడ దాన్ని చూపించారు. ఇలా ఇక్కడ ఈ విగ్రహం అనేది ఇది శంకరుల విగ్రహం అని చెప్పి వాళ్ళు స్పష్టంగా అక్కడ వాళ్ళు చూపించారు. కాబట్టి కాబట్టి అక్కడికి ఏమైందంటే ఇప్పుడు సామాన్యంగా చిన్నప్పటి నుంచి ఎన్నో సార్లు వెళ్ళినా కూడా వాస్తవంగా అసలు మేము కూడా చూసింది మొన్న కిందటిసారి వెళ్ళినప్పుడే చూసింది.
(1:46:41) దాన్నే నేను దాన్నే నేను చెప్పడం జరిగింది. ఎందుకంటే అక్కడ శంకరాచార్యుల వారి యొక్క ఆ వారు వచ్చినటువంటి ఇతిహాసం అక్కడికి వచ్చి యంత్ర స్థాపన చేశారు అనేటటువంటి ఇతిహాసం వెనకటి నుంచి కూడా ప్రామాణికంగా చెప్పుకుంటూ వచ్చారు అలా ఎన్నో విషయాలు ఉన్నాయి. అంటే కొంతమంది ఏమడుతారంటే ఇది శంకర దిగ్విజయంలో ఉందా దీని గురించి దాంట్లో లేదు కదా అది ఇది అని అడిగేటటువంటి వాళ్ళు కొంతమంది ఉన్నారు.
(1:47:00) అయితే శంకరి దిగ్విజయంలో కొన్ని విషయాలని విశేషంగా ఆ చరిత్రని చెప్పుకుంటూ పోవడానికి కావలసినటువంటి విషయాలని సంగ్రహించి చెప్పారు. ఇంకా ఎన్నో విషయాలు ప్రామాణికంగా వెనకటి నుంచి వచ్చినటువంటి విషయాలు ఎన్నో ఉన్నాయి దాంట్లో కూడా ఇదొక విషయం. సరే అదేమనా అక్కడ ఉన్నటువంటి ఆ విగ్రహాన్ని అప్పుడు నేను అక్కడికి వెళ్ళినప్పుడు నాతో పాటు దేవస్థానం అధికారులు ఉన్నారు అర్చకులు ఉన్నారు వాళ్ళందరూ కూడా ఉన్నారు అప్పుడు నాతో పాటు అప్పుడు వాళ్ళు నాకు చూపించాడు ఇక్కడ ఉన్నటువంటి ఇదే ఇది శంకరుల విగ్రహం అని వాళ్ళు అప్పుడు నాకు చూపించారు కాబట్టి అది అక్కడ ఆ విధాన్ని నేను తర్వాత
(1:47:32) చెప్పినటువంటిది కాబట్టి అక్కడ శంకరుడు ఉన్నటువంటి విగ్రహం శంకరుల యొక్క విగ్రహం అనేది ఉండడం చాలా సముచితమైనటువంటిది అంతే అలాగే అక్కడే కాదు ఆ ఇప్పుడు దేవస్థానంలో ఉండే స్తంభంలో ఉండేదయితే అది చాలా ప్రాచీన కాలం నుంచి వచ్చింది ఎందుకంటే ఆలయం చాలా ప్రాచీన కాలం నుంచి ఉన్నది కాబట్టి అక్కడి నుంచి ఉన్నటువంటిది అది కాకుండా పక్కన ఆ పుష్కరిణి ఉంది కదా అవును స్వామి ఆలయం పక్కనే పుష్కరిణి ఉంది ఆ పుష్కరిణికి వెనక భాగంలో అంటే మనం ఆ తూర్పు మాడవిధిలో నుంచుని ఇట్లా పశ్చిమం వైపు దేవస్థానం వైపు తిరిగి నుంచుంటే ముందు పుష్కరిణి ఉంటుంది ఆ పుష్కరిణి వెనక
(1:48:06) భాగంలో కొంచెం ఎత్తులో అక్కడ ఒక చిన్న మందిరం లాంటిది ఉంది దాంట్లోనూ శంకరులు నలుగురు శిష్యులతో సహా అక్కడైతే ఇంకో విగ్రహం కూడా ఉంది అక్కడైతే శంకరులు సశిష్యులుగా ఉన్నారు. లోపల దాంట్లో ఉన్నది శంకరులు మాత్రమే అక్కడ ఉన్నటువంటి దాన్ని శంకరులే అక్కడ శంకరులు శశిష్యులుగా శంకరులు అక్కడ ఉన్నారు కాబట్టి అది కూడా ఉంది కాబట్టి తిరుమల క్షేత్రానికి శంకరాచార్యుల వారికి మొదటినుంచి విశేషమైనటువంటి సంబంధం అనేది ఉన్నది అయితే దానివల్ల శంకరులు తిరుమల క్షేత్రానికి వెళ్ళినటువంటి విషయం గురించి మనకి శంకర దిగ్విజయంలో ఉంది ఏమిటి అంటే నిజపాద సరోజ సేవనాయై వినయేన స్వయం
(1:48:40) ఆగతా నథాంధ్రాన్ అనుగృహ్య సవేంకటాచలేశం ప్రణిపత్య ఆప విదర్భ రాజధాని అని అక్కడ ఉంది అంటే శంకరుడు సంచారంలో ఆంధ్రదేశంలోకి వచ్చినప్పుడు శంకర భగవత్పాదాచార్యుల వారు మన ఆంధ్రదేశంలోకి వచ్చారని తెలిసిన వెంటనే అక్కడ ఉన్నటువంటి ఆస్తికులు భక్తులందరూ కూడా వాళ్ళంతట వాళ్ళే వెళ్లి శంకరుని విశేషంగా సేవించి సేవించారు వారందరినీ కూడా శంకరులు అనుగ్రహించి ఆశీర్వదించి వెంకటాచల క్షేత్రం అంటే తిరుపతి క్షేత్రానికి వెళ్లి అక్కడ వెంకటేశ్వర స్వామి దర్శించి అక్కడి నుంచి తర్వాత విదర్భ విదర్భ దేశం వైపు వెళ్ళారు అని మనక అక్కడ శంకర దిగ్విజయంలో ఈ శ్లోకం అనేది ఉన్నది.
(1:49:21) కాబట్టి అక్కడ [గురకలు] ఆ ఇతిహాసం అనేది ఉంది శంకరులు తిరుమల క్షేత్రానికి వెళ్ళారని స్పష్టంగా మనకి శంక దిగ్విజయం చెబుతుంది. ఆ తర్వాత అక్కడికి వెళ్ళినప్పుడు ఆయన ఎంత స్థాపన చేశారు అనేటటువంటిది ఐతిహాసికంగా వెనకటి నుంచే ఆ వచ్చినటువంటి ఇతిహాసంలో దాన్ని చెబుతూ ఉన్నారు. కాబట్టి అక్కడ ఉన్నటువంటి ఆ మూర్తిని కూడా అక్కడ దేవస్థానంలో వారు చెప్పడం జరిగింది కాబట్టి దాన్నే మేము చెప్పింది.
(1:49:46) చాలా సంతోషం స్వామి ఇప్పుడు తమరు చెప్పినటువంటి శంకర భగవత్పాదాచార్యుల వారి మహిమ శృంగేరి శారదా పీఠంలో గురు పరంపర చూసినప్పుడు శంకరులు సురేశ్వరాచార్యులు వారిద్దరి తర్వాత అంతటి ప్రభావం చూపినటువంటి ఒక మహిమాన్వితులు అనిఅంటే కనుక విద్యారణ్య స్వామివారు విద్యారణ్య స్వామి వారు నాకు తెలిసినంతవరకు నేను చదివినటువంటి చరిత్రలో ఒక ఇద్దరు రాజులు ఎవరైతే ఉన్నారో క్షత్రియులు ఈ క్షత్రియులు సనాతన ధర్మాన్ని వదిలిపెట్టి అన్యమతానికి వెళ్ళిపోయినప్పుడు వాళ్ళను మళ్ళీ వెనక్కి తీసుకొని వచ్చి నేను మీకు రాజ్యాన్ని ఇస్తాను అని చెప్పి వాళ్ళను ఒప్పించి
(1:50:33) చక్కగా మళ్ళీ అద్భుతంగా విజయనగర సామ్రాజ్య స్థాపన చేసి దక్షిణ భారతదేశంతో మొదలుపెట్టి దేశమంతా కూడా సనాతన ధర్మాన్ని కి పునర్వైభవం కల్పించడానికి ఆయన పడ్డ శ్రమ చూస్తూ ఉంటే నిజంగా మరొక శంకరులు ఈయన అని చెప్పేసి చెప్పుకోవడానికి చాలా చాలా ఆనందంగా ఉంటుంటుంది విద్యారణ్య స్వామి వారి గురించి తమ నోటి నుండి ఒక నాలుగు మాటలు విద్యారణ్య స్వామి వారు ఇక్కడ మన ఈ శృంగేరి పీఠంలో 12వ అధిపతులుగా ఉండేవారు ఇప్పుడు మనకి [గురకలు] శృంగేరి అనంగానే మనకి గుర్తొచ్చేది ఈ శిలా శిలామయమైనటువంటి విద్యాశంకర దేవాలయం పుణ్యలేనగానే మనక అది గుర్తొస్తుంది. ఈ దేవాలయం మనకి
(1:51:16) గుర్తొస్తుంది. ఆ దేవాలయం అనేది విద్యాశంకరేశ్వరాలయం అని దానికి పేరు విద్యాశంకర దేవాలయం ఈ దేవాలయం నిర్మాణం కంటే ముందు ఈ పీఠం యొక్క 10 వ అధిపతులు జగద్గురు శ్రీ విద్యా తీర్థ మహాస్వామి వారు వారి యొక్క యోగపటం విద్యా తీర్థులు అని వారు ఈ పీఠంలో పదవ అధిపతులుగా ఉండేవారు వారికి ఇద్దరు శిష్యులు భారతీ తీర్థ స్వామి వారు విద్యారణ్య స్వామి వారు అని పేరు ఇప్పుడు మా గురువు గారి పేరు భారతీ తీర్థ స్వామి వారు అదే పేరు వారికి ఆ పేరే మళ్ళీ మా గురువు గారికి తర్వాత కాలంలో మళ్ళీ వచ్చింది.
(1:51:58) కాబట్టి భారతీ తీర్థ అనేటటువంటి పేరుతో ఇద్దరు మనకి శృంగేరి పీఠ పరంపరలో ఉన్నారు ఒకటి మా గురువు గారు 36వ పీఠాధిపతులు ఇంకోటి అప్పుడు మొదటివారు 11వ పీఠాధిపతి అలాగే ఇంకొక శిష్యులు విద్యారణ్య స్వామివారు విద్యాతీర్థుల వారికి ఈ ఇద్దరు కూడా సమకాలికులే అయినప్పటికీ భారతీతీర్థ స్వామి వారికి మొదట సన్యాసం అయింది.
(1:52:22) కాబట్టి ఆ సన్యాసం విషయంలో వారు జ్యేష్టులు కాబట్టి విద్యా తీర్థ స్వామి వారి తర్వాత భారతీ తీర్థ స్వామి వారు అధిపతులు అయ్యారు వారి తర్వాత విద్యారణ్యకి అధిపతి అయ్యారు. కాబట్టి అక్కడ ఏమంటే మనకి పరంపర లెక్కలో 10వ పీఠాధిపతులుగా విద్యా తీర్థ స్వామివారు 11 గా 11వ వారిగా భారతీ తీర్థ స్వామివారు 12వ వారిగా విద్యారణ్య స్వామివారు మనకి పరంపరలో ఉంటారు. ఇక్కడ విద్యారణ్య స్వామి వారు మొట్టమొదట ఇక్కడికి విద్యాతీర్థ స్వామి వారు భారతీ తీర్థ స్వామి వారు ఇద్దరు కూడా శుంగేరికి వచ్చారు అక్కడ ఇంకో విషయం కూడా ఉంది వారి ఇరువురు కూడా సహోదరులు అని కూడా ఒక పక్షం ఉంది ఇతిహాసంలో మనకు ఒక కొన్ని
(1:53:01) విషయాల ద్వారా అది కూడా మనకు తెలుస్తుంది కొన్ని ప్రమాణాల ద్వారా అందులో విద్యారణ్య స్వామి వారు జ్యేష్టులు భారతీత స్వామి వారు చిన్నవారు అన్నదమ్ములు ఇద్దరిలో పూర్వాశ్రమంలో అయితే అయినప్పటికీ సన్యాసంలో వీరు జ్యేష్ఠులు కాబట్టి భారతీయత స్వామి వారు జేష్టులు కాబట్టి వీరు మొట్టమొదట అధిపతి అయ్యారు అని ఉన్నటువంటి ఇతిహాసం మనం ఇతిహాసాలు చెప్తున్నాయి.
(1:53:21) విద్యారణ్య స్వామి వారు భారతీతీర్థ స్వామి వారు ఇద్దరు కూడా పూర్వాశ్రమంలో ఇక్కడికి వచ్చి విద్యాతీర్థ స్వామి వారి నుంచి విద్యారణ్య స్వామి వారు భారతీ స్వామి వారు ఇద్దరు కూడా పూర్వాశ్రమంలో ఇక్కడికి వచ్చి విద్యాతీర్థ స్వామి వారి నుంచి సన్యాసం స్వీకరించారు. ఆ తర్వాత విద్యాతీర్థ స్వామి వారు ఏం చేశారు అని అంటే వారు మహాయోగులు 104 సంవత్సరాలు వారు పీఠాధిపతులుగా ఉన్నారు.
(1:53:48) వారి పీఠాధిపత్య కాలమే 104 సంవత్సరాల కాలం అప్పుడు కూడా 104 సంవత్సరాల పీఠాధిపత్యం అయ్యాక కూడా వారు ఏం చేశారు అంటే భారతీయత స్వామి వారు మరియు విద్యారణ్య స్వామి వారు ఇద్దరికీ కూడా ఒకసారి పిలిచి చెప్పారు ఇంకా ఈ పీట ఈ బాధ్యతలు అన్నిటిని కూడా సంపూర్ణంగా మీకు అప్పగించి మేము [గొంతు సవరించుకోవడం] ఇక సంపూర్ణంగా యోగ సాధనలో అంటే యోగ సాధన అయిపోయింది చాలా మటుకు అయింది ఇంకా విశేషంగా దాంట్లో ఆ లంబికా యోగం అనేటటువంటిది ఒక పెద్ద పెద్ద సాధన ఉంది ఒక స్థితి ఆ స్థితిలో సదాకాలం ఉండడానికి సంకల్పించాము అని చెప్పి చెప్తారు. వారిద్దరిని ఆదేశిస్తారు.
(1:54:25) ఆదేశించి ఇప్పుడు మనం చూస్తున్నటువంటి విద్యాశంకర దేవాలయం ఎక్కడైతే ఉందో అక్కడ ఒక భూమి లోపల ఒక భూగృహాన్ని నిర్మించి ఆ భూగృహం లోపల వారు ఆ యోగ యోగానుష్టానంలో ఉండడానికి కావలసినటువంటి ఏర్పాట్లు చేయించారు. వారు ఆ భూగృహ ప్రవేశం చేసి దాన్ని మూయపించేశారు. ఆ తర్వాత ఏమైంది మూయిపించేసేసి మూయించేసేసి చెప్తారు దీన్ని 12 సంవత్సరాల వరకు ఎవ్వరు కూడా తెరవకూడదు అని చెప్పారు.
(1:54:51) 12 సంవత్సరాల పాటు ఎవ్వరు దీన్ని తెరవరాదు అని ఆదేశం చేశారు చెప్పేసి దాంట్లో ప్రవేశించారు దాన్ని ముగించేశరు తర్వాత కొన్ని రోజులు అయిన తర్వాత అక్కడన్నే ఏర్పాట్లన్నీ చేసిన తర్వాత విద్యారణ్య స్వామి వారు భారతీత స్వామి వారు ఇద్దరు యాత్రల కోసం అని బయలుదేరారు బయటికి వెళ్ళారు. వెళ్ళినప్పుడు కొంతమంది ఏం చేశారు అంటే విద్యాత స్వామి వారు లోపల ఉండిపోయారు దీన్నేమో మూసేసారు అసలు లోపల ఏం జరుగుతోంది అందులో మూడేళ్ళు అయిపోయింది అప్పటికే మూడేళ్ళ నుంచి ఒక వ్యక్తి బయటికి రాకుండా లోపలే ఉండి ఎలా ఏం చేస్తున్నారు ఎలా ఉండగలుగుతున్నారు ఏమిటి అని చెప్పి
(1:55:22) ఒకసారి చూడాలని చెప్పి వీళ్ళు ప్రయత్నం చేసి కొంచెం తెలిసి చూశారు. అప్పుడు ఏమైందంటే లోపల విద్యాతీర్థ స్వామి వారికి తెలిసింది ఇట్లా ఎవరో మేము ఏదైతే ఆజ్ఞ చేశమో దానికి విరుద్ధంగా వీళ్ళఏదో చేస్తున్నారు అని వారికి తెలిసింది. తెలిసి వెంటనే ఏం చేశారు అంటే వారు అక్కడ అదృశ్యం అయిపోయారు. ఎవరికీ కనిపించకుండా ఇంకా వీళ్ళ కనిపించకూడదు అని చెప్పి అదృశ్యం అయిపోయారు అదృశ్య రూపంగా అక్కడ అదృశ్యులు అయిపోయారు.
(1:55:45) వీ తీసి చూసినప్పుడు లోపల ఏమీ కనబడలేదు వెంటనే వీళ్ళకి భయం వేసి వెంటనే మూసేసి ఎవరికీ చెప్పకుండా అలాగే వెళ్ళిపోయారు. అప్పుడు ఏమైందంటే విద్యాధీర స్వామి వారు చెప్పారు ఏమిటంటే ఇట్లా మేము అనుకున్నటువంటి సంకల్పానికి ఈ ఊరి వాళ్ళు ఎవరో కొంతమంది ఇట్లా విరుద్ధంగా చేశారు. కానీ పర్వాలేదు మేము ఇంకనుంచి ఎప్పుడూ కూడా అదృశ్య రూపంగా ఇక్కడే ఉంటాము.
(1:56:04) ఇప్పుడు ఉన్నటువంటి ఈ భూ గృహాన్ని మూయించేసేసి దీని మీద ఒక శివలింగ ప్రతిష్ట చేయండి అని వారు విద్యారణ్య స్వామి వారికి భారతీయ స్వామి వారికి ఇద్దరికీ కూడా స్వప్నంలో కనిపించి ఆదేశించారు. అప్పుడు వెంటనే యాత్రలో ఉన్నటువంటి వారి ఇద్దరికీ ఈ విషయం తెలిసి వెంటనే వాళ్ళ యాత్రను అక్కడికి కాపి వెనక్కి వచ్చారు. వెనక్కి వచ్చి వారి ఆదేశం ప్రకారం అక్కడే వారు విద్యార్థి స్వామి వారు చెప్తారు మేము అదృశ్య రూపంగా ఇక్కడే ఉంటాం ఎక్కడికి వెళ్ళేది లేదు అదృశ్య రూపంగా ఇక్కడే ఉంటాము మీరు వచ్చి దాన్ని మూయించేసి దాని మీద శివలింగాన్ని ప్రతిష్ట చేయండి అని చెప్పారు అలాగే అని చెప్పి వెంటనే
(1:56:34) అక్కడికి వచ్చి దాన్నంతా మూయించి దాని మీద శివలింగ ప్రతిష్ట చేసి ఇప్పుడు మనం చూస్తున్నటువంటి మందిరాన్ని నిర్మాణం చేశారు. ఇదంతా చేసి విద్యాశంకర అని ఆ శివలింగానికి పేరు పెట్టారు. వారి యొక్క గురువు పేరులో నుంచి విద్య అనే శబ్దాన్ని తీసుకొని శివుడి యొక్క నామమైనటువంటి శివుడు శంకరాచార్యులు ఇద్దరికీ అదే నామం కాబట్టి దాన్ని కలిపి విద్యాశంకర శంకరేశ్వర స్వామి అనేటటువంటి నామంతో ఈ శివలింగాన్ని సృష్టి చేశారు కాబట్టి దీన్ని విద్యాశంకరాలయం అని అంటారు.
(1:57:02) అప్పుడు ఆ తర్వాత మళ్ళీ భారతీయతీర్థ స్వామి వారు ఎక్కువగా ఇక్కడే ఉంటూ ఉండేవారు. ఎందుకంటే వారే పీఠాధిపతులు కాబట్టి అప్పుడు ఎందుకంటే వారే పీఠాధిపతులు విద్యార్థ స్వామి వారి తర్వాత కాబట్టి భారతీయత స్వామి వారు పీఠాధిపతులుగా ఇక్కడ ఉంటుండేవారు విద్యారణ్య స్వామి వారు ఎక్కువగా బయట సంచారం చేస్తూ ఉండేవారు ఆ సంచారం చేస్తూ ఇప్పుడు మనకి హంపీ దగ్గర అక్కడ ఉన్నటువంటి ఒక పర్వతంలో వారు తపస్సు చేస్తూ ఉండేవారు ఎక్కువగా అక్కడ ఉంటూ ఉండేవారు అక్కడ ఉన్నప్పుడే ఈ ఎక్కువగా మన హిందూ ధర్మం మీద చాలా ఆక్రమణలు ఇవన్నీ కూడా విపరీతంగా జరుగుతూ ఉండేవి ఇప్పుడు ఇందాక
(1:57:36) మీరు చెప్పిన హరిహర రాయుడు బుక్కరాయుడు అని ఒక ఇద్దరు ఇద్దరు మహారాజులు ఇద్దరు రాజు క్షత్రియులు వాళ్ళద్దరు కూడా ఆ పరమత ప్రభావానికి లోనయ్యారు అనేది ఒక పక్షం అది కూడా ఒక వాదన ఉంది. అలా కాకుండా వీళ్ళు పాపం ఆ విధర్మీయుల నుంచి కాపాడడం కోసం అయినంత వరకు ప్రయత్నం చేసిన వీళ్ళ శక్తి సరిపోక చాలా వీళ్ళు దెబ్బతిన్నారు అనేది ఒక పక్షం అది ప్రసిద్ధంగా ఉండేది.
(1:57:56) వీళ్ళు అయినంత వరకు విరోధంతో యుద్ధం చేశారు కానీ వీళ్ళ బలం సరిపోలేదు ఓడిపోయారు చివరికి వీళ్ళు ఓడిపోయి మొత్తం కోల్పోయి ఇంకేం చేయాలి ఎలాగైనా సరే మళ్ళీ ఏదైనా చేయాలి ఎలాగా అని ఆలోచిస్తూ ఆలోచిస్తూ విద్యారణ్య స్వామి వారి దగ్గరికి వచ్చారు అక్కడ తపస్సు చేస్తున్నటువంటి విద్యారణ్య స్వామి వారి దగ్గరికి వచ్చారు.
(1:58:14) వచ్చే విషయాన్నంతా నివేదన చేస్తారు ఇట్లా ఇట్లా జరిగింది అని అప్పుడు విద్యారణ్య స్వామి వారు ఏం చేస్తారు అంటే మీరేం ఆలోచించొద్దు అమ్మవారిని ప్రార్థించి అమ్మవారిని ప్రార్థించి అమ్మవారి అనుగ్రహంతో మళ్ళీ ఒక హిందూ ధర్మ సామ్రాజ్యాన్ని స్థాపన చేయిస్తాము అని చెప్పి వారు చెప్పి విశేషంగా అమ్మవారిని భువనేశ్వరి అమ్మవారిని ప్రార్థిస్తారు.
(1:58:34) ఆ భువనేశ్వరి అమ్మవారిని ప్రార్థించినప్పుడు అప్పుడు అక్కడ వెంటనే సువర్ణ వృష్టి అయింది. ఎలాగైతే మనకి శంకరుల చరిత్రలో ఒకసారి సువర్ణ వృష్టి అయినటువంటి విషయం ఉందో అదే విధంగా ఇక్కడ కూడా మనక ఒకసారి ఆ సువర్ణ వృష్టి యొక్క సందర్భం మనకి ఇక్కడ కనబడుతుంది. ఆ సువర్ణ వృష్టి ఏదైతే అయిందో దాన్నే విద్యారణ్య స్వామి వారు వాళ్ళద్దరికీ ఇచ్చి ఈ సువర్ణాన్ని ఈ ధనరాశిని పెట్టుకొని మళ్ళీ కొత్త సామ్రాజ్యాన్ని స్థాపించండి అని చెప్పి విశేషంగా అనుగ్రహం చేయించారు.
(1:58:58) అలాగే ఏమేం చేయాలి ఆ విషయాలన్నిటిని కూడా వారికి ఆదేశిస్తారు. ఆ తర్వాత ఆ అమ్మవారి ప్రసాదంగా వచ్చినటువంటి ఆ ధనాన్న అంతా పెట్టుకొని మళ్ళీ విజయనగర సామ్రాజ్యం అదే విజయనగర సామ్రాజ్యం ఈ విజయనగర సామ్రాజ్యాన్ని వారు ఆ మహారాజుల చేత వీరు స్థాపన చేయించారు. ఆ స్థాపన అంతా చేయించి ఆ రాజులకి వీరు పట్టాభిషేకం చేయించారు విద్యారణ్య స్వామి అప్పుడు ఈ పట్టాభిషేకం చేసేటటువంటి సందర్భంలో ఆ మహారాజులు ఏం చేశారు అంటే ఈ ఇంత సంపద ఈ రాజ్యం ఇదంతా కూడా మాకు పునః లభించింది ఎవరి వల్ల అంటే మీద అగ్ని వల్ల మీ అనుగ్రహం వల్ల మాకు ఇదంతా లభించింది కాబట్టి మళ్ళీ ఇదంతా కూడా
(1:59:36) మీరే స్వీకరించాలి దీనందరినీ కూడా మీరే స్వీకరించండి అని చెప్పి వారికి చెప్తారు. కాబట్టి ఇకనుంచి మీరు చక్కగా ఈ రాజ మర్యాదలతోనే ఎప్పుడు కూడా మీరు ఉండాలి అని చెప్పి చెప్పారు ప్రార్థించారు దానికి ముందు విద్యారణ్య స్వామి ఎందుకంటే ఈ సన్యాసి సన్యాసులకి ఇది విరుద్ధం కాబట్టి దీన్ని ఇలా స్వీకరించకూడదు అని చెప్పారు కానీ మళ్ళీ మళ్ళీ వాళ్ళు చాలా ప్రార్థిస్తారు అప్పుడు విజయారణ్య స్వామి వారు ఒక షరతు పెడతారు ఏమిటి అని అంటే సరే అలాగే దీన్ని మేము స్వీకరిస్తాం నువ్వు ఇంత ప్రార్థన చేస్తున్నావు కాబట్టి సరే నీ కోసం దీన్ని స్వీకరిస్తాను అయితే ఒక షరతు
(2:00:08) ఏమిటి అని అంటే ఈ పల్లకిలో ఈ రాజ లాంచనాలతో మేము ఎక్కడికైతే వెళ్తామో ఆ వెళ్లేటటువంటి దారిలో ఒక్కటి కూడా ధ్వంసమైనటువంటి దేవస్థానం ఉండకూడదు ఒక ధ్వంసమైన దేవస్థానం గాని ఒక ధ్వంసమైన మన పరంపర గాని ఇవేమీ కూడా ఉండకూడదు ఎందుకంటే అప్పటి కాలంలో అంతా ఈ దేవస్థానాలన్నిటిని ధ్వంసం చేసి ఉన్నటువంటి ఈ మన యొక్క విద్యా వ్యవస్థని వ్యవస్థలన్నిటిని కూడా చాలా వరకు ధ్వంసం చేసేసారు అప్పటి కాలంలో వాటన్నిటిని కూడా నువ్వు పునరుద్ధరిస్తా అంటే అప్పుడు నేను దీన్ని స్వీకరిస్తాను అని విద్యారణ్య స్వామి వారు నియమం పెట్టారు.
(2:00:45) అప్పుడు వెంటనే మహారాజు తప్పకుండా మీరు ఏం చెప్తే దాన్ని మేము ఆచరిస్తాము అని చెప్పి చెప్పారు అప్పుడు ఆ రాజనాంచనాన్ని స్వీకరించారు. ఆ పల్లకిని ఆ కిరీటం ఇత్యాదులు అన్నిటిని కూడా అప్పుడు విద్యారణులు వారు స్వీకరించారు దానికోసం అలా స్వీకరించారు. అందుకే ఇప్పటికి మనం హంపీలో విరూపాక్ష స్వామి దేవస్థానంలోకి వెళ్తే ఆ విరూపాక్ష స్వామి దేవస్థానం ముందు ఉండేటటువంటి మహా మండపం ఏదైతే ఉందో ఆ మహా మండపం పై భాగంలో విద్యారణ్య స్వామి వారు పల్లకిలో వెళ్తున్నటువంటి ఆ చిత్రం మనకు అక్కడ కనబడుతుంది.
(2:01:16) అంటే అది నిన్న మొన్నటిది కాదు ఆ రంగులు అవన్నీ కూడా అప్పటి కాలంలో వందల ఏళ్ల క్రితం అప్పటి కాలం యొక్క ఈ ఈ ఇవన్నీ కూడా ఈ చిత్రవర్ణానికి చిత్రవర్ణంలో అవన్నీ కూడా పెట్టుకొని అప్పటి కాలంలో చేశారు దాన్ని అది ఇప్పటికి కూడా చెక్క చదరకుండా అలాగే ఉంది ఆ రంగులు అవన్నీ కూడా ఇప్పటికి కూడా అలాగే ఉంది అప్పటి కాలంలో ఉన్నటువంటి వనస్పతులు వీటన్నిటిని ఉపయోగించి దాన్ని చేశారు.
(2:01:36) అది మనక అక్కడ ఇవాల్టి కూడా ఆ ఇది మనక అక్కడ కనబడుతుంది సామాన్యంగా చాలా మంది అలా వెళ్లి దేవుడి దర్శనం చేసుకొని వెళ్ళిపోతారు కానీ అక్కడ మహామండపం నుంచి పైన చూస్తే అక్కడ విద్యారణ్య స్వామి వారిది పెద్దది ఆ చిత్రం ఉంది అప్పటి కాలంలో చేసినటువంటిది కాబట్టి ఇలా విద్యారణ్య స్వామి వారు ఆ సామ్రాజ్య స్థాపన చేయించి ఈ రకంగా ఆ అందుకోసం ఆ శిష్యుడి ప్రార్థన చేత ఆ రాజలాంచనాన్ని స్వీకరించి దానికి మళ్ళీ ఇలా ఒక శరతు పెట్టి ఈ పనులన్నిటిని కూడా వాళ్ళ చేత చేయించారు విశేషంగా విద్యారణ్య స్వామి వారు చేయించారు.
(2:02:09) అక్కడ విద్యారణ్య స్వామి వారి యొక్క ఆ పల్లకిలో వెళ్ళేటటువంటి విషయం గురించి ఒక శ్లోకం కూడా ఉంది ఒక వర్ణన శ్లోకం ఉంది. ఈ పీఠంలో 25వ పీఠాధిపతులుగా సచ్చిదానంద భారతీ స్వామి వారు ఉండేవారు. ఆయన చాలా విశేషంగా ఎన్నో గ్రంథాల్ని రచించారు అందులో గురు స్తుతి శతకం అని ఒ ఒక స్తోత్రాన్ని రచించారు. అంటే ఆది శంకరాచార్యులు అంటే పరమేశ్వరుడు నుంచి పరమశివుడి నుంచి పరబ్రహ్మ నుంచి ప్రారంభించి సంపూర్ణ మన నారాయణం పద్మభోం వశిష్టం అని ఏ పరంపర అయితే చెప్పాం ఆ పరంపరలో వచ్చినటువంటి ఆచార్యుల అందరిని కూడా స్తుతించి తమ గురువులైనటువంటి అభినవ నరసింహ భారతీ స్వామి వారి వరకు అందరిని
(2:02:47) స్తుతించారు అందరి మీద శ్లోకాలు రాశారు దాంట్లో విద్యారణ్య స్వామి వారి మీద చాలా శ్లోకాలు రాశారు. అందులో ఒక శ్లోకం వారు రాసినటువంటిది యస్య చాందోలికా దండః ఏకతో మానుషయర్దృతః ఏకతో భూతవేతాలైహి తస్మై శ్రీ గురవే నమః అని ఒక శ్లోకం ఆందోలిక అంటే పల్లకి ఎవరి యొక్క పల్లకి పల్లకి రెండు వైపులా దండం అనేది ఉంటుంది ఒక్కో వైపు ఒక్కొకళ్ళు పట్టుకొని కొంతమంది ఇటువైపు కొంతమంది అటువైపు కొంతమంది మోసుకొని వెళ్తూ ఉంటారు అందులో విద్యారణ్య స్వామి వారిది ఎలా ఉండేది అనింటే యస్యచ ఆందోళనికా దండః ఏకతో మానుష ధృతః ఒకవైపు మనుషులు దాన్ని మోస్తూ ఉంటే ఇంకోవైపు భూత వేతాలే
(2:03:30) అంటే ఈ భూత గణాలు ఇవన్నీ కూడా ఏవైతే ఉన్నాయో అవి ఇంకోవైపు మోస్తూ ఉండేవి అని ఆ శ్లోకం యొక్క అర్థం అంటే అదేమిటి అనిఅంటే అది విద్యారణ్య స్వామి వారి యొక్క ఆ తపస్శక్తి విద్యారణ్య స్వామి వారి యొక్క ఆ తపస్శక్తితో వారు ఈ భూత గణాలు వీటన్నిటిని కూడా తమ ఆధీనంలో పెట్టుకున్నారు. ఎందుకంటే ఈ భూతగణాలు ఇవన్నీ కూడా ఎవరి అధీనంలోకి రావు అంత సులువుగా ఎవరికీ అధీనం కావు వాటిన స్వాధీనం చేసుకోవాలంటే ఎంతో శక్తి ఉండాలి ఆ తపస్సు శక్తి ఆ ఇది ఉంటే తప్ప స్వాధీనం చేసుకోలేరు సామాన్యంగా ఇప్పుడు లోకంలో అటువంటి వాటిల వల్ల చాలా ఇబ్బందులు అన్నీ కలుగుతూ ఉంటాయి జనాలకి
(2:04:05) కానీ వాటి యొక్క ఆరాధన అదొక పద్ధతి అదంతా కూడా అది కూడా విచిత్రంగా ఉంటుంది కాబట్టి అవి ఎవరి వశంలోకి రావు అంత సులభంగా వాటన్నిటిని కూడా వశంలో పెట్టుకోవడమే కాకుండా అవచ్చి బల్లకి వస్తూ ఉన్నాయి ఏకతో భూతవేతాలయ తస్మై శ్రీ గురవే నమః బట్టి వసలో పెట్టుకోవడం మాత్రమే కాదు సేవ చేస్తూ ఉన్నాయి అవన్నీ కూడా విద్యారణ అది వారి యొక్క ఆ తపస్శక్తి అనేటటువంటి దాన్ని ఆ శ్లోకం మనకి చెప్తున్నది దాన్ని ఇక్కడ 25వ పీఠాధిపతుల వారు రచించారు పూరుస్తు శతకం కాబట్టి అది విద్యారణ్య స్వామి వారి యొక్క ఆ శక్తి ఆ తపస్శక్తి ఆ తపో మహిమ కాబట్టి వారు బయటనే సంచారం చేస్తూ ఉండేవారు ఇలా
(2:04:38) ధర్మ సంస్థాపన ధర్మ ప్రచారం అంతా కూడా చేస్తూ ఉండేవారు అప్పుడే వారు కాశీకి కూడా వెళ్లారు ఇప్పటికి కూడా మనకు కాశీలో అక్కడ కేదారి ఘాట్లో మన శంకర మఠంలో విద్యారణ్య స్వామి వారు స్థాపించిన శివలింగం ఉంది ఉంది మన శంకరమఠంలోనే ఉంది ఇక్కడ ఇటువంటిగా అక్కడ నిత్య పూజ అంతా కూడా జరుగుతూ ఉంటుంది. కాబట్టి కాశీ కూడా వెళ్ళారు ఆ యాత్రలోనే అన చోటికి విద్యారణ్య స్వామి వారు వెళ్ళారు.
(2:04:58) భారతీత స్వామి వారు ఇక్కడే ఉండేవారు ఇద్దరు సమకాలికులే అయితే బయటంతా విద్యారణ్య స్వామి వారు సంచారం చేసేవారు భారతీత స్వామి వారు ఎక్కువగా ఇక్కడ ఉండేవారు ఇక్కడు ఉండి ఈ ఆలయం నిర్మాణం ఇవన్నీ కూడా విశేషంగా చేయించారు. కాబట్టి అప్పటి కాలంలో విజయనగర సామ్రాజ్యపు రాజులు ఇంకా వేరే వేరే రాజులు అందరూ కూడా విశేషంగా విద్యారణ్య స్వామివారిని భారతీయత స్వామి వారిని విశేషంగా సేవించారు.
(2:05:19) అందుకే విద్యారణ్య స్వామి వారి కాలంలో ఎక్కువగా మనకి శాసనాలు కనబడతాయి. ఈ పీఠానికి సంబంధించినటువంటి ఎక్కువ శాసనాలు అన్నీ కూడా విద్యారణ్య స్వామి వారి కాలంలో మనకి కనిపిస్తూ ఉంటాయి. దాంట్లో విద్యార్థ స్వామి వారి గురించి విద్యారణ్య స్వామి వారి గురించి వారందరి గురించి కూడా ఆ పేర్లు అవన్నీ కూడా మనకు అక్కడ ఉంటాయి. కాబట్టి ఈ ధర్మం యొక్క ప్రచారాన్ని ఈ పీఠం యొక్క కీర్తిని ఇంకా ఇంకా విశేషంగా చేసినటువంటి వారు విద్యారణ్య స్వామి వారు ఇక్కడ అందుకే ఒక కథ కూడా ఉంది ఇప్పుడు మనం విద్యాశంకర దేవస్థానం చూస్తున్నాం దానికి సంబంధించి దాని నిర్మాణానికి
(2:05:50) సంబంధించినటువంటి ఒక కథ ఉంది. అది ఇంత పెద్ద దేవాలయాన్ని ఈ రకంగా నిర్మించాలి అని సంకల్పం చేసి ఒక స్థపతి వినిపించారు అప్పటి కాలంలో పిలిచి చెప్పారు ఇలా ఇలా కట్టించాలి దేవస్థానం ఇలా రావాలి అని అదంతా విన్నాక స్థపతికి ఆశ్చర్యం వేసిందట ఇదేమిటి ఈయనఏమిటి ఇలా చెప్తున్నారు ఏమిటి ఇంత పెద్ద గుడిని కట్టించాలి అంటున్నారు ఏమిటి అని వాడికి అనిపించిందట ఎందుకని అనిపించింది అంటే ఈయన చూస్తేనేమో సన్యాసి ఓ మఠాధిపతి పీఠాధిపతి ఒక సన్యాసి ఆయన ఇంత పెద్ద గుడి కట్టించాలంటే దీనికి బోళంత డబ్బు ఖర్చు అవుతుంది అది ఈయనేమో సన్యాసి ఆయన దగ్గర డబ్బు ఉంది లేదో తెలియదు
(2:06:23) ఇప్పుడు నేను ఇంత కష్టపడి దీన్నంతా కట్టించే తర్వాత నాకు ఇస్తా నాకు ఇవ్వాల్సింది ఇస్తారా లేదా లేకపోతే ఆశీర్వాదం నాయనా అని చెప్పి పంపించేస్తారా అని చెప్పి ఏమిటి అని వారికి చాలా సందేహం కలిగింది పోనీ అడుగుదామా అంటే అది కష్టం వారంత గొప్పవారు కాబట్టి ఏమనా అడిగితే కోపం వస్తుందేమో అడిగితే సరిపోతుందో లేదో అది సరో తప్పో అని కూడా తెలియలేదు.
(2:06:41) పోనీ పని చూస్తేనేమో చాలా పెద్ద పని ఇది కట్టడానికి ఎన్నో ఏళ్ళు పడుతుంది ఎన్నో నెలలో ఎన్నో ఏళ్ళు పడుతుంది ఇంత కష్టపడి నేను ఇదంతా చేస్తే చివరికి నాకు ఇవ్వాల్సింది ఇస్తారా లేదా అని చెప్పి అనిపించింది. అప్పుడు ఆ స్థపతి ఏం చేశడు అంటే వారితో అడిగాడు ఏమిటంటే స్వామి మీ దగ్గర నాన బంగారపు నాణాలు ఉన్నాయా అని అన్నాడు ఆ ఉన్నాయి అని అన్నాడు అయితే కొన్ని తెప్పించండి అన్నాడు ఒక పళ్ళ నిండా తెప్పించారు.
(2:07:07) దాన్ని తుంగ నదిలో పడింది తుంపద నదిలో పడింది అన్నా వెంటనే పడేసారు నదిలోకి అలా రెండు మూడు సార్లు చేశరట చేయించాడట గురువుగారు ఏమి మాట్లాడకుండా అలాగే చేయించారు చేసేసారు అప్పుడు అన్నాడట అయితే మీ దగ్గర కావలసినంత ఉంది నేను ఎంత అడిగినా కూడా మీరు ఇవ్వడానికి మీ దగ్గర ఉంది అని నాకు అర్థమైంది తప్పకుండా నేను పని చేస్తాను అని చెప్పి చేశడు అని ఆ ఒక ఇతిహాసం అంటే ఇక్కడ మనకి ప్రశ్న వస్తుంది అంటే ఆయన మఠాధిపతి సన్యాసి అంటే ఆయన దగ్గర ఇంత ఐశ్వర్యం ఎక్కడి నుంచి వచ్చింది అనిఅంటే అప్పటి కాలంలో రాజమహారాజులు అందరు కూడా తెచ్చారు సమర్పించినటువంటి
(2:07:38) ఈ దేవస్థానం నిర్మాణం చేయాలి అని సంకల్పించిన వెంటనే రాజమహారాజులు అందుకే ఈ శాసనాలు అన్నిటిలో కూడా ఇలాంటివే మనకి చాలా విషయాలు ఉన్నాయి. ఈ విశేషంగా ధర్మ ప్రచారానికి భగవదారాధనకి ఈ పీఠంలో జరిగేటటువంటి కార్యాలకి వీటన్నిటిని కూడా ఎంతో ఆ సంపదలని వాటన్నీ కూడా సమర్పించడం అలాగే ఎన్నో గ్రామాలు వాటన్నిటిని కూడా పీఠానికి దానం చేసినటువంటి అవన్నీ కూడా మనకి ఆ కాలంలో కనపడతాయి.
(2:08:03) కాబట్టి ఈ మందిర నిర్మాణం కోసం అప్పుడు రాజమహారాజులు అందరూ కూడా సమర్పించినటువంటి కానుకలు అవన్నీ కూడా కాబట్టి ఈ దేవస్థానం చక్కగా రావాలి అని చెప్పి సమర్పించారు దాంతోనే ఇదంతా కూడా ఈ దేవస్థానం అది వారి యొక్క మహిమ అంటే ఆ విద్యాతీర్థ స్వామి వారు భారతీర్థ స్వామి వారు విద్యారణ్య స్వామి వారు వారి ముగ్గురి కాలం అనేది ఏదైతే ఉందో అదొక అత్యంత అద్భుతమైనటువంటి సువర్ణ యుగం అది అందులో విశేషంగా విద్యారణ్య స్వామి వారు ఎన్నో చోట్ల సంచారం చేసి దీనంతా అందుకే ఇప్పుడు విద్యారణ్య స్వామి వారు భువనేశ్వరి అమ్మవారిని ని ప్రార్థించి తద్వారా ఈ విజయనగర సామ్రాజ్యాన్ని స్థాపింప చేయించారు కాబట్టే ఈ విజయనగర
(2:08:37) సామ్రాజ్యం అనేది ఒక గట్టి గోడలాగా నిలబడి ఈ మొగలు వీళ్ళందరి యొక్క ఆక్రమణ ఆపింది లేకపోతే మన దక్షిణ భారతంలో వాళ్ళ యొక్క ప్రభావం ఎక్కువ లేదు. వాళ్ళ ప్రవాహం లేకపోవడానికి కారణం ఈ విజయనగర సామ్రాజ్యం విద్యారణ్యంలో స్థాపించినటువంటి విజయనగర సామ్రాజ్యం ఇదే దానికి కారణం కాబట్టి ఈ విధంగా ఇవన్నీ కూడా విద్యారణ స్వామి వారు చేయించారు ఆ తర్వాత విద్యారణ భారతీయత స్వామి వారు ముక్తులయిన తర్వాత విద్యారణ్య స్వామి వారు వచ్చి ఇక్కడ పీఠాధిపత్యాన్ని స్వీకరించారు స్వీకరించారు ఆ తర్వాత కొన్నాళ్ళు ఆగిన తర్వాత ఇంకొ తమ శిష్యులకి దీనంత ఈ బాధ్యతంతా అప్పగించి మళ్ళీ హంపీకి
(2:09:13) వెళ్ళారు హంపీకి వెళ్ళిపోయారు అక్కడ ఉండేవారు చివరి కాలం అక్కడ ఉండేవారు కాబట్టి ఇప్పుడు అక్కడ విద్యారణ్య స్వామి వారి సమాధి అనేది హంపీలో ఉంది. మన విరూపాక్ష స్వామి దేవస్థానం వెనకాల అక్కడ విద్యారణ్య స్వామి వారి సమాధి ఉంటది. కాబట్టి అంటే విద్యారణ్య స్వామి వారి సమకాలికులుగా భారతీయత్తులు ఉండేవారు వారు సన్యాసంలో వీరికంటే జేష్ఠులు వారే పీఠాధిపతులుగా ఉండేవారు కాబట్టి విద్యారణ్య స్వామివారి పీఠాధిపత్య కాలం ఎక్కువ కనపడదు మనకి ఎక్కువ దీర్ఘకాలం ఉండదు.
(2:09:42) దాదాపుగా ఒక ఆరు ఏడు సంవత్సరాలు మనకి ఇతిహాసంలో ఆరు ఏడు సంవత్సరాలు వారి యొక్క పీఠాధిపత్య కాలం అయితే సన్యాసం ఎప్పుడనే అయిపోయింది వారికి సామన స్వామి వారిగా అయిన వెంటనే అదే సమయంలోనే సన్యాసం అయిపోయింది. సన్యాసం అయి కేవలం వారికి ఉత్తరాధికారిగా ఉంటూ ఉండేవారు ఉండి ఈ పనులన్నీ కూడా విద్యారణ్య స్వామి వారు చేశారు అదేవిధంగా ఇప్పుడు వేద భాష్య రచనలు ఇంకా ఎన్నో గ్రంథాల రచనలు వీటన్నిటిని కూడా విశేషంగా విద్యారణ్య స్వామి వారు చేయించారు.
(2:10:09) ఇక్కడ ఇంకొక విషయం ప్రసంగాలు ఇంకొక విషయం కూడా చెప్పాలంటే ఇక్కడ గురువుగారులు ఇచ్చేటటువంటి శ్రీముఖంలో విద్యాశంకర అనేటటువంటి ముద్ర ఉంటుంది ఇవాల్టికి కూడా చాలా మంది అడుగుతూ ఉంటారు అదేమిటమి విద్యాశంకరా అనే ముద్ర ఎందుకు ఇది శంకరాచార్యుల వారి నుంచి మొదలైంది కదా శంకరాచార్యుల వారి నుంచి వచ్చిన పీఠం కాబట్టి శంకరాచార్య అనే ముద్ర ఉండాలి కానీ విద్యాశంకరా అనేటటువంటి ముద్ర ఏమిటి అని కొంతమంది అడుగుతూ ఉంటారు.
(2:10:31) ఈ విషయాన్ని కూడా కొంతమంది పెట్టుకొని ఏం చేస్తుంటారు అంటే ఇది విద్యా తీర్థుల కాలం నుంచే వచ్చింది ఈ పీఠం అంతకంటే ముందు లేదు ఎందుకంటే వారు మొదటి వారు వారి నుంచి వచ్చింది కాబట్టి వారి ముద్ర ఉంది ఒకవేళ శంకరాచార్యుల వారి నుంచి వచ్చుంటే శంకరాచార్య అని ముద్ర ఉండాలి కదా అని కొంతమంది అడుగుతూ ఉంటారు కానీ దీని వెనకాల ఉండేటటువంటి విషయం ఏంటంటే విద్యాశంకర అనేటటువంటి ముద్ర ఎందుకు ఉంటుంది అని అంటే ఇక్కడి పరంపర ప్రకారం ఇవాల్టికి కూడా పీఠాధిపతులు ఎవరు అనిఅంటే విద్యాతీర్థ స్వామి వారే 11 ఆ 10వ పీఠాధిప ఇవాటికి కూడా పీఠాధిపతులు అని లెక్క ఎందుకు వారు
(2:11:04) శరీరం తేజించలేదు కదా అవును వారు అదృశ్య రూపంలో ఇవాటికి కూడా ఉన్నారు అనేదే పరంపర కాబట్టి వారే ఇవాటికి పీఠాధిపతిగా ఉన్నారు తర్వాత కాలం అంటే భారతీర్థ స్వామి వారు విద్యారణ్య స్వామి వారు ఆ తర్వాత వచ్చినటువంటి చంద్రశేఖర భారతీ స్వామి వారులు ఈ పరంపరలో వచ్చినటువంటి వారందరూ కూడా విద్యాతీర్థ స్వామి వారి యొక్క ఆ శిష్యులుగా ఉంటూ ఈ పీఠంలో అధిపతులుగా వారి ప్రతినిధులుగా అధిపతులుగా ఉంటూ చేస్తున్నారు వారి యొక్క యొక్క ఆజ్ఞతోనే ఇవన్నీ చేస్తున్నారు తర్వాత కాలంలో వచ్చిన ధర్మ ప్రచారాలు ఇవన్నీ కూడా వారి యొక్క అనుగ్రహంతోనే చేస్తున్నారు అనేటటువంటి భావనతోనే ఈ పీఠ
(2:11:38) పరంపర అనేది కొనసాగుతుంది. కాబట్టి వారే ఇవాటికి ఉన్నారు కాబట్టి వారి పేరు మీదే ఆ విద్యాశంకర అనేటటువంటి పేరు మీదే శ్రీముఖం అనేది ఇక్కడి నుంచి వెళ్తుంది. కాబట్టి ఆ విద్యాశంకర అనే ముద్రతో శ్రీముఖాన్ని పంపడం యొక్క ఉద్దేశం అది చాలా మంది ఏమనుకుంటూఉంటారుంటే దీన్ని పెట్టుకొని వారి నుంచే ఇది మొదలైంది అంతకు ముందు ఇది ఉండేది కాదు అని అట్లా అట్లా అనుకుంటూ ఉంటారు కానీ దాని యొక్క అర్థం అది విద్యాతీర్థ స్వామి వారు ఇవాటికి ఉన్నారు వారే పీఠాధిపతులుగా ఉన్నారు వారి యొక్క ప్రతినిధులుగానే వారి ఆజ్ఞతోనే మిగతా వారందరూ కూడా వాళ్ళ వాళ్ళ పనులు ఈ
(2:12:07) స్థానంలో నియుక్తులు ఇవన్నీ చేస్తున్నారు అనేది వెనకటి నుంచి వచ్చినటువంటి ఆ పరంపర దాని ప్రకారం ఇదంతా కూడా జరుగుతుంది కాబట్టి ఈ విధంగా అందుకే ఇవాటికి కూడా మనకి ఈ కర్ణాటకలో ఈ కన్నడాంబ అని అంటారు కన్నడాంబ అంటే భువనేశ్వరి అమ్మవారిని కన్నడాంబగా పూజిస్తారు. ఎందుకంటే భువనేశ్వరి అమ్మవారి యొక్క అనుగ్రహంతో లభించినటువంటి సంపదతోనే విజయనగర సామ్రాజ్యం ఈ కర్ణాటక సింహాసనం అనేది ప్రతిష్టాపితం అయింది కాబట్టి ఆ భువనేశ్వరి అమ్మవారినే కన్నడాంబ అని ఇప్పటికి కూడా ఇక్కడ వాళ్ళంతా కూడా అమ్మవారిని పూజిస్తారు.
(2:12:39) ఇప్పుడు ఇక్కడ మనకి నాడదేవత నాడదేవత అని చాముండేశ్వరి అమ్మవారిని ఆరాదిస్తారు. కన్నడాంబే అని చెప్పి ఆ అమ్మవారిని భువనేశ్వరి అమ్మవారిని ఆరాధిస్తారు అది విద్యారణ్య స్వామి వారి నుంచి వచ్చినటువంటిది కాబట్టి ఇక్కడ కూడా మనకి కర్ణాటక సింహాసన ప్రతిష్టాపన ఆచార్య ఆదిరాజధాని విద్యానగర మహారాజధాని అనేటటువంటి బీరుదా ఆ మాటలు కూడా మనకి బిరుదావళిలో ఉంటాయి అదేవిధంగా ఇందాక ఇప్పుడు చెప్పినట్టుగా విద్యాతీర్థ స్వామి వారే ఇప్పటికీ ఉన్నారు కాబట్టే ఈ పీఠ పరంపరలో వచ్చిన ఈ బిరుదావళి ఏదైతే ఉందో దాంట్లో ప్రత్యేకంగా ఒక మాట విద్యాశంకర పాదపద్మారాధక అని ఒక మాట ఉంటుంది
(2:13:12) వేరే ఏ గురువుల గురించి ఉండదు విద్యాదీర్థ స్వామి వారి గురించి అంటే విద్యాశంకరుల గురించి మాత్రమే ఆ పేరు ఉంటుంది. ఎందుకంటే వారు ఇవాటికి ఉన్నారు కాబట్టి వారి పాదపద్మాలను ఆరాధిస్తూనే తర్వాత వచ్చిన గురువులందరూ కూడా ధర్మ ప్రచారం చేస్తున్నారు. అనేటటువంటి ఉద్దేశం కాబట్టే విద్యాశంకర పాద పద్మారాధక అని ప్రత్యేకంగా ఉంటుంది ఆ పేరు కాబట్టి ఇది విద్యారణ్యశంక కాబట్టి ఇలా చాలా ఇందాక తమరు చెప్పినట్లుగా స్వామీజీ విద్యారణ్య స్వామి వారు సామ్రాజ్య స్థాపన చేశారు కాబట్టి రాజుల యొక్క ప్రభావం అప్పటి నుండి మన పీఠం మీద ఉన్నది కాబట్టి ఎక్కువగా శాసనాలు
(2:13:47) గ్రంథాలు ఆధారాలు అప్పటి నుండి కనిపిస్తుంది అప్పటి నుంచి ఎక్కువగా అది చూసినటువంటి వాళ్ళు కొంతమంది అప్పటి నుండి మాత్రమే ఉన్నాయి కాబట్టి లేదా అత్యధికంగా ఉన్నాయి కాబట్టి ఆయనే స్థాపించారు అని చెప్పడం కానీ తమర సమాధానంలోనే మళ్ళీ విద్యారణ్య స్వామి వారు వారి గురువు పరమ గురువు వారి పరమ గురువుకి వారే శంకరుల ఆ యొక్క విద్యాశంకర ఆలయాన్ని నిర్మించారు కాబట్టి అప్పటికి ఒక పీఠం ఉంటేనే అవును వారి పేరు మీద ఒక శివాలయాన్ని నిర్మించగలుగుతారు అవును అదేవిధంగా ఇక్కడ మనకి ఈ తుంగా నది నుంచి అంటే మనం ఇక్కడ సేతువు మించి ఇలా వస్తూ ఉంటే అవతల వైపు ఒక కొండ మీద ఒక సన్నిధి
(2:14:28) ఉంది. ఆ ప్రాంతానికంతా సింహగిరి అని పేరు సింహరి అని ఒక పేరు ఉంది ఆ ప్రాంతానికి అలాగే మనకి ఇక్కడ భాషలో హళే శృంగేరి అని అంటారు దాన్ని అంటే ఇదివరకటి కాలంలో ఆ శృంగేరి పట్టణం అదంతా కూడా విశేషంగా అక్కడ ఉంటుండేది తర్వాత ఇప్పుడు ఇటువైపుకి మారింది అదంతా కూడా అయింది. సింహగిరి అని ఈ పరంపరలో ఒక ఆచార్యుల పేరు ఆ పేరుతోనే ఆ పర్వతానికి ఆ పేరు పెట్టారు.
(2:14:54) వారి పేరు కూడా సింహగిరి అని ఆ పేరునే ఆ పర్వతానికి పెట్టారు. కాబట్టి అక్కడికి మనకి ఈ వచ్చినటువంటి పరంపరలో బోధగణ, జ్ఞానగణ, జ్ఞానోత్తమ, జ్ఞానగిరి, సింహగిరి, ఈశ్వర తీర్థ, నరసింహ తీర్థ, విద్యాతీర్థ అంటే విద్యా తీర్థ, స్వామివారి యొక్క గురువులు నృసింహతీర్థ. వారి యొక్క గురువులు ఈశ్వర తీర్థ. వారి యొక్క గురువులు సింహంగిరి.
(2:15:15) అని ఇలా పరంపరలో వచ్చినటువంటి ఆచార్యులు వారి పేరుతోనే ఆ ప్రాంతం అనేది ఉండేది ఉండేది అలాగే అక్కడ విద్యా తీర్థ స్వామి వారి కాలంలోనే ఒక పెద్ద శివలింగాన్ని చేసి పెట్టారు ఈ గురు బ్రహ్మ గురు విష్ణువు గురుదా అనే శ్లోకాన్ని పెట్టుకొని ఒక శివలింగాన్ని విద్యా తీర్థ స్వామి వారి కాలంలో చేశారు కాబట్టి ఆగ ఆ లింగం కూడా మనకు అక్కడ ఒక ఆరు అడుగుల లింగం అది అది కూడా మనకు అక్కడ ఉంది అలా చూసినప్పుడు విద్యారం స్వామి వారి కంటే ఆరేడు తరాల ముందు ఉన్నటువంటి శంకరాచార్యులు ఉండేవారు వారి పేరుతోనే ఆ ప్రాంతం అంతా ఉంది అదంతా కూడా ఇవన్నీ కూడా మనవాళ్ళకి మనం చెప్పుకోవడం
(2:15:47) కోసమే తప్ప స్వామీజీ ఎవరికో చెప్పాల్సినటువంటి ఉద్దేశం లేదు ఎందుకు అంటే మనవాళ్ళకి మన గురించి చెప్పుకోవడం బాగుంటుందనే నేను అడిగాను అదే విధంగా ఇంకోటి ఇప్పుడు మనకి ఇలా విద్యారణ్య స్వామి వారి కాలం నుంచి ఈ రాజ లాంఛనాలని స్వీకరించడం అనేది వచ్చింది కాబట్టే ఇవాల్టికి కూడా మనకి నవరాత్రి ఉత్సవాల సందర్భంగా ఈ దర్బార్ ఉత్సవం అనేది జరుగుతూ ఉంటుంది చాలామందికి ఏమిటంటే ఇదేమిటి వీడు స్వామి వారిలో హాయిగా కిరీటాలు ఆభరణాలన్నీ వేసుకుని తిరుగుతున్నారు అని చెప్పి చాలా మంది అనుకుంటూ ఉంటారు.
(2:16:16) చక్కగా కిరీటం పెట్టుకొని చక్కగా ఆభరణాలు పెట్టేసుకొని వీళ్ళంతా సన్యాసులు కదా ఈ సన్యాసులుగా ఉండేటటువంటి వాళ్ళకి ఇవన్నీ ఏమిటి అని చెప్పి చాలా మంది అలా అడుగుతూ ఉంటారు అనుకుంటూ ఉంటారు అంటూ ఉంటారు అలా అనేవాళ్ళు కూడా ఉన్నారు కానీ ఇది ఎక్కడి నుంచి వచ్చింది అంటే ఆ పరంపరలో అప్పటినుంచి అలా వచ్చినటువంటిది ఆ కిరీటాన్ని ఆ రాజ లాంచనాన్ని వాటన్నిటిని కూడా ధరించడం అనేది అప్పటినుంచి వచ్చినటువంటి పరంపర కాబట్టి దాన్ని అలాగే ధరించడం అందుకే అలాగని ఎప్పుడు ధరించినది కాదుగా అందుకోసం నిజంగా అలా ఉంటే గనుక ఏదో వ్యామోహంతో ధరించడం అయితే ఎప్పుడు ధరించాలి కానీ అట్లా
(2:16:46) లేకుండా ఆ సమయంలో మాత్రమే దాన్ని ధరించడం అనేది వెనకటి నుంచి వచ్చినటువంటి పద్ధతి అది అప్పటి నుంచి ప్రారంభమైనటువంటి అది గురువుల ఆజ్ఞగా వస్తుంది కాబట్టి అదేదో ఇష్టంగా వేసుకోవడం అనేది అలా ఉండదు ఆ పద్ధతిని కాపాడాలి అనేటటువంటి ఉద్దేశంతో వెనకండి అందుకే ఆ పల్లకి ఉత్సవం ఆ పల్లకి ఉత్సవం గాని ఈ దర్బార్ ఉత్సవం గాని ఇవన్నీ కూడా అప్పటి నుంచి అలా జరుగుతూ వచ్చాయి అన్నమాట అప్పుడు చాలా మంది అనుకుంటూ ఉంటారు ఇదేమిటి ఎందుకు ఇలా వేసుకుంటారు అది ఇది అని ఏదో ఏదో ఐశ్వర్యం ఉందని చెప్పి వేసుకోవడం అది కాదు దాని ఉద్దేశ్యం దాని యొక్క ఉద్దేశ్యం
(2:17:20) ఇది అప్పుడు విద్యారణ్య స్వామి వారి నుండి ఆ యొక్క సాంప్రదాయం వచ్చింది ఆ సంప్రదాయం అనేది వచ్చింది. చాలా మంచి విషయం సార్ అంటే ఎలాగైతే విద్యారణ్య స్వామి వారి కాలంలో వాళ్ళందరూ అప్పటి మహారాజులందరూ కూడా రాజలాంచనాలని వాటన్నిటిని కూడా సమర్పించారో ఆ తర్వాత కాలంలో వచ్చినటువంటి రాజ మహారాజులు కూడా అలాగే సమర్పిస్తూ వచ్చారు తర్వాత కాలంలో ఆ విజయనగర సామ్రాజ్యం అనే తర్వాత కాలంలో అది క్షీణం అయిపోయిన తర్వాత మళ్ళీ ఇంకా వేరే వేరే పరంపరలు రాజ్యాలు అవన్నీ కూడా ఏర్పడ్డాయి వాళ్ళందరూ కూడా విశేషంగా సేవించి వాళ్ళందరూ కూడా ఇటువంటి ఈ ఆభరణాలు ఈ
(2:17:51) కిరీటాలు వాటన్నిటిని కూడా వాళ్ళు సమర్పించారు కాబట్టి కాబట్టి దానిని కూడా వాటిని ఆ దాన్ని ధరించడం అనేది అట్లా పరంపరగా వచ్చింది. [సంగీతం]